Tous les articles par admin
Katia Dandoulakis: Se précipiter à l'hôpital
Il est hospitalisé dans un hôpital privé depuis dimanche soir Katia Dandoulakis.
D'après l'émission "Lunch Study", la célèbre actrice, malgré sa mauvaise santé, ήθελε να είναι συνεπής στις επαγγελματικές της υποχρεώσεις και εμφανίστηκε στο live του Dancing With The Stars, ce qui a aggravé le gros rhume dont elle souffrait.
Alors, après le live de dimanche, Katia Dandoulaki a été admise à l'hôpital, où elle reste à ce jour sous la surveillance de ses médecins. Si tout va bien, αύριο Πέμπτη αναμένεται να πάρει εξιτήριο και να ξαναβρεθεί τις επόμενες μέρες τόσο στο θέατρό της όσο και στη θέση της στην κριτική επιτροπή του Dancing With The Stars.
source : yupiii.gr
Christoforos Papakaliatis: Το «Αν…» και η σχέση με τις συμπρωταγωνίστριές του
Ο Παπακαλιάτης λέει τον κινηματογράφο «σινεμά» και τα σενάρια «ιστορίες». Οι αγαπημένες του ιστορίες είναι τα παραμύθια – όταν τον ρωτάς ποια είναι η δουλειά του, σου απαντάει «να αφηγούμαι παραμύθια». Από τότε που θυμάται τον εαυτό του αφηγείται παραμύθια. Κάποτε το έκανε για τους γονείς του και τα αδέρφια του, μετά για τους συμμαθητές του κι από ένα σημείο κι έπειτα, για το κοινό. Το τελευταίο του παραμύθι είναι φτιαγμένο για το σινεμά. Το Αν… είναι η πρώτη του ταινία. Και είναι εντελώς δική του – την έγραψε, τη σκηνοθέτησε, ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Τον συναντήσαμε λίγες μέρες πριν από την επίσημη πρεμιέρα. Ήταν κουρασμένος – εξαντλημένος από τις τελευταίες μέρες του post production και τη φρενίτιδα του promotion. Αλλά και ικανοποιημένος: μόλις το προηγούμενο βράδυ είχε δει για πρώτη φορά την ταινία του ολοκληρωμένη.
Πόσο κοντά ήταν αυτό που είδες σ’ αυτό που αρχικά είχες στο μυαλό σου;
Οι δουλειές μου είναι συνήθως πολύ κοντά σ’ αυτό που έχω φανταστεί – γι’ αυτό άλλωστε επιλέγω να είμαι σε τόσα πολλά πόστα. Le coût, bien sûr, είναι μια αδιανόητη κούραση, αλλά έτσι είμαι ως χαρακτήρας. Μέχρι και χθες ήθελα να κάνω διορθώσεις. Είναι η πρώτη μου απόπειρα στο σινεμά, το ξεκίνημά μου. Η πρώτη βουτιά σε μια άλλη γλώσσα, σε έναν τρόπο αφήγησης πολύ πιο συμπυκνωμένο από τον τηλεοπτικό. Σίγουρα έχω κάνει λάθη, σίγουρα θα ήθελα λίγο περισσότερο χρόνο για να τα διορθώσω και σίγουρα θα το κάνω στην επόμενη ταινία. Έμαθα πάρα πολλά με το Αν…
Στο Αν παρουσιάζεται τόσο η εκδοχή της σχέσης, του έρωτα όσο και η εκδοχή της μοναξιάς. La solitude, En fait, αντιμετωπίζεται και λίγο σαν ελευθερία. Εσύ πού ανήκεις; Είσαι αυτό που λέμε «σχεσάκιας» ή φανατικός εργένης;
Είμαι ένας φανατικός εργένης, που όταν ερωτεύεται γίνεται «σχεσάκιας». Όταν του φεύγει ο έρωτας, αποζητά πάλι την εργένικη ζωή του. Τα πάω πολύ καλά με την πάρτη μου, οπότε μπορώ να μείνω πολύ καιρό και μόνος μου.
Τα τελευταία χρόνια σου «χρεώνουν» ερωτικά τις συμπρωταγωνίστριές σου. Σε τι ποσοστό ισχύει;
Σε μικρό.
Ακόμα κι αν δεν ισχύει καθόλου, είναι κάτι σαν win-win situation: το περιοδικό που το κάνει ανεβάζει πωλήσεις και η δουλειά σου -έστω κι έτσι- διαφημίζεται. Εσύ πόσο διατεθειμένος είσαι κάθε φορά να παίξεις αυτό το παιχνίδι των media προκειμένου να προωθήσεις μια δουλειά σου, που την πιστεύεις και την αγαπάς;
Au point, ποτέ δεν έπαιξα κάποιο ιδιαίτερο παιχνίδι, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν το χρειάστηκα. Οι δουλειές από μόνες τους έκαναν πάντα αυτό που έπρεπε. Κι έχω συνηθίσει να πετυχαίνω μέσα απ’ τη δουλειά μου, όχι μέσα απ’ τις σχέσεις μου. Η παραφιλολογία και τα μυθεύματα είναι ένα άλλο, πολύ γοητευτικό παράλληλο σύμπαν, dans lequel, néanmoins, εγώ δεν προλαβαίνω να μπω.
Με την τηλεόραση έχεις ξεμπερδέψει;
Non, du tout. Γιατί δένομαι με οτιδήποτε αγαπάω και την τηλεόραση την αγαπάω πολύ. Αλλά για μένα η τηλεόραση είναι σίριαλ, παραγωγές, μυθοπλασία. Σήμερα όσοι μιλάνε για την τηλεόραση εννοούν τις εκπομπές. Δεν είναι η τηλεόραση που θέλω, ούτε η τηλεόραση που ξέρω. Το μέσο περνάει μια φάση και μια εποχή που δεν μου ταιριάζει. Δεν υπάρχει καν χώρος για μένα.
Σε έχει ιντριγκάρει ποτέ η ιδέα να γράψεις έναν γκέι ρόλο για τον εαυτό σου; Κάτι εντελώς «κόντρα» στην ως τώρα εικόνα σου;
Oui, αμέ.
Suzuki V-Strom 650 abdos: Neuf ou d'occasion;
le Suzuki V-Strom 650 abdos était une peau renouvelée 2012, mais en même temps son prix a grimpé en flèche. Maintenant, l'ancien modèle en état d'occasion, semble plus délicieux que jamais!
Qu'est-ce qui a rendu la V-Strom si convoitée par la plupart des pilotes?; Ses grandes dimensions, qui se traduisent par un mouvement confortable pour deux personnes, les longs chemins de suspension, et la capacité de la moto à voyager tout aussi confortablement sur l'autoroute, ainsi que sur les itinéraires urbains. Malheureusement, le nouveau modèle (2012) est maintenant honoré, yen dû et fort, στα 8.995 euro, prix très cher, surtout compte tenu des changements minimes que Suzuki a apportés à la moto, mais aussi la crise économique que nous traversons. Alors, les nombreux ABS V-Strom d'occasion sur le marché, attirer les acheteurs potentiels.
Lire la suite surmototriti.gr
Antonis Mitzelos à Demi-Note: Prolongation des comparutions
Antonis Mitzelos, guitariste charismatique, compositeur et interprète parmi les plus acclamés et appréciés, συναντιέται
sur scène avec AnimaCorda, composé de Michalis Bruzos et Giorgos Behlivanoglou, deux guitaristes classiques qui se sont illustrés par la richesse de leurs idées musicales et de leurs timbres mais aussi par leur excellente technique en électrique, guitares acoustiques et classiques mais aussi avec Marianna Polychronidis, lequel, à part son talent d'actrice, a un riche, belle voix, ce qui lui permet de chanter confortablement, chansons de nombreuses cultures musicales différentes.
Ils présentent KITARODIA sur la scène Half Note, une performance inattendue, avec un effet harmonique unique et différent à chaque concert.
Οι πέντε πρώτες παραστάσεις της Κιθαρωδίας έχουν ήδη γίνει με μεγάλη επιτυχία στον πολύ ιδιαίτερο χώρο του HALF NOTE jazz club και ακολουθούν ακόμα τέσσερις Δευτέρες με καλεσμένους:
Lundi 26/11: ΓΕΩΡΓΙΑ ΝΤΑΓΑΚΗ
Lundi 3/12 : VASILIS LEKKAS
Lundi 10/12 : YIANNIS KOTSIRAS
Lundi 17/12 : LA CÉLÉBRATION DES GUITARES
Les trois guitaristes et Marianna Polychronidis, monter sur scène DEMI-NOTE avec leurs invités, avec une disposition au dialogue et à l'improvisation, avec la voix et le cœur et tenter de communiquer non seulement entre eux mais aussi avec les téléspectateurs.
Avec leurs guitares, acoustique et classique, un monde ensemble et non plus séparé, instruments polyphoniques et sensuels, ils présentent et improvisent sur des morceaux de leur discographie personnelle, σε γνωστές συνθέσεις του Αντώνη Μιτζέλου αλλά και σε επιλογές από το ελληνικό και διεθνές rock & jazz ρεπερτόριο, από τον Μίκη Θεοδωράκη έως τον Al di Meola και τον Μάνο Χατζιδάκι έως τον Eric Clapton, σε ένα πρόγραμμα που δημιουργεί τα πιο σύνθετα και πλούσια μελωδικά τοπία, συναισθήματα, ιστορίες… Επιπλέον, το πρόγραμμα περιλαμβάνει και νέα, ακυκλοφόρητα τραγούδια του Α. Μιτζέλου.
Η Κιθαρωδία τους, σύγχρονη και διαχρονική, γίνεται μέσω διάδοσης της »ψιλής κιθάρισις », της λυρικότητας, της Ελληνικότητας και πάνω από όλα της πίστης ότι … η μουσική είναι τελικά η μόνη αλήθεια!
source : culturenow.gr
Από τη λογοκρισία στην αυτολογοκρισία
Το ερώτημα της λογοκρισίας, του φόβου και της αυτολογοκρισίας πλανιέται πάνω από το ελληνικό θέατρο. Acteurs, σκηνοθέτες και άνθρωποι του «Corpus Christi» απαντούν αν τελικά φοβούνται ή όχι
Ο ταξιτζής είχε πλάκα. φθάνοντας στο θέατρο Χυτήριο, στο Γκάζι, γυρίζει, γελάει και μου λέει: «Ωχ! Αυτό είναι το γνωστό θέατρο; Vous allez voir cette œuvre; Antéchrist!». J'ai eu de la chance car le discours était plein d'humour. Si j'avais croisé il y a quelque temps quelqu'un du groupe qui protestait contre la Fête-Dieu, le mot "antéchrist" me tomberait dessus comme un aphorisme. Comme beaucoup de gens, je n'ai donc pas eu le temps de voir le spectacle pour pouvoir le classer parmi ceux qui sont d'accord ou pas avec mon esthétique, parce que tout simplement certains ont fait en sorte qu'il soit retiré parce que cela offense le Divin. Donc, un spectacle impie sur la Route Sainte. Les dieux au bord de la dépression nerveuse et les « croyants » enragés ont toujours existé. Αν βάλεις δίπλα δίπλα τις φωτογραφίες του 1988 από τους βανδαλισμούς στον κινηματογράφο Οπερα με αφορμή τον «Τελευταίο πειρασμό» του Σκορσέζε και εκείνες του 2012 από το Χυτήριο, les différences sont minimes. Mais en y regardant de plus près, vous verrez quelque chose de choquant: dans les images d'aujourd'hui, nombreux sont ceux qui font le salut nazi. Les choses sont soudainement devenues sérieuses. Ή έχουν γίνει εντελώς γελοία. Και το νεογέννητο ερώτημα είναι: Φοβόμαστε στον δρόμο. Φοβόμαστε στο σπίτι. Γιατί να φοβόμαστε και στο θέατρο; Et, enfin, πόσο απέχουμε από ένα καθεστώς (ce)λογοκρισίας;
Il y a quelques jours, des poursuites pénales pour délit ont été engagées contre les interprètes du spectacle "Corpus Christi".. «Καθύβριση θρησκεύματος και κακόβουλη βλασφημία από κοινού και κατ’ εξακολούθηση» είναι οι κατηγορίες. Μολονότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος διαχώρισε την επίσημη θέση της Εκκλησίας από το θέατρο του παραλόγου που εκτυλίχθηκε έξω από το «αφορισμένο» θέατρο, ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ προχώρησε τελικά σε μήνυση, υποστηρίζοντας ότι καθυβρίζεται το θρήσκευμα. Ο εισαγγελέας διάβασε το κείμενο του Αμερικανού Τέρενς Μακ Νάλι, είδε μαγνητοσκοπημένη την παράσταση και έλαβε καταθέσεις από πολίτες που δήλωσαν θιγόμενοι από τον τρόπο με τον οποίο εμφάνιζε τον Χριστό. Et, κάπως έτσι, η υπόθεση πήρε τον δρόμο για τη Δικαιοσύνη, με τα άρθρα 198 et 199 του Ποινικού Κώδικα να προβλέπουν πρόστιμο έως 3.000 ευρώ και φυλάκιση μέχρι δύο έτη αντίστοιχα στους συντελεστές. Και όπως συμβαίνει συνήθως, ελάχιστοι από τους θιγόμενους παρακολούθησαν την παράσταση. Η αφίσα με τον Εσταυρωμένο και τα λίγα λόγια για το έργο στάθηκαν ικανά για να το στείλουν στο πυρ το εξώτερον.
Οι ζηλωτές της διπλανής πόρτας
Ο Λαέρτης Βασιλείου εξηγεί: «Στη δίωξη που υπογράφει ο Μητροπολίτης Πειραιά είναι αναμεμειγμένοι και τρεις βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Οχι οι σταρ, κάποιοι άλλοι». Ο σκηνοθέτης της περιβόητης παράστασης, καθισμένος στο φουαγιέ του θεάτρου, είναι πια ήρεμος. Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, τα είδε και τα άκουσε όλα: μια γυναίκα να ανεμίζει εικόνα του Ιησού και από το μπράτσο της να κρέμεται τσάντα με τη Μέριλιν Μονρόε στη γνωστή πόζα. Ανθρώπους κάθε ηλικίας να ψάλλουν τον εθνικό ύμνο και να χαιρετούν ναζιστικά. Το σύνθημα «Εμείς Μεσσία έχουμε Ιησού τον Ναζωραίο, εσείς Μεσσία έχετε αντίχριστο εβραίο». Αλλά και τα πιο προσωπικά, του τύπου «Αλβανέ, εδώ θα γίνει ο τάφος σου», με μια μεγάλη μερίδα του πλήθους να αναφέρεται στη χώρα από όπου ήρθε πριν από 19 années. Η εικόνα του βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Ηλία Παναγιώταρου, από τη μία να υπερασπίζεται έτσι γενικά «τα Θεία» και από την άλλη να βρίζει με σπάνια μαεστρία για περίπου 2 λεπτά ήταν χαρακτηριστική.
Ο Βασιλείου θεωρεί ότι έχουμε περάσει σε μια περίοδο λογοκρισίας, «άτυπης, αλλά πολύ ουσιαστικής. Με τις μνήμες από το τι έγινε στο Δίστομο και στα Καλάβρυτα ακόμη νωπές, δεν καταλαβαίνω πώς η ελληνική κοινωνία μπορεί να στραφεί σε μια τέτοια λύση. Ωραία τα λέμε μέσω Facebook και Twitter, αλλά καλό θα ήταν να αναλάβουμε δράση, να μη φοβόμαστε να μιλήσουμε. Ενώ παλιά ήταν σχεδόν ταμπού να πεις τι ψηφίζεις, κάποιοι που ήταν στα αζήτητα και θέλουν να επανέλθουν στην επικαιρότητα τάσσονται πλέον ανοιχτά υπέρ της Χρυσής Αυγής. Και πολλοί έκπτωτοι του λάιφσταϊλ, χωρίς καμία πολιτική συνείδηση, πιστεύουν ότι αν έρθει μια χούντα στην Ελλάδα, τα πράγματα θα είναι καλύτερα. Μέσα σε αυτόν τον φανατισμό, η τέχνη είναι η πρώτη που φιμώνεται. Αλλά η τέχνη είναι αυτή που πάντα έλεγε: δεν χρειάζεται να σου αρέσει αυτό που βλέπεις. Απλώς μην το κατασπαράξεις».
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι συντελεστές μιας παράστασης οδηγούνται στο δικαστήριο ως βλάσφημοι. Βασισμένη στην ξεκαρδιστική ταινία των Μόντι Πάιθον «Ενας προφήτης, μα τι προφήτης», η κωμωδία του Γιάννη Καλαβριανού «Εγώ είμαι το Θείο Βρέφος», με ήρωα έναν άνδρα που νόμιζε ότι είναι ο Ιησούς επειδή γεννήθηκε σε γειτονική φάτνη, δικάστηκε και αθωώθηκε το 2008. Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης θυμάται ακόμη τα εμπνευσμένα λόγια περίπου 100 εν Χριστώ αδελφών που είχαν μαζευτεί έξω από το Θέατρο του Νέου Κόσμου απειλώντας να λιντσάρουν ηθοποιούς και θεατές που είχαν ταμπουρωθεί πίσω από τη γυάλινη πόρτα: «Καρκίνο να πάθετε! Να ψοφήσετε! Θα σας βιάσουμε! Θα σας λιθοβολήσουμε! Θα σας κάψουμε ζωντανούς!». Οι εικόνες των αγίων είχαν μετατραπεί σε όπλα στα χέρια των διαδηλωτών «και αν ήσουν άτυχος, θα έτρωγες τον Αγιο Παντελεήμονα στο δόξα πατρί» θυμάται ο Γιάννης Καλαβριανός: «Στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας. Και ακόμη πιο δύσκολο να αποδείξεις ότι δεν είσαι αντίχριστος. Ο θεατής πρέπει να είναι ελεύθερος να παρακολουθήσει οτιδήποτε. Το θέατρο ασχολούνταν ανέκαθεν με ακραία ζητήματα. Τα καθημερινά τα λύνουμε στο ασανσέρ. Αλλά τα άλλα, που ενοχλούν και πονάνε, γιατί να τα καταχωνιάζουμε μονίμως στην ντουλάπα;».
Εχουν περάσει μόλις τέσσερα χρόνια από τη δική του περιπέτεια, αλλά τα πράγματα μοιάζουν να έχουν αλλάξει προς το χειρότερο: «Από τα άκρα πάντα περιμένεις ακραίες αντιδράσεις. Το πρόβλημα είναι όταν οι ακραίες αντιδράσεις γίνονται η φωνή του μέσου όρου και ότι έχουν αρχίσει να νομιμοποιούνται αυτές οι πρακτικές. Par exemple, διάβασα στην κριτική της “Οδύσσειας” σε μεγάλη κυριακάτικη εφημερίδα τη φράση “πάλι καλά που η Χρυσή Αυγή δεν πήρε χαμπάρι πόσο γκέι παρουσιάζονται οι σύντροφοι του Οδυσσέα”. Είναι αισχρό να φέρνεις τον τραμπουκισμό μιας μειονότητας στο σαλόνι του μέσου ανθρώπου. Ολα αυτά είναι καιροσκοπικά: όταν το ΠαΣοΚ ήταν στα πάνω του, ήταν όλοι ΠαΣοΚ, ύστερα ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ, τώρα βγαίνουν κάτι τελειωμένοι και λένε ότι είναι Χρυσή Αυγή. Σε τελική ανάλυση, ζώντας σε πόλεις, εμπιστευόμαστε ένα πολίτευμα. Οταν ο άλλος δεν το σέβεται, δεν μπορούμε να συζητάμε. Είναι μία πολύ καλή περίοδος να ξαναμπούν όλα αυτά τα ποντίκια στις τρύπες τους».
St(r)ιες ημέρες
Στην εναλλακτική επιθεώρηση «Τα άγρια αγόρια», υπάρχει ένα νούμερο που βγάζει επιδεικτικά τη γλώσσα στη Χρυσή Αυγή, χωρίς φόβο και με πολύ χιούμορ. «Με το χιούμορ τούς αφοπλίζεις, αφού οι ίδιοι δεν έχουν καθόλου» λέει ο σκηνοθέτης Σάκης Παπακωνσταντίνου. Εκτός από το συγκεκριμένο νούμερο, προβάλλεται και ένα βίντεο, με πρωταγωνιστή τον Νίκι Κρέιν, αρχηγό βρετανικής ναζιστικής οργάνωσης στα 80s, ο οποίος το 1992 αποκάλυψε ότι είναι ομοφυλόφιλος και ότι είχε λάβει μέρος σε γκέι πορνοταινίες. Οι «σύντροφοί» του τον αποκήρυξαν δηλώνοντας προδομένοι. Εναν χρόνο αργότερα πέθανε από AIDS. «Αυτό το στιγμιότυπο είναι πολύ καλό παράδειγμα για το τι κρύβουν αυτοί οι άνθρωποι πίσω από την κουρτίνα. Η Χρυσή Αυγή παίζει με τον φόβο, θέλει να τον εδραιώσει στην κοινωνία. Πίσω από τις μάσκες, néanmoins, τα πράγματα είναι απλά: οι ομοφοβικοί είναι ομοφυλόφιλοι, οι επιδεικτικά φιλάνθρωποι είναι υποκριτές και οι πατριώτες φασίστες». Αυτή την εποχή νιώθει το μούδιασμα που επικρατεί στον χώρο του θεάτρου: «Οι περισσότεροι νιώθουν την ανάγκη να μαζευτούν, να μην προκαλέσουν. Εχω βαρεθεί να ακούω ατάκες του τύπου “πρόσεχε, γυρνάς μόνος σου στο σπίτι, μην προκαλείς”. Πολύ λίγοι το παλεύουν πλέον χωρίς φόβο. Δεν είναι θέμα ηρωισμού, δεν έχει νόημα να ζεις διαφορετικά».
Στην παράσταση «Αθανάσιος Διάκος – Η επιστροφή» της Λένας Κιτσοπούλου, που παρουσιάστηκε πέρυσι στο Φεστιβάλ Αθηνών, ο Νίκος Καραθάνος υποδύθηκε τον ομώνυμο ήρωα, φερμένο στο σήμερα. Δύο ολόκληρους μήνες μετά το ανέβασμα, αψυχολόγητα και ετεροχρονισμένα – αν και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που συνδύασαν την κίνηση με το θέμα της διαδοχής του Γιώργου Λούκου στο τιμόνι του φεστιβάλ –, πρωτοσέλιδο κυριακάτικης εφημερίδας ωρυόταν: «Εβγαλαν σουβλατζή, κερατά, συζυγοκτόνο τον Αθανάσιο Διάκο». Και όλα αυτά με τις ευλογίες της Χρυσής Αυγής, αλλά και μελών άλλων κομμάτων που δεν άντεχαν στην ιδέα ότι το ελληνικό θέατρο σταύρωνε τον Διάκο ως άλλον Ιησού, τόσα χρόνια μετά τον θάνατό του.
Ο ηθοποιός εξακολουθεί να νιώθει αμήχανα με όλο αυτό που συνέβη: «Από το σχολείο μάς μαθαίνουν πόσα πράγματα χάσαμε και όχι πόσα έχουμε. Πάντα νιώθουμε απόγνωση για τις καταστροφές που πάθαμε, έχουμε πτωχεύσει άπειρες φορές ως έθνος. Ακούμε για το πόσο ωραίοι ήμασταν ως αρχαίοι και ως βυζαντινοί, αλλά ποτέ ως σύγχρονοι. Στους Ελληνες αρέσουν τα στρατόπεδα, τα μίση, τα δικαστήρια, ο εμφύλιος. Θέλω, néanmoins, να είμαι αισιόδοξος. Τώρα είναι πιο καθαρή εποχή, ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει. Παλιά κρυβόσουν πίσω από το δάχτυλό σου και δεν το έλεγες λογοκρισία. Και ο καλλιτεχνικός κόσμος πάντα φοβόταν, πολύ περισσότερο σε εποχές πλούσιες και ρόδινες. Αν αφήσουμε στην άκρη τα άρρωστα μυαλά των άρρωστων ανθρώπων που θέλουν βοήθεια, αν σκεφτούμε ότι τα κόμματα έχουν πεθάνει, θα καταλάβουμε ότι είμαστε πιο ελεύθεροι από ποτέ».
Τα αναρίθμητα θέατρα της Αθήνας μοιάζουν με ισάριθμες εστίες φωτιάς όσο ο φόβος μεγαλώνει. Επιχειρηματίες που φέρνουν παραστάσεις από το εξωτερικό συνιστούν στους μαύρους ηθοποιούς και χορευτές να μην πολυκυκλοφορούν σε κακόφημες γειτονιές, για το καλό τους. Διευθυντές θεάτρων συνιστούν σε σκηνοθέτες να μην προκαλούν με δηλώσεις και παραστάσεις τους, για το καλό τους. Εποχικοί αοιδοί που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε κάθε Πάσχα μαζί με τη μαγειρίτσα, προσδοκούν ανάσταση νεκρών και τάσσονται υπέρ της Χρυσής Αυγής για να ξαναγίνουν επίκαιροι. Στον αντίποδα της αυτολογοκρισίας, πονηρά σκεπτόμενοι δημιουργοί θα αρχίσουν να ανεβάζουν «προκλητικά» έργα μπας και πατήσει κάνας άνθρωπος στο θέατρο, ακόμη και αν κρατάει σταυρούς και εικονίσματα. dans lequel sera,τι και αν συμβεί, néanmoins, ένα είναι το μόνο σίγουρο: ήρθε η ώρα να ξυπνήσουμε και να καταλάβουμε τι μας συμβαίνει. Δεν είναι καλό να κοιμόμαστε ούτε εντός ούτε εκτός θεάτρου. Οσο κουρασμένοι και αν είμαστε.
source : tovima.gr
Nissan Leaf: Nouvelle version 2013
Nissan modifie la politique commerciale du modèle électrique pour le rendre plus abordable d'abord sur le marché japonais, puis sur d'autres marchés.. La Leaf qui sortira à partir de la nouvelle année sera proposée dans une version avec un équipement inférieur et un prix nettement inférieur.
Néanmoins, la Leaf sera technologiquement améliorée à mesure que des composants importants du changement de voiture. Le moteur électrique et les systèmes d'alimentation électrique ont désormais 30% dimensions extérieures plus petites et moins de poids par rapport 10%. Le chargeur a été considérablement réduit et déplacé vers l'avant pour gagner de la place dans le coffre, dans lequel il a été placé jusqu'au modèle actuel.
Les composants plus légers utilisés dans la Nissan Leaf ont entraîné une réduction de poids de 88 kilogrammes. En fait, il est utilisé dans le moteur électrique 40% moins de matière Dysprosium, une terre rare, très coûteux, ce qui est nécessaire en raison de ses excellentes propriétés magnétiques.
Ailleurs dans la nouvelle Leaf, la réponse de la direction et le système de récupération d'énergie ont été améliorés pour la rendre plus efficace et plus fluide à utiliser.. De plus, des améliorations significatives ont été apportées au système de climatisation, considéré comme l'une des « blessures » des véhicules électriques en raison de leurs besoins énergétiques.. La nouvelle Leaf utilise une pompe à chaleur sophistiquée et une meilleure isolation dans l'habitacle. L'autonomie de la nouvelle Leaf atteint 220 kilomètres selon les normes japonaises. Le prix de l'électrique de Nissan sera moins cher que 5.000 à 9.600 dollars selon la version de l'équipement.






