Tag Archives: 14the Thessaloniki Documentary Festival

Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Ανθρωποι στα σκουπίδια

Εκθεση φωτογραφίας αναδεικνύει το τεράστιο πρόβλημα των παραγκουπόλεων

Πέντε χαρακτηριστικές παραγκουπόλεις της υφηλίου, στην Ντάκα, στο Καράτσι, στο Γιοχάνεσμπουργκ, στο Πορτ-ο-Πρενς και στο Ναϊρόμπι, αποτελούν το σκηνικό φόντο μιας σημαντικής έκθεσης φωτογραφίας που υπογράφουν ισάριθμοι βραβευμένοι φωτογράφοι του πρακτορείου Noor.

Αυτή την περίοδο η έκθεση πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο του 14ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

THE Στάνλεϊ Γκριν, or Αλεξάντρα Φατζίνα, The Φραντσέσκο Ζίζολα, The Γιον Λόουενσταϊν και ο Πεπ Μπόνετ είναι οι πρωταγωνιστές των φωτογραφιών πίσω από τον φακό, ενώ τα πρόσωπα εκατοντάδων ανώνυμων άπορων και αστέγων «στολίζουν» το περιεχόμενο της έκθεσης που τιτλοφορείται «Urban SurvivorsΕπιβιώνοντας στις παραγκουπόλεις του κόσμου» και στεγάζεται στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης στην Αποθήκη Β1, στο Λιμάνι της πόλης.

Στις μέρες μας, περισσότεροι από ένας στους δέκα ανθρώπους στον πλανήτη ζει σε παραγκούπολη. Με στόχο την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του κοινού γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα, η έκθεση αποκαλύπτει τη σκληρή καθημερινότητα αυτών των πληθυσμών, που είτε εκδιώχνονται είτε εξαναγκάζονται να μετοικούν από τις εστίες τους.
Διόλου τυχαία, η ιδέα για την έκθεση (καθώς επίσης και ο τίτλος της) προέκυψε από το σχέδιο «Urban Survivors» των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το φωτογραφικό πρακτορείο Noor και την Darjeeling Productions.

«Η έκθεσηUrban SurvivorsΕπιβιώνοντας στις παραγκουπόλεις του κόσμουφέρνει στην επιφάνεια ένα πρόβλημα που βρίσκεται πλέον έξω από την πόρτα μας» ανέφερε ο επιμελητής της έκθεσης κ. Θάνος Σταυρόπουλος, ενώ από την πλευρά της, η κυρία Μελίνα Σπαθάρη της οργάνωσης Γιατροί Χωρίς Σύνορα ανέφερε εκτός άλλων ότι «μέσα από τη συγκεκριμένη έκθεση επικοινωνούμε στους ανθρώπους που μας στηρίζουν το φαινόμενο της αστικοποίησης, το οποίο δεν μας επιτρέπεται πλέον να αντιμετωπίζουμε ως τοναόρατο ελέφαντα στο δωμάτιο”. Δίπλα στην Ντάκα, το Πορτ ο Πρενς και το Καράτσι, προσθέσαμε και την Αθήνα στο πεδίο δράσης μας. THE,τι συμβαίνει στην Αϊτή έχει αντίκτυπο και εδώ, το φαινόμενο είναι το ίδιο: άνθρωποι που είναι αντιμέτωποι με την ανασφάλεια της στέγης και της ίδιας τους της διαβίωσης. Αν μέχρι χθες αυτές τέτοιες καταστάσεις μας έμοιαζανεξωτικές”, σήμερα δεν μπορούμε να λέμε ότι μας είναι άγνωστες».

Duration: 11 -18 Of March 2012, ώρες λειτουργίας: καθημερινά από τις 12:00 until 20:00

Source : tovima.gr

14the Thessaloniki Documentary Festival: Οι πρώτες εικόνες

Σημαντικά ντοκιμαντέρ σκηνοθετών όπως οι Βέρνερ Χέρτζογκ, Τζαφάρ Παναχί και Πατρίσιο Γκουσμάν θα προβληθούν από τις από τις 9 until 18 Of March.
Με μια υποψηφιότητα για τα προσεχή Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, αποκαλυπτικές μαρτυρίες και ένα θέμα που κυριαρχεί ακόμη στην επικαιρότητα των αμερικανικών ΜΜΕ, το ντοκιμαντέρ «Paradise Lost 3: Purgatory»ofΤζο ΜπέρλιντζερandΜπρους Σινόφσκι, ολοκληρώνει την τριλογία που ξεκίνησε το 1996 με το «Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hill» και συνεχίστηκε το 2000 με το «Paradise Lost: Revelations».

Το φιλμ ρίχνει φως στους αποτρόπαιους φόνους τριών παιδιών στο Ουέστ Μέμφις του Aρκάνσας σε μια υπόθεση, που έγινε γνωστή ως «West Memphis Three» και πήρε τεράστιες διαστάσεις στα ΜΜΕ, κυρίως εξαιτίας του πρώτου ντοκιμαντέρ των δημιουργώναποτέλεσμα ήταν η επανεξέταση του θέματος, με νέα στοιχεία (βασισμένα σε DNA). Almost 16 χρόνια αργότερα, η εμμονή για την φανέρωση της αλήθειας και η ακτιβιστική διάθεση των σκηνοθετών, καταγράφθηκε στο «Paradise Lost 3: Purgatory» με ένα απροσδόκητο (για τα δεδομένα του δικαστικού συστήματος) φινάλε: Οι τρεις νεαροί που είχαν κατηγορηθεί για τις δολοφονίες αποφυλακίστηκαν στο τέλος του 2011 λόγω έλλειψης στοιχείων και ζουν ελεύθεροι.

Το «Paradise Lost 3: Purgatory» δεν είναι το μόνο ντοκιμαντέρ που αναφέρεται στο αμερικανικό δικαστικό σύστημα καθώς ακόμα μια υπόθεση δολοφονίας που συγκλόνισε τις ΗΠΑ, βρίσκεται στην καρδιά του «Into the Abyss: A Tale of Death, a Tale of Life»που σκηνοθέτησε ο διακεκριμένος γερμανός σκηνοθέτηςΒέρνερ Χέρτσογκ. Ο φακός του παρακολουθεί την ιστορία του 28χρονου Μάικλ Πέριπου καταδικάστηκε σε θανατική ποινή και του συνεργού τουΤζέισον Μπερκέτπου εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης. Σε αυτή την περίπτωση όμως, ο Χέρτζογκ δεν αμφισβητεί την ενοχή των κατηγορούμενων. Επικεντρώνεται στον αντίκτυπο της υπόθεσης στα συγγενικά πρόσωπα τόσο των δολοφονημένων, όσο και των καταδικασθέντων.
Ορμώμενος από το προσωπικό ενδιαφέρον του για την αστρονομία, ο χιλιανός σκηνοθέτηςΠατρίσιο Γκουσμάν με το «Nostalgia for the light»υπέγραψε ένα ασυνήθιστο πολιτικό σχόλιο για την καταπιεσμένη υπό το καθεστώς Πινοσέτ, Χιλή. Αστρονόμοι, αρχαιολόγοι, αλλά και συγγενείς των «εξαφανισμένων» θυμάτων της δικτατορίας, εξερευνούν το παρελθόν, ο καθένας από τη δική του σκοπιά και με φόντο την έρημο της Ατακάμα,
Τέσσερις αντίποδες της Γης (ΑργεντινήΚίνα, ΧιλήΡωσία, USA – Αφρική, Ισπανία -Νέα Ζηλανδία) καθηλώνουν το θεατή με όλες τις «ηχηρές» αντιθέσεις και ομοιότητές τους στο «Vivan Las Antipodasτου πολυβραβευμένου δημιουργούΒίκτορ Κοσακόφσκι και τέλος ένα εκ των έσω μανιφέστο ενάντια στο απολυταρχικό ιρανικό καθεστώς, έτσι όπως το βιώνει για ένα 24ωρο από την καθημερινότητά του οΤζαφάρ Παναχί, διακηρύσσει η ταινίαThis is not a film: εν αναμονή της ετυμηγορίας για την έφεσή του, εγκλωβισμένος σε κατοίκον περιορισμό, ο Παναχί γίνεται πρωταγωνιστής μπροστά στην κάμερα του ομότεχνού του Μοχτάμπα Μιρταχμάσμπαλλά και συν-σκηνοθέτης, μέσω του iPhone του, σε μια θαρραλέα πράξη διαμαρτυρίας, αφιερωμένη στους ιρανούς κινηματογραφιστές.
Να σημειωθεί ότι οι ταινίες χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή ΈνωσηΕυρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.

Source : tovima.gr