Η πόλη της Καλαμάτας από μακριά στο «Μέσα» του Δημήτρη Παπαϊωάννου, που ολοκλήρωσε το περυσινό Φεστιβάλ. Η πόλη της Καλαμάτας και ο σύγχρονος χορός, μια σχέση λατρείας που γιορτάζει φέτος τα είκοσι χρόνια της, προβάλλοντας περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά την ίδια την πόλη. Σήμερα το βράδυ το Μέγαρο Χορού της Καλαμάτας θα είναι κατάμεστο για την πρεμιέρα του 20ού Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας (καλλιτεχνική διεύθυνση: Βίκυ Μαραγκοπούλου), όπου θα παρουσιαστεί η παράσταση του πολυαγαπημένου στην Ελλάδα Nederlands Dans Theater. Από πολύ νωρίτερα στους δρόμους της πόλης, στις πλατείες, στο λιμάνι, γύρω από τα πανέμορφα νεοκλασικά κτίρια της Καλαμάτας θα έχει ξεκινήσει το ένα από τα δύο εργαστήρια του φετινού φεστιβάλ με τίτλο «On the road». Ενα μεγάλο άνοιγμα στην κοινότητα της πόλης που ακολουθεί τις ανάλογες πρωτοποριακές δράσεις οι οποίες γίνονται εδώ και χρόνια στο εξωτερικό. «Μιλάμε για ένα απολύτως νεανικό φεστιβάλ», μου λέει από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ο δήμαρχος της Καλαμάτας Παναγιώτης Νίκας, ο οποίος μιλώντας στην «Κ» για την οικονομική διάσταση όσο και τον πολιτιστικό αντίκτυπο του Φεστιβάλ στην πόλη της Καλαμάτας επισήμανε την τεράστια συμμετοχή των νέων όχι μόνο ως θεατών αλλά και ως εθελοντών («μια προσέλευση τόσο μεγάλη που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί»). Μπορεί να μην έχει χτιστεί κάποιο νέο ξενοδοχειακό συγκρότημα για να καλυφθούν ανάγκες του Φεστιβάλ, néanmoins, όπως επισήμανε ο Παναγιώτης Νίκας, «κάθε χρόνο είναι εντυπωσιακή η μεταμόρφωση της παραλιακής ζώνης της Καλαμάτας τις ημέρες του Φεστιβάλ. Αθηναίοι, Ευρωπαίοι, καλλιτέχνες και θεατές όλων των ηλικιών αλλάζουν τους ρυθμούς της πόλης». Ετσι είναι. Το ξέρουν καλά αυτό όσοι έχουν έρθει έστω κι ένα καλοκαίρι στην Καλαμάτα για το φεστιβάλ χορού. Αύξηση των διανυκτερεύσεων στα ξενοδοχεία της πόλης κυρίως τις ημέρες που διαρκεί το Φεστιβάλ, καθώς και αύξηση των συναλλαγών σε καταστήματα εστίασης και διασκέδασης επισημαίνει ο Παναγιώτης Νίκας ως «άμεσα οφέλη στην οικονομική ζωή της πόλης». Ενα ακόμη συναρπαστικό Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας είναι έτοιμο για δράση. Αναμένουμε με ενθουσιασμό! Έντυπη Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Tous les articles par Culture
Πρεμιέρα στο Λοκάρνο για την ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα
de: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22800&subid=2&pubid=64037974
Στο διαγωνιστικό τμήμα του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο θα κάνει παγκόσμια πρεμιέρα η νέα ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα « A blast » με πρωταγωνίστρια την Αγγελική Παπούλια στον ρόλο μιας επαναστατημένης μητέρας και συζύγου που θέλει να πάρει ξανά τη ζωή της στα χέρια της.
Στο διαγωνιστικό τμήμα του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο θα κάνει παγκόσμια πρεμιέρα η νέα ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα « A blast » με πρωταγωνίστρια την Αγγελική Παπούλια στον ρόλο μιας επαναστατημένης μητέρας και συζύγου που θέλει να πάρει ξανά τη ζωή της στα χέρια της.
Με γυρίσματα σε Αθήνα, Αμβούργο και Πιερία, η ταινία είναι συμπαραγωγή της Ελλάδας, της Γερμανίας και της Ολλανδίας, με την υποστήριξη του Ελληνικού και του Ολλανδικού Κέντρου Κινηματογράφου. «Μέσα στα πυρετώδη χρόνια της κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας, le « A blast » μιλά για το τι σημαίνει να σε διαψεύδουν και να κάνεις κάτι γι’ αυτό», σχολιάζει ο σκηνοθέτης που υπογράφει τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του μετά τη «Χώρα προέλευσης» που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας το 2010, συμμετείχε σε πολλά φεστιβάλ και κέρδισε πέντε βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Les Beatles… "prendre vie" dans Hérodion sur 17 juillet
de: http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26513&subid=2&pubid=113309812
AVEC LA CAMÉRA ET DE NOMBREUX INVITÉS
Les chansons intemporelles des Beatles « prendront vie » à Herodio, jeudi 17 juillet, avec la Camerata - Orchestre des Amis de la Musique interprétant leur musique, sous la direction musicale de Miltos Logiadis, dans le cadre du Festival d'Athènes.
Les chanteurs Kostas Vasiliagos, Don de Démosthène, Vassilis Gisdakis et Steve Kokkas se « transformeront » en quatre Beatles, tandis que l'invité spécial sera le groupe Melisses.
Les chansons les plus célèbres du groupe légendaire prendront vie dans des orchestrations symphoniques imaginatives du célèbre compositeur Nikos Platyrrachos, qui préserve le style et la dynamique uniques des chansons, les enrichissant de la grandeur du son symphonique..
Les Beatles étaient des musiciens de génie qui ont signé certains des plus grands albums de tous les temps et ont laissé derrière eux des chansons classiques qui conservent encore leur fraîcheur aujourd'hui.. Idoles de la jeunesse qui ont expérimenté et évolué en même temps que les courants de leur époque et ont révolutionné avec une seule coupe de cheveux. Les formidables enfants de Liverpool sont restés ensemble pendant dix ans, changeant à jamais le cours de l'histoire de la musique..
Conservatoire Hérode Atticus: Rue piétonne Dionysios Areopagitou, Makrigianni. Heures d'ouverture: Tous les jours: 9:00-14:00 et 18:00-21:00
Heure de début: 21:00
Prix des billets :Diazome inférieur normal 30, Diazome supérieur normal 15, étudiant 10, chômeur 5, handicapé 10 euro
Les billets pour les événements du Festival peuvent être obtenus: En ligne avec débit de carte de crédit sur le site Web www.greekfestival.gr., Par téléphone avec un prélèvement sur carte de crédit au 210.3272000 tous les jours (et les dimanches) 9:00 – 21:00., Des maisons d'édition du Festival, Des librairies PAPASOTIRIO, Magasins PUBLICS et librairies Ianos, Université 39 (à l'intérieur de la stoa de Pesmazoglou)
Sur la dernière ligne droite vers Epidaure
de: http://www.avgi.gr/article/3350630/stin-teliki-eutheia-gia-tin-epidauro
Le Festival d'Epidaure a présenté hier ses dernières productions et coproductions estivales, nous entrons maintenant dans la dernière ligne droite pour l'achèvement de l'Epidavrias de cette année. Trois représentations théâtrales et une musicale se partageront la scène du théâtre antique, ainsi que celui du Petit Epidaure.
ça va commencer cette semaine, à 18 et 19 juillet, avec lui Philoktiti de Sophocle, qui est présenté en coproduction avec le DIPETHE de Patras – « La seule façon de continuer à exister », comme l'a dit le directeur de Thodoris Ambatzis. Le réalisateur Kostas Filippoglou a souligné que le spectacle est spécialement adapté pour la région d'Epidaure., pendant qu'il s'attardait sur son expérimentation avec la danse, qui joue un rôle de premier plan. Michael Marmarinos, qui joue le rôle titre, nié toute réduction au présent, comme « nous continuons d'être à l'intérieur du mythe », tandis que Konstantinos Markoulakis parlait d'un spectacle qui abolit l'opposition académique – formulaire de recherche.
Les deux mêmes jours, à Mikri Epidaurus, Dimitris Bassis et Iota Nega présenteront une performance musicale dédiée aux chansons de xenity. Après avoir souligné qu'il était un enfant d'immigrés, ο δημοφιλής τραγουδιστής εξήγησε ότι πρόκειται για μια επιλογή 35-40 σημαντικών τραγουδιών, du traditionnel au contemporain, tandis que G. Νέγκα σημείωσε πως αφορούν όχι μονάχα εκείνους που φεύγουν, mais aussi ceux qui recherchent ici une résidence secondaire, après « nosto n'a ni race ni couleur ».
Dans le même théâtre, une semaine plus tard, la première partie sera présentée Guerre du Péloponnèse par Roula Pateraki. Comme il l'a expliqué, axes de ceci « détendu dans le cadre de l'action théâtrale » sont les premiers conflits, la peste, l'épitaphe de Périclès et de Thucydide lui-même. Dimitris Lignadis fera la démagogie, qui a noté que le travail de l'historien antique « capture le récit grec moderne ».
Fin, pour la deuxième fois il sera au théâtre Argolique, à 8-9 août, Angela Bruscu, qui dirige Bacchus, un « randonnée avec Dionysos, que nous emmènerons à Epidaure ».
ça va commencer cette semaine, à 18 et 19 juillet, avec lui Philoktiti de Sophocle, qui est présenté en coproduction avec le DIPETHE de Patras – « La seule façon de continuer à exister », comme l'a dit le directeur de Thodoris Ambatzis. Le réalisateur Kostas Filippoglou a souligné que le spectacle est spécialement adapté pour la région d'Epidaure., pendant qu'il s'attardait sur son expérimentation avec la danse, qui joue un rôle de premier plan. Michael Marmarinos, qui joue le rôle titre, nié toute réduction au présent, comme « nous continuons d'être à l'intérieur du mythe », tandis que Konstantinos Markoulakis parlait d'un spectacle qui abolit l'opposition académique – formulaire de recherche.
Les deux mêmes jours, à Mikri Epidaurus, Dimitris Bassis et Iota Nega présenteront une performance musicale dédiée aux chansons de xenity. Après avoir souligné qu'il était un enfant d'immigrés, ο δημοφιλής τραγουδιστής εξήγησε ότι πρόκειται για μια επιλογή 35-40 σημαντικών τραγουδιών, du traditionnel au contemporain, tandis que G. Νέγκα σημείωσε πως αφορούν όχι μονάχα εκείνους που φεύγουν, mais aussi ceux qui recherchent ici une résidence secondaire, après « nosto n'a ni race ni couleur ».
Dans le même théâtre, une semaine plus tard, la première partie sera présentée Guerre du Péloponnèse par Roula Pateraki. Comme il l'a expliqué, axes de ceci « détendu dans le cadre de l'action théâtrale » sont les premiers conflits, la peste, l'épitaphe de Périclès et de Thucydide lui-même. Dimitris Lignadis fera la démagogie, qui a noté que le travail de l'historien antique « capture le récit grec moderne ».
Fin, pour la deuxième fois il sera au théâtre Argolique, à 8-9 août, Angela Bruscu, qui dirige Bacchus, un « randonnée avec Dionysos, que nous emmènerons à Epidaure ».
ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ « N » ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ
LE Elpida Giannopoulou κοινοποίησε photo depuis Sivadhyanam Saraswati.
ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ « N » ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ
Του Σπύρου Μάρκου, διευθυντή 3ου Δημοτικού Σχολείου Λαρίσης
ΠΑΕΙ Ο ΚΥΠΡΙΟΣ ΣΤΑ ΕΒΕΡΕΣΤ ΚΑΙ ΖΗΤΑ ΕΝΑ ΣΑΝΤΟΥΙΤΣ
ΜΕ ΤΥΡΙΝ ΚΑΙ ΝΤΟΜΑΤΑΝ ΚΑΙ ΠΙΠΕΡΙΑΝ ΚΑΙ ΚΡΕΜΜΥΔΙΝ.
Ο ΕΛΛΑΔΙΤΗΣ ΤΟΥ ΛΕΕΙ ΑΣΤΕΙΕΥΟΜΕΝΟΣ:
“ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ, ΟΤΙ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ « N » ΠΡΟΣΘΕΤΕΤΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ…
ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΜΕΣΑ »;
ΟΠΟΤΕ, ΣΟΚΑΡΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΥΠΡΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΛΕΕΙ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΑ:
» ΒΑΛΕ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΖΑΜΠΟ ΚΑΙ ΜΠΕΙΚΟ. .. »
Κάθε γράμμα του Ελληνικού Αλφαβήτου εκπέμπει ήχο και εικόνα.
Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες», με ακρίβεια και όχι τυχαία
και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος και Σημαινομένου.
* le « N » συντονίζει τον εγκέφαλο.*
*Σχετικά πρόσφατα (1996) στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JOURNAL
στην Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία επιστημονική εργασία, σύμφωνα με την οποίαν:
«Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο
και ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός της τοποθέτησης του «Ν»
στο μέσον ακριβώς του Αλφαβήτου – στο πρώτο Ελληνικό Αλφάβητο με τα 27 γράμματα».
aussi, στο Χάρβαρντ, από ιατρικές έρευνες διαπιστώθηκε.
ότι η απαγγελία των Ομηρικών Επών στο πρωτότυπο, autre que ça,
κάνει καλό στην καρδιά, ως αναπνευστική άσκηση.*
Και δικαιούμαι να ερωτήσω:
Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Ν»;
Ως μάχιμος εκπαιδευτικός και συγγραφέας του συγγράμματος: ΔΥΣΛΕΞΙΑ,
Athènes 1994, Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, 6η Έκδοση,
νομιμοποιούμαι να ρωτήσω, αλλά και να προτείνω στο τέλος:
Η Ελληνική Γλώσσα έχει πάρει πλέον μία μορφή τέτοια που δεν έχει ανάγκη από άλλες ακρότητες.
Όμως αναρωτιέμαι:
Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν» στο τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό» (!), αντί το εμβαδόν!
Στα σχολικά βοηθήματα όμως διαβάζομε «το εμβαδόΝ», c'est à dire. εκεί διατηρείται το Ν, ενώ το επίσημο Κράτος στα βιβλία (ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) το έχουν καταργήσει !!
Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα;
Για ποιον λόγο επίσημα διδάσκομε στα σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν αυθαίρετα, Colombie-Britannique. χθες συνάντησα το Δήμαρχο (το φίλο, το Σύμβουλο κλπ.).
Το γράμμα Ν είναι οργανικό και όταν το κόβομε πονάει.
Είναι σαν να κόβομε το δακτυλάκι μας…
Εάν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια, θα πρέπει να του πούμε ότι «η λεπτομέρεια κρατάει τον Παρθενώνα»!
Να θυμίσω όμως εδώ και το ωραίο, ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη:
«ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ», όπου καταλήγει,
« Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία,
όπως αυτή του τελικού -Ν-, εκτός κι αν του’ λειπε η οπτική του ήχου».
Le G. Ρίτσος έγραψε επίσης:
«Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει».
Malheureusement, néanmoins, διαπιστώνομε σήμερα, ότι μετά το Νι,
έρχεται και η σειρά του τελικού Σίγμα (s).
Κάποιοι δημοσιογράφοι στα κανάλια λένε κιόλας:
«η μέθοδο», η «οδό», «η πλήρη! ένταξη» (!)…
Καλλιεργούν έτσι αυθαίρετα ένα αρνητικό γλωσσικό πρότυπο στους νέους μας με την τεράστια δύναμη των ΜΜΕ
και το σχολείο ανήμπορο να αντιδράσει, αλλά και την κοινωνία παθητικά να δέχεται ως περίπου μοιραία την εξέλιξη αυτή.
Μετά από όλα αυτά διατυπώνω την εξής άποψη και καταθέτω στο Συνέδριό σας την δική μου «Θεωρία» για το εν λόγω ζήτημα:
Διεθνώς μελετάται η μοναδική μουσικότητα της Ελληνικής Γλώσσας
και ο αντίκτυπός της στην πνευματική διαύγεια του ανθρώπου.
*Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να σκέφτεται σωστά.*
*Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο.
Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική.*
Οι Αρχαίοι Έλληνες τα γνώριζαν όλα αυτά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός
ότι μόνον εμείς, οι Έλληνες, λέμε:
«Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα» και
δεν λέμε με άλλα γράμματα (παρ΄ όλο που έχομε στις καταλήξεις των λέξεων και άλλα γράμματα),
διότι το Νι ενεργοποιεί το μυαλό μας να σκεφθούμε σωστά και το Σίγμα ηρεμεί την ψυχή μας, αφού μιλήσουμε δημόσια ή ιδιωτικά.
Η σύγχρονη Ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η Γλώσσα και η Σκέψη γεννιούνται ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία αξεχώριστη ενότητα.
*Η Γλώσσα ενσαρκώνει την Σκέψη και η Σκέψη μετουσιώνεται σε Γλώσσα.*
Είναι ένα νόμισμα με τις δύο όψεις του.
Δεν μπορεί να υπάρχει η μία
πλευρά, χωρίς την άλλη.
Δεν μπορούσε να υπάρξει Ελληνική Σκέψη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα.
Είναι γεγονός ότι η ποιότητα και ποσότητα «καταγραφών» στην Σκέψη προσδιορίζει και το νοητικό επίπεδο κάθε λαού.
Επομένως και το νοητικό επίπεδο καθορίζει και την ικανότητα της δημιουργίας Πολιτισμού.
* Το Ελληνικόν Αλφάβητον, στην πορεία των χιλιάδων ετών του ήταν αρχικά:
Ιδεογραφικό, στη συνέχεια επινοήθηκε το Εικονογραφικό, έπειτα φθάσαμε στο Γραμμογραφικό, κατόπιν στο Συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) και τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα Φθογγογραφικό, που είναι αξεπέραστο και στο οποίο οφείλεται η δημιουργία της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Οικουμενικού Πολιτισμού.*
Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε, ως κόρην οφθαλμού, την Ελληνική Γλώσσα και να αντισταθούμε στην κακοποίησή της.
« … ce n'est pas un orchestre, c'est une révolution … »
de: http://www.o-klooun.com/anadimosiefseis/den-einai-orxistra-einai-epanastasi#.U4uOoHaVBRx
« … n'est pas orchestre, c'est une révolution … »
Το βλέπεις και σού έρχεται να κλάψεις. Par émotion ; Par admiration; Par chagrin pour le nôtre; Δεν ξέρω. Il y a de nombreuses années, un homme Venezuela j'ai décidé de réaliser un rêve. Ηταν ο Χοσέ Αμπρέου που μάζεψε παιδάκια απο κάθε φτωχή γωνιά της χώρας του κι άρχισε να τα μαθαίνει μουσική για να τα τραβήξει μακριά απο το έγκλημα, les drogues, τη μιζέρια και τους κινδυνους που κουβαλάει μαζί της!!!
Son plan s'appelait el Systema.
Quelques années plus tard, 250.000 (!) les enfants ont appris la musique, et des orchestres scolaires ont commencé à se former. Les orchestres de tout le pays ont dépassé les 100 et parmi ceux-ci le 90 είναι συμφωνικές !
Οι καλύτεροι από αυτούς τους νεαρούς μουσικούς μαζεύονται σε κεντρικές ορχήστρες, με κορυφή την Ορχήστρα Σιμόν Μπολιβάρ, που αυτή την εποχή διευθύνει άλλο ένα προϊόν του el Sistema, le chef d'orchestre Gustavo Dudamel, 28 ans, που είναι επίσης εδώ και λίγους μήνες ο νέος μαέστρος της Φιλαρμονικής του Λος Άντζελες.
Ο Edgar μεγάλωσε σε μία από τις πιο σκληρές γειτονιές του Καράκας. Φοβόταν να βγει από το σπίτι του και φοβόταν να γυρίσει. Μόνο η μουσική θα μπορούσε να τον αποσπάσει από την άσχημη κατάσταση που βίωνε. Πήγε στο παράρτημα του El Sistema της γειτονιάς του και ζήτησε μια τρομπέτα. Ils n'ont pas pu le trouver. Του έδωσαν όμως ένα φαγκότο. Maintenant, ο Edgar πιστεύει ότι αυτό το φαγκότο τού έσωσε τη ζωή. El Sistema θα μπορούσε να είναι το όνομα μια επαναστατικής οργάνωσης από τη δεκαετία του ’30. Ίσως αυτό να μας έρχεται στο μυαλό επειδή το El Sistema γεννήθηκε και αναπτύχθηκε στη Venezuela, un pays qui s'est battu pendant de nombreuses années pour son indépendance mais aussi pour l'abolition des régimes totalitaires.
Το El Sistema είναι μια σκέψη που γεννήθηκε στο μυαλό του Jose Antonio Abreu, ενός οικονομολόγου που περισσότερο από οτιδήποτε άλλο αγαπούσε τους ανθρώπους και τη μουσική. O Abreu πίστευε ότι, aussi pauvre qu'un homme puisse être, αν μπορέσει να αποκτήσει πρόσβαση στη μουσική, sa vie va changer. Και αποδείχτηκε ότι είχε απόλυτο δίκιο.
Le début – le développement
Sta 1975 José Antonio Abreu a essayé d'en créer un orchestre où les musiciens, au lieu que chacun étudie seul, ils étudieraient tous ensemble.
Il y a déjà eu une expérience similaire dans Venezuela, όπου οι μαθητές των σχολείων πήγαιναν μετά το σχόλασμα σε μεγάλες αίθουσες και ετοίμαζαν όλοι μαζί τις εργασίες τους για την επόμενη μέρα.
Αυτό δεν ήταν κάποιου είδους καινοτομία στον τρόπο μελέτης. Simplement, οι περισσότεροι γονείς εργάζονταν μέχρι αργά και, si les enfants retournaient dans leurs quartiers, θα απέφευγαν να μελετήσουν με αποτέλεσμα η χώρα να διατηρεί το χαμηλό μορφωτικό της επίπεδο.
En outre, η εγκληματικότητα και η χρήση ναρκωτικών ήταν πολύ διαδεδομένες. Έτσι, τα παιδιά κινδύνευαν σε κάθε τους βήμα. Ο Abreu κατάφερε να βρει παιδιά που είχαν κάποιο ταλέντο στη μουσική αλλά και δασκάλους από ολόκληρη τη Venezuela.
Son premier orchestre, son Orchestre Symphonique National des Jeunes Venezuelas, a été créé le 12 de février 1975 et a donné son premier concert le 30 Avril de la même année.
Très vite il se connecte avec d'autres orchestres et enregistre également avec de nombreux chefs d'orchestre de renom.. LE orchestre il est rapidement devenu un pôle d'attraction pour de nombreux jeunes. Πολύ σύντομα όλο και περισσότεροι ήθελαν να μελετήσουν Τσαϊκόφσκι, Μότσαρτ ή Μπερλιόζ και σχεδόν όλοι ήθελαν να παρακολουθήσουν τις συναυλίες της orchestres.
N’importe quel observateur extérieur penserait que tous ces efforts n’auraient aucune chance d’aboutir..
Abreu et ses collègues ont affirmé qu'ils réussiraient.
Leur message central à la jeunesse de tout le pays était « Jouez et combattez »..
Οι πρώτοι όμως που έπρεπε να αγωνιστούν για την επιτυχία του προγράμματος ήταν οι ίδιοι. Έβαλαν όλη την ενέργεια και όλη την πίστη τους σ’ ce but.
Quatre ans après ses débuts timides orchestres, à 20 de février 1979, ο Abreu παίρνει το πράσινο φως να επεκτείνει το πρόγραμμα. Τώρα μπορεί κάθε πόλη ή και κάθε γειτονιά να δημιουργήσει τη δική της orchestre που θα αποτελείται από παιδιά και νέους. Chaque enfant choisira un instrument, θα το παίρνει δωρεάν και θα συναντιέται με τα υπόλοιπα παιδιά σε μεγάλες αίθουσες για να μελετήσει υπό τις οδηγίες των καλύτερων δασκάλων της χώρας. Naturellement, le programme a traversé d'énormes difficultés.
Son financement a été réduit en temps de crise – il a dépensé plusieurs n Venezuela– obligeant Abreu et son équipe à se battre dur pour le maintenir en vie.
Mais aujourd'hui, Le système, που είναι πλέον αναπτυγμένο σε nucleos (noyaux), est sous sa surveillance 150 orchestres de jeunes et 70 orchestres d'enfants, που βρίσκονται σχεδόν σε όλες τις πόλεις της Venezuelas. Les meilleurs musiciens du pays sont présents orchestre le jeune Simon Bolivar, qui est aussi le central orchestre du programme. Το πρόγραμμα Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας αρχίζουν να δουλεύουν πάνω στην εκφραστικότητα του σώματος και τον ρυθμό.
Η ενθάρρυνση των παιδιών να κρατήσουν το σώμα τους ενεργό την ώρα που παίζουν, είναι ένα από τα κλειδιά της ανάπτυξης του προγράμματος. A l'âge de cinq ans, τα παιδιά παίρνουν τα πρώτα τους όργανα, généralement des flûtes et percussions en bois. En même temps, ils rejoignent également une chorale, έτσι ώστε να αρχίσουν να συνηθίζουν στην ομαδική δουλειά. A l'âge de sept ans, τα παιδιά μπορούν να πάρουν το πρώτο έγχορδο ή πνευστό τους όργανο. Μπορούν να αλλάζουν όργανα, mais ils ne sont pas encouragés à le faire souvent. Η αρχική τους εκπαίδευση περιλαμβάνει τραγούδι και μελέτη του οργάνου.
Συχνά συγκεντρώνονται στο παίξιμο μίας και μόνο νότας έτσι ώστε να αποκτήσουν την αίσθηση της ποιότητας του ήχου για το όργανό τους. Il existe trois niveaux d'étude quotidienne: Στο πρώτο, les enfants travaillent avec le tout orchestre, dans la seconde, ils jouent dans des ensembles plus petits et dans la troisième, ils étudient individuellement. A tous ces niveaux, le professeur de chaque enfant est le même. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η διαδικασία εκμάθησης να προχωράει πιο γρήγορα, καθώς ο δάσκαλος γνωρίζει από νωρίς τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία κάθε μαθητή.
Οι μαθητές παίζουν μπροστά σε κοινό όσο το δυνατόν περισσότερο, πράγμα που μειώνει το άγχος της έκθεσης καθώς η συναυλία γίνεται φυσικό μέρος της καλλιτεχνικής διαδικασία. aussi, οι νέοι μουσικοί ενθαρρύνονται να παρακολουθούν άλλες ορχήστρες νέων έτσι ώστε να παίρνουν έμπνευση από αυτούς. Από πολύ νωρίς τα παιδιά παίζουν και με άλλες ορχήστρες πέρα από τη δική τους. Μάλιστα συμμετέχουν ακόμη και στην orchestre Simon Bolívar, dont les meilleurs musiciens du pays deviennent membres réguliers.
Ο βασικός σκοπός του El Sistema είναι να δημιουργήσει την αίσθηση της ασφάλειας και της χαράς στους νέους μουσικούς, χτίζοντας ταυτόχρονα την αυτοπεποίθησή τους μέσα από την αίσθηση της αξίας του ατόμου μέσα στην ομάδα. Η πειθαρχία δεν είναι το βασικότερο κομμάτι της διαδικασίας αλλά, όταν δεν είναι αποτέλεσμα πίεσης, considéré comme un outil utile. Η παρακολούθηση των μαθημάτων δεν είναι υποχρεωτική. Les enfants participent pour eux-mêmes, τους φίλους και τους δασκάλους τους.
Χωρίς σκληρή δουλειά από την πλευρά των μαθητών, le programme se dirigerait vers un échec certain. Mais, η διασκέδαση και το παιχνίδι δεν ξεχνιέται ποτέ.
Η μεγάλη πλειονότητα των δασκάλων και των στελεχών κάθε πυρήνα, προέρχεται από παλαιότερους σπουδαστές του προγράμματος. Είναι εκείνοι που καταλαβαίνουν καλύτερα τους στόχους και τις ανάγκες της διαδικασίας, είναι εκείνοι που καταλαβαίνουν πώς αισθάνονται οι νέοι μουσικοί. Οι δάσκαλοι ασχολούνται με κάθε παιδί ξεχωριστά.
Αν κάποιο παιδί λείψει δύο συνεχείς φορές από το μάθημα, ils vont chez lui pour voir ce qui se passe. Ο στόχος τους δεν είναι να κάνουν παρατήρηση στο παιδί, αλλά να συζητήσουν μαζί του τους λόγους για τους οποίους δεν ήρθε στα μαθήματα,pour qu'ils se sentent mieux.
Souvent, οι πυρήνες προσαρμόζουν κατά ένα ποσοστό τη λειτουργία τους στις ανάγκες των παιδιών. Το El Sistema έχει πλέον μια σειρά από συγκεκριμένους κανόνες, που μέσα στα χρόνια λειτουργίας του, se sont révélés efficaces. Par exemple, σε μουσικό επίπεδο, οι υπεύθυνοι του προγράμματος έχουν βρει ότι είναι καλύτερα να επιλέγουν την απλούστερη δυνατή ενορχήστρωση, έτσι ώστε να παίζουν μαζί όλα τα παιδιά και να βγάζουν πολύ δυνατό ήχο.
Bien sûr, η ενορχήστωση αλλάζει όσο τα παιδιά ανεβαίνουν επίπεδο. Όμως ο δυνατός ήχος που παράγεται από πολλά όργανα που παίζουν μαζί παραμένει. Comme le dit son manager orchestreς νέων Simon Bolivar, Gustavo Dudamel, «όταν παίζουμε για παράδειγμα την Πέμπτη του Beethoven, η Πέμπτη γίνεται το πιο μεγάλο και πιο σημαντικό ζήτημα του κόσμου». Οι ορχήστρες ασχολούνται με τα έργα των γνωστών και μεγάλων κλασικών συνθετών αλλά και με πολλά έργα από το ρεπερτόριο των συνθετών της Λατινικής Αμερικής, που είναι άλλωστε και πολύ πιο κοντά στους ήχους που έχουν τα παιδιά στο αυτί τους από τη στιγμή που γεννήθηκαν. Το πρόγραμμα συνεργάζεται πολύ στενά με τους γονείς των παιδιών.
Quand un enfant atteint l'âge de deux ou trois ans, οι υπέυθυνοι του προγράμματος συναντούν τους γονείς του και τους εξηγούν όλες τις λεπτομέρειες και τις δυσκολίες που μπορεί να συναντήσουν. Όταν τα παιδιά παίρνουν τα πρώτα τους όργανα, οι δάσκαλοι μιλούν στους γονείς για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να συμπεριφέρονται στα παιδιά και να τα ενθαρρύνουν στη μελέτη τους. Από τη στιγμή που ένα παιδί αποφασίζει να μπει σε μια orchestre, il obtient une bourse. Αυτό αποτελεί τιμή για την οικογένειά του αλλά έχει και πρακτική αξία: το παιδί δεν θα χρειαστεί πλέον να φύγει από το πρόγραμμα επειδή πρέπει να δουλέψει.
Το El Sistema ξεκίνησε περισότερο από αγάπη στα παιδιά και λιγότερο από αγάπη στη μουσική. Η έμφαση βρίσκεται στην ανάπτυξη της κοινότητας και στην αλληλεγγύη. Les professeurs, οι μαθητές και οι γονείς βρίσκονται σε μια ατμόσφαιρα αλληλοσεβασμού και αγάπης που τους κάνει να νιώθουν ασφαλείς και ευτυχισμένοι. Μέσα σε μια χώρα που πέρασε πολύ δύσκολες στιγμές, το να νιώθει κανείς ότι κρατάει τη ζωή του στα χέρια του είναι πολύ θετικό πράγμα. Και τα παιδιά του El Sistema όχι μόνο νιώθουν ότι μπορούν να ζήσουν όσο όμορφα θέλουν, αλλά και ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.
Η αναγνώριση Οι περισσότερο παγκόσμιοι οργανισμοί έχουν αναγνωρίσει το El Sistema ως ένα σπουδαίο κοινωνικό πείραμα στο βαθμό που κατόρθωσε να μειώσει τη φτώχεια και να ανεβάσει το μορφωτικό επίπεδο του λαού της Venezuelas. Mais en même temps, c'est aussi un excellent programme d'apprentissage de la musique. Des pays comme l'Argentine, Australie, Bolivie, Brésil, Canada, η Κόστα Ρίκα, Cuba, Équateur, Pérou, η Σκοτία και πολύ πρόσφατα οι περισσότερες πολιτείες της Βόρειας Αμερικής, θέλησαν να το δοκιμάσουν. Ίσως κανείς δεν περίμενε πριν από μερικά χρόνια ότι μια χώρα που έχει περάσει από δεκάδες μεγάλα προβλήματα, comme le Venezuela, pourrait être un modèle pour tant de pays.
Sur un plan purement musical, νέοι που ξεκίνησαν μέσα από το El Sistema βρέθηκαν μέσα στα χρόνια σε μερικές από τις καλύτερες ορχήστρες σε ολόκληρο τον κόσμο. Mais aussi celui du centre orchestre du programme, la orchestre le jeune Simon Bolivar, est considéré aujourd'hui comme l'un des plus importants. Gustavo Dudamel a également joué un rôle majeur dans cette évolution, ο διευθυντής της orchestres, που ξεκίνησε κι αυτός ως ένας σπουδαστής του προγράμματος. Dudamel est né le 1981 dans une famille de musiciens. Ο πατέρας του ήταν τρομπονίστας και η μητέρα του δασκάλα ωδικής. Το κύριο όργανό του ήταν το βιολί αλλά πολύ γρήγορα, à seulement quatorze ans, a commencé à étudier la direction d'orchestre orchestreavec José Antonio Abreu lui-même comme professeur.
Ο Dudamel άρχισε να κερδίζει τον ένα διαγωνισμό μετά τον άλλο και πολύ γρήγορα η αξία του αναγνωρίστηκε από μαέστρους όπως ο Claudio Abbado και ο sir Simon Rattle. Έχει ηχογραφήσει τέσσερις δίσκους με την orchestre nouveau Simon Bolivar et plusieurs autres avec d'autres orchestres.
Από τον περασμένο Σεπτέμβριο είναι διευθυντής της Φιλαρμονικής του Los Angeles, με την οποία ερμήνευσε στην εναρκτήρια βραδιά την Πρώτη συμφωνία του Gustav Mahler, έργο που ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε dvd αλλά και μέσω του i-tunes. Naturellement, ο Dudamel δεν εγκατέλειψε την orchestre le jeune Simon Bolivar, avec lequel il continuera à apparaître dans le monde entier. LE orchestre έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον των μεγαλύτερων φεστιβάλ κι έχει εμφανιστεί στις περισσότερες πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής, όχι μόνο επειδή αποτελεί το προϊόν ενός τόσο σημαντικού κοινωνικού πειράματος, mais aussi parce que c'est l'un des ensembles musicaux les plus dynamiques. Σε μια κοινωνική πραγματικότητα που κάνει τους ανθρώπους να απομονώνονται όλο και περισσότερο, σε έναν κόσμο όπου η καχυποψία έχει αντικαταστήσει τη διάθεση για επικοινωνία, la orchestre νέων Simon Bolivar αποδεικνύει ότι μπορεί να υπάρξει μια διαφορετική προοπτική. Για να νιώσει κανείς πόση χαρά μπορεί να κρύβει η αγάπη για τη μουσική και πάνω απ’ όλα πόση ελπίδα μπορεί να έχει το να μοιράζεσαι αυτή την αγάπη, il lui suffit de les écouter interpréter Danzon Non 2 par Arturo Márquez.
Ou même plus, pour les voir, tout en étant penché sur leurs partitions, se lever lors de la finale explosive.
Que chacun de nous ait un modèle pour se donner du courage mais aussi pour avancer de manière bénéfique et victorieuse dans la vie difficile..
Chers amis! Bonjour à nouveau!!
Les juges de « THE VOICE », Despina Vandi, Mélina Aslanidou, Antonis Remos et Michalis/Stavento, en collaboration avec l'association caritative "Apostoli" et le groupe ANTENNA organisent un concert sur 3 Juillet à OAKA. Les bénéfices seront dédiés aux actions d'amour de l'archidiocèse d'Athènes, aux enfants et aux familles tourmentés par la pauvreté et les difficultés.
Un grand BRAVO à ces quatre enfants qui ont fait preuve d'une grande moralité et d'amour dans tous les shows de « THE VOICE », et continuer à donner l'exemple à toute la Grèce!! Vérité, qui n'est pas asservi par la sensibilité de son âme;;
Leur exemple nous oblige tous, où que nous soyons et quelle que soit la puissance économique dont nous disposons, à garder les yeux attentifs sur nos semblables en difficulté.. Aujourd'hui, ils… qui sait. demain nous;
Je connais des âmes charitables qui illustrent autre chose que Mme Latsis, d'autres de Mme Vardinogianni pour le travail caritatif qu'ils accomplissent, et d'autres d'autres connus ou inconnus. Que chacun de nous ait un modèle pour se donner du courage mais aussi pour avancer de manière bénéfique et victorieuse dans la vie difficile.. Après tout, que nous restera-t-il d’autre que notre humanité et notre amour ?!!
Amitié,
Georges
http://www.viva.gr/tickets/music/mia-xora-mia-foni/