Archives de catégorie : Athènes Concert Hall

Athènes Concert Hall

Chick Corea et Gary Burton à la salle de concert d'Athènes

La salle de concert d'Athènes les présente Poussin Corea et Gary Burton, une collaboration que les fans de jazz attendent avec impatience. Le concert aura lieu le 15 De Mars 2012 dans le cadre de la série Bridges.

Poussin Corée

Si l'on considère le volume de sa récente discographie 40 années, il ne fait aucun doute que Chick Corea est l’un des auteurs-compositeurs les plus prolifiques de notre époque. De l'avant-garde au bebop, des chansons pour enfants à l'avant-garde, de la fusion à la musique classique, Chick Corea maintient toujours des normes élevées de qualité dans son travail.

Il a gagné 14 Grammy, alors qu'il était candidat au moins 50 fois. le 2005 a reçu le Ruhr Festival Award en Allemagne (un prix décerné pour la première fois à un pianiste de jazz) et 2006 nommé "New Jazz Master" qui est la plus haute distinction pour le jazz aux USA.

Gary Burton

Né et élevé dans l'Indiana. Vibraphone autodidacte, le musicien de génie Gary Burton le 1971 est devenu professeur au Berklee College of Music de Boston (en percussions et improvisation), le 1985 a été nommé recteur, le 1989 il a reçu un doctorat honorifique du même Collège et du 1996 a été nommé vice-président.

Il a remporté son premier Grammy pour l'album Alone at Last (vibraphone solo) enregistré au Festival de Montreux 1971. De nombreux autres Grammy Awards ont suivi (assez de sa collaboration avec Koria) et a été nominé pour le même prix 14 fois.

Il entretient une relation personnelle professionnelle longue et profonde avec Chick Koria.. Au-delà de leurs enregistrements, ils donnent de nombreux concerts en duo en Amérique et en Europe.

Piano Chick Corea
Vibraphone Gary Burton

La série Bridges est réalisée par Dimitris Maragopoulos

"L'une des collaborations les plus populaires du jazz"
"Grand équilibre dynamique"
Los Angeles Times


source : culturenow.gr

Athènes Concert Hall

Marthe Argerich: Une légende vivante du piano à la salle de concert d'Athènes

Sans aucun doute dominant parmi les grands pianistes du XXe siècle et l'un des interprètes les plus choquants de ces dernières...
50 années, Marthe Argerich, elle a le monde à ses pieds et le piano à sa disposition: le transforme en une étrange cascade de couleurs, elle entretient avec lui une relation charnelle et tendre désarmante et son son combine une clarté mystérieuse,  une intensité rythmique et une spontanéité fascinantes.

Martha Argerich arrive à Athènes avec la « famille » musicale qu'elle a créée depuis des années, avec les membres des grands solistes vedettes, artistes accomplis, mais aussi de jeunes musiciens qui se sont démarqués. Misha Maisky (violoncelle), Steven Kovacevic (piano), Youri Basmet (alto et direction d'orchestre), Reno Capyson et Lia Petrova (violon), Dora Bakopoulou, Akane Sakai, Lily Maisky, Alexandre Moguilevski, Julia Zaïkina (piano), Alexandre Kapelis (piano), Takis Kapogiannis (contrebasse), Sergueï Nakariakov (trompette), Dimitris Desyllas et Andreas Farmakis(croûte), participer et collaborer avec Argerich à trois concerts avec de la musique du 18ème siècle, aux 19ème et 20ème siècles. La caméra, Orchestre des Amis de la Musique dirigé par Yuri Basmet le premier jour et Gerard Corsten les deux suivants.

Le programme de trois jours comprend:

oeuvres de Saint-Saëns (Septuor pour piano, trompette, deux violons, alto, violoncelle et contrebasse, travail 65), Schumann(Quintette pour piano et cordes, travail 44), Mozart (Sinfonia Concertante pour violon, alto et orchestre en mi bémol majeur K364) et Chostakovitch (Concerto n° 1 pour piano et trompette, travail 35) Samedi 10/3, Mozart(Andante & Variations pour piano à quatre mains, K501 et Concerto pour piano en si bémol majeur, KV 456)), Effilochage ('Ma mère l'oie' à quatre mains), Chostakovitch(Concertino pour deux pianos, travail 94), Schumann(Pièces fantastiques, travail 73), Kabalevski(Concerto pour piano et orchestre n°4, travail 99(de Prague) et Haydn(Concerto pour violoncelle n°1 en do majeur Hob.VIIb.1) le dimanche 11/3 et Stravinski (Le Sacre du Printemps pour quatre pianos et deux percussions) et Bach(Concerto pour deux pianos et orchestre BWV 1060, Concerto pour trois pianos et orchestre, BWV 1064 et Concerto pour quatre pianos et orchestre BWV1065 lundi 12/3.

Grand sponsor de Camerata, Orchestre des Amis de la Musique pour la période 2011-2013 est la Fondation caritative Alexandros S.. Onassis.

Argerich réside sur les hauts sommets du monde des virtuoses. Ses fans manquent de superlatifs pour parler d'elle, ses concurrents se transforment en fans fanatiques et attendent patiemment devant ses loges. Dans ses concerts, on voit des scènes d'autres lieux et d'autres époques: messieurs respectables courant dans les allées avec des bouquets à la main, des musiciens célèbres à applaudir sauvagement depuis leurs tribunes, les critiques colériques se rendent avec des sourires maladroits.

Argerich possède des qualités rarement réunies chez une seule personne: pianiste à l'agilité technique inimaginable, femme charismatique à la vie énigmatique, artiste sans prétention dont la langue maternelle est la musique et c'est ce qui la distingue. Il y a beaucoup de grands pianistes qui font des merveilles, mais rares sont ceux qui maîtrisent ce naturel d'expression décomplexé qui leur permet d'habiter la musique plutôt que de l'interpréter..

Né à Buenos Aires, a fait sa première apparition dans 5 d'années et jusqu'à 16 elle avait remporté ses premiers prix dans les grands concours européens. Au début, il a suivi la carrière internationale habituelle, αλλά όσο ωρίμαζε μετατρεπόταν σε ένα σύμπαν, σε ένα πρότυπο και «νομοθέτη», απρόβλεπτη, γενναιόδωρη, αδάμαστη, au tempérament volcanique et aux attitudes surprenantes par rapport aux standards conventionnels du monde des grands interprètes. "Un magnifique tableau sans cadre", comme dit d'elle Daniel Barenboim.

L'identité mature de Martha Argerich est née d'une combinaison paradoxale: indifférence à la réputation, l'argent, la carrière et une solitude atroce qu'elle ressent lorsqu'elle est seule sur scène. Sur cette base, elle a créé des institutions pour collaborer avec ses distingués collègues, soutenir et mettre en valeur les jeunes musiciens et construire des « familles » musicales.

Με την υπογραφή της γίνεται από το 2002 το Martha Argerich Project, που διαρκεί 3 εβδομάδες, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Λουγκάνο, où la "famille" se réunit chaque année avec ses membres permanents et nouveaux et à Buenos Aires, de la 1999, le Concours International Martha Argerich avec elle-même comme présidente du jury. Από την ίδια χρονιά στη νότια Ιαπωνία γίνεται το Μουσικό Φεστιβάλ Μάρθα Άργκεριχ και στη Λουκέρνη της Ελβετίας, σε συνεργασία με τον Κλάουντιο Αμπάντο, les journées du piano et les ateliers de promotion des nouveaux pianistes.

Comme d’autres artistes légendaires – Pablo Casals, Vladimir Horowitz- Argerich n'a jamais surmonté le trac. "Il y a des moments où j'ai de terribles crises de panique, les choses les plus incroyables me traversent l'esprit, une salle pleine, c'est effrayant. Mes genoux tremblent, j'ai des frissons, αισθάνομαι ότι θα καταρρεύσω», εξομολογήθηκε στο εξαιρετικό πορτρέτο που της έκανε ο Γάλλος σκηνοθέτης Ζορζ Κασό, le 2002 και κυκλοφορεί σε DVD από την εταιρία Medici Arts.

Γι αυτό και τα σόλο ρεσιτάλ της είναι σπάνια,  γι’ αυτό πολλές φορές κρύβεται πίσω και τα πλούσια και πυκνά μαλλιά της στη σκηνή και γι αυτό «συνομιλεί» με τους συνθέτες όταν παίζει και απομονώνεται στον μεταξύ τους διάλογο: «Προτιμώ να μην αστειεύομαι με τον Σούμαν, αλλά νομίζω ότι του αρέσω. Με τον Σοπέν δεν είναι πάντα εύκολο, μάλλον με ζηλεύει λίγο. Ο Προκόφιεφ με αγαπάει πολύ, δεν μου στήνει ποτέ παγίδες».

Με ένα σοκ άρχισε η σχέση της με το πιάνο: ήταν 6 χρονών και η μητέρα της την πήγε στο Τεάτρο Κολόν του Μπουένος Άιρες, στο κοντσέρτο για πιάνο αρ. 4 του Μπετόβεν με τον Κλάουντιο Αράου, «είχα αποκοιμηθεί και ξαφνικά άκουσα τις τρίλιες στο δεύτερο μέρος, ανατρίχιασα, με διαπέρασε ηλεκτρικό σοκ, αρνούμαι να παίξω αυτό το κοντσέρτο, φοβάμαι τι θα συμβεί, είναι τόσο σημαντικό για μένα».

Sta 9 son, πριν παίξει σε ένα κοντσέρτο του Μότσαρτ, γονάτισε και σκέφτηκε: «αν κάνω λάθος σε μια νότα, θα πεθάνω». Η τελειομανία την ακολουθεί από τότε. «Πάντα αμφιβάλλω, πάντα είμαι αβέβαιη, ψάχνω. Αν είναι κανείς πολύ ικανοποιημένος ή εγκαταλείπεται στη ρουτίνα, είναι καταστροφή».

Misha Maisky, που συνεργάζεται μαζί της από το 2002 στο Λουγκάνο λέει ότι «η συνεργασία με τη Μάρθα Άργκεριχ είναι σαν τη ζωή: δεν είναι εύκολη, μπορεί να είναι πολύ απρόβλεπτη και πολύ εκνευριστική. Αλλά είναι ό,τι πιο υπέροχο μπορεί να σου συμβεί. Είναι αδιανόητα προικισμένη, σε βαθμό σχεδόν απελπιστικό».

Και ο Αμερικανός κριτικός, Άλεξ Ρος σημειώνει ότι στις ερμηνείες της Άργκεριχ έχει κανείς την αίσθηση, «πως η πιανίστα εγκαταλείπει την ιδέα της μεγάλης ερμηνείας και είναι σαν να παίζει για τον εαυτό της και σιγά-σιγά προκύπτει μια σπάνια εκτέλεση. Σώζει πολλούς συνθέτες από τις συνήθεις υπερβολές των βιρτουόζων και αποκαθιστά την ουσία τους, τους κάνει να ακούγονται καινούργιοι, σύγχρονοι, με τολμηρές τονικότητες. Ο τρόπος που το πιάνο ανταποκρίνεται στο άγγιγμα της Άργκεριχ είναι ένα φυσικό φαινόμενο που αντιστέκεται στις ερμηνείες, είναι σαν τα επιφάνεια, μια αποκάλυψη».

source : culturenow.gr

Athènes Concert Hall

Σανάδες και Word of Mouth στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Το ξεχωριστό πολυφωνικό γυναικείο γκρουπ και το διακεκριμένο δίδυμο των Ελλήνων beatboxers συμπράττουν σε μια νέα a capella μουσική
παράσταση που εξερευνά τα όρια της ανθρώπινης φωνής μέσα από απρόβλεπτες διασκευές τραγουδιών από όλο τον κόσμο (από Τσιτσάνη μέχρι Shakira κι από Κουρτ Βάιλ και Κοέν μέχρι Rage Against the Machine)

Tο πολυφωνικό γυναικείο γκρουπ Σανάδες και το human beatbox ντουέτο Word of Mouth, δυο νέα ελληνικά σχήματα με διαφορετικές μουσικές καταβολές αλλά (κοινό) σήμα κατατεθέν το «υπερόπλο» της φωνής (και του μικροφώνου) leur, ικανό να παραγκωνίσει οποιοδήποτε μουσικό όργανο και να αναμετρηθεί με κάθε είδος μουσικής, εισβάλλουν ηχητικά στο Μέγαρο Μουσικής με αφορμή μια απρόβλεπτη παράσταση a capella που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 3 De Mars, à 9 το βράδυ στην Αίθουσα Banquet.

Ένα project αντιπροσωπευτικό της τρίχρονης συνεργασίας τους, με ανανεωμένο ρεπερτόριο και μπόλικο χιούμορ, με πειραματισμούς δικών τους συνθέσεων και διασκευές τραγουδιών απ’ όλο τον κόσμο: ελληνικών και ξένων, παραδοσιακών και σύγχρονων, κλασικών και ροκ, από Τσιτσάνη μέχρι Shakira κι από Κουρτ Βάιλ και Κοέν μέχρι Rage Against Τhe Machine και Φοίβο Δεληβοριά. Πιστοί στο στόχο τους να εξερευνήσουν τα όρια της ανθρώπινης φωνής, Σανάδες (Μάτα Κούρτη, Μαρία Κώττη, Σοφία Σαρρή, Μαριαστέλλα Τζανουδάκη) και Word of Mouth (El Pap Chico, Bitman) δημιουργούν για μία ακόμη φορά ένα δικό τους ηχητικό σύμπαν που συστέλλεται και διαστέλλεται συμπυκνώνοντας την πολυφωνική παράδοση, τους σύγχρονους πειραματισμούς και τη hip hop κουλτούρα. Φιλοδοξώντας στη συμμετοχή του κοινού σ’ένα πρωτότυπο μουσικό παιχνίδι όπου όλα είναι πιθανά…

Η παράσταση – σε σκηνοθετική επιμέλεια της Κέλλυς Καραχάλιου – εντάσσεται στην Ενότητα «Νέες τάσεις-Νέοι δημιουργοί» της Σειράς Γέφυρες που διευθύνει ο Δημήτρης Μαραγκόπουλος.

Το a capella – beatbox project των Σανάδων και των Word of Mouth βγάζει τον ήχο που μια ορχήστρα, μερικά drum machine, scratches και μια γυναικεία χορωδία μπορούν να παράγουν στο σύνολό τους, χωρίς όμως τη χρήση μουσικών οργάνων! Παρά μόνον της ανθρώπινης φωνής.

Οι Μάτα Κούρτη, Μαρία Κώττη, Σοφία Σαρρή και Μαριαστέλλα Τζανουδάκη, τέσσερις τραγουδίστριες μυημένες στην πολυφωνική παραδοσιακή κουλτούρα, και οι El Pap Chico και Bitman, οι πιο γνωστοί εκπρόσωποι του human beatbox στην Ελλάδα – της τέχνης αναπαραγωγής ρυθμών και μελωδιών με τη χρήση μόνο του ανθρώπινου στόματος – ενώνουν για μία ακόμη φορά τις δυνάμεις τους για μια παράσταση «μουσικά ακομπλεξάριστη και σκηνικά διασκεδαστική» όπου το beatboxing ακούγεται φυσικό και αβίαστο πάνω σε παραδοσιακά τραγούδια της Ελλάδας και των Βαλκανίων (όπως στο θρακιώτικο παραδοσιακό τραγούδια «Αλεξανδρής», στο παραδοσιακό της Δράμας «Μαύρο Γεράκι», ένα χανιώτικο Συρτό πάνω σε στίχους κρητικών μαντινάδων αλλά και της Μαρίας Κώτη, στα βουλγάρικα «Zora se a zazorila» και «Izgrejala jasna zvezda»), σε θρησκευτικά αφροαμερικάνικα τραγούδια («Down to the river to pray»), ή μεξικάνικα παραδοσιακά («La llorona») αλλά και πασίγνωστα ρεμπέτικα («Ο Καϊξής» των Απόστολου Χατζηχρήστου-Γιώργου Φωτιάδη και «Σαν απόκληρος γυρίζω» του Βασίλη Τσιτσάνη).

Η μουσική περιπλάνηση των δύο συγκροτημάτων στα αχανή μονοπάτια της μουσικής συνεχίζεται με κορυφαία τραγούδια σημαντικών σύγχρονων κλασικών, ποπ και ροκ συνθετών και τραγουδοποιών όπως συμβαίνει με τα: «Mack the knife» από την «Όπερα της πεντάρας» των Κουρτ Βάιλ-Μπέρτολτ Μπρεχτ, «Ma Matutinum» (2005) του Βέλγου Νίκολας Λενς, «Hallelujah» (1984) του Λέοναρντ Κοέν, «Mountains o’things» (1988) της Τρέισι Τσάπμαν αλλά και το «Bullet in the head», γραμμένο το 1992 από τους αμερικανούς ρόκερς-ράπερς Rage Against The Machine.

Ενώ δεν λείπουν ορισμένα περίφημα κινηματογραφικά σάουντρακς όπως τα: «Amara me» σε μουσική Νίνο Ρότα (ένα ιταλικό fado από την ταινία «Φιλμ του έρωτα και της αναρχίας, 1973), «Belleville rendez-vous» των Μπενουά Σαρέστ-Συλβέν Σομέ – διασκευή Μάτας Κούρτη – από την ταινία κινουμένων σχεδίων «Το Τρίο της Μπελβίλ» του 2003 και «La despedida» που η Shakira έγραψε και μελοποίησε ειδικά για την ταινία «Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας» του 2008, κατά παραγγελία του ίδιου του συγγραφέα του ομώνυμου μυθιστορήματος, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Στο a capella-beatbox πρόγραμμα των Σανάδων-Word of Mouth εντάσσονται, τέλος, διασκευές εξαιρετικά σύγχρονων τραγουδιών Ελλήνων δημιουργών της έντεχνης μουσικής – όπως «Το σκοτάδι των δύο» (2010) του Φοίβου Δεληβοριά – αλλά και πρωτότυπες, δικές τους συνθέσεις («Step into the light»), beatbox αυτοσχεδιασμοί και medley.

Το φωνητικό συγκρότημα Σανάδες δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2007 στην Αθήνα και σήμερα αποτελείται από τέσσερις τραγουδίστριες με διαφορετικές μουσικές καταβολές. Καθοριστική για τη δημιουργία του σχήματος ήταν η συμμετοχή των μελών του στα σεμινάρια που διοργανώνει ο Ρος Ντέιλι και το μουσικό εργαστήρι Λαβύρινθος στην Κρήτη. Οι ζωντανές εμφανίσεις των Σανάδων ξεκίνησαν με τη συμμετοχή τους στο Muse Festival το Δεκέμβρη του 2007 στον Ιανό. Ακολούθησε μια σειρά εμφανίσεων σε διάφορες μουσικές σκηνές της Αθήνας. Τον Ιούλιο του 2008 εμφανίστηκαν στο Θέατρο Βράχων με τους Χαϊνηδες και τους Mode Plagal.

Η ηχογράφηση της συναυλίας αυτής κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2008 στο διπλό cd «Η Κάθοδος των Σαλτιμπάγκων». Από τo 2009 η συνεργασία τους με το beatbox σχήμα Word of Mouth τους δίνει την δυνατότητα να παρουσιάσουν με επιτυχία σειρά μουσικών παραστάσεων. Οι τέσσερις τραγουδίστριες, μέσα από τα μονοπάτια των πολυφωνικών παραδόσεων, πειραματίζονται με δικές τους συνθέσεις και διασκευάζουν από Απόστολο Καλδάρα μέχρι Dr. John.

Οι Word of Mouth είναι οι πιο γνωστοί εκπρόσωποι του human beatbox στην Ελλάδα, δηλαδή της τέχνης αναπαραγωγής ρυθμών και μελωδιών με τη χρήση μόνο του ανθρώπινου στόματος. Έχουν εμφανιστεί ως επίσημοι ομιλητές στα πλαίσια του TEDx Athens 2011 προωθώντας την «γλώσσα» του beatbox, του Παγκόσμιου διαγωνισμού Beatbox Battle (Βερολίνo 2009), του Ελληνικού Φεστιβάλ, του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και ανοίξει συναυλίες καταξιωμένων hip hop ξένων καλλιτεχνών στην Ελλάδα, όπως οι Snoop Dogg (US), Phi-Life Cypher (UK), Lords of the Underground (US) και Beat Assaillant (US).

Η μόνιμη συνεργασία τους από το 2009 με το πολυφωνικό συγκρότημα Σανάδες σε διασκευές από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο ανέδειξε τις δυνατότητες της μουσικής σύνδεσης φωνής και beatbox, με σειρά πετυχημένων παραστάσεων στην Αθήνα και την περιφέρεια («A capella Stories» στο Θέατρο Δίπυλον, «Είναι τρέλα το A capella» στην Αθηναΐδα κ.ά.). Οι φωνητικές ικανότητες των μελών του σχήματος έχουν χρησιμοποιηθεί σε σειρά διαφημιστικών για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, σε ειδικά γεγονότα αλλά και σε δισκογραφικές δουλειές άλλων καλλιτεχνών. Οι Word of Mouth έχουν δημιουργήσει την πρώτη Beatbox Academy στην Ελλάδα στην οποία διδάσκουν τα μυστικά και την τεχνική του beatbox. Η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2012.    

source : culturenow.gr

Athènes Concert Hall

Οι γυναίκες τραγουδούν τα δημοτικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών παρουσιάζει τη συναυλία «Γυναικείες φωνές στο δημοτικό τραγούδι» την Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου 2012.

Η συναυλία είναι αφιερωμένη στην κορυφαία ερμηνεύτρια Δόμνα Σαμίου. Μια γυναίκα που έχει γράψει ιστορία στο χώρο του δημοτικού μας τραγουδιού, τόσο με τη φωνή της, το ήθος, το ύφος και τις αυθεντικές εκτελέσεις της όσο και με την εμπεριστατωμένη γνώση της πάνω στο αντικείμενο της παραδοσιακής μας μουσικής μέσα από την πολύχρονη έρευνα και καταγραφή της.

Με τραγούδια του κύκλου της ζωής(νανουρίσματα, του γάμου, της ξενιτιάς, μοιρολόγια) αλλά και παλαιότατες αφηγηματικές μπαλάντες με δραματικό περιεχόμενο (παραλογές) που παραπέμπουν στο αρχαίο δράμα συναντάμε τις γυναίκες στην παράδοση του δημοτικού τραγουδιού. Ιέρειες στις «διαβατήριες» τελετές (που σχετίζονται με τη γέννηση, το γάμο, το θάνατο και την επικοινωνία με τα υπερφυσικά στοιχεία), οι γυναίκες διαχειρίζονται έναν ευρύτατο κύκλο τραγουδιών με έντονα συμβολικό περιεχόμενο και λειτουργίες.

Οι «Γυναικείες φωνές στο δημοτικό τραγούδι», «μέσο επικοινωνίας» ανάμεσα στον πραγματικό και τον υπερφυσικό κόσμο, έχουν τον πρώτο λόγο στην τέταρτη κατά σειρά συναυλία του Αφιερώματος στους Δεξιοτέχνες της Ελληνικής Παραδοσιακής Μουσικής – σε επιμέλεια Λάμπρου Λιάβα – που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 29 Février, à 8.30 la nuit, dans la salle Christos Lambrakis. Η Σειρά Δεξιοτέχνες της Ελληνικής Δημοτικής Μουσικής εντάσσεται στο πλαίσιο του Κύκλου Ελληνική Μουσική.

Η Σαβίνα Γιαννάτου, η Κατερίνα Ζάκκα, η Μαρία Κώτη, η Κατερίνα Παπαδοπούλου, η Γιασεμή Σαραγούδα μας ταξιδεύουν στην παράδοση με τραγούδια από την Ήπειρο και την Κρήτη μέχρι την Μικρά Ασία.

Μαζί τους δεξιοτέχνες της παραδοσιακής μας μουσικής (Σαραγούδας, Αρκαδόπουλος, Σινόπουλος, Τσιαμούλης κ.α.)

Χορεύουν και τραγουδούν οι γυναίκες από τη Νέα Ερυθραία

Οι επιλογές στη συναυλία καλύπτουν πολλά και διαφορετικά μουσικά είδη απ’ όλες τις περιοχές του Ελληνισμού καθώς και διαφορετικές τεχνικές τραγουδίσματος. Οι συμμετοχές περιλαμβάνουν ‘επαγγελματίες’ τραγουδίστριες – τη Σαβίνα Γιαννάτου, τη σπουδαία σύγχρονη ερμηνεύτρια που έχει ταυτιστεί στη συνείδησή μας με τις «μουσικές του κόσμου», την αυθεντική ερμηνεύτρια των ηπειρώτικων τραγουδιών Κατερίνα Ζάκκα, την Ηρακλειώτισσα τραγουδίστρια του συγκροτήματος «Χαίνηδες», Μαρία Κώτη, την Κατερίνα Παπαδοπούλου που μας ταξιδεύει στον μακρινό Πόντο και ιδιαίτερη πατρίδα της, τη Σμυρνιά Γιασεμή Σαραγούδα (σύζυγο του κορυφαίου λαϊκού δεξιοτέχνη του ουτιού Νίκου Σαραγούδα που θα τη συνοδεύσει επί σκηνής), μεγάλη ερμηνεύτρια του μικρασιάτικου τραγουδιού – όσο και απλές γυναίκες που τραγουδούν και, ταυτοχρόνως, χορεύουν σε γιορτές, έθιμα και τελετουργίες αλλά και στην καθημερινή τους ζωή όπως συμβαίνει με τις Γυναίκες από τη Νέα Ερυθραία.

Στο πλευρό τους εμφανίζονται ακόμη

οι μουσικοί Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος (clarinette), Σωκράτης Σινόπουλος (ποντιακή και πολίτικη λύρα, πολίτικο λαούτο), Χρίστος Τσιαμούλης (oud, luth), Πάνος Δημητρακόπουλος (règle), Στέλλα Βαλάση (cithare) και Κώστας Μερετάκης (croûte).

Ο εθνομουσικολόγος, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Μουσείου Λαϊκών Οργάνων, Λάμπρος Λιάβας, βάζει την υπογραφή του στην επιμέλεια του αφιερώματος που δίνει την ευκαιρία στο κοινό να έρθει σε άμεση επαφή με κορυφαίους δεξιοτέχνες της λαϊκής μας παράδοσης που παρουσιάζουν αντιπροσωπευτικά κομμάτια από πολλές περιοχές της Ελλάδας καθώς και από τις «άκρες του ελληνισμού» (Μικρά Ασία, Πόντο, Καππαδοκία).

Στην τέταρτη κατά σειρά συναυλία του Αφιερώματος στους Δεξιοτέχνες της Ελληνικής Παραδοσιακής Μουσικής, γυναίκες προερχόμενες από διαφορετικές γενιές, χώρους και «σχολές» του δημοτικού τραγουδιού, «επαγγελματίες» και μή, αποδίδουν άλλοτε με παραδοσιακό ύφος κι άλλοτε με έθνικ αποχρώσεις αντιπροσωπευτικά δείγματα της τέχνης τους, με επιλογές από το ρεπερτόριο της στεριανής και της θαλασσινής Ελλάδας καθώς και από τις «Άκρες του Ελληνισμού» (Μικρά Ασία, Πόντο).

Η αειθαλής Γιασεμή Σαραγούδα με καταγωγή από παλιά μουσική οικογένεια της Σμύρνης, ερμηνεύει παραδοσιακά μικρασιάτικα τραγούδια – κάτι που κάνει από τα 16 της χρόνια – συνοδεία του συζύγου της, κορυφαίου ουτίστα Νίκου Σαραγούδα.

Η βαθειά γνώστρια των ηπειρώτικων μοιρολογιών και τραγουδιώντης ξενιτιάς Κατερίνα Ζάκκα επικοινωνεί μέσα από την αυθεντικότητα της ερμηνείας της το συναίσθημα του πόνου και της απώλειας της γυναίκας που μένει πίσω αποχαιρετώντας πεθαμένους ή φευγάτους.

Η Κατερίνα Παπαδοπούλου μας ταξιδεύει στην ιδιαίτερη πατρίδα της, ερμηνεύοντας τραγούδια από τον Πόντο, την Κωνσταντινούπολη και το γειτονικό Αιγαίο, με τον σύζυγό της, Σωκράτη Σινόπουλο, να τη συνοδεύει στην ποντιακή και την πολίτικη λύρα και το πολίτικο λαούτο ενώ η τραγουδίστρια των «Χαίνηδων», Μαρία Κώτη,  μας μεταφέρει στην Κρήτη ερμηνεύοντας «ταμπαχανιώτικα» ή αλλιώς «κρητικά ρεμπέτικα»: αστικά λαϊκά τραγούδια που συνδυάζουν το μικρασιάτικο με το κρητικό μουσικό ιδίωμα σ’ ένα ιδιότυπο ρεπερτόριο.

Τον πολύ ιδιαίτερο ρόλο της γυναίκας ως «ιέρειας» στις «διαβατήριες» τελετές (όπως τα «νανουρίσματα» που σχετίζονται με τη γέννηση, τα τραγούδια του γάμου ή τα μοιρολόγια) και αφηγήτριας σε παλαιότατες μπαλάντες με δραματικό περιεχόμενο (παραλογές) που παραπέμπουν στο αρχαίο δράμα, έχει η σπουδαία ερμηνεύτρια και συνθέτρια Σαβίνα Γιαννάτου, η σύγχρονη δική μας «φωνή της Μεσογείου και του κόσμου», όπως την έχουν αποκαλέσει.

Στο αποκορύφωμα της βραδιάς, οι Γυναίκες από τη Νέα Ερυθραία – μια ξεχωριστή παρέα «φιλενάδων» με καταγωγή από την ιωνική Ερυθραία της Μικράς Ασίας, οι οποίες στην καθημερινή τους ζωή διοργανώνουν σε σταθερή βάση γνήσια μικρασιάτικα γλέντια και τελετουργίες, υπόσχονται να συμπαρασύρουν με το τραγούδι, τη μουσική και το χορό τους – τα στοιχεία, c'est, που συναποτελούν την «ομοούσια κι αδιαίρετη τριάδα του λαϊκού μας πολιτισμού» – το κοινό του Μεγάρου, καλώντας το να γίνει κοινωνό μιας φιλοσοφίας ζωής που υπακούει στην ενεργή συμμετοχή και την αυθεντικότητα της έκφρασης.

 source : culturenow.gr

Athènes Concert Hall

Chick Corea et Gary Burton à la salle de concert d'Athènes

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών παρουσιάζει τους Chick Corea και Gary Burton, une collaboration que les fans de jazz attendent avec impatience. Le concert aura lieu le 15 De Mars 2012 dans le cadre de la série Bridges.

Poussin Corée

Si l'on considère le volume de sa récente discographie 40 années, il ne fait aucun doute que Chick Corea est l’un des auteurs-compositeurs les plus prolifiques de notre époque. De l'avant-garde au bebop, des chansons pour enfants à l'avant-garde, de la fusion à la musique classique, Chick Corea maintient toujours des normes élevées de qualité dans son travail.

Il a gagné 14 Grammy, alors qu'il était candidat au moins 50 fois. le 2005 a reçu le Ruhr Festival Award en Allemagne (un prix décerné pour la première fois à un pianiste de jazz) et 2006 nommé "New Jazz Master" qui est la plus haute distinction pour le jazz aux USA.

Gary Burton

Né et élevé dans l'Indiana. Vibraphone autodidacte, le musicien de génie Gary Burton le 1971 est devenu professeur au Berklee College of Music de Boston (en percussions et improvisation), le 1985 a été nommé recteur, le 1989 il a reçu un doctorat honorifique du même Collège et du 1996 a été nommé vice-président.

Il a remporté son premier Grammy pour l'album Alone at Last (vibraphone solo) enregistré au Festival de Montreux 1971. De nombreux autres Grammy Awards ont suivi (assez de sa collaboration avec Koria) et a été nominé pour le même prix 14 fois.

Il entretient une relation personnelle professionnelle longue et profonde avec Chick Koria.. Au-delà de leurs enregistrements, ils donnent de nombreux concerts en duo en Amérique et en Europe.

Piano Chick Corea
Vibraphone Gary Burton

La série Bridges est réalisée par Dimitris Maragopoulos

"L'une des collaborations les plus populaires du jazz"
"Grand équilibre dynamique"
Los Angeles Times

source : culturenow.gr

Athènes Concert Hall

Το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας στο Μέγαρο Μουσικής

Ένα θεατρικό ταξίδι μνήμης, από το Χόλιγουντ του 1936, στο μικρό ανατολικοευρωπαϊκό χωριό των αρχών του 20ου αιώνα, στα πρώτα βήματα της κινούμενης εικόνας και στην έκρηξη του θαύματος της τεχνολογίας, είναι το καινούργιο έργο του Νίκολας Ράιτ σε σκηνοθεσία του Νίκολας Χάιτνερ, που μετατρέπει τη θεατρική σκηνή σε οθόνη κινηματογράφου.

Ο λόγος για την παράσταση «Το Φως που Ταξιδεύει» (Travelling Light), που θα παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Salle Alexandra Trianti) jeudi 16 Février (στις 9μ.μ.) σε μαγνητοσκοπημένη μετάδοση από το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας.

Το έργο συνδυάζει την ιδέα της μετανάστευσης και του σινεμά, τη διαδρομή από την εβραϊκή λαϊκή παράδοση της Ευρώπης στον αμερικανικό κινηματογράφο και εμπνέεται από το γεγονός ότι πολλοί σκηνοθέτες του Χόλυγουντ ήταν Εβραίοι μετανάστες από την Ανατολική Ευρώπη. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους το αθηναικό κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει τον πολυβραβευμένο θεατρικό ηθοποιό ‘Αντονι Σερ, και τον Πολ Τζέσον.

Δύο χρόνοι και δύο τόποι είναι ο χωροχρόνος της δράσης: Στην αρχή βρισκόμαστε στο Χόλιγουντ του 1936 παρέα με τον Μορίς Μοντγκόμερι, έναν επιτυχημένο σκηνοθέτη, ο οποίος στα 60 de, «επισκέπτεται» τις αφετηρίες της καριέρας του σε ένα μικρό χωριό της Ανατολικής Ευρώπης στα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα.

Η δεξιοτεχνική σκηνοθεσία του διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας, Νίκολας Χάιτνερ, μαζί με το σκηνικό του Μπομπ Κρόουλι, που παραπέμπει στον Σαγκάλ και στον Βιολιστή στη Στέγη, δημιουργούν το κατάλληλο τοπίο για τα βίντεο και τις προβολές του Τζον Ντίσκολ, με τις οποίες ταξιδεύουμε από τις πρώτες ταινίες, με τους γενειοφόρους χωρικούς, στα μελοδράματα του βωβού κινηματογράφου. Ένα μεγάλο μέρος του «Travelling Light» παίζεται στην οθόνη, πίσω από τους ηθοποιούς, ένας υπαινιγμός της παραγωγής για τις οφειλές του σημερινού θεάτρου στον κινηματογράφο.

Πρόκειται για την τέταρτη μετάδοση από το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας- μετά το «Υπηρέτης δύο αφεντάδων», την «Κουζίνα» και τους «Collaborators»- που «φιλοξενεί» το Μέγαρο Μουσικής φέτος, σε συνεργασία με τη Βρετανική Πρεσβεία και το Βρετανικό Συμβούλιο.

source : newsbeast.gr
Athènes Concert Hall

Η Συμφωνική Μουσική του Μίκη Θεοδωράκη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

leAthènes Concert Hallπαρουσιάζει μία concertμε τησυμφωνική μουσικήdeMiki Théodorakisson Vendredi 10 Février 2012.
dans lequel seraMikis Theodorakis έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της δημιουργικής του δραστηριότητας στη συμφωνική μουσική. Το έργο του συμφωνιστήThéodorakisαποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς για τον προγραμματισμό του Μεγάρου Μουσικής: η συναυλία αυτή ένα μέρος της πλήρους παρουσίασης του, που προγραμματίζεται για τις επόμενες καλλιτεχνικές περιόδους.
Mikis Theodorakis:
– Adagio
– Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 2
 
Ντμίτρι Σοστακόβιτς:
– Συμφωνία αρ. 6, travail 54
Soliste: Κυπριανός Κατσαρήςpiano
Κρατική Ορχήστρα Αθηνών
Μουσική διεύθυνση: Λουκάς Καρυτινός

Συμπαραγωγή:
Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών & Κρατική Ορχήστρα Αθηνών

source : culturenow.gr