Un extrait de mon article inédit << Retour >> …
Mon dilemme avec la toile qui s'étendait sur les semelles poursuivant l'inertie de ma foulée, qui essayait de m'arrêter, grandissait.
Mon sentiment d'impatience était intense’ J'ai découvert ce que je cherchais. Cela m'a donc donné la détermination correspondante pour me retourner et me diriger vers le couloir à ma droite., où, à mesure que je me rapprochais, il prenait la couleur qu'il voulait avoir dans mes yeux.
Vibrations, Je pensais.
Les vibrations énergétiques des fréquences d'impulsions temporelles créeront des diagrammes avec la coloration correspondante, essayant de me révéler une partie de ce que je cherchais.
Le couloir que j'avais décidé de parcourir pour tenter de découvrir sa raison d'être, elle était pavée de carreaux bleus et de joints qui brillaient donnant l'impression, que chaque dalle du couloir est indépendante les unes des autres.
C'est peut-être ainsi qu'ils voulaient, à mon avis, donner une interprétation, que chacun de mes pas, il avait une signification distincte de celle du simple couloir.
A droite je voyais une porte qui ne touchait pas le couloir, comme indépendant de tout ce que je vivais.
Tout comme séparé, mais ils en montraient un.
Comme une série d'événements dépendant les uns des autres pour révéler le résultat final.
C'était à moitié ouvert avec de l'éclairage à l'intérieur aussi, que je pouvais à peine distinguer les couleurs.
Je l'ai doucement poussé pour l'ouvrir, προσπάθησα να διακρίνω κάτι που θα έπρεπε να προσέξω στο εσωτερικό του προστατευόμενου χώρου.
Η ματιά μου έπεσε πάνω σε μια μορφή που έστεκε όρθια με γυρισμένη την πλάτη σε εμένα σαν ν’ απέφευγε την αποκάλυψη του προσώπου της.
Αυτό που μου επέτρεπε να υποθέσω στην προσωρινή σκέψη μου, ήταν ότι ήθελε να προσέξω την παρουσία της γνωρίζοντας ότι αγνοώ την αλήθεια της.
Il m'a exhorté à aiguiser mon attention en reconnaissant mon ignorance.
– Dans un village quelque part, il était une fois, Je l'ai entendue commencer à me dire.
– Υπήρχε μια σπηλιά όπου όλοι όσοι είχαν κάποιο σοβαρό πρόβλημα μπορούσαν να επισκεφτούν και αναφέροντας το πρόβλημα τους, λάβαιναν μια απάντηση για την επίλυση του με σωφροσύνη. Tout le monde a entendu une voix, μα ποτέ κανείς δεν είχε δει το πρόσωπο που τους μιλούσε. Ήξεραν πως κάποιος ζούσε μέσα εκεί και φρόντιζαν καθημερινά να του πηγαίνουν τροφή για την επιβίωση του, en respectant ses conseils.
Κάποια ημέρα μαζευτήκαν όλοι όσοι είχαν συμβουλευτεί την φωνή του στην πλατεία και με πρόφαση το ενδιαφέρον τους – pour l'existence de cet homme – αποφάσισαν να λύσουν την περιέργεια τους για την όψη του. Μαζεύτηκαν όλοι έξω από την σπηλιά ζητώντας του να φανεί και να τον ασπαστούν για το καλό που τους είχε κάνει. L'homme des cavernes ne les a pas niés, όπως δεν του είχε αρνηθεί ν’ ακούει το κάθε πρόβλημα τους με υπομονή όταν πήγαιναν να το συμβουλευτούν. Όταν φάνηκε στην είσοδο της σπηλιάς όλοι γύρισαν τα πρόσωπα τους αλλού αποφεύγοντας την ασχήμια του κι έφυγαν απογοητευμένοι για αυτό που αντίκρισαν. Ο άνθρωπος αυτός γνωρίζοντας από πριν την αντίδραση τους μπήκε ξανά με ηρεμία μέσα στη σπηλιά χωρίς να είναι έκπληκτος. Il connaissait chacun d'eux individuellement, αφού του είχαν εκμυστηρευτεί πολλά περισσότερα από όσα θα του έλεγαν αν δεν άκουγαν μόνο την φωνή του.
Τους ήξερε πολύ περισσότερο από ότι οι ίδιοι τον εαυτό τους, puisque sa seule occupation était eux, έχοντας λυμένο το πρόβλημα της δική του επιβίωσης.
Έτσι περίμενε υπομονετικά το τέλος του χωρίς να διαμαρτυρηθεί για την αντίδραση που είχαν. Μη επισκεπτόμενοι ποια την σπηλιά για να τον συμβουλευτούν, μα και χωρίς τροφή για να ζήσει.
Η σιωπή της μου δήλωσε ότι είχε ολοκληρώσει αυτό που ήθελε να ακούσω επιμένοντας να κρύβει το πρόσωπο της και προκαλώντας με να κάνω τις δικές μου σκέψεις.
Κάποιες φορές εμπιστευόμενοι περισσότερο τις αισθήσεις μας αποκλείουμε την επαφή με το βαθύτερο που σου προσφέρει το συναίσθημα.
Το αίσθημα έχοντας πάντα την ενδιάμεση διαδρομή που καταλήγει στην διέγερση του συναισθήματος κάποιες φορές φέρνει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που του αναλογούν.
Η λογική στην προσπάθεια της να ισορροπήσει την θεμιτή πραγματικότητα αποτυγχάνει σαν ενδιάμεσος παράγοντας σωστών συμπερασμάτων διαστρεβλώνοντας την αλήθεια.
Δεν γνώριζα αν το πρόσωπο της μορφής αυτής ήταν άσχημο η όμορφο, μα με κάποιο τρόπο μου είχε αποκαλύψει ότι η κάθε αίσθηση είχε ξεχωριστή σημασία.
La chose la plus utile est peut-être de les équilibrer les uns avec les autres, plutôt que de laisser l'un prévaloir sur l'autre.
Dans cette recherche j'avais décidé à travers le regard de cette femme, Je ne devais absolument pas tirer de conclusions hâtives.
Σαν συλλέκτης να μαζέψω ότι θα μου δινόταν και αφού τα εκθέσω κάπου όλα μαζί, να δώσω όλη την προσοχή μου και καταλήξω στην αλήθεια που διακρίνω.
Rédacteur de recherche
J'ai essayé de distinguer la différence dans leur présentation, l'importance qu'ils avaient sur le niveau particulier des escaliers.
Je me demandais quelle était la différence entre eux et elle
Mon dilemme avec la toile qui s'étendait sur les semelles poursuivant l'inertie de ma foulée, qui essayait de m'arrêter, grandissait.
Mon sentiment d'impatience était intense’ J'ai découvert ce que je cherchais. Cela m'a donc donné la détermination correspondante pour me retourner et me diriger vers le couloir à ma droite., où, à mesure que je me rapprochais, il prenait la couleur qu'il voulait avoir dans mes yeux.
Vibrations, Je pensais.
Les vibrations énergétiques des fréquences d'impulsions temporelles créeront des diagrammes avec la coloration correspondante, essayant de me révéler une partie de ce que je cherchais.
Le couloir que j'avais décidé de parcourir pour tenter de découvrir sa raison d'être, elle était pavée de carreaux bleus et de joints qui brillaient donnant l'impression, que chaque dalle du couloir est indépendante les unes des autres.
C'est peut-être ainsi qu'ils voulaient, à mon avis, donner une interprétation, que chacun de mes pas, il avait une signification distincte de celle du simple couloir.
A droite je voyais une porte qui ne touchait pas le couloir, comme indépendant de tout ce que je vivais.
Tout comme séparé, mais ils en montraient un.
Comme une série d'événements dépendant les uns des autres pour révéler le résultat final.
C'était à moitié ouvert avec de l'éclairage à l'intérieur aussi, que je pouvais à peine distinguer les couleurs.
Je l'ai doucement poussé pour l'ouvrir, προσπάθησα να διακρίνω κάτι που θα έπρεπε να προσέξω στο εσωτερικό του προστατευόμενου χώρου.
Η ματιά μου έπεσε πάνω σε μια μορφή που έστεκε όρθια με γυρισμένη την πλάτη σε εμένα σαν ν’ απέφευγε την αποκάλυψη του προσώπου της.
Αυτό που μου επέτρεπε να υποθέσω στην προσωρινή σκέψη μου, ήταν ότι ήθελε να προσέξω την παρουσία της γνωρίζοντας ότι αγνοώ την αλήθεια της.
Il m'a exhorté à aiguiser mon attention en reconnaissant mon ignorance.
– Dans un village quelque part, il était une fois, Je l'ai entendue commencer à me dire.
– Υπήρχε μια σπηλιά όπου όλοι όσοι είχαν κάποιο σοβαρό πρόβλημα μπορούσαν να επισκεφτούν και αναφέροντας το πρόβλημα τους, λάβαιναν μια απάντηση για την επίλυση του με σωφροσύνη. Tout le monde a entendu une voix, μα ποτέ κανείς δεν είχε δει το πρόσωπο που τους μιλούσε. Ήξεραν πως κάποιος ζούσε μέσα εκεί και φρόντιζαν καθημερινά να του πηγαίνουν τροφή για την επιβίωση του, en respectant ses conseils.
Κάποια ημέρα μαζευτήκαν όλοι όσοι είχαν συμβουλευτεί την φωνή του στην πλατεία και με πρόφαση το ενδιαφέρον τους – pour l'existence de cet homme – αποφάσισαν να λύσουν την περιέργεια τους για την όψη του. Μαζεύτηκαν όλοι έξω από την σπηλιά ζητώντας του να φανεί και να τον ασπαστούν για το καλό που τους είχε κάνει. L'homme des cavernes ne les a pas niés, όπως δεν του είχε αρνηθεί ν’ ακούει το κάθε πρόβλημα τους με υπομονή όταν πήγαιναν να το συμβουλευτούν. Όταν φάνηκε στην είσοδο της σπηλιάς όλοι γύρισαν τα πρόσωπα τους αλλού αποφεύγοντας την ασχήμια του κι έφυγαν απογοητευμένοι για αυτό που αντίκρισαν. Ο άνθρωπος αυτός γνωρίζοντας από πριν την αντίδραση τους μπήκε ξανά με ηρεμία μέσα στη σπηλιά χωρίς να είναι έκπληκτος. Il connaissait chacun d'eux individuellement, αφού του είχαν εκμυστηρευτεί πολλά περισσότερα από όσα θα του έλεγαν αν δεν άκουγαν μόνο την φωνή του.
Τους ήξερε πολύ περισσότερο από ότι οι ίδιοι τον εαυτό τους, puisque sa seule occupation était eux, έχοντας λυμένο το πρόβλημα της δική του επιβίωσης.
Έτσι περίμενε υπομονετικά το τέλος του χωρίς να διαμαρτυρηθεί για την αντίδραση που είχαν. Μη επισκεπτόμενοι ποια την σπηλιά για να τον συμβουλευτούν, μα και χωρίς τροφή για να ζήσει.
Η σιωπή της μου δήλωσε ότι είχε ολοκληρώσει αυτό που ήθελε να ακούσω επιμένοντας να κρύβει το πρόσωπο της και προκαλώντας με να κάνω τις δικές μου σκέψεις.
Κάποιες φορές εμπιστευόμενοι περισσότερο τις αισθήσεις μας αποκλείουμε την επαφή με το βαθύτερο που σου προσφέρει το συναίσθημα.
Το αίσθημα έχοντας πάντα την ενδιάμεση διαδρομή που καταλήγει στην διέγερση του συναισθήματος κάποιες φορές φέρνει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που του αναλογούν.
Η λογική στην προσπάθεια της να ισορροπήσει την θεμιτή πραγματικότητα αποτυγχάνει σαν ενδιάμεσος παράγοντας σωστών συμπερασμάτων διαστρεβλώνοντας την αλήθεια.
Δεν γνώριζα αν το πρόσωπο της μορφής αυτής ήταν άσχημο η όμορφο, μα με κάποιο τρόπο μου είχε αποκαλύψει ότι η κάθε αίσθηση είχε ξεχωριστή σημασία.
La chose la plus utile est peut-être de les équilibrer les uns avec les autres, plutôt que de laisser l'un prévaloir sur l'autre.
Dans cette recherche j'avais décidé à travers le regard de cette femme, Je ne devais absolument pas tirer de conclusions hâtives.
Σαν συλλέκτης να μαζέψω ότι θα μου δινόταν και αφού τα εκθέσω κάπου όλα μαζί, να δώσω όλη την προσοχή μου και καταλήξω στην αλήθεια που διακρίνω.
Je suis resté un peu plus longtemps dans l'espoir de trouver quelque chose de plus dans cette pièce pour faciliter ma recherche..
Du coin de l'œil et je tourne mon corps pour partir, J'ai remarqué son regard de côté.
Il m'avait entendu, il m'avait senti , μα δεν με είχε δει και αφού της ήταν αδύνατο να με ακουμπήσει ή να με γευτεί, δεν αντιστάθηκε στο πειρασμό να ρίξει μια λοξή ματιά.
L'équilibre des sens, ont leur propre degré de difficulté, même dans les entités conceptuelles.
Tout ce que nous produisons, είναι ευάλωτο έχοντας αδυναμίες και προδίδουν έτσι, ότι προέρχεται ως δημιούργημα του ανθρώπινου νου.
Η επιστροφή στο πλατύσκαλο δεν μου έδωσε πολλά περιθώρια σκέψης καθώς παρατηρούσα εντυπωσιασμένος τις πλάκες κάτω από τα πόδια μου να πάλλονται, λες και αισθανόντουσαν την παρουσία του κάθε βήματός μου και ταλαντεύονταν ίσως προσπαθώντας να ισορροπήσουν το φορτίο μου.
Charalambos Bastas
Rédacteur de recherche
J'aime ça! · · Partager