|
Il est peut-être devenu mondialement connu en sa qualité
recruter capable, mais Alexandre le Grand était un économiste tout aussi passionné,
avec …master en économie de guerre, qui n'étaient pas proposés pour
"solveurs" faibles.
 L'élève d'Aristote a fait preuve d'une excellente gestion
capacité, bien que les budgets financiers des batailles inclus dans
lignes générales, ce que contiennent également celles des Etats (et étaient connectés directement
avec eux): paies, santé et bien-être, programmes de construction, fournitures,
transferts, réformes du système fiscal, impôts indirects et dons,
même des scandales fiscaux.
Comment ses soldats et son équipement ont été payés
d'Alexandre le Grand; Combien de prêts à court terme il a contractés pour ses besoins
guerre et pourquoi il a interdit aux femmes d'Éphèse de porter des bijoux; Quoi
cadeau qu'il a offert aux invités de son mariage et quelle était sa fortune
L'immense entrepôt de parfums de Gaza;
Les réponses à ces questions et à bien d’autres seront données par
Justice administrative Appel Dimitrios Kostopoulos, dans le cadre d'un cours magistral,
intitulé "Les Finances d'Alexandre le Grand", qui organise ce soir le
Centre spirituel Vafopouleio (Adjoint au Maire de la Culture et du Tourisme
Thessalonique). M. Kostopoulos a donné à l'AMPE un "goût" des principaux
points de discours.
Paie militaire à plusieurs vitesses
Jusqu'à ce que 331 par exemple., les principales dépenses d'Alexandre
concerné - entre autres- ce qui suit: paie de l'armée, maintenance
machines de siège d'équipement, création de flotte, subsistance, transferts
et les soins de santé. La dépense de guerre directe la plus importante a été
paie, dont le montant était déterminé par une paie militaire: l'armée
il était principalement composé de Macédoniens, qui a servi son pays, depuis
alliés des villes grecques (partenaires) et mercenaires professionnels.
Bien que les informations des sources historiques ne concordent pas
au montant du salaire, des calculs approximatifs conduisent à la conclusion
que, au début de la campagne, le montant du salaire du simple soldat
se levait (moyenne) dans 1-2 drachmes par jour.
"Les caporaux ou caporaux recevaient un salaire mensuel 40
drachmes. Le salaire du peloton était le double de celui des cavaliers
deux fois plus de piétons. Selon Diodore, les cavaliers reçurent 300 drachmes mensuelles
et les phalangites macédoniennes 100 drachmes, tandis que pour les professionnels
mercenaires, il y avait des incitations financières supplémentaires", note le
M. Kostopoulos.
Charge de salaire annuelle 4.000-7.000 talents
Les chiffres globaux étaient insondables: ça suffit n’ considérer
quelqu'un que le 334 par exemple. traversa l'Hellespont une force militaire de plus de
35.000 des hommes, auquel il faut les ajouter 10.000 hommes de Parménion
(qui a précédé le 336 par exemple) et l'armée qu'Alexandre entretenait à
Macédoine (12.000). On estime que la charge salariale annuelle s'élève à
4.000-5.000 talents dès la première année de la campagne.
Pas dans les années suivantes, a encore augmenté, dans environ 7000
talent - sans compter la flotte- parce qu'Alexandre l'a fortifié
son armée de mercenaires venus des villes grecques d'Asie Mineure, alors que
il dut établir des garnisons dans les territoires qu'il occupait.
Après la prise de Suse et Persépolis et l'acquisition
du Trésor de Darius, les dépenses consacrées à la masse salariale militaire ont grimpé en flèche:
pour la campagne indienne, Alexandre organisa une armée 140.000 des hommes,
pendant qu'il construisait une flotte au moins 150 navires, qu'ils ont apporté 3.000-5.000 hommes.
Ingénieurs, constructeurs de ponts et faiseurs de lits
Au-delà de la paie, les coûts d'entretien étaient élevés
et renouvellement du matériel de guerre. L'armée d'Alexandre était pour l'époque
d'une machine de guerre technologiquement avancée. L'armée était suivie par des ingénieurs,
qui fabriquait et entretenait diverses machines de guerre et les
personnel de l'organisation de siège, qui utilisait les "pistolets à essence", leur
"tours composites" ou "porte-à-faux",les fameuses « heletowns », les béliers,
les tortues et les miroirs. aussi, à côté de l'armée marchaient d'autres
techniciens, tels que les constructeurs de ponts et les fabricants de tentes et de lits.
L'approvisionnement a également nécessité des dépenses importantes, subsistance
et transport, non seulement de l'armée mais aussi de leurs femmes et de leurs enfants
familles de soldats, pour le service duquel il opérait
corps de transport et d'approvisionnement organisé.
Une centaine de talents rien que pour la médecine, mais aussi des dispositions pour le
enfants des morts
Systématiquement organisé - et donc coûteux- était aussi
service sanitaire d'Alexandre, qui comprenait des médecins, botanistes,
pharmaciens et infirmières, qui suivaient la campagne. dans lequel sera
Diodore mentionne que pour la campagne indienne, Alexandre a alloué
médicaments 100 talent.
aussi, Alexandre dépensait des sommes considérables pour
compensations aux parents et aux familles des victimes, dans lequel
accordé des domaines royaux et des exonérations fiscales, tandis que Justin
mentionne qu'il a continué à donner son salaire aux orphelins des morts
père..
"Apaisants" ou "gardiens de couche"
La guerre n'exigeait pas, néanmoins, seulement les salaires, équipement et
réapprovisionnement, ni seulement des réparations. Il a exigé, selon Alexandre, vacances
et des festivals pour remonter le moral de l'armée - et pour eux, le
les dépenses étaient grandes.
aussi, les budgets de guerre couvraient les dépenses
cuisiniers, banquiers et épiciers, même pour les étrangers aujourd'hui
propriétés, comme les … barrières de lit ou les apaisement, qui le gardait
Alexandre et les généraux pendant leur sommeil.
Six cents talents par an pour les repas royaux et
parrainages pour les rapatriés
Les repas royaux étaient très chers, pour lequel le
Plutarque rapporte qu'Alexandre dépensait 600 talents chaque année. aussi,
Alexandre se montra particulièrement généreux dans la rémunération de ceux qui se distinguèrent particulièrement
dans les batailles et les sièges: selon Diodore, après les victoires d'Issus et
de Gaugamelos ont été donnés 3.000 talents, tandis que pour la conquête des Ecvatans,
en plus les bijoux ont été distribués 13.000 talent.
Les dons aux rapatriés étaient encore importants.
Κατά τον Αρριανό στους Έλληνες συμμάχους, που θέλησαν να παλιννοστήσουν,
επιχορηγήθηκαν με 2000 τάλαντα για μισθούς/έξοδα επιστροφής, ενώ όσοι
se sont efforcés de rester, ils ont reçu trois talents chacun.
Alexandre était tout aussi généreux envers les anciens combattants.
D'après Arrien, aux Macédoniens qui, à cause de la vieillesse ou de la maladie, sont devenus
incapable de faire la guerre, un talent était également accordé en plus du salaire, comme
et les frais de rapatriement.
Des prêts à court terme pour répondre à ses besoins
guerre
Από πού προέρχονταν όμως τα έσοδα για την κάλυψη όλων
αυτών των αναγκών; Κατά την έναρξη της εκστρατείας, κυρίως από τον βασιλικό
θησαυρό του Φιλίππου, ενώ σημαντική πηγή εσόδων ήταν τα μεταλλεία της
Μακεδονίας, που παρείχαν χρυσό και άργυρο για την κοπή νομισμάτων.
En plus, τα τελωνεία παρείχαν έσοδα από τους δασμούς, στους οποίους
des taxes sur les terres royales ont été ajoutées.
Plus important, néanmoins, la source de revenus était le prêt. Selon
Plutarque, dans les premières années de la campagne, Alexandre a emprunté à court terme
1.460 talent.
Les dépenses des mercenaires professionnels étaient exclusivement supportées
le trésor royal, tandis que les dépenses de l'armée macédonienne étaient couvertes par
en partie grâce aux dons des nobles, τις λεγόμενες λειτουργίες, και εν μέρει από
το βασιλικό θησαυρό.
En quoi,τι αφορά τις δαπάνες του στόλου, ο Αλέξανδρος τις
αντιμετώπισε με το θεσμό της τριηραρχίας, κατά τον οποίο ορισμένες πόλεις
αναλάμβαναν να συνεισφέρουν ένα αριθμό τριήρεων με τη δαπάνη για το πλήρωμα.
Γιατί οι μικρασιατικές πόλεις κηρύχθηκαν «ασύδοτες»
Σε ότι αφορά την φορολογία, ο Αλέξανδρος δεν επέβαλε
impôts à la charge des villes grecques d'Asie Mineure, qu'il a prêché
"assydotes", parce que sa campagne visait à les débarrasser de lui
taxe de servitude à Darius.
Με τις πόλεις που δεν αντιστάθηκαν στην εκστρατεία ο
Αλέξανδρος προέβη σε συμφωνία για την καταβολή απ’ αυτές της λεγόμενης
σύνταξης, comme contribution fédérale en argent pour faire face aux dépenses
du but commun de punir Darius.
La soi-disant « corvée » et pourquoi les femmes d'Éphèse
ils ne portaient pas de bijoux
Dans les villes qui ont montré une attitude hostile envers Alexandre et
ami de Darius, Alexandre imposa unilatéralement un prélèvement extraordinaire, le
soi-disant dommages, δηλαδή ένα είδος προστίμου, το οποίο ήταν είτε χρηματικό είτε
εις είδος, η λεγόμενη αγγαρεία.
Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί ο φόρος σε βάρος των Εφεσίων,
οι οποίοι αντιστάθηκαν σθεναρά στον Αλέξανδρο. Για την πληρωμή του φόρου
απαγορεύθηκε στις γυναίκες της Εφέσου να φορούν κοσμήματα. Το προϊόν, néanmoins,
αυτού του φόρου δεν το καρπώθηκε ο Αλέξανδρος, mais il a été mis à sa disposition
construction d'un temple d'Artémis à Éphèse.
Les revenus d'Alexandros ont augmenté de
soi-disant impôts sur le district, tandis que les revenus des nouvelles ont augmenté
mines et coutumes des pays conquis.
Comment le vaste entrepôt de parfums de Gaza a plu
aux nobles macédoniens
Les revenus provenaient également de l'orfèvrerie et
λαφυραγωγωγία, που επιτρέπονταν από το ισχύον δίκαιο του πολέμου, δηλαδή την
κάρπωση παντός είδους τιμαλφών, σκευών, ειδών πολυτελείας κτλ.
Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση της πόλης της Γάζας, où
ήταν γνωστή ως τεράστια αποθήκη αρωμάτων, τα οποία αργυρολογήθηκαν μετά την
άλωσή της. Τα έσοδα αυτά ο Αλέξανδρος τα διένειμε στους Μακεδόνες ευγενείς,
όπως δε αναφέρει ο Πλούταρχος, όταν ο Περδίκας του επισήμανε ότι δεν κράτησε
τίποτα για τον εαυτό του, ο Αλέξανδρος απάντησε «εγώ κρατώ την ελπίδα».
Οι αμύθητοι θησαυροί των μητροπολιτικών θησαυροφυλακίων
του Δαρείου
Σύμφωνα με τον κ.Κωστόπουλο και παρά τα παραπάνω, jusqu'à ce que
333 Colombie-Britannique. ο Αλέξανδρος αντιμετώπιζε οικονομική στενότητα. Plus tard, όμως και
ιδίως μετά τη μάχη των Γαυγαμήλων, η κατάσταση άλλαξε άρδην: παραδόθηκαν στον
Αλέξανδρο οι αμύθητοι θησαυροί των μητροπολιτικών θησαυροφυλακίων του Δαρείου
σε Σούσα και Περσέπολη.
Μετά την κατάλυση του περσικού κράτους, τα γενικά
χαρακτηριστικά της φορολογίας άλλαξαν επίσης: αυξήθηκε ο αριθμός των
φορολογουμένων καθόσον υποβλήθηκαν σε φόρο οι Πέρσες, οι οποίοι προηγουμένως
απαλλάσσονταν ως κυρίαρχοι, ενώ το ίδιο συνέβη και στις νέες πόλεις που
κτίσθηκαν από τον Αλέξανδρο. Ο ελληνικές πόλεις της Μ.Ασίας διατήρησαν πάντως
την ασυδοσία.
Αυξήθηκε επίσης η φορολογία, ιδίως η έμμεση, parce que
αναπτύχθηκε η οικονομική δραστηριότητα και το εμπόριο με την αύξηση του
νομίσματος και τη διανομή των περσικών θησαυρών, ενώ τα νέα έργα και οι νέες
πόλεις προσήλκυσαν νέους πληθυσμούς.
« Συγχώνευση» φορολογικών και δημοσιονομικών
υπηρεσιών
Ο Αλέξανδρος προέβη σε εκτεταμένη διοικητική μεταρρύθμιση
για την οργάνωση της αχανούς αυτοκρατορίας, η οποία περιλάμβανε και
μεταρρύθμιση των φορολογικών και δημοσιονομικών υπηρεσιών: Δημιούργησε
τέσσερις δημοσιονομικές περιφέρειες, η πρώτη της Αιγύπτου, Λιβύης και
Αραβίας, η δεύτερη της εντεύθεν του Ταύρου Μικρασίας, η τρίτη της Φοινίκης,
Συρίας και Κιλικίας και η τέταρτη της Βαβυλώνας, Σούσων, Περσίας και Μηδίας.
Οι νέες αυτές υπηρεσίες επανδρώθηκαν με πλήθος υπαλλήλων.
Ο «επί των χρημάτων» και τα δημοσιονομικά σκάνδαλα…
En même temps, ο Αλέξανδρος όρισε Προϊστάμενο των Αρμοστών, comme
οιονεί Υπουργό Οικονομικών με αρμοδιότητα για όλο το κράτος, φέροντα τον
…εύγλωττο τίτλο «ο επί των χρημάτων».
De toute façon, ούτε τότε έλειψαν τα δημοσιονομικά σκάνδαλα, tel que
αυτό του Άρπαλου, στον οποίο είχε απονεμηθεί ο τίτλος του «επί των χρημάτων».
Αυτός, επωφελούμενος της απουσίας του Αλεξάνδρου στην εκστρατεία της Ινδικής,
καταχράστηκε μεγάλα ποσά και για να αποφύγει την τιμωρία κατέφυγε στην Αθήνα.
Ποιοι φόροι επιβάλλονταν
Οι φόροι που επιβάλλονταν ήταν, καταρχήν, οι άμεσοι επί
των ατόμων (πχ, κεφαλικός φόρος και φόρος επιτηδεύματος στους επαγγελματίες,
που διακρίνονταν σε επικεφάλαιον και χειρωνάξιον). aussi, ήταν οι έμμεσοι
φόροι επί της κατανάλωσης, οι οποίοι διαφοροποιούνταν ανά σατραπεία, comme
και οι δασμοί των τελωνείων, οι οποίοι αυξήθηκαν σημαντικά.
Περαιτέρω, στα ταμεία έμπαιναν τα έσοδα από την
ποικιλόμορφη ιδιωτική περιουσία του κράτους, οι έγγειοι πρόσοδοι επί των
γαιών, η λεγόμενη δεκάτη, δηλαδή το 10% επί της γεωργικής παραγωγής και ο
φόρος των ζώων.
Πέραν των θησαυρών του Δαρείου, θεωρείται ότι από τις 18
σατραπείες εισέρρεαν στο βασιλικό ταμείο 9.000-30.000 talents chaque année, tandis que dans
αυτά πρέπει να προστεθούν τα έσοδα σε είδος και τα έσοδα από τα μεταλλεία.
Μετά την κατάκτηση της Ινδικής προστέθηκαν και οι φόροι αυτής.
Δαπάνες ανοικοδόμησης πόλεων, συγκοινωνιακά και
αρδευτικά έργα
Την περίοδο αυτή άλλαξε και η μορφή των δαπανών, avec le
κέντρο βάρους να τοποθετείται πλέον σε εκείνες που αφορούσαν τα δημόσια έργα
και την ανοικοδόμηση νέων πόλεων. Ο Αλέξανδρος κατασκεύασε πολλούς και
μεγάλους ναούς, τόσο για ελληνικές όσο και για ασιατικές θεότητες, alors que
κατασκεύασε πολλά παραγωγικά έργα, όπως συγκοινωνιακά στις Κλαζομενές και τις
Ερυθρές, αρδευτικά στον Ευφράτη, αποξηραντικά στην Κωπαϊδα.
Υπολογίζεται ότι οι πόλεις που ίδρυσε ανέρχονταν σε 70,
τις οποίες, εκτός από την περιτοίχιση και την πολεοδομία, κόσμησε με δημόσια
κτίρια, διαδίδοντας την ελληνική αρχιτεκτονική και τις ελληνικές τέχνες στην
ανατολή.
Τι δώρο έλαβαν οι προσκεκλημένοι στον γάμο του
Μεγαλέξανδρου;
Σημαντική θέση κατείχαν και οι δαπάνες της βασιλικής αυλής,
οι οποίες πλέον των βασιλικών ακολούθων και του προσωπικού, περιελάμβαναν και
τα έξοδα για τα συμπόσια και τις γιορτές που ήταν πολύ υψηλά, αφού ο
Αλέξανδρος ακολούθησε τη χλιδή των Περσών.
Κατά τη μεγάλη τελετή των 9000 περσομακεδονικών γάμων το
323 par exemple., στην οποία ο ίδιος παντρεύτηκε την κόρη του Δαρείου, Στάτειρα, chaque
προσκεκλημένος έλαβε δώρο μια χρυσή φιάλη και είδε πληρωμένα τα χρέη του από
τον Αλέξανδρο!
|
