All posts by IN ThessnA

Uncategorized

BOOK : History of cinema: Kristin Thompson and David Bordwell

Pataki Publications: “History of cinema” of Kristin Thompsonand hisDavid Bordwell.


 In this book the authors tell the history of cinema as they conceived it, it was written and taught by the most important theorists and historians of the seventh art. With the help of hundreds of examples and photos, the reader can gain a thorough and comprehensive picture of the evolution of cinema, from the first attempts to project moving images with the kinetoscope to the blockbusters of the 21st century.
Film historians often say that there is not one "Film History" but many. For some, this means that it is not possible to include all genres in a single narrative, the schools, trends and events. But for others, a "Cinema History" is called upon to make use of a variety of perspectives and to combine various methodological tools, interests and goals. The present volume adopts the second approach and invites the reader to know the art of cinema through contemporary aesthetic and ideological perceptions.
The book does not require special knowledge of film aesthetics or theory, and is mentioned in both fiction and documentary films, στον πειραματικό ή αβανγκάρντ κινηματογράφο και στις ταινίες κινουμένων σχεδίων. Αποτελεί βασικό εγχειρίδιο για όσους παρακολουθούν προγράμματα κινηματογραφικών σπουδών, αλλά και μια πλούσια πηγή πληροφοριών για όλους τους κινηματογραφόφιλους.
THEKRISTIN THOMPSONείναι επίτιμη διδάκτωρ του Τμήματος Τεχνών και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν–Μάντισον. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στον κινηματογράφο από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα και διδακτορικού από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν–Μάντισον.
THE DAVID BORDWELLείναι καθηγητής Κινηματογραφικών Σπουδών στην έδρα Jacques Ledoux του Τμήματος Τεχνών και Επικοινωνίας, καθώς και καθηγητής στην έδρα Hilldale του Τμήματος Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Ουισκόνσιν–Μάντισον.
 Source : culturenow.gr
Uncategorized

Διεθνής σπείρα έχει ρημάξει τους πίνακες του Πικάσο

Ανάμεσα στα ερωτηματικά που εγείρει η χτεσινή κλοπή του έργου του Πικάσο στην Εθνική Πινακοθήκη, εύλογα είναι κι αυτά της ενδεχόμενης εμπλοκής των ληστών με διεθνή σπείρα που «ειδικεύεται» σε συγκεκριμένες κλοπές.

Δεδομένου ότι οι κλοπές σημαντικών έργων τέχνης έχουν αυξηθεί παγκοσμίως-όπως και η ζήτηση για συγκεκριμένους πίνακες και υπογραφές-είναι φυσικό οι υποψίες να στρέφονται στο διεθνές περιβάλλον. Αρκεί να αναφέρουμε ότι μόλις το περσινό καλοκαίρι συνελήφθη ο κλέφτης του περίφημου έργου «Κεφάλι Γυναίκας»-κατά τραγική σύμπτωση ο πίνακας που εκλάπη από την Πινακοθήκη φέρει τον τίτλο «Γυναικείο Κεφάλι»-που είχε κλαπεί από γκαλερί του Σαν Φρανσίσκο.

Σημειωτέον ότι ο δράστης ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος μετά τη σύλληψη του-κατέλαβε εγγύηση 5 εκατομμύρια δολάρια χωρίς κανείς ποτέ να αναρωτηθεί για την προέλευσή τους! Ανάλογα παράδοξη ήταν κι η προσπάθεια που έγινε να αποσυνδεθεί το όνομα του εν λόγω ληστή από διεθνή σπείρα λαθρεμπόρων έργων τέχνης.

Δυο χρόνια πριν από τη ληστεία του Σαν Φρανσίσκο είχε επίσης προηγηθεί η μεγάλη ληστεία στο Μουσείο Πικάσο, μέρα μεσημέρι, από δυο ένοπλους ληστές. Οι ληστές είχαν τότε διαφύγει με δυο σπουδαία, πανάκριβα και πολύτιμα έργα του Πικάσο υπό μάλης, the: “Ο ζωγράφος και το μοντέλο” (1963) and “Μινώταυρος, πότης και γυναίκες” (1933) καθώς κι ένα μπλοκ με σχέδια του ισπανού ζωγράφου. Αρκεί να σημειωθεί ότι το Μουσείο Πικάσο βρίσκεται στην πολυσύχναστη περιοχή του Μαραί του Παρισιού, σε στενά και δύσβατα σοκάκια-που δεν ενδείκνυνται για τέτοιου είδους αποδράσεις.

Ωστόσο η μεγαλύτερη ληστεία έργων του Πικάσο, είχε σημειωθεί το 1993 από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Στοκχόλμης,  όπου είχαν, μεταξύ άλλων κλαπεί οκτώ (;) έργα του Πικάσο και ένα του Γάλλου κυβιστή Ζορζ Μπρακ, αξίας 40 εκατομμυρίων δολαρίων. Κάποιοι από αυτούς βρέθηκαν, κάποιοι άλλοι παραμένουν στα αζήτητα, όπως κι άλλοι τόσοι που φέρουν την υπογραφή του διάσημου ισπανού καλλιτέχνη. Όπως και να έχει, σε καιρούς κρίσης, το όνομα του Πικάσο παραμένει ψηλά στο διεθνές χρηματιστήριο της τέχνης, και είναι φυσικό να βρίσκεται στο επίκεντρο έμπειρων-κι όχι μόνο-ληστών έργων τέχνης.

Τα σενάρια που εξετάζει η Αστυνομία

Από την πλευρά τους, σε δύο πιθανά σενάρια έχουν καταλήξει οι αστυνομικοί της Ασφάλειας για το τι πραγματικά συνέβη χθες τα ξημερώματα στην Εθνική Πινακοθήκη. Με δεδομένο πως οι δράστες «χτύπησαν» σε μόλις επτά λεπτά, γνώριζαν λεπτομέρειες και ενδεχομένως να είχαν και πληροφόρηση εκ των έσω για τη μεγάλη δουλειά, οδηγούν αυτά στο συμπέρασμα ότι είναι επαγγελματίες διαρρήκτες που σχεδίαζαν καιρό το κόλπο.

Απόλυτα έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν ότι το πρώτο σενάριο θέλει:

–    Οι δράστες να είναι μέλη διεθνούς κυκλώματος, «κακοποιών έργων τέχνης», οι οποίοι αφού κλέψουν τους πίνακες, τους ρίχνουν στη μαύρη αγορά. Άλλωστε σε όλο τον κόσμο και ειδικά σε Ρωσία, Κίνα και Αμερική υπάρχουν μανιώδεις συλλέκτες που θα έδιναν πολύ χρήμα για να αποκτήσουν έναν Πικάσο, ακόμα και μέσω υπόγειων διασυνδέσεων της μαύρης αγοράς.

«Ήδη έχουμε ενημερώσει τις διεθνείς αρχές ασφαλείας για το συγκεκριμένο και τα υπόλοιπα δύο που έκαναν φτερά», τονίζει στο protothema.gr αστυνομικός που ασχολείται με την υπόθεση και προσθέτει: «Μάλιστα, προσπαθούμε μέσω από πληροφοριοδότες να διαπιστώσουμε αν στις μαύρες αγορές της τέχνης υπάρχουν συγκεκριμένες πληροφορίες για τους συγκεκριμένους πίνακες».

–    Η κλοπή να έγινε κατά παραγγελία. Δηλαδή ένας συλλέκτης να έκλεισε συμφωνία με ποντικούς έναντι ενός μεγάλου ποσού για να μπουν μέσα στην Εθνική Πινακοθήκη και να εξαφανίσουν τα έργα. Σε αυτή την περίπτωση, η δουλειά της Αστυνομίας είναι πιο δύσκολη, καθώς οι τρεις κλεμμένοι πίνακες και ειδικά ο μοναδικός Πικάσο που υπήρχε στην Ελλάδα δεν θα βγει στο σφυρί.

Όποιο και από τα δύο σενάρια τελικά επαληθευτεί, η δουλειά της Αστυνομίας είναι ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς οι δράστες άφησαν ελάχιστα ίχνη πίσω τους…

Source : protothema.gr
Uncategorized

Harlem Swing – Aint’ Misbehavin: Μιούζικαλ στο θέατρο Badminton

TheΘέατρο Badmintonμεταμορφώνεται σεCotton Club και όλοι χορεύουν swing στην καρδιά τουΧάρλεμ! TheAin’t Misbehavin’is aMusical σε σενάριοMurray Horwitzand Richard Maltby Jr. andμουσική Thomas Wright «Fats» Waller. Από το διάσημο τραγούδι που έγραψε ο ίδιος το 1929, άλλωστε, πήρε το έργο και το όνομά του. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στους African-American μουσικούς των δεκαετιών ’20 και ’30 που αποτελούσαν μέρος της λεγόμενης Αναγέννησης του Χάρλεμ (Harlem Renaissance), μια εποχή αυξανόμενης δημιουργικότητας, πολιτιστικής συνειδητοποίησης και εθνικής υπερηφάνειας.
Ήταν μια εποχή που τα θρυλικά νυχτερινά κέντρα του Μανχάταν, όπως τα Cotton Club και Savoy Ballroom,  έδιναν τον τόνο της διασκέδασης της υψηλής κοινωνίας και η Lenox Avenue, γεμάτη με πιανίστες που ξεσήκωναν την πόλη με έναν «καινούριο» ρυθμό, μάθαινε στην πόλη τα πρώτα της βήματα στο swing. Πέντε ερμηνευτές παρουσιάζουν μια θορυβώδη, «πρόστυχη» βραδιά, με χιουμοριστικά τραγούδια, μια βραδιά που κάνει τους θεατές να νιώθουν ότι έχουν κλείσει τραπέζι στο Cotton Club και μόλις έδωσαν στην γκαρνταρόμπα το καπέλο και τα γάντια τους.
TheAin’t Misbehavin’ έκανε πρεμιέρα την 1η Φεβρουαρίου του 1978 σ` ένα μικρό καμπαρέ της Νέας Υόρκης και μέχρι τις 5 Ιουνίου της ίδιας χρονιάς είχε κερδίσει διάφορα βραβεία στην κατηγορία μιούζικαλ (Tony, New York Drama Critics, Outer Critics Circle, Drama Desk Award, Obie), ενώ ο Richard Maltby Jr. (Fosse, Song and Dance, Baby, Miss Saigon) κερδίζει βραβείο Tony στην κατηγορία Καλύτερου Σκηνοθέτη και η Nell Carter βραβείο Tony για την ερμηνεία της και το αυθεντικό μουσικό άλμπουμ της παράστασης έλαβε το βραβείο Grammy. A year later, είχαν ήδη δημιουργηθεί πέντε θίασοι που περιόδευαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ και το Λονδίνο και το Παρίσι δεν άργησαν να παραδοθούν στη μαγεία του. Το ίδιο έκανε κι ο υπόλοιπος κόσμος και στις έξι παγκόσμιες περιοδείες που έχουν πραγματοποιηθεί ως σήμερα, ενώ πλέον φαντάζει εντελώς φυσιολογικό ότι δεν υπάρχει ημέρα που το Ain’t Misbehavin’ να μην παίζεται κάπου στον κόσμο.
Όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο καμπαρέ Manhattan Theatre Club στο cast του μπορούσε κάποιος να ανακαλύψει τη νεαρή τότε τραγουδίστρια Irene Cara (χρόνια μετά θα «έλαμπε» μέσα από το σάουντρακ της επιτυχίας του Fame. Σύντομα η παραγωγή του Broadway υπό τη διεύθυνση του Maltby, σε σκηνοθεσία και χορογραφίες του Arthur Faria, ανέβηκε στις 9 Μαΐου του 1978 στο Longacre Theatre, ενώ αργότερα βρέθηκε στο Plymouth και στο Belasco συμπληρώνοντας στις 21 of February 1982 1604 representations. Το αρχικό καστ συμπεριλάμβανε τους Nell Carter, Andre DeShields, Armelia McQueen, Ken Page και Charlayne Woodard.
Ο Luther Henderson προσάρμοσε τη μουσική του Waller και υπήρξε επίσης ο πιανίστας της παραγωγής. Μερικοί από τους αντικαταστάτες στις μεταγενέστερες παραστάσεις ήταν οι Debbie Allen, Yvette Freeman, Adriane Lenox και Alan Weeks. Η παραγωγή του έργου στο West End στο Λονδίνο έκανε πρεμιέρα στις 22 March of 1979 στο Her Majesty’s Theatre, ενώ η αναβίωσή του το 1995. Μια αναβίωση στο Μπρόντγουεϊ με τον ίδιο σκηνοθέτη, τον ίδιο χορογράφο και το ίδιο καστ με την προ δεκαετίας πρώτη παραγωγή, έκανε πρεμιέρα στις 15 August 1988, στο Ambassador Theatre της Νέας Υόρκης όπου παρέμεινε για 176 παραστάσεις. Το 2009 το Aint Misbehavin συμπλήρωσε τριάντα (30) χρόνια και στην επετειακή παράσταση συμμετείχαν ο νικητής του American Idol Ruben Studdard και οι διαγωνιζόμενοι Frenchie Davis και Trenyce Cobbins.
Στη συγκεκριμένη παράσταση που θα φιλοξενηθεί στο Θέατρο Badmiton πρωταγωνιστούν αστέρια της Αμερικής, όπως η Yvette Monique Clark που είχε διαπρέψει στα Hairspray, Crowns, Chicago κ.ά., η υποψήφια για βραβείο Grammy Patricia Covington, o Milton Nealy (Dreamgirls, The Full Monty, Jesus Christ Superstar, La Cage Aux Folles), η Rebecca Covington (Mamma Mia, Thoroughly Modern Millie) και το τηλεοπτικό αστέρι Wayne Pretlow (The Good Wife, Law & Order),  πλαισιωμένοι από ένα ταλαντούχο καστ τραγουδιστών και χορευτών.
Τη μουσική διεύθυνση υπογράφει οWilliam Foster McDaniel, ενώ τη σκηνοθεσία ο Richard E. Maltby, Jr. και τη χορογραφία οArthur Faria.
• Tο πρώτο μιούζικαλ του Broadway που ανέβηκε με θέμα το έργο και τη ζωή γύρω από έναν τραγουδοποιό /καλλιτέχνη, τον Thomas Wright «Fats» Waller.
• Tο πρώτο μιούζικαλ στο είδος του που κέρδισε βραβείο Tony.
• To πρώτο μιούζικαλ στο είδος του που έγινε παγκόσμια επιτυχία.
• Το πρώτο μιούζικαλ στο είδος του που κέρδισε κάθε είδους θεατρικό βραβείο της Νέας Υόρκης.
• Το πρώτο μιούζικαλ «βιογραφίας» με το οποίο συγκρίνονται όλα τα υπόλοιπα.
 Source: culturenow.gr
Uncategorized

Σαρλ Γκουνό – Φάουστ από τη Λυρική Σκηνή στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Μια από τις δημοφιλέστερεςγαλλικές όπερες, η οποία βασίζεται στο πρώτο μέρος της γνωστής τραγωδίας τουΓκαίτε, παρουσιάζει η ΕθνικήΛυρική Σκηνήat20 January 2012και γιαοκτώ μόνο παραστάσεις, in theAthens Concert Hall– ΑίθουσαΑλεξάνδρα Τριάντη. Το αριστούργημα του Γαλλικού ρομαντισμού με τις διάσημες άριες, τα σπουδαία χορωδιακά και το μπαλέτο της «Βαλπούργειας νύχτας», παρουσιάζεται σε μουσική διεύθυνση Μύρωνα Μιχαηλίδη και σκηνοθεσία Ρενάτο Τζανέλλα.
Πρόκειται για μια από τις αγαπημένες grands opéras του κοινού παγκοσμίως, η οποία έχει να παρουσιαστεί στην Ελλάδα από την δεκαετία του ’90. Βασίζεται στην διάσημη τραγωδία του Γκαίτε, όπου ο ηλικιωμένος επιστήμονας Φάουστ πουλά τη ψυχή του στον Μεφιστοφελή, με αντάλλαγμα τη νιότη και τον έρωτα. Στο επίκεντρο της όπερας δεν βρίσκεται τόσο ο ίδιος Φάουστ όσο η Μαργαρίτα, που μεταμορφώνεται χάρη στον έρωτα και τελικά πληρώνει σκληρά τις επιλογές της.
Την ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής διευθύνει για πρώτη φορά μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ, ο αρχιμουσικός Μύρων Μιχαηλίδης, ο οποίος έχει διευθύνει μερικές από τις σημαντικότερες συμφωνικές ορχήστρες, όπως μεταξύ άλλων, τις Συμφωνικές ορχήστρες του Βερολίνου, της Ρώμης, της Ιερουσαλήμ και του Μεξικού, τη Φιλαρμονική του Βουκουρεστίου και της Μπρατισλάβα, την Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας της Πράγας, καθώς και όλες τις ελληνικές ορχήστρες.
Ο σκηνοθέτης και διευθυντής του Μπαλέτου της ΕΛΣ, Ρενάτο Τζανέλλαμε πολυετή θητεία στην διεύθυνση του μπαλέτου της όπερας της Βιέννης, τοποθετεί την υπόθεση σε μια παλιά άδεια αίθουσα διδασκαλίας. There, μπροστά από μαυροπίνακες γεμάτους γνώση, ο Φάουστ μόνος, βασανίζεται από τα θεμελιώδη ερωτήματα περί ζωής, θανάτου, έρωτα, ευτυχίας. Μέσα στο θολωμένο μυαλό του συναντά τον Μεφιστοφελή, που με δέλεαρ τη Μαργαρίτα, τον πείθει να υπογράψει την συμφωνία με τον διάβολο.
Ο Τζανέλλα σημειώνει: «Η προσέγγισή μου απομακρύνεται τόσο από το υπερφυσικό όσο και από το θρησκευτικό στοιχείο και τοποθετεί τον άνθρωπο και τις αδυναμίες του στο επίκεντρο της υπόθεσης. Ο Φάουστ γίνεται πράγματι πάλι νέος ή απλά ο Μεφιστοφελής του δείχνει όσα θέλει να δει; Εγκαταλείπουν στ’ αλήθεια την αίθουσα προκειμένου να ταξιδέψουν σε άλλους τόπους και να ζήσουν τις πιο εντυπωσιακές περιπέτειες, ή μήπως δεν εγκαταλείπουν ποτέ την αίθουσα διδασκαλίας; Άραγε αυτή η αίθουσα είναι το κεφάλι του Φάουστ, γεμάτο με τόσες πληροφορίες ώστε να μην διακρίνει το πραγματικό από το φανταστικό; Η δουλειά μου κινήθηκε σε αυτή την κατεύθυνση χάρη στη βοήθεια και την καταπληκτική, μοναδική σύλληψη των Αλεσσάντρο Κάμερα (scenery), Κάρλα Ρικόττι(κοστούμια) και Βινίτσιο Κέλι(φωτισμοί)».
Μια πλειάδα κορυφαίων ελλήνων και ξένων ερμηνευτών συμμετέχουν στην παραγωγή. Τον ρόλο του Φάουστ θα ερμηνεύσει ο αμερικάνος τενόρος Έρικ Κάτλερ, ο οποίος έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια στα μεγαλύτερα Λυρικά Θέατρα του κόσμου, όπως η Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης, η Royal Opera του Λονδίνου και η Όπερα του Παρισιού, ενώ η εμφάνιση του με την Άννα Νετρέμπκο την ΜΕΤ, στους Πουριτανούς του Μπελίνι θεωρείται από τα high lights της καριέρας του.
Την Μαργαρίτα ερμηνεύει η Αλεξία Βουλγαρίδου, η κορυφαία ελληνίδα σοπράνο που πραγματοποιεί μια εξαιρετικά σημαντική καριέρα στο εξωτερικό, με εμφανίσεις σε κορυφαία θέατρα όπως η Royal Opera, η Σκάλα του Μιλάνου, και η Κρατική Όπερα του Βερολίνου, ενώ έχει συνεργαστεί μεταξύ άλλων με τον Ρικάρντο Μούτι, τον Ρονάλντο Βιλαζόν, τον σερ Κόλιν Ντέιβις, τον Αντρέα Μποτσέλλι, αλλά και την Ιζαμπέλ Υπέρ στην ταινία “Deux” του Werner Schroeter. Η Βουλγαρίδου έχει τραγουδήσει με τεράστια επιτυχία τον ρόλο της Μαργαρίτας στη Ρώμη, τη Βασιλεία καθώς και στο φεστιβάλ της Ραβέννα.
Τον Μεφιστοφελή ερμηνεύει ο Παάτα Μπουρτσουλάτζε, ο διάσημος Γεωργιανός μπάσος, εξαιρετικά δημοφιλής και στο κοινό της όπερας στην Ελλάδα. Ο Μπουρτσουλάτζε έχει ερμηνεύσει κορυφαίους ρόλους στην Metropolitan της Νέας Υόρκης, στην Σκάλα του Μιλάνου, στην όπερα της Βιέννης και σε πολλά άλλα θέατρα ανά τον κόσμο. Το καλοκαίρι που μας πέρασε το αθηναϊκό κοινό τον καταχειροκρότησε στον Ναμπούκο του Βέρντι, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.
Την διανομή συμπληρώνουν κορυφαίοι έλληνες μονωδοί όπως ο Δημήτρης Πλατανιάς, ο οποίος χειροκροτήθηκε θερμά στον Χορό Μεταμφιεσμένων του Βέρντι που παρουσιάστηκε στην ΕΛΣ, τον Δεκέμβριο, ο Δημήτρης Κασιούμης, η Ειρήνη Καράγιαννη και η Ινές Ζήκου. Στην δεύτερη διανομή συναντάμε μεταξύ άλλων, την πρόσφατα βραβευμένη με το Μεγάλο Βραβείο των Ελλήνων κριτικών μουσικής Τσέλια Κοστέα, τον Ασκάρ Αμπντρατζάκοφ και πολλούς άλλους καταξιωμένους τραγουδιστές.
Την χορωδία της ΕΛΣ διευθύνει ο Νίκος Βασιλείου. Συμμετέχει το Μπαλέτο της ΕΛΣ, σε χορογραφία Ρενάτο Τζανέλλα.
Ο Φάουστ με μια ματιά
Ο συνθέτης / Ο Σαρλ Γκουνό γεννήθηκε στο Παρίσι το 1818 και πήρε τα πρώτα μαθήματα πιάνου από τη μητέρα του. Σπούδασε στο ωδείο του Παρισιού και το 1839 κέρδισε το περίφημο Βραβείο της Ρώμης για την καντάτα του Φερδινάνδος. Στην Ιταλία μελέτησε τα έργα του Παλεστρίνα και άλλες συνθέσεις εκκλησιαστικής μουσικής. Αργότερα, χάρη στην Φάννυ και τον Φέλιξ Μέντελσον ήρθε σε επαφή με τη μουσική του Ι.Σ.Μπαχ. The 1851 συνέθεσε την πρώτη του όπερα, την Σαπφώ. The 1859 ο Φάουστ έκανε τον συνθέτη γνωστό σε όλο τον κόσμο. Ακολούθησαν η γαλλικής θεματολογίας Μιρέιγ (1864), που πρόσφατα έχει έρθει και πάλι στο προσκήνιο, και η όπερα Ρωμαίος και Ιουλιέττα (1867), βασισμένη στον Σαίξπηρ. Εκτός από λυρικά έργα ο Γκουνό συνέθεσε επίσης συμφωνίες ενώ κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε ιδιαίτερα με έργα θρησκευτικής μουσικής, ορατόρια, λειτουργίες, μοτέτα. Πέθανε από εγκεφαλική συμφόρηση το 1893.
Το έργο / Όπερα σε πέντε πράξεις, ο Φάουστ στηρίζεται σε ποιητικό κείμενο των Ζυλ Μπαρμπιέ και Μισέλ Καρρέ, οι οποίοι άντλησαν το υλικό τους από το θεατρικό έργο Φάουστ και Μαργαρίτα του Καρρέ (1850), όπως επίσης από το Α’ Μέρος του Φάουστ, του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε (1808) στη γαλλική του μετάφραση από τον Ζεράρ ντε Νερβάλ (1828). Τυπικό δείγμα γαλλικής μεγαλόπρεπης όπερας -grand opéra- και η πρώτη του είδους που σημείωσε τόσο μεγάλη επιτυχία παγκοσμίως, ο Φάουστ παρέμεινε το δημοφιλέστερο λυρικό έργο μέχρι περίπου τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ξεκίνησε ως opéra comique με πεζούς διαλόγους και μετασχηματίστηκε σταδιακά, στη διάρκεια μίας δεκαετίας, ώστε να ταιριάξει στα γούστα του παγκόσμιου κοινού. Ο όρος opéra comique -κωμική όπερα- δεν υπαινίσσεται κωμικά στοιχεία, αλλά αφορά χαρακτηριστικά δομής και αισθητικής, ένα από τα οποία είναι οι διάλογοι πρόζας. Από τον Γκαίτε ο Φάουστ κρατά μονάχα την αφήγηση και παρακάμπτει το φιλοσοφικό υπόβαθρο: ο ηλικιωμένος επιστήμονας Φάουστ πουλά τη ψυχή του στον Μεφιστοφελή, με αντάλλαγμα τη νιότη και τον έρωτα. Στο επίκεντρο της όπερας δεν βρίσκεται τόσο ο ίδιος Φάουστ όσο η Μαργαρίτα, που μεταμορφώνεται χάρη στον έρωτα και τελικά πληρώνει σκληρά τις επιλογές της.
Πρεμιέρες / Ως κωμική όπερα, με πεζούς διαλόγους, ο Φάουστ πρωτοπαρουσιάστηκε στο Λυρικό Θέατρο του Παρισιού στις 19 Of March 1859. Στη μεγαλόπρεπη εκδοχή του, με μελοποιημένους διαλόγους και μπαλέτο, δόθηκε από την παρισινή Όπερα στις 3 Of March 1869. Το έργο εγκαινίασε τη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης στις 22 October 1883.
Από την Εθνική Λυρική Σκηνή, που ξεκίνησε να λειτουργεί το 1939/40 ως μέρος του Εθνικού –τότε Βασιλικού- Θεάτρου, ο Φάουστ πρωτοπαρουσιάστηκε στις 12 November 1959 με πρωταγωνιστές τον Νίκο Χατζηνικολάου (Φάουστ), την Ζωή Βλαχοπούλου (Μαργαρίτα) και τον Νίκο Μοσχονά (Μεφιστοφελή). Την ορχήστρα και τη χορωδία διηύθυνε ο Αντίοχος Ευαγγελάτος ενώ η σκηνοθεσία ήταν του Λέο Νεντομάνσκι.
Σύνοψη
Α’ Πράξη / Germany, 16ος αιώνας. Στο εργαστήρι του, ο Φάουστ, ένας ηλικιωμένος επιστήμονας, συλλογίζεται ότι οι έρευνές του δεν έχουν αποδώσει τίποτε, ενώ αντίθετα, τον έκαναν να προσπεράσει τη ζωή και τον έρωτα. Επιχειρεί να αυτοκτονήσει, καταριέται την επιστήμη και την πίστη και ζητά βοήθεια από τις σκοτεινές δυνάμεις. Εμφανίζεται ο Μεφιστοφελής, που τον δελεάζει με μία εικόνα της αθώας Μαργαρίτας και του προτείνει την εξής συμφωνία: εκείνος θα υπηρετεί τον Φάουστ στη γη με αντάλλαγμα ο Φάουστ να τον υπηρετήσει στην Κόλαση. Το δηλητήριο στην κούπα του Φάουστ μετατρέπεται σε ελιξίριο νεότητας, ο γερο-επιστήμονας μεταμορφώνεται σε γοητευτικό νέο και μαζί με τον Μεφιστοφελή ξεκινά να κατακτήσει τον κόσμο.
Β’ Πράξη / Στις πύλες της πόλης σπουδαστές, στρατιώτες και χωρικοί ευθυμούν. Ο Βαλεντίνος φεύγει για τον πόλεμο με τον φίλο του Βάγκνερ και εμπιστεύεται την αδελφή του Μαργαρίτα στον νεαρό φίλο του Ζήμπελ. Ο Μεφιστοφελής κερνά το πλήθος κρασί και τραγουδά έναν ύμνο στο «χρυσό μοσχάρι». Μιλά άσχημα για την Μαργαρίτα και όταν ο Βαλεντίνος υπερασπίζεται την τιμή της, το ξίφος του σπάει στον αέρα. Ο Βαλεντίνος και η παρέα του αναγνωρίζουν τις σκοτεινές υπερφυσικές δυνάμεις και αντιτείνουν το σήμα του σταυρού. Ο Μεφιστοφελής, ο Φάουστ και οι χωρικοί χορεύουν ένα βαλς. Εμφανίζεται η Μαργαρίτα στην οποία ο Φάουστ εκφράζει τον θαυμασμό του.
Γ’ Πράξη / Ο ερωτευμένος Ζήμπελ αφήνει ένα μπουκέτο στον κήπο της Μαργαρίτας. Ο Φάουστ ζητά από τον Μεφιστοφελή να του βρει επίσης ένα δώρο κι εκείνος αφήνει στο κατώφλι της κοπέλας μία κασετίνα με κοσμήματα κι έναν καθρέπτη. Η Μαργαρίτα που αναλογίζεται τη συνάντησή της με τον Φάουστ, βλέπει τα δώρα: σε λίγα λεπτά η σεμνή κοπέλα έχει μεταμορφωθεί σε φιλάρεσκη νέα γυναίκα, που μαζί με τη γειτόνισσά της Μάρθα υποδέχονται τον Φάουστ και τον Μεφιστοφελή στον κήπο. Αφήνει τον Φάουστ μονάχα να τη φιλήσει, όμως αφού εκείνος φύγει, μόνη, στο παραθύρι της, εύχεται να επιστρέψει. Έτσι συμβαίνει πράγματι, και με τη βοήθεια του Μεφιστοφελή είναι βέβαιο ότι ο νεαρός Φάουστ θα την ξελογιάσει.
Δ’ Πράξη / Ο Φάουστ εγκατέλειψε την Μαργαρίτα έγκυο. Εκείνη γέννησε το παιδί και ζει ως απόκληρη της κοινωνίας. Προσεύχεται στην εκκλησία, όμως τη σταματούν ο Μεφιστοφελής και μία χορωδία δαιμόνων. Ολοκληρώνει την προσευχή της, όμως τρομοκρατείται όταν ο Μεφιστοφελής την καταριέται. Καθώς ο Βαλεντίνος επιστρέφει από τον πόλεμο ο Ζήμπελ τού ζητά να συγχωρήσει την αδελφή του. Καθώς ο Βαλεντίνος εισέρχεται στην κατοικία της, φτάνουν ο Φάουστ με τον Μεφιστοφελή, που αμέριμνος τραγουδά στην Μαργαρίτα μία ειρωνική σερενάτα. Ο Βαλεντίνος βγαίνει, βλέπει τους δύο, καταλαβαίνει όσα έχουν συμβεί και επιτίθεται στον Φάουστ. Ο Μεφιστοφελής παρεμβαίνει στην ξιφομαχία με αποτέλεσμα ο Φάουστ να σκοτώσει τον Βαλεντίνο, που πριν ξεψυχήσει προλαβαίνει να καταραστεί την αδελφή του.
Ε’ Πράξη / Μάγισσες έχουν περικυκλώσει τον Φάουστ και τον Μεφιστοφελή. Σε μία σπηλιά ο Φάουστ συναντά βασίλισσες και εταίρες άλλων εποχών. Ο Μεφιστοφελής του υπόσχεται τον έρωτα των σημαντικότερων και ωραιότερων γυναικών στην Ιστορία. Η οργιαστική βραδιά διαρκεί ώσπου να φέξει. Καθώς ξημερώνει ο Φάουστ βλέπει σαν όραμα τη Μαργαρίτα και την καλεί. Ο Μεφιστοφελής τον βοηθά να μπει στη φυλακή όπου κρατείται η κοπέλα αφού σκότωσε το παιδί της. Μόνο το χέρι ενός θνητού μπορεί να σώσει τη Μαργαρίτα από το πεπρωμένο της και ο Φάουστ προτίθεται να της δώσει το δικό του, όμως εκείνη έχει θέσει την πίστη της στον Θεό. Σε παραλήρημα βλέπει τα χέρια του Φάουστ βαμμένα με αίμα, τον απωθεί και λιποθυμά. Ο Μεφιστοφελής φωνάζει ότι η Μαργαρίτα κρίθηκε: Προστατεύεται λόγω της πίστης και της μεταμέλειάς της. Του αρκεί να σύρει τον Φάουστ μαζί του στην Κόλαση. Η Μαργαρίτα ανεβαίνει στους ουρανούς καθώς άγγελοι τραγουδούν ότι έχει σωθεί.
Στο πλαίσιο της κοινωνικής τιμολογιακής πολιτικής της, η ΕΛΣ έχει μειώσει τις τιμές των εισιτηρίων για την παραγωγή Φάουστ, οι οποίες πλέον διαμορφώνονται ως εξής: €22, €40, €60, €80 / παιδικό, φοιτητικό €13.
Μουσική διεύθυνσηΜύρων Μιχαηλίδης
Direction – Χορογραφία – ΚινησιολογίαΡενάτο Τζανέλλα
SceneryΑλεσσάντρο Κάμερα
SuitsΚάρλα Ρικόττι
ΦωτισμοίΒινίτσιο Κέλι
Διεύθυνση ΧορωδίαςΝίκος Βασιλείου
Distribution
Φάουστ Έρικ Κάτλερ (20,22,24,27,29/1)
Θ.Α. (21,25,28/1)
Μαργαρίτα Αλεξία Βουλγαρίδου (20,22,24,27,29/1)
Τσέλια Κοστέα (21,25,28/1)
Μεφιστοφελής Παάτα Μπουρτζουλάτζε (20,22,29/1) Τάσος Αποστόλου (21,25,28/1)
Ασκάρ Αμπντρατζάκοφ (24, 27/1)
Βαλεντίνος Δημητρής Πλατανιάς (20,22,24,27/1)
Διονύσης Σούρμπης (21,25,28,29/1)
Βάγκνερ Δημήτρης Κασιούμης (20,22,24,27,29/1)
Διονύσης Τσαντίνης (21,25,28/1)
Ζήμπελ Ειρήνη Καράγιαννη (20,24,27/1)
 Γεωργία Ηλιοπούλου (21,22,25,28,29/1)
Μάρθα Ινές Ζήκου (20,22,24,27/1)
Αγγελική Καθαρίου (21,25,28,29/1)
Συμμετέχει η Ορχήστρα, η Χορωδία και το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Info
Location
Athens Concert Hall, Βασιλίσσης Σοφίας και Κόκκαλη 1, Athena
Date
Πρεμιέρα Παρασκευή 20 January 2011. Ημερομηνίες παραστάσεων: 20, 21, 22, 24, 25, 27, 28, 29 January 2012. Start time 20.00
Ticket prices
€22, €40, €60, €80. Παιδικό, φοιτητικό €13
Ticket sales
Από τα ταμεία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, Bas. Σοφίας & Κόκκαλη
Δευτέρα-Παρασκευή 10 π.μ.-6 μ.μ. και Σάββατο 10 π.μ.-2 μ.μ
κατά τις ημέρες των παραστάσεων: Δευτέρα-Παρασκευή 10 π.μ.- 8.30 p.m. /
Saturday 10 π.μ.-2 μ.μ. & 6 Creation "regarding the modern administration and the European ones- 8.30 p.m. Sunday 6 μ.μ.-8.30μ.μ
Ομήρου 8 ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή 10 π.μ.- 4 p.m.
Τηλεφωνική Αγορά Εισιτηρίων – 210 7282333
& από τα Ταμεία τoυ ΘΕΑΤΡΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑ, Academy 59-61, Athena
Καθημερινά 9.00–21.00. Tel. πωλήσεις 210 3662 100, 210 3612 461, 210 3643 725, Ηλεκτρονική προπώληση: www.megaron.gr – ΟΜΑΔΙΚΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ Τηλ. 210 3711 342, ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΩΝ Τηλ. 210 3711 381
 Source : culturenow.gr
Uncategorized

Jonathan Meese: Έκθεση στη Bernier-Eliades

H γκαλερί Bernier-Eliades παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση στην Ελλάδα του Γερμανού καλλιτέχνη Jonathan Meese. Ο καλλιτέχνης θα παραβρίσκεται στα εγκαίνια, on Thursday 12 January, 2012, 20:00-22:00

 Ο Jonathan Meese (γεν. 1970, Τόκιο) εμφανίστηκε στη διεθνή καλλιτεχνική σκηνή το 1998 και σήμερα θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους υποστηρικτές της σύγχρονης τέχνης. Είναι γνωστός για το πολύπλευρο έργο του, που περιλαμβάνει πληθωρικούς πίνακες (που μπερδεύουν προσωπικά ιερογλυφικά και κολάζ), εγκαταστάσεις, εκστατικές περφόρμανς, sculptures, σχέδια και σκηνικά για θεατρικές παραστάσεις.
Στην έκθεση αυτή ο καλλιτέχνης θα παρουσιάσει μια σειρά από καινούργια γλυπτά και ζωγραφικά έργα.
O πυρήνας της δουλειάς του Meese παραμένει μια αδυσώπητη αίσθηση της ιστορίας,από την οποία ξεπροβάλλουν φιγούρες, σύμβολα και αντικείμενα που γίνονται αργότερα ένα μυθολογικό σύμπαν που συμπληρώνει το έργο του και τραβά μέσα του τον θεατή δια της βίας.
Ο Meese ξεδιπλώνει τα υλικά του σε μεγάλες επιφάνειες και πάνω σ’αυτές παραθέτει μυθολογικές φιγούρες, κολάζ, χρώματα και αποσπάσματα με έναν ισχυρό κι εκφραστικό τρόπο. Στη δουλειά του διακρίνει κανείς μία ιδιαίτερη ματιά προς τις πιο επιθετικές ή τραγικές φιγούρες της ιστορίας. Προσωπικότητες όπως ο Νέρωνας, ο Ιμχοτέπ, ο Καλιγούλας, ο Στάλιν, ο Μουσολίνι, ο Χίτλερ, έχουν εμφανιστεί στα έργα του και μπορεί να συνυπάρχουν μαζί με αυτοπροσωπογραφίες του ίδιου του Meese, αλλά και παραπομπές από λογοτεχνικά αποσπάσματα της ιστορίας ή ιδεολογικές και πολιτικές δηλώσεις.
Τα καινούργια του ζωγραφικά έργα, είναι καρπός μιας νέας φάσης εξερεύνησης του μέσου. Οι πίνακες ξεχειλίζουν απο κολλάζ, σλόγκαν και γκραφίτι, ισορροπώντας κάπου ανάμεσα στο χιούμορ και τη βία. Ο καλλιτέχνης ενορχηστρώνει μία σύγκρουση ανάμεσα σε βερνίκια και impastos, δυναμικές πινελιές και φίνες γραμμές.
Τα γλυπτά του προκύπτουν από ένα προσωπικό μυθολογικό σύμπαν που συνδυάζει τις δυνάμεις του καλού και του κακού με αναφορές στην αρχαιότητα, την ιστορία και τη σύγχρονη λαϊκή κουλτούρα.
 Έργα του Jonathan Meese βρίσκονται σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, όπως: ΜΟΜA-Νέα Υόρκη, Centre Pompidou-Παρίσι, Louisiana Museum of Modern Art-Νέα Ζηλανδία, Συλλογή Saatchi. Έχει πάρει μέρος σε σημαντικές εκθέσεις όπως: Μπιενάλε του Βερολίνου, 1998, “Generation Z“, PS1-Νέα Υόρκη, 1999, “New Blood“, Saatchi Collection-Λονδίνο, 2004, “Dionysiac“, Centre Pompidou-Παρίσι, 2005. Toν Δεκέμβριo του 2010 το μουσείο MOCA-North Miami, φιλοξένησε μεγάλη ατομική έκθεση του καλλιτέχνη.
Έχει κάνει σημαντικές περφόρμανς, μεταξύ των οποίων: ο αυτοσχεδιασμός για τον Parsifal του Βάγκνερ στο Staatsoper, Βερολίνο, 2005, και το Noël Coward is Back, στην Tate Modern, 2006.
The 2010 σχεδίασε τα σκηνικά για την παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας “Dionysus”, μια νέα όπερα του Wolfgang Rihm πάνω στον τελευταίο κύκλο ποιημάτων του Nίτσε “Dionysus-Dithyrambs”.
O Jonathan Meese ζει και εργάζεται στο Βερολίνο.
Info
Τοποθεσία Bernier-Eliades, Επταχάλκου 11, Θησείο, Athena
Ημερομηνία Εγκαίνια Πέμπτη 12 January, 20:00-22:00. Duration: 12 Ιανουαρίου – 1 Of March 2012. Hours of operation: Τρ- Fri. 10:30-18:30, Σαβ 12:00-16:00
Πληροφορίες Τηλ.: 210 3413 937
Source : culturenow.gr
Uncategorized

The Symphonic Music of Mikis Theodorakis at the Athens Concert Hall

The Athens Concert Hall presents a concert with the symphonic music of Mikis Theodorakis on Thursday19 January 2012.
Mikis Theodorakis has dedicated a large part of his creative activity to symphonic music. The work of the symphonist Theodorakis is an important point of reference for the planning of the Megaros Musikis: this year's three concerts that will take place in January(19), τον Φεβρουάριο(10) και τον Απρίλιο(26) είναι μόνο ένα μέρος της πλήρους παρουσίασης του, που προγραμματίζεται για τις επόμενες καλλιτεχνικές περιόδους.
The first of the 'symphonic' concerts of the great Greek composer includes the "Piano Concerto no.. 1” and the “Third Agreement” (in its second form) for mezzo soprano, choir and orchestra. The distinguished pianist Elena Mouzala will be accompanied by the National Symphony Orchestra and Choir of ERT, under the musical direction of Vladimir Symeonidis.
Co-production: Organization of the Athens Concert Hall & ERT

Info
Location Athens Concert Hall, Christos Lambrakis Hall, Bas. Sophia and Kokkalis, Athena
Date Thursday 19 January 2012 (Start time 20:30)
Information www.megaron.gr
Ticket prices €10.00 – 18,00 – 25,00 – 35,00 (Distinguished Zone)
Special prices: € 6,00 (Students, young people, unemployed, DISABLED), 8,50 (65+, many children). The pre-sale has started

Source : culturenow.gr
Uncategorized

"I just changed my sign": Breaking down cancer taboos

A comic about modern diseases and everyday people
Lucille Petridou is a modern woman, executive of a large company. The 2009, forced to change sign. He went from Gemini to Cancer. Breast cancer. The right one specifically…

Her health adventure had a happy ending. He returned to the sign of Gemini along with a spartan comic, in which he describes the path from diagnosis to treatment. Self-mockery, the author's wordplay and killer humor break down all the taboos surrounding the disease of cancer.

Bubu is a companion and disarming commentator, the small Pug dog that lives with the heroine for the last eight years in Kypseli. That's wonderful ”hand made” sketches of the comic are signed by Polly Pouliou.

"I Just Changed My Sign", a comic 80 of four-color pages, is TREE's first publishing product and the first of the red comic series, focusing on modern diseases and how everyday people deal with them.

Next Monday, 9 January, at 19:00 and at the Ianos bookstore (Stadium 24), TREE publications present Lucille Petridou's comic book "I Just Changed My Sign" – How I Beat Breast Cancer".

They will speak: Grigoris Xepapadakis (MD PhD surgeon, director of IASO General breast clinic), Stylianos Giassas (oncologist-pathologist), Polly Pouliou (illustrator) and the author herself. The debate will be moderated by the NET journalist, Kostas Arvanitis.

Tree Publications, Emm. Benaki, tel. 210-38.37.330

Source : protothema.gr