Archives par mot-clé : ethnos.gr

Non classé

ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ : Παιχνίδι με «Σκουπίδια»

Το έργο του Γάλλου ζωγράφου Αρμάν θα γνωρίσουν μαθητές από 5 à 12 années, μέσα από την «Περιπέτεια της μεταμόρφωσης» στο Μέγαρο Μουσικής
Ολοι έχουμε πρόσβαση στη δημιουργία. Την έχουμε μέσα μας. Και εσείς και εγώ, έλεγε ο Αρμάν, ο σπουδαίος Γάλλος ζωγράφος, ιδρυτικό μέλος της ομάδας των Νέων Ρεαλιστών, που έγινε γνωστός από τη σειρά έργων του «Σκουπίδια», όπου χρησιμοποιούσε απορρίμματα, εκτεθειμένα σ΄ ένα γυάλινο κουτί, και «Συσσωρεύσεις», με ομοειδή αντικείμενα τοποθετημένα σε ένα κουτί ή μια συσκευή από πολυεστέρα, πλεξιγκλάς κ.λπ.
Αυτόν το δημιουργό που άλλαξε την αντίληψή μας για τα «σκουπίδια» και έδωσε τη γαλλική απάντηση στην ποπ-αρτ στη δεκαετία του 1960, καλούνται να γνωρίσουν τα παιδιά, ηλικίας από 5 à 12 années, και να «μιμηθούν» τους τρόπους της καλλιτεχνικής του έκφρασης.
Πρόκειται για το εικαστικό παιδικό εργαστήρι γύρω από το έργο του Αρμάν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το οποίο συνιστά την έβδομη κατά σειρά συνεργασία του Megaron Plus με το Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι, μετά τα εργαστήρια γύρω από το έργο των Ματίς, Πικάσο, Μπρανκούζι, Κάλντερ κ.ά.
«Η περιπέτεια της μεταμόρφωσης. Καθημερινά αντικείμενα: Δείτε τα αλλιώς!» τιτλοφορείται το εργαστήρι, με υπεύθυνη την Odile Fayet, από αύριο έως τις 18 De Mars, στο πλαίσιο του οποίου τα παιδιά θα πειραματιστούν με την ιδέα της «μεταμόρφωσης των αντικειμένων», όπως έκανε ο νεορεαλιστής Αρμάν, ο οποίος γεννήθηκε στη Νίκαια το 1928 και πέθανε στη Νέα Υόρκη το 2005.
Τρία είναι τα στάδια της διαδικασίας: «Ο κύκλος ζωής του αντικειμένου», όπου το παιδί συλλέγει τα αντικείμενα και τα κατηγοριοποιεί, σύμφωνα με το πνεύμα του Αρμάν που έλεγε ότι «η αρχή της συσσώρευσης αλλάζει την οπτική μας για τα πράγματα».
Στο δεύτερο στάδιο, «Το αντικείμενο αποκρυπτογραφείται», το παιδί ανακαλύπτει τους τρόπους με τους οποίους ο καλλιτέχνης δούλευε το αντικείμενο. Το τρίτο στάδιο αφορά την «επινόηση του αντικειμένου», όπου οι μικροί επίδοξοι καλλιτέχνες συγκεντρώνουν μικρά χρωματιστά κουτιά κατασκευάζοντας πύργους, λαβυρίνθους και τείχη, μια μεγάλης κλίμακας αρχιτεκτονική.
Η συμμετοχή στο εργαστήρι, είτε για σχολεία είτε για μεμονωμένα παιδιά, θα γίνεται σε γκρουπ 30 ατόμων. Le programme, με ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό, διαρκεί μιάμιση ώρα. Πληροφορίες στο 210-7282333
source : ethnos.gr
Non classé

ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ : Η σήραγγα «έδειξε» ναό

Είναι του 10ου αιώνα, ο πρώτος αυτής της εποχής που βρέθηκε στην περιοχή και ήρθε «στο φως» έπειτα από έργα στον Κίσαβο

Ενας ναός της μεσοβυζαντινής περιόδου, ο μοναδικός που εντοπίστηκε στην περιοχή, με μεταγενέστερης χρονολόγησης νεκροταφείο, ανασκάπτεται στην κοιλάδα των Τεμπών, στο πλαίσιο των εργασιών για τη διάνοιξη των σηράγγων στον Κίσαβο. Τα πρώτα στοιχεία για τον βυζαντινό ναό παρουσίασε σε εκδήλωση του σωματείου για το περιβάλλον «Δρυάς», που έγινε στη Λάρισα, η αρχαιολόγος, αναπληρώτρια προϊσταμένη της 7ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, Σταυρούλα Σδρόλια.
«Βρέθηκαν ίχνη από δύο κτιστές τράπεζες ιερού βήματος, τόσο στην κεντρική κόγχη όσο και στη νότια, δείγμα ότι υπήρχε τελευταία διαμορφωμένο παρεκκλήσιο», είπε η κ. Σδρόλια στο «Εθνος» και συμπλήρωσε: «η βόρεια στοά σώζεται σε χαμηλότερο επίπεδο και παρουσιάζει ίχνη παλιότερης φάσης σε σχέση με εκείνη του υπόλοιπου κτιρίου».
Ο ναός χρονολογείται στον 10ο και 11ο αιώνα και δεν αποκλείεται να καταστράφηκε από φωτιά κατά την περίοδο της κατάκτησης των φράγκων το 1024. Ανήκει στον τύπο του δρομικού ναού με περίστωο, διαστάσεων 12Χ11,60 μέτρα, που φέρει στα ανατολικά 3 ημικυκλικές κόγχες. Στον περιβάλλοντα χώρο του ναού βρέθηκε νεκροταφείο και ανασκάφτηκαν πολλοί τάφοι, αρκετοί από τους οποίους είναι επιμελημένης κατασκευής, που δείχνει ότι το κοιμητήριο είχε οργάνωση και διάρκεια.
«Μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί 50 τάφοι, ενώ η ανασκαφή συνεχίζεται και τόσο οι πολλαπλές ταφές όσο και η συχνή παρουσία μικρών παιδιών μπορούν να αποδοθούν σε επιδημία ή άλλη καταστροφή», ανέφερε η κ. Σδρόλια.Από τα λιγοστά ευρήματα των τάφων, φαίνεται ότι χρονολογούνται στον 12ο αι., ενώ ο ναός μπορεί να τοποθετηθεί στην αμέσως προγενέστερη περίοδο.
Οι αρχαιολόγοι επισημαίνουν πως η έλλειψη κεραμικών και άλλων ευρημάτων στον ναό δυσκολεύουν στη χρονολόγηση του και εκτιμούν ότι θα έχουν ασφαλή συμπεράσματα όταν ολοκληρωθεί η ανασκαφή και προχωρήσει η μελέτη του υλικού. «Το σημαντικό είναι πως αποτελεί τον πρώτο ναό αυτής της εποχής που εντοπίστηκε στην περιοχή των Τεμπών, και είναι δελεαστική η υπόθεση της σύνδεσής του με την επισκοπή του Λυκοστομίου (Τέμπη), που αναφέρεται στις βυζαντινές πηγές από τον 10ο αιώνα και δεν έχει ταυτιστεί μέχρι σήμερα, ενώ είναι γνωστό ότι μεταφέρεται αργότερα ?μεταξύ 13ου και 15ου αιώνα- στον Πλαταμώνα», δήλωσε η κ. Σδρόλια.
Ο ναός βρίσκεται στα ανατολικά του μεγάλου και σπουδαίου βυζαντινού πανδοχείου και σε απόσταση μόλις 15 μέτρων από αυτό. Το πανδοχείο είναι ένα μεγάλο, ορθογώνιο οικοδόμημα, μήκους 27 μέτρων και πλάτους 7 mètres, με τοίχους πλάτους 1 μέτρου, κτισμένο στη θέση ρωμαϊκού σταθμού. Η κατασκευή του πανδοχείου τοποθετείται στην εποχή του αυτοκράτορα Θεόφιλου (829-842), και μάλιστα κάτω από το συγκρότημα εντοπίστηκαν ίχνη ελληνιστικής κατοίκησης και τμήμα νεκροταφείου.
Το χάνι, έκτασης 500 τ.μ., πρόσφερε ανάσα ξεκούρασης, καλό φαγητό και κρασί στους ταξιδιώτες που περπατούσαν σχεδόν 3 ώρες με τα πόδια μέσα στην κοιλάδα, για να φτάσουν στη Λάρισα ή στη Βόρεια Ελλάδα.
source : ethnos.gr

Non classé

Παγκόσμιο SOS για τα μνημεία

ΣΤΟ Α’ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ
Το Κοιμητήριο βρίσκεται στον κατάλογο των μνημείων σε κίνδυνο για το 2012, καθώς αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα, ακόμα και στατικά για κάποια επιτύμβιά του.
Η πατρίδα κοιμάται βαθύτερα από την «Κοιμωμένη» του Γιαννούλη Χαλεπά όταν πρόκειται για τα μνημεία της. Όχι τα αρχαία ή τα βυζαντινά. Ούτε καν τα εγκαταλελειμμένα. Το Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας είναι ένα από τα σπουδαιότερα «ζώντα» μνημεία της χώρας. pourtant, βρίσκεται στον κατάλογο των μνημείων σε κίνδυνο για το 2012.
Τον κατάλογο συντάσσει το Παγκόσμιο Ταμείο Μνημείων και το Κοιμητήριο βρέθηκε εκεί καθώς αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα, ακόμα και στατικά, για κάποια επιτύμβιά του. Την αίτηση-πρόταση για ένταξη έκανε ο ίδιος ο Δήμος Αθηναίων, προκειμένου να συγκεντρώσει και τα φώτα της δημοσιότητας αλλά και βοήθεια.
Όπως αναφέρει το σχετικό κείμενο στην ιστοσελίδα της οργάνωσης, le A’ Νεκροταφείο είναι το παλαιότερο της πρωτεύουσας. Δημιουργήθηκε το 1830, λίγο μετά την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους.
Εκεί αναπαύονται πολλοί άνδρες και γυναίκες που λάμπρυναν τη δημόσια ζωή μας: πολιτικοί, ήρωες της Επανάστασης, καλλιτέχνες κ.ά. Εκεί είναι θαμμένος ο γέρος του Μοριά, η Μελίνα Μερκούρη και ο Ζυλ Ντασσέν, ο Γιώργος Σεφέρης, ο Κώστας Βάρναλης, ο Μάνος Κατράκης, ο Τάσος Λειβαδίτης, η Έλλη Λαμπέτη και πολλοί ακόμα άνθρωποι από όσους δόξασαν το όνομα της Ελλάδας.
Ανάμεσα στα επιτύμβιά του υπάρχουν πολλά και σημαντικά δείγματα νεοκλασικισμού του 19ου όπως και του 20ού αιώνα: οικίσκοι και ναΐσκοι που έχουν αναγερθεί σε τάφους αλλά και επιτύμβιες στήλες και άλλες κατασκευές.
Πολλά από αυτά παρουσιάζουν σήμερα τεράστια προβλήματα, ακόμα και στατικά και πρέπει επειγόντως να δεχτούν πρώτες βοήθειες.
Επίσης η επιφάνεια των μαρμάρινων αρχιτεκτονικών μελών και γλυπτών παρουσιάζει τεράστια διάβρωση – το γνωστότερο άγαλμα που κινδυνεύει εδώ και δεκαετίες είναι η πανέμορφη «Κοιμωμένη» του Χαλεπά. Οσο περνά ο χρόνος, χωρίς να λαμβάνονται μέτρα τόσο τα προβλήματα αυτά μεγαλώνουν. Ωσπου κάποια στιγμή θα είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν.
Η κακή οικονομική κατάσταση της Ελλάδας είναι αυτήν τη στιγμή μια υπαρκτή κατάσταση. Αλλά και πριν, σε καιρούς που τα οικονομικά του κράτους ήταν καλύτερα, κανείς δεν έδειξε να ενδιαφέρεται για το σημαντικό αυτό μνημείο.
Κανείς δεν πήρε μέτρα που να ενθαρρύνουν τη συντήρηση των γλυπτών θησαυρών οι οποίοι υπάρχουν εκεί. Ακόμα και νομικά προβλήματα -αφού τα μνημεία έχουν κατόχους οι οποίοι μερικές φορές δεν συναινούν σε απομάκρυνση ή επιδιόρθωσή τους- αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα. Η βασική αιτία, néanmoins, είναι η απουσία κάθε βούλησης από την πλευρά της πολιτείας.

Εφεσος και Αγία Σοφία
Τα μνημεία που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του Οργανισμού για το 2012 είναι πολλά – από τη χώρα μας μονάχα αυτό. Από τη γειτονική μας Τουρκία η Αφροδισιάς είναι μια αρχαία πόλη που συχνά μπαίνει σε αυτόν τον κατάλογο όπως και η Εφεσος (η δεύτερη λόγω μεγάλης επισκεψιμότητας, χωρίς παράλληλη λήψη μέτρων).
aussi, για αρκετά χρόνια ήταν η Αγία Σοφία μέχρις ότου αποκαταστάθηκαν ανοίγματα στη στέγη της και σταμάτησαν να μπαίνουν τα νερά της βροχής, τα οποία έφθειραν τα περίφημα βυζαντινά ψηφιδωτά που βρίσκονται κάτω από τις ασβεστωμένες επιφάνειες των τοίχων.
Η ένταξη στον κατάλογο αποτελεί ένα βήμα προς τη λήψη κάποιων μέτρων με τη βοήθεια, ακόμα και με χρηματοδοτήσεις, του Παγκόσμιου Ταμείου. Ομως οι χρηματοδοτήσεις δεν είναι τόσο υψηλές ώστε να μπορούν να λύσουν το πρόβλημα. Pour’ αυτόν τον λόγο απαιτούνται πρόσθετα και πολλά μέτρα. Ας ελπίσουμε η πατρίδα να ξυπνήσει εγκαίρως.
  • Στην Κύπρο
    Από την Κύπρο στον κατάλογο του Οργανισμού για το 2012 έχει ενταχθεί η μεσαιωνική πόλη της Αμμοχώστου.
 source : ethnos.gr
Non classé

Αρχαία Ελλάδα και Βυζάντιο «ταξιδεύουν» στις ΗΠΑ

300 αριστουργήματα θα παρουσιαστούν το 2013 στην Ουάσιγκτον και στο Γκετί, ενώ ετοιμάζεται και δεύτερη έκθεση για τα προϊστορικά χρόνια
Διπλή δυναμική επίσκεψη θα πραγματοποιήσει η Ελλάδα στην Αμερική το 2013 et 2014 με δύο μεγάλες εκθέσεις. Ο προσωρινός τίτλος της πρώτης είναι «Βυζάντιο. Αριστουργήματα από ελληνικές συλλογές» («Byzantium. Masterpieces from Greek Collections). Η δεύτερη θα παρουσιάζει ελληνικές αρχαιότητες και θα οργανωθεί σε συνεργασία με το «Νάσιοναλ Τζεογκράφικ».
Περίπου 300 αριστουργήματα ελληνικών μουσείων, δημόσιων και ιδιωτικών, μοναστηριών, αλλά και ευρήματα πρόσφατων ανασκαφών, θα ταξιδέψουν το φθινόπωρο του 2013 στις ΗΠΑ για να παρουσιαστούν αρχικά στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον και στη συνέχεια στο Μουσείο Γκετί στο Μάλιμπου της Καλιφόρνιας. Η έκθεση σκοπεύει να γνωρίσει στους Αμερικανούς τον ελληνικό πολιτισμό, ο οποίος διατρέχει το Βυζάντιο από την αρχή μέχρι το τέλος του (330 UN D. jusqu'à 1453). Εγκρίθηκε προχθές από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και έχει ως παράλληλο στόχο να συμπληρώσει ένα κενό, «απαντώντας» στις αντίστοιχες εκθέσεις που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια από την Τουρκία στις ΗΠΑ και αλλού.
Οργανώνεται από τη γενική διεύθυνση αρχαιοτήτων του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη. Θα αποτελείται από πέντε ενότητες, με προσωρινούς τίτλους «Από τον αρχαίο στο βυζαντινό κόσμο», «Ο χριστιανικός κόσμος», «Οι διανοούμενοι», «Οι χαρές της ζωής» και «Το Βυζάντιο σε σταυροδρόμι».
Το κόστος της έκθεσης πάντως για την Ελλάδα είναι ένα αγκάθι, αφού ανέρχεται σε 3,6 million. euro, γεγονός που έχει ήδη δημιουργήσει ζήτημα ένεκα των χαλεπών καιρών, αν και, όπως έχει δηλώσει ο υπουργός Πολιτισμού, Παύλος Γερουλάνος, τον περασμένο Νοέμβριο, πρόκειται να καλυφθεί από χορηγίες με τη συνδρομή του ΟΠΑΠ. Την οργάνωση της έκθεσης έχει δωδεκαμελής επιτροπή, στην οποία μετέχει και η Αιμιλία Γερουλάνου, πρόεδρος του Μουσείου Μπενάκη, καθώς και στελέχη της υπηρεσίας και καθηγητές. Μόνο για την ασφάλιση των πολύτιμων αντικειμένων απαιτούνται περί τα 2,5 million. euro.
Ο επισκέπτης θα μπορεί να δει ανάμεσα σε άλλα: τη συνύπαρξη χριστιανισμού και παγανισμού σε σημαντικές πόλεις του αρχαίου κόσμου όπως η Αθήνα, η Κόρινθος και η Σπάρτη. Τον σταδιακό εκχριστιανισμό της αυτοκρατορίας μέσα από την οικειοποίηση του παγανιστικού εικονογραφικού ρεπερτορίου στη διαμόρφωση ενός νέου κώδικα συμβόλων και στην εμφάνιση των χριστιανικών ιδεών περί αιώνιας ζωής. Τη στενή εξάρτηση κράτους και Εκκλησίας. Την εγχώρια καλλιτεχνική έκφραση κ.ά
«Οι διανοούμενοι» είναι μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ενότητα της έκθεσης αφού παρουσιάζει όψεις της πνευματικής ζωής της αυτοκρατορίας με έμφαση στην κυριαρχία της ελληνικής γλώσσας στη διοίκηση, στην πολιτιστική ζωή, στα μεσαιωνικά αντίγραφα των αρχαίων ελληνικών κειμένων από βυζαντινούς γραφείς και στον σημαντικό ρόλο που έπαιξαν αυτά τα κείμενα στη μόρφωση των Βυζαντινών.
Δεν λείπουν και «Οι χαρές της ζωής» που παρουσιάζουν την καθημερινή ζωή στο Βυζάντιο με υποενότητες αφιερωμένες στον ιδιωτικό χώρο (με έμφαση στη διακόσμηση της κατοικίας, στα επιτραπέζια σκεύη και γενικά στον οικιακό εξοπλισμό) αλλά και στον ατομικό καλλωπισμό, όπου εκτίθεται μεταξύ άλλων μία σημαντική συλλογή βυζαντινών κοσμημάτων. «Το Βυζάντιο σε σταυροδρόμι», fin, αναλύει τον συνεχή διάλογο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με άλλες πολιτικές δυνάμεις και λαούς, είτε μέσω στρατιωτικών συγκρούσεων είτε μέσω διπλωματικών προσεγγίσεων.
Μια εξίσου σημαντική έκθεση προετοιμάζεται παράλληλα από το υπουργείο, σε συνεργασία με το περιοδικό «National Geographic». Θα αφορά τους αρχαίους Eλληνες και την παρουσία τους διά μέσου των αιώνων, από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι τις αρχές των ελληνιστικών χρόνων. Στόχος της είναι να συμπέσει την ίδια περίοδο με την έκθεση για το Βυζάντιο, διαγράφοντας με αυτόν τον τρόπο μια έντονη πολιτιστική παρουσία της χώρας μας στις αμερικανικές πόλεις.

source : ethnos.gr

Non classé

ΣΤΙΒΕΝ ΣΠΙΛΜΠΕΡΓΚ : Τρέχει με «Αλογο» για Οσκαρ

«Άλογο του πολέμου»
Η νέα ταινία του κόστισε 70 cm. δολάρια και για τα γυρίσματα χρειάστηκε 6.000 κομπάρσους, 300 άλογα και τρία κοντέινερ με αντικείμενα του Α’ Παγκοσμίου
To «Aλογο του πολέμου», μία χωρίς σύνορα οδύσσεια φιλίας, γυρίστηκε στην ύπαιθρο του Ντέβον της Αγγλίας
Φιλία και αφοσίωση. La passion, πίστη και τόλμη. Εμπνευστής ενός χολιγουντιανού σινεμά που ασχολείται με αυτά τα ιδανικά, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ ασχολήθηκε με την κινηματογραφική μεταφορά ενός δημοφιλούς βιβλίου της δεκαετίας του ’80, ανάλογου ύφους, που μεταφέρθηκε και στη θεατρική σκηνή του Λονδίνου και του Μπρόντγουεϊ με επιτυχία. Το «Αλογο του πολέμου», οσκαρικών αξιώσεων ταινία με Βρετανούς πρωταγωνιστές, προβάλλεται από τα Χριστούγεννα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ αναμένεται στις ελληνικές αίθουσες στις 19 janvier.
Ο ίδιος ο Σπίλμπεργκ, de toute façon, αποφεύγει να μιλήσει για τις οσκαρικές πιθανότητες των ταινιών του (η 3D περιπέτεια «Οι περιπέτειες του Τεν Τεν: Το μυστικό του μονόκερου» έκανε πρεμιέρα στην Ευρώπη τον Νοέμβριο και βγήκε στην Αμερική μόλις πριν από λίγες ημέρες, την παραμονή των Χριστουγέννων), έχοντας «καεί» στο παρελθόν. Κρατώντας ένα χαμηλό προφίλ, ο σκηνοθέτης έχει πει πως «τον γοήτευσε η ιστορία γιατί τον μετέφερε ακριβώς στην εποχή εκείνη», αφού είδε το θεατρικό έργο.
Του ταίριαξε γάντι, με άλλα λόγια, του Σπίλμπεργκ η ιστορία του συγγραφέα Μάικλ Μορπούργκο, που διαδραματίζεται την εποχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, λίγο μετά το ξέσπασμά του, και αφηγείται την υποδειγματική φιλία ενός αγοριού με το άλογό του. Ο ήρωας, ο έφηβος Αλμπερτ, ξεκινάει να βρει το άλογό του στο πεδίο της μάχης, αφού ο πατέρας του το πουλάει στο βρετανικό ιππικό. Αφήνει τη φάρμα του, κατατάσσεται στον στρατό, ενώ ο Τζόι, το άλογό του, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του γαλλικού μετώπου και αλλάζει με την παρουσία του τις ζωές όσων το συναντούν (Αγγλων, Γάλλων, Γερμανών).
Τι πιο ταιριαστό στον «σπιλμπεργκικό» κινηματογράφο από αυτό το διήγημα, διαπιστώνει κανείς. Ετσι ο σκηνοθέτης βάλθηκε να το κάνει ταινία. Ανέθεσε τη συγγραφή του σεναρίου στον Ρίτσαρντ Κέρτις («Μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ, «Love actually», «Τέσσερις γάμοι και μια κηδεία») και επέλεξε για πρωταγωνιστή τον άσημο νεαρό Αγγλο Τζέρεμι Ιρβιν, γέννημα-θρέμμα της αγγλικής θεατρικής σκηνής, για «την απόλυτη επαρχιώτικη αθωότητα» που είδε σε αυτόν. Με το κόστος παραγωγής να ανέρχεται στα 70 million. dollars, γύρισε τη χωρίς σύνορα οδύσσεια φιλίας στην ύπαιθρο του Ντέβον της Αγγλίας. Χρησιμοποίησε -κατά τα επίσημα στοιχεία- 300 les chevaux et 6.000 κομπάρσους, ενώ έβαλε διάσπαρτα στο έργο του και αντικείμενα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, από την προσωπική συλλογή του Πίτερ Τζάκσον που του τα έστειλε με τρία κοντέινερ!
«Με κατέκτησε με την αυθεντικότητα και την ειλικρίνειά της», σημειώνει ο Στίβεν Σπίλμπεργκ για την ιστορία και παραδέχεται πως άρχισε να ενδιαφέρεται για τα άλογα χάρη στην αγάπη της κόρης του γι’ αυτά. «Ελπίζω να φέρει τους ανθρώπους κοντά, καθώς το μήνυμά της, στην ουσία του, μπορούν να το νιώσουν άνθρωποι από διαφορετικές χώρες και εθνικότητες», καταλήγει.
Η αφίσα και τα …χαρτομάντιλα
Στην τελική ευθεία για την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων των Oσκαρ του 2012, το «Aλογο του πολέμου» καλπάζει ως ένα από τα φαβορί για μία θέση στην κατηγορία της καλύτερης ταινίας (προχθές η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών αποκάλυψε την αφίσα της 84ης Απονομής των Bραβείων Oσκαρ – ένα κολάζ από τις πιο γνωστές φωτογραφίες ταινιών, βραβευμένων με το χρυσό αγαλματίδιο). Το συναισθηματικό φινάλε – απόγειο της ιστορίας απαιτεί πολλά… χαρτομάντιλα από τους θεατές, ενώ οι Αμερικανοί κριτικοί επαινούν: «Τεχνικά υπέροχο, υπερήφανα συναισθηματικό και ατάραχα παλιομοδίτικο, le »Aλογο του πολέμου » είναι ένα συγκινητικό δράμα που τραβάει δυνατά τα νήματα της καρδιάς με το σύνηθες εθιμικό δίκαιο του Σπίλπεργκ», διαβάζουμε.
Το καστ
Το «Αλογο του πολέμου», παραγωγή της Dreamworks σε διανομή της Ντίσνεϊ, έχει για πρωταγωνιστές τους Τζέρεμι Ιρβιν, Πίτερ Μάλαν, Εμα Γουάτσον, Ντέιβιντ Θιούλις και Μπένεντικτ Κιούμπερμπατς. Στο πλευρό του σκηνοθέτη στάθηκαν για πολλοστή φορά ο διευθυντής φωτογραφίας Γιάνους Καμίνσκι και ο βετεράνος μουσικοσυνθέτης Τζον Γουίλιαμς.
source : ethnos.gr
Non classé

ΑΛΕΞΙΟΥ-ΓΑΛΑΝΗ : 40 μελωδικά χρόνια «Σε μπλε βελούδο»

«Επειδή µέσα από το παρελθόν σχεδιάζεται το µέλλον…», οι δύο ερµηνεύτριες δίνουν ραντεβού στο «Παλλάς» για 15 «εφ’ όλης της ύλης» µουσικές παραστάσεις
«Αισθάνομαι πως ήμουν πάνω σ’ ένα άλογο και κάλπαζα…», λέει η Χάρις Αλεξίου για το μουσικό ταξίδι της ζωής και συμπληρώνει η Δήμητρα Γαλάνη, «Το πρόσωπο ενός τραγουδιστή είναι τα τραγούδια που διαλέγει να πει»
Δύο γυναίκες, δύο φωνές, δύο ιστορίες παράλληλες… Τα δύο γυναικεία ονόµατα–σύµβολο του ελληνικού τραγουδιού, η Χάρις Αλεξίου και η Δήµητρα Γαλάνη, θα βρεθούν µαζί στη σκηνή του «Παλλάς», de la 13 janvier, προκειµένου να δώσουν 15 κοινές µουσικές παραστάσεις υπό τον γενικό τίτλο «Σε µπλε βελούδο».
Δεκαπέντε «βελούδινες» βραδιές, Bien, θα προσφέρουν στο κοινό οι δύο ερµηνεύτριες οι οποίες συναντώνται στην ίδια σκηνή µετά από χρόνια. Η δυνατή σχέση που τους δένει, cependant, τα κοινά και σηµαντικά βιώµατα του παρελθόντος, η αγάπη για τα ίδια πρόσωπα και φυσικά για το καλό τραγούδι, δεν τις άφησε ποτέ να αποµακρυνθούν. Επικοινωνούσαν, ακόµα κι όταν η µια βρισκόταν µακριά από την άλλη, παρακολουθούσαν η µια τα βήµατα της άλλης, βρίσκονταν για λίγο και έπειτα έπαιρνε και πάλι η καθεµιά τον δρόµο της.
H διαδροµή
Κάπως έτσι πέρασαν σαράντα ολόκληρα χρόνια. Σαράντα χρόνια γεµάτα µεγάλα τραγούδια, σηµαντικές συνεργασίες, χιλιάδες ώρες µέσα στα στούντιο ηχογράφησης και ακόµη περισσότερες πάνω στη σκηνή, µπροστά στο µικρόφωνο, πρόσωπο µε πρόσωπο µε όλο αυτό τον κόσµο που τις λάτρεψε: «Δεν ξέρω πώς φαντάζεται ο περισσότερος κόσµος αυτήν τη διαδροµή. Εγώ αισθάνοµαι πως ήµουν πάνω σ’ ένα άλογο και κάλπαζα κι έτρεχα και περνούσα από τόπους διάφορους, συναντούσα διάφορους ανθρώπους, χαιρόµουν που τους συναντούσα, που τραγουδούσα διαφορετικά πράγµατα, που είχα αποδοχή…», λέει χαρακτηριστικά η Χάρις Αλεξίου, αναφερόµενη στο µουσικό ταξίδι της ζωής της.
Η Δήµητρα Γαλάνη πάλι περιγράφει µε τον δικό της τρόπο τον λόγο και την αξία αυτής της συνύπαρξης: «Επειδή οι ιλιγγιώδεις ταχύτητες της δισκογραφικής αγοράς κάνουν τα 40 χρόνια να φαίνονται πάρα πολλά. Επειδή µπορεί και να είναι έτσι για την πορεία ενός καλλιτέχνη και σίγουρα έτσι για τη ζωή ενός ανθρώπου. Επειδή το πρόσωπο ενός τραγουδιστή είναι τα τραγούδια που διαλέγει να πει. Επειδή επιτυχία σηµαίνει να µπορεί ένας καλλιτέχνης να διαχειρίζεται το παρελθόν του σαν να ήταν παρόν κι επειδή µέσα από το παρελθόν σχεδιάζεται το µέλλον…».
Μέσα από το σηµαντικό παρελθόν τους, Bien, οι δύο ερµηνεύτριες θα θέτουν τις βάσεις για το µέλλον τους. Και σίγουρα αυτό το αντάµωµά τους θα προσφέρει µια ευκαιρία δραπέτευσης από τη σκληρή πραγµατικότητα µέσα από τη µουσική.
Για το πρόγραµµα που θα παρουσιάσουν οι δυο τους δεν θέλουν να αποκαλύψουν πολλές λεπτοµέρειες. Το σίγουρο είναι πως θα στηρίζεται στην απλότητα και την ουσία. Αλλωστε τα µεγάλα τραγούδια και οι µεγάλες φωνές δεν έχουν ανάγκη ιδιαίτερης υποστήριξης.
ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΤΕΣΙΝΗΣ ΜΕΡΑΣ
Η καλλιτεχνική χημεία ανάμεσα στη Χαρούλα Αλεξίου και τη Δήμητρα Γαλάνη διαφάνηκε με τον καλύτερο τρόπο μέσα από τον κοινό δίσκο που ηχογράφησαν οι δυο τους το 1981 με τίτλο «Τα τραγούδια της χτεσινής μέρας». Με βασικό όπλο τις φωνές τους και με τη συνοδεία μονάχα μιας κιθάρας και μιας φυσαρμόνικας ερμήνευσαν μια σειρά από αγαπημένα τραγούδια σημαντικών συνθετών: από τον Χατζιδάκι και τον Θεοδωράκη μέχρι τον Λοΐζο και το Νέο Κύμα, κι από λαϊκά μέχρι δημοφιλείς ξένες μπαλάντες. Στο ρεπερτόριο αυτού του δίσκου ο οποίος πούλησε 100.000 αντίτυπα ήταν και τα τραγούδια «Θάλασσα Πλατιά», «Τζαμάικα», «Ο Δρόμος», «Το τρένο», «Μην κουραστείς να μ’ αγαπάς», «Αγάπη που ‘γινες δίκοπο μαχαίρι», αλλά και το «The House of Rising Sun».
ΠΑΡΑΤΑΣΗ
Εξαρχής οι δύο ερμηνεύτριες σκόπευαν να δώσουν δέκα παραστάσεις, αλλά μετά τη μεγάλη αποδοχή του κοινού αποφάσισαν να παρατείνουν τις κοινές εμφανίσεις τους για πέντε ακόμα βραδιές.
source : ethnos.gr
Non classé

Ζητούν εκταφή του Πάμπλο Νερούδα

ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
Την εκταφή της σορού του Νομπελίστα Χιλιανού ποιητή Πάμπλο Νερούδα ζήτησε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Χιλής, προκειμένου να εξεταστούν οι φήμες ότι μπορεί να τον δηλητηρίασαν.
Ο βραβευμένος με Νόμπελ ποιητής πέθανε στο Σαντιάγο στις 23 septembre 1973, en âge 69 années, δώδεκα ημέρες αφότου ανέλαβε την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα ο Αγκούστο Πινοσέτ.
Το πιστοποιητικό θανάτου του Πάμπλο Νερούδα αναφέρει ως αιτία θανάτου τον καρκίνο του προστάτη. pourtant, ο πρώην οδηγός του, Μανουέλ Αράγια, δήλωσε ότι του χορηγήθηκε μία ένεση που προκάλεσε ανακοπή καρδιάς. aussi, ανέφερε ότι ο ποιητής λίγες ώρες πριν πεθάνει περπατούσε και μιλούσε μαζί του κανονικά.
Ο Αράγια ισχυρίζεται ότι πράκτορες χορήγησαν με ένεση δηλητήριο στον Νερούδα στο νοσοκομείο υπό τις οδηγίες του Πινοσέτ.
Δικηγόρος του Κομμουνιστικού Κόμματος, Εδουάρδο Κοντρεράς, δήλωσε ότι υπάρχουν αμφιβολίες γύρω από τον θάνατο του ποιητή. Ο Κοντρεράς αναφέρει ότι το νοσοκομείο στο οποίο νοσηλευόταν ο Πάμπλο Νερούδα για τον καρκίνο του έγινε μία παυσίπονη ένεση και λίγη ώρα αργότερα πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια.
pourtant, θεωρεί ότι έλαβε θανατηφόρα ένεση.
Καμία απόδειξη
Το αίτημα για εκταφή της σορού του ποιητή αναλαμβάνει ο δικηγόρος Μάριο Καρόζα, ο οποίος θα εξετάσει την φημολογία για πιθανή δολοφονία του ποιητή από τις αρχές.
pourtant, το Ίδρυμα Πάμπλο Νερούδα ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι δεν υπάρχει «καμία απολύτως απόδειξη που να υπονοεί ότι ο Πάμπλο Νερούδα πέθανε από αίτια διαφορετικά του καρκίνου».
Ο Πάμπλο Νερούδα υπήρξε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Χιλής, βουλευτής και πρεσβευτής της χώρας στη Γαλλία, dans lequel sera 1971 του απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας
Δεν πρόκειται ωστόσο για το πρώτο αίτημα εκταφής ηγετικής φυσιογνωμίας στην Χιλή. Τον Μάιο οι Αρχές της χώρας προχώρησαν στην εκταφή του πρώην προέδρου Σαλβαδόρ Αλιέντε σε μία προσπάθεια να εξακριβωθεί, εάν αυτοκτόνησε ή σκοτώθηκε από στρατιώτες που εισέβαλαν στο προεδρικό μέγαρο κατά την διάρκεια του πραξικοπήματος του 1973 από τον Πινοσέτ.
Δύο μήνες αργότερα οι ειδικοί αποφάνθηκαν ότι ο πρώην πρόεδρος έδωσε ο ίδιος τέλος στην ζωή του.
aussi, στη Βενεζουέλα έγινε εκταφή της σορού του Σιμόν Μπολιβάρ, η εξέταση της οποίας όμως δεν κατέληξε σε ασφαλή συμπεράσματα.
source : ethnos.gr