Tag Archives: culturenow.gr

Chick Corea and Gary Burton at the Athens Concert Hall

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών παρουσιάζει τους Chick Corea and Gary Burton, a collaboration that jazz fans are looking forward to. The concert will take place on 15 Of March 2012 in the context of the Bridges series.

Chick Corea

If one considers the volume of his last discography 40 years, can not doubt that Chick Korea is one of the most productive composers of our time. From avant-garde to bebop, from children's songs to the avant-garde, from fusion to classical music, Chick Korea always maintains high quality standards in its work.

Has won 14 Grammy, while he was a candidate at least 50 times. The 2005 was awarded the Ruhr Prize in Germany (an award first given to a jazz pianist) and 2006 was named "New Jazz Master" which is the biggest distinction for jazz in the US.

Gary Burton

He was born and raised in Indiana. Self-taught in vibraphone, the genius musician Gary Burton 1971 became a professor at Berkeley College of Music in Boston (in percussion and improvisation), the 1985 was appointed Rector, the 1989 he was awarded an honorary doctorate by the same College and 1996 appointed Vice President.

He won his first Grammy for his album Alone at Last (solo vibraphone) recorded at the Montreux Festival in 1971. Many other Grammy Awards followed (several from his collaboration with Korea) and was nominated for the same award 14 times.

He has a long and deep professional personal relationship with Chick Korea. Beyond their recordings, give many concerts as duos in America and Europe.

Chick Corea piano
Gary Burton βιμπράφωνο

The series Bridges is directed by Dimitris Maragopoulos

"One of the most popular collaborations in the field of jazz"
"Wonderful dynamic balance"
Los Angeles Times


Source : culturenow.gr

Ο μεγάλος Mark Lanegan επιστρέφει για δύο συναυλίες στην Ελλάδα

Ο μεγάλος Mark Lanegan επιστρέφει! Ο κορυφαίος τραγουδιστής του σύγχρονου Rock’n’Roll θα βρίσκεται στην Αθήνα, μαζί με την μπάντα του, her Thursday 5 April (Fuzz Live Music Club) για μία μοναδική βραδιά γεμάτη από τη μαγεία της σπάνιας φωνής και της υπέροχης, μελαγχολικής και ενίοτε σκοτεινής, μουσικής του.

Μία ημέρα νωρίτερα, her Wednesday 4 April, θα εμφανιστεί στο Principal Club Theater, in Thessaloniki.

Φωνή των θρυλικών Screaming Trees – ίσως της κορυφαίας και, with no doubt, πλέον παραγνωρισμένης μπάντας που ξεπήδησε από ολόκληρο το ρεύμα του grunge – ο Mark Lanegan αποτελεί, εδώ και 25 (και βάλε) years, μία από τις πιο εμβληματικές και γοητευτικές φιγούρες της underground σκηνής.

Προικισμένος με μια μοναδική φωνή – βαρειά, επιβλητική και, at the same time, αισθαντική και μελαγχολική – έχει κυκλοφορήσει μερικά συγκλονιστικά albums κατά τη διάρκεια της προσωπικής του καριέρας (“The Winding Sheet”/ 1990, “Whiskey For The Holy Ghost” / 1994, “Scraps At Midnight” / 1998, “I’ll Take Care Of You” / 1999, ”Field Songs” / 2001, “Bubblegum” / 2004) και έχει συνεργαστεί με ορισμένα από τα σπουδαιότερα ονόματα της σύγχρονης Rock σκηνής, όπως οι Queens Of The Stone Age, o Greg Dulli, η PJ Harvey, οι Masters Of Reality, καθώς και με τους Unkle, τους Soulsavers και την Isobel Campbell.

Πριν από λίγες ημέρες, at 6 February, κυκλοφόρησε το πρώτο προσωπικό του album εδώ και 8 years! Το “Blues Funeral” ηχογραφήθηκε για λογαριασμό της 4AD και ήδη γίνεται δεκτό με διθυραμβικές κριτικές από το σύνολο του μουσικού Τύπου σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο ίδιος ο Lanegan δήλωσε πως οι βασικές επιρροές του όταν το έγραφε προήλθαν από αγαπημένα του albums, όπως το “Miami” των Gun Club και το “Closer” των Joy Division, including.

 Στην ηχογράφηση συμμετείχαν μόνιμοι συνεργάτες και επιφανείς φίλοι: ο Al Johannes (Eleven, QOTSA, Desert Sessions), o Jack Irons (Red Hot Chili Peppers, Eleven, Pearl Jam), o Dave Cathcing (Eagles Of Death Metal, QOTSA), o Greg Dulli (Afghan Wigs, Twilight Singers, Gutter Twins), o Josh Homme (QOTSA, Desert Sessions), o Chris Goss (Masters Of Reality, Desert Sessions).

Source : culturenow.gr

Giannis Aggelakas 3: New concert dates

Yiannis Angelakas, with Dino Sadikis in the baglama, το νέο μέλος του σχήματος Χρήστο Χαρμπίλα στα ηλεκτρονικά, τον Τίτο Καργιωτάκη

στην κονσόλα του ήχου και τον Στάθη Αραμπατζή στην κιθάρα, θα εμφανιστούν:

Λάρισα, Tuesday 13 Of March 2012, ALL. Alive Music Stage


Athena, Friday 23 Of March 2012, Fuzz Club


Athena, Saturday 24 Of March 2012, Fuzz Club


Patras, 31 Of March 2012, Dymaia Coast
Thessalonica, Friday 6 April 2012, Block 33

Κυκλοφορούν πάντα καθιστοί και αναλόγως των κεφιών σηκώνονται!

Ο Γιάννης Αγγελάκας δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι ένας από τους πιο σημαντικούς, πολύμορφους καλλιτέχνες της σύγχρονης Ελλάδας, με χειμαρρώδη παρουσία πάνω στη σκηνή, ένας ξεχωριστός τραγουδιστής με “ψυχή βαθιά”, που καταφέρνει να συνεπαίρνει με τη ξεχωριστή ερμηνεία του. Ο αγαπημένος τραγουδοποιός “χωρίς κανόνες”, καταφέρνει σε κάθε εμφάνισή του, να απογειώνει τη διάθεση του κοινού σε ένα “αιρετικό” παραλήρημα.

O Ντίνος Σαδίκης δημιούργησε τους Εν Πλω το 1985, ένα συγκρότημα-σημείο αναφοράς για το ελληνικό rock, παρότι κυκλοφόρησαν μόνο ένα ιστορικό album. Με το Γιάννη Αγγελάκα, φίλοι και συνεργάτες από παλιά, βρέθηκαν μαζί και στους Επισκέπτες, μέλος του οποίου ήταν και ο Στάθης Αραμπατζής. Ο Χρήστος Χαρμπίλας, παλιός συνεργάτης με τον Γιάννη Αγγελάκα, έχει συμμετάσχει και στους Επισκέπτες και στους Λύκους.

Αυτήν την εποχή η ομάδα βρίσκεται στο studio και ηχογραφεί καινούργια τραγούδια. Μέρος αυτής της δουλείας θα μας παρουσιάσουν στις συναυλίες τους την άνοιξη!

Όπου κι αν εμφανίζονται οι Γιάννης Αγγελάκας 3 αφήνουν τις καλύτερες εντυπώσεις και ξεσηκώνουν το κοινό. Always relaxed, but also always enthusiastic, they are touching, from the beginning to the end of each of their appearances.

Η προπώληση των εισιτηρίων έχει ξεκινήσει!

Source : culturenow.gr

Κίτρινα Ποδήλατα live στο Gagarin205

Το Gagarin205 παρουσιάζει τα Κίτρινα Ποδήλατα σε ένα μοναδικό live, μια μουσική διαδρομή με ροκ διάθεση το Σάββατο 10 Μαρτίου 2012.

Η ιστορία είναι γνωστή: Στις αρχές του 2000, τα Κίτρινα Ποδήλατα, δηλαδή τα αδέρφια Γιώργος και Αλέξανδρος Παντελιάς, έκαναν το ντεμπούτο τους στην ελληνική μουσική σκηνή παρουσιάζοντας τον πρώτο, ομώνυμο δίσκο τους και ζητώντας να αφήσουν το δικό τους στίγμα στη μουσική πραγματικότητα της χώρας.

Δέκα + 1 χρόνια μετά τους βρίσκουμε στην σκηνή της “Αρχιτεκτονικής” να μας καταθέτουν τη δική τους οπτικο-ακουστική πρόταση παρουσιάζοντας μας το live- έκπληξη της περσινής χρονιάς. Απόλυτος συγχρονισμός ήχου, φώτων και εικόνας, ειδικά video clips, ξεχωριστές σκηνοθεσίες ανέδειξαν τις συνθέσεις των Κίτρινων Ποδηλάτων και με τη γεμάτη ενέργεια σκηνική τους παρουσία επισφράγισαν την αγάπη που τους δείχνει το κοινό και επιβεβαίωσαν ότι είναι ένα από τα καλύτερα ελληνικά ροκ συγκροτήματα στις ζωντανές εμφανίσεις.

Αυτό που κάνει τα Κίτρινα Ποδήλατα να ξεχωρίζουν είναι η αυθεντικότητά τους! Συνδυάζουν δυναμικές μελωδίες με ταλέντο, σκηνική παρουσία και άποψη για το κοινωνικό γίγνεσθαι!

On Saturday 10 Μαρτίου στη σκηνή του Gagarin 205 τα Κίτρινα Ποδήλατα ετοιμάζονται να ξεπεράσουν για μία ακόμα φορά τους εαυτούς τους ετοιμάζοντας μία μοναδική, σύγχρονη σε σύλληψη και υψηλού επιπέδου παραγωγή! Θα είμαστε όλοι εκεί για μία βόλτα με τα Κίτρινα Ποδήλατα σε μια μουσική αναδρομή με ροκ διάθεση.

The 2000 έβγαλαν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο το όνομα τους.

Η δεύτερη ολοκληρωμένη τους δουλειά, «Να σε Δω Να Γελάς», που κυκλοφόρησε το 2001, τους έκανε γνωστούς στο πλατύ κοινό.

Δυο χρόνια μετά κυκλοφορούν «Τα Λόγια Είναι Δρόμοι» από το οποίο ξεχωρίζουν τα κομμάτια «Ανοίγω Πανιά», «Κάθε Τέλος Μια Αρχή» και «Πότε Θα Με Μάθεις».

The 2004 στα Μουσικά Βραβεία Αρίων βραβεύτηκαν ως το καλύτερο έντεχνο συγκρότημα.

Με το soundtrack της ομότιτλης ταινίας και τηλεοπτικής σειράς, «Μη Φύγεις…504 χλμ. Βόρεια της Αθήνας» δίνουν τον παλμό με το «Ταξιδεύω Το Εγώ Μου» το οποίο ακούγεται «δυνατά» μέχρι και σήμερα.

The 2006 κυκλοφορούν το δίσκο σταθμό στην καριέρα τους, «Χρόνος» μέσα από το οποίο γίνονται γνωστά πολλά τραγούδια («Κρύψου Από Εμένα», «Η Ζωή Σου Φωνάζει», «Τώρα Σιωπή», «Χρόνος», «Εδώ» και «Αυτά Που Έχεις Ξεχάσει»).

Η επόμενη κυκλοφορία τους είναι το «Η Ζωή Σου Φωνάζει», ένας δίσκος με ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος και φιλανθρωπικό σκοπό καθώς τα χρήματα από τις εισπράξεις κατατέθηκαν στο Σύλλογο «Φλόγα».

Ο δίσκος τους «Ανάδυση» το 2009 βρίσκει τα Κίτρινα Ποδήλατα ανανεωμένα με φανερή διάθεση σχολιασμού του πολιτικού και κοινωνικού προσκήνιου. Το τραγούδι τους «Θα Πάρω Φόρα» κάνει πάταγο.

Το συγκρότημα συνεχίζει με την ίδια κριτική διάθεση με το Single «Τι Είναι Κράτος» το οποίο περιλαμβάνεται στον δίσκο «+10» που κυκλοφορεί με αφορμή τα 10 χρόνια καριέρας. Στην ίδια δισκογραφική δουλειά περιλαμβάνονται και τραγούδια όπως το γνωστό πλέον «Ακόμα μια ζωή», το «Yara – Yara» σε ποίηση του Νίκου Καββαδία και το «Αντίστροφη Μέτρηση» που επένδυσε μουσικά την παράσταση του Σπύρου Παπαδόπουλου « Ο τυχαίος Θάνατος ενός Αναρχικού».

The 2012 βρίσκει τα Κίτρινα Ποδήλατα και πάλι στο στούντιο να ετοιμάζουν την καινούργια τους δουλειά!

Source : culturenow.gr

Opeth live in Athens and Thessaloniki

Οι Opeth, modern exponents of progressive, death metal coming in March 2012 in Greece for two concerts on Saturday, March 3 2012, in Block 33, Thessaloniki and on Sunday 4 Of March 2012, at the Fuzz Club, in Athens.

Opeth with me in plain sight, deep and unmistakable roots in the dark romanticism of Scandinavian death metal, with influences from the founders of the hard rock scene Sabbath, Purple & Zeppelin, they relentlessly pursue, for two decades, aesthetic development and perfection and constitute a distinct musical phenomenon.

With crazy doses of technique in their luggage, from 1995 that released their first album (Orchid), they didn't stop experimenting , to evolve, to explore new avenues, establishing with their works the sound of the modern era. Long-winded compositions, metal riffs, rhythmic changes, unparalleled melodies, acoustic passages alternating in perfect balance with brutal death vocals. The band seems to adopt disparate elements between them but, finally, in every work he finds the golden ratio and the albums are impressively homogeneous. Pure musical enjoyment!

In September, that passed us by, Heritage was released, their tenth album.

Until then, we had been "lit with nine stars" – as they themselves depict on the cover of their new album -. Their debut was with Orchid which managed to incorporate unique death metal, black metal, prog rock and folk elements in long, sad compositions that take your breath away. Then came Morningrise which the fanzine Lamentations of the Flame Princess declared "perfect". Followed by My Arms, Your Hearse, which Metal Storm called "a trip to heaven". The concept album Still Life marked their further evolution, while for Blackwater Park, the Village Voice compared them to King Crimson and CMJ called them "a metal union of Pink Floyd and the Beatles". In the next two, Deliverance and Damnation – Dr. Jekyll and Mr. Hyde work together harmoniously and fans perceive them as a double album. With Roadrunner, their new record label, they brought out Ghost Reveries and Watershed and completely captivated us.

At Heritage. ο Mikael Akerfeld, singer, guitarist, lyricist, songwriter and bandleader re-teams with his mentor Steven Wilson, mastermind of Porcupine Tree, presents us with a masterpiece and Opeth establish themselves as a leading force in the prog metal scene with deep roots in death metal. In their latest creation they are more careful, focused and passionate as ever. As Akerfeldt himself comments "Opeth make music that they themselves want to listen to.... with Heritage we feel rejuvenated. We found a new sound that we want to explore further. Let's see where it takes us, which will get us out...".

Opeth is one of the most perfect and dense live bands. Each of their live performances is an auditory delight! We will be rocking with them as loud and brutal as possible on Saturday 3 Of March 2012, in Block 33, in Thessaloniki and on Sunday 4 Of March 2012, at the Fuzz Club, in Athens

Source : culturenow.gr

NTNG : Οι Άγαμοι Θύται στοΔημόσιο!

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει την σατιρική μουσικο-θεατρική παράσταση «Οι Άγαμοι Θύται…στο Δημόσιο», σε σκηνοθεσία Ιεροκλή Μιχαηλίδη, στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. The premiere of the show will be given on Friday 11 November, at 9.00 p.m.

Οι Άγαμοι Θύται επιστρέφουν – όπως η Τρόικα- κάνοντας κατάληψη στην Κεντρική σκηνή της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών του ΚΘΒΕ, με νέες σατιρικές εφεδρείες, κουρεμένοι ψυχικά εν χρώ (δηλαδή γουλί) και με μια παράσταση ριζοσπαστικού λαϊκισμού και ανορθολογισμού προσαρμοσμένου στις νέες, θεατρικές συνθήκες της Δανείας του Νότου. (Δανεία με «ει» από το «δανεικά»).

Σοφότεροι, άρα πιο λυπημένοι, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της πατρίδας, έρχονται άλλη μια φορά, με ευρωπαϊκό αέρα και ανατολίτικη δημοσιονομική νωχέλεια, να προβάλλουν τα προτερήματα της φυλής, με κυμαινόμενο επιτόκιο γέλιου, ή γλυκιάς μελαγχολίας. Παρότι εξαρτημένοι απ’ την έκτη δόση, παίρνουν την μεθαδόνη της σάτιρας και προχωρούν έχοντας την πρόθεση να γίνουν μια ΔΕΚΟ του μέλλοντος με ανθρώπινο πρόσωπο, που θα ρίξει το βάρος στην ανάπτυξη.

Με πρόζα βιτριολική και νούμερα μουσικο-χορευτικά ανανεώνουν το περσινό μνημόνιο έχοντας χρέος ανεξόφλητο προς το έθνος να αντιπαραθέσουν την κωμωδία και το χαμόγελο στην γενική κατάθλιψη.

Source : culturenow.gr

Martha Argerich: Ένας ζωντανός μύθος του πιάνου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Αναμφισβήτητα κυρίαρχη ανάμεσα στους μεγάλους πιανίστες του 20ου αιώνα και μια από τις συγκλονιστικότερες ερμηνεύτριες των τελευταίων …
50 years, η Μάρθα Άργκεριχ, έχει τον κόσμο στα πόδια της και το πιάνο στις προσταγές της: το μετατρέπει σε έναν απόκοσμο καταρράκτη χρωμάτων, έχει μαζί του μια αφοπλιστικά σαρκική και τρυφερή σχέση και στον ήχο της συνδυάζονται μυστηριώδης διαύγεια,  ρυθμική ένταση και αυθορμητισμός που καθηλώνει.

Η Μάρθα Άργκεριχ έρχεται στην Αθήνα με τη μουσική «οικογένεια» που από χρόνια έχει δημιουργήσει, με μέλη της μεγάλους αστέρες σολίστ, καταξιωμένους ερμηνευτές, αλλά και νέους μουσικούς που έχουν ξεχωρίσει. Ο Μίσα Μάισκυ (cello), ο Στίβεν Κοβάσεβιτς (piano), ο Γιούρι Μπασμέτ (βιόλα και διεύθυνση ορχήστρας), ο Ρενό Καπυσόν και η Λία Πέτροβα (violin), η Ντόρα Μπακοπούλου, η Ακάνε Σακάι, η Λίλι Μάισκυ, ο Αλεξάντερ Μογκιλέφσκι, η Τζούλια Ζαΐκινα (piano), ο Αλέξανδρος Καπέλης (piano), ο Τάκης Καπογιάννης (contrabass), ο Σεργκέι Νακαριάκοφ (trumpet), ο Δημήτρης Δεσύλλλας και ο Ανδρέας Φαρμάκης(crust), συμμετέχουν και συνεργάζονται με την Άργκεριχ σε τρεις συναυλίες με μουσικές από τον 18ο, τον 19ο και τον 20ο αιώνα. Την Καμεράτα, Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής διευθύνει ο Γιούρι Μπασμέτ την πρώτη ημέρα και ο Ζεράρ Κόρστεν τις δύο επόμενες.

Το πρόγραμμα του τριημέρου περιλαμβάνει:

έργα Σαιν Σανς (Σεπτέτο για πιάνο, trumpet, δύο βιολιά, βιόλα, βιολοντσέλο και κοντραμπάσο, έργο 65), Σούμαν(Κουιντέτο για πιάνο και έγχορδα, έργο 44), Mozart (Sinfonia Concertante για βιολί, βιόλα και ορχήστρα σε μι ύφεση μείζονα K364) και Σοστακόβιτς (Κοντσέρτο αρ.1 για πιάνο και τρομπέτα, έργο 35) on Saturday 10/3, Mozart(Andante & Variations για πιάνο με τέσσερα χέρια, Κ501 και Κοντσέρτο για πιάνο σε σι ύφεση μείζονα, ΚV 456)), Ραβέλ (‘Η μάνα μου η χήνα’ για τέσσερα χέρια), Σοστακόβιτς(Κοντσερτίνο για δύο πιάνα, έργο 94), Σούμαν(Phantasiestuecke, έργο 73), Καμπαλέφσκι(Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα αρ.4, έργο 99(της Πράγας) και Χάυντν(Κοντσέρτο για τσέλο αρ.1 σε ντο μείζονα Hob.VIIb.1) on Sunday 11/3 καιΣτραβίνσκυ (Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης για τέσσερα πιάνα και δύο κρουστά) και Μπαχ(Κοντσέρτο για δύο πιάνα και ορχήστρα BWV 1060, Κοντσέρτο για τρία πιάνα και ορχήστρα, BWV 1064 και Κοντσέρτο για τέσσερα πιάνα και ορχήστρα BWV1065 τη Δευτέρα 12/3.

Μέγας χορηγός της Καμεράτα, Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής για την περίοδο 2011-2013 είναι το Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης.

Η Άργκεριχ κατοικεί στις υψηλές κορυφές του κόσμου των βιρτουόζων. Οι θαυμαστές της εξαντλούν όλο το απόθεμα των υπερθετικών για να μιλήσουν γι αυτήν, οι ανταγωνιστές της μετατρέπονται σε φανατικούς θαυμαστές και περιμένουν καρτερικά έξω από τα καμαρίνια της. Στα κοντσέρτα της βλέπει κανείς σκηνές από άλλους τόπους και χρόνους: αξιοσέβαστους κυρίους να τρέχουν στους διαδρόμους με μπουκέτα στα χέρια, διάσημους μουσικούς να χειροκροτούν ξέφρενα από τα θεωρεία τους, χολερικούς κριτικούς να παραδίδονται με αμήχανα χαμόγελα.

Η Άργκεριχ έχει ποιότητες που σπάνια συνδυάζονται σε ένα πρόσωπο: πιανίστα με αδιανόητη τεχνική σβελτάδα, χαρισματική γυναίκα με αινιγματική ζωή, ανεπιτήδευτη ερμηνεύτρια που η μητρική της γλώσσα είναι η μουσική και αυτό είναι που την κάνει να ξεχωρίζει. Υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι πιανίστες που κάνουν θαύματα, αλλά λίγοι έχουν κατακτήσει αυτή την ανεμπόδιστη φυσικότητα στην έκφραση που τους επιτρέπει να κατοικούν τη μουσική αντί να την ερμηνεύουν.

Γεννημένη στο Μπουένος Άιρες, έκανε την πρώτη της εμφάνιση στα 5 της χρόνια και μέχρι τα 16 της είχε κερδίσει τα πρώτα βραβεία στους σημαντικούς ευρωπαϊκούς διαγωνισμούς. Στην αρχή ακολούθησε τη συνήθη διεθνή καριέρα, αλλά όσο ωρίμαζε μετατρεπόταν σε ένα σύμπαν, σε ένα πρότυπο και «νομοθέτη», απρόβλεπτη, γενναιόδωρη, αδάμαστη, με ηφαιστειώδες ταμπεραμέντο και με αιφνιδιαστικές συμπεριφορές για τα συμβατικά μέτρα του κόσμου των μεγάλων ερμηνευτών. «Ένας υπέροχος πίνακας χωρίς πλαίσιο», όπως λέει γι αυτήν ο Ντάνιελ Μπάρενμπόιμ.

Η ώριμη ταυτότητα της Μάρθα Άργκεριχ προέκυψε από έναν παράδοξο συνδυασμό: αδιαφορία για τη φήμη, τα χρήματα και την καριέρα και μια βασανιστική μοναξιά που νιώθει όταν είναι μόνη της στην σκηνή. Πάνω σε αυτό το έδαφος δημιούργησε θεσμούς για να συνεργάζεται με καταξιωμένους συναδέλφους της, να στηρίζει και να αναδεικνύει νέους μουσικούς και να συγκροτεί μουσικές «οικογένειες».

Με την υπογραφή της γίνεται από το 2002 το Martha Argerich Project, που διαρκεί 3 εβδομάδες, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Λουγκάνο, εκεί όπου συγκεντρώνεται κάθε χρόνο η «οικογένεια» με τα μόνιμα και τα νέα μέλη της και στο Μπουένος Άιρες, from 1999, ο Διεθνής Διαγωνισμός Μάρθα Άργκεριχ με πρόεδρο της κριτικής επιτροπής την ίδια. Από την ίδια χρονιά στη νότια Ιαπωνία γίνεται το Μουσικό Φεστιβάλ Μάρθα Άργκεριχ και στη Λουκέρνη της Ελβετίας, σε συνεργασία με τον Κλάουντιο Αμπάντο, οι ημέρες πιάνου και εργαστηρίων για την ανάδειξη νέων πιανιστών.

Όπως και άλλοι μυθικοί ερμηνευτές –ο Πάμπλο Καζάλς, ο Βλάντιμιρ Χόροβιτς- η Άργκεριχ δεν ξεπέρασε ποτέ τον τρόμο της σκηνής. «Υπάρχουν φορές που παθαίνω φοβερούς πανικούς, από το μυαλό μου περνάνε τα πιο απίθανα πράγματα, μια γεμάτη αίθουσα, είναι τρομακτικό. Τα γόνατά μου τρέμουν, έχω ρίγη, αισθάνομαι ότι θα καταρρεύσω», εξομολογήθηκε στο εξαιρετικό πορτρέτο που της έκανε ο Γάλλος σκηνοθέτης Ζορζ Κασό, the 2002 και κυκλοφορεί σε DVD από την εταιρία Medici Arts.

Γι αυτό και τα σόλο ρεσιτάλ της είναι σπάνια,  γι’ αυτό πολλές φορές κρύβεται πίσω και τα πλούσια και πυκνά μαλλιά της στη σκηνή και γι αυτό «συνομιλεί» με τους συνθέτες όταν παίζει και απομονώνεται στον μεταξύ τους διάλογο: «Προτιμώ να μην αστειεύομαι με τον Σούμαν, αλλά νομίζω ότι του αρέσω. Με τον Σοπέν δεν είναι πάντα εύκολο, μάλλον με ζηλεύει λίγο. Ο Προκόφιεφ με αγαπάει πολύ, δεν μου στήνει ποτέ παγίδες».

Με ένα σοκ άρχισε η σχέση της με το πιάνο: ήταν 6 χρονών και η μητέρα της την πήγε στο Τεάτρο Κολόν του Μπουένος Άιρες, στο κοντσέρτο για πιάνο αρ. 4 του Μπετόβεν με τον Κλάουντιο Αράου, «είχα αποκοιμηθεί και ξαφνικά άκουσα τις τρίλιες στο δεύτερο μέρος, ανατρίχιασα, με διαπέρασε ηλεκτρικό σοκ, αρνούμαι να παίξω αυτό το κοντσέρτο, φοβάμαι τι θα συμβεί, είναι τόσο σημαντικό για μένα».

In 9 of, πριν παίξει σε ένα κοντσέρτο του Μότσαρτ, γονάτισε και σκέφτηκε: «αν κάνω λάθος σε μια νότα, θα πεθάνω». Η τελειομανία την ακολουθεί από τότε. «Πάντα αμφιβάλλω, πάντα είμαι αβέβαιη, ψάχνω. Αν είναι κανείς πολύ ικανοποιημένος ή εγκαταλείπεται στη ρουτίνα, είναι καταστροφή».

Ο Μίσα Μάισκυ, που συνεργάζεται μαζί της από το 2002 στο Λουγκάνο λέει ότι «η συνεργασία με τη Μάρθα Άργκεριχ είναι σαν τη ζωή: δεν είναι εύκολη, μπορεί να είναι πολύ απρόβλεπτη και πολύ εκνευριστική. Αλλά είναι ό,τι πιο υπέροχο μπορεί να σου συμβεί. Είναι αδιανόητα προικισμένη, σε βαθμό σχεδόν απελπιστικό».

Και ο Αμερικανός κριτικός, Άλεξ Ρος σημειώνει ότι στις ερμηνείες της Άργκεριχ έχει κανείς την αίσθηση, «πως η πιανίστα εγκαταλείπει την ιδέα της μεγάλης ερμηνείας και είναι σαν να παίζει για τον εαυτό της και σιγά-σιγά προκύπτει μια σπάνια εκτέλεση. Σώζει πολλούς συνθέτες από τις συνήθεις υπερβολές των βιρτουόζων και αποκαθιστά την ουσία τους, τους κάνει να ακούγονται καινούργιοι, σύγχρονοι, με τολμηρές τονικότητες. Ο τρόπος που το πιάνο ανταποκρίνεται στο άγγιγμα της Άργκεριχ είναι ένα φυσικό φαινόμενο που αντιστέκεται στις ερμηνείες, είναι σαν τα επιφάνεια, μια αποκάλυψη».

Source : culturenow.gr