YIANNIS ZOUGANELIS: I lean towards mythology, if you allow me. I imagine three poses in each personality, if we are the good, the bad and the ugly. Like three Lernaean Hydras that constantly cut us off, the bad and the ugly and they come out again. My relationship with the title is the same as other people's. We are all good, and bad ones, and ugly. Good is what we project, that which is most easily perceived, we hide the bad, it is in our truth and no one believes the ugly about himself. We all think we have no ugliness. Έχουμε όμως πολλές τις οποίες κάποιοι ευγενώς δεν μας τις λένε. Όμως εμείς τις κρύβουμε.
ΣΑΚΗΣ ΜΠΟΥΛΑΣ: Για μένα θα ήταν μόνο με δράκους. Μου άρεσαν ανέκαθεν τα παραμύθια με τους δράκους.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ: Ως αγόρι και ως μαχητής της ζωής το μυαλό μου θα πήγαινε κατευθείαν σε ένα γουέστερν, σε ένα πολεμικό έργο, σε ένα σενάριο δράσης. Αν και όλο αυτό δεν διαφέρει πολύ και από την πραγματική πλευρά της ζωής, από αυτό που ζούμε σήμερα. Οι ρόλοι αυτοί υπάρχουν στη ζωή μας, αλλά και στον καθένα από εμάς. Ο καλός, και ο κακός, και ο άσχημος είναι ρόλοι που όλοι υποδυόμαστε στην καθημερινότητά μας. Οφείλω να ομολογήσω όμως πως με τα παραμύθια δεν τα πηγαίνω πολύ καλά. Δεν είμαι εκ φύσεως τόσο ρομαντικός και τόσο αιθεροβάμων, αλλά αν επέλεγα κάτι, θα διάλεγα το γουέστερν.
C. Ζ.: Αναπαράγουμε κάτι που το έχουμε επεξεργαστεί αρκετά χρόνια. Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης είναι μιας άλλης γενιάς, μιας άλλης αντίληψης, ένας άλλος ήχος. Και είναι χρήσιμος διότι κάνει τη διαφορά. Δεν πιστεύω ότι η αρμονία προκύπτει από αντιλήψεις που ταυτίζονται, αλλά από διαφορετικές προσωπικότητες.
Ήταν μια πρόκληση αυτή η συνεργασία. Κι εμείς τη δεχθήκαμε.
S. Μ.: Για εμάς, τον Γιάννη κι εμένα δηλαδή, ήταν ένα ρίσκο, μια αλλαγή. Διότι έχουμε διαμορφώσει ένα ύφος όλα αυτά τα χρόνια συγκεκριμένο. Ο Μιχάλης, καλλιτέχνης με σημαντική καριέρα και αξιόλογες συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως η Αλεξίου, ο Νταλάρας, η Αρβανιτάκη, έχει το δικό του ξεχωριστό ύφος, κι αυτό δημιουργεί ενδιαφέρον. Επειδή είμαστε δύο άνθρωποι με ανοιχτούς ορίζοντες, που μας αρέσει να δοκιμάζουμε, χωρίς σκέψη ανταποκριθήκαμε στην πρόταση για συνεργασία.
M. X.: Και για τους τρεις μας είναι αρκετά διαφορετικό. Όμως όλα τα ανατρεπτικά έχουν το ρίσκο τους. Δεν είναι κάτι που δεν μετρήσαμε ή δεν σκεφτήκαμε, αλλά πιστεύω ότι σε μια εποχή που φλερτάρει με την επικινδυνότητα και με την έννοια της πρόκλησης, είναι καλό να παίρνουμε ρίσκα και να μετράμε τις δυνάμεις μας. Το τολμήσαμε. Για ακόμη μια φορά αποδεικνύεται πως μέσα από τις αντιθέσεις υπάρχει αρμονία. Ο νόμος που θέλει τα ετερώνυμα να έλκονται ισχύει, καθώς πολλές φορές φαίνεται ότι μπορούν να προσφέρουν δημιουργικά και όμορφα πράγματα. Στην περίπτωσή μας αυτό λειτούργησε και αισθανόμαστε πάρα πολύ καλά.
C. Ζ.: Πάντως όχι όπως είμαι τώρα. Θέλω να είμαι καθαρότερος, απαλλαγμένος από τύψεις για συναισθηματικές ζημιές σε άλλους. Να είμαι περισσότερο εγκρατής και ισορροπημένος. Όλα αυτά δεν τα έχω. Έχω κουραστεί να είμαι ο άνθρωπος που υποχωρεί συνεχώς στις συνεργασίες.
S. Μ.: Με λιγότερο άγχος. Με περισσότερη αισιοδοξία. Με πολλά χαμόγελα.
M. X.: Ακόμη πιο συνειδητοποιημένο, πιο ξεκαθαρισμένο, πιο ώριμο, πιο δυνατό και λιγότερο ανασφαλή.
M. X.: Πριν από δύο χρόνια κάναμε με τη Ζέτα ένα ταξίδι στο Λονδίνο. Ήταν ωραία. Για μένα το Λονδίνο είναι μια μεγαλούπολη απόλυτα συνυφασμένη με τα Χριστούγεννα. Ήταν ένα ταξίδι ιδιαίτερο και γι’ αυτό το θυμάμαι έντονα.

