All posts by litt le mac

Uncategorized

Yannis Charoulis for 10 appearances, at the Southern Cross

One of the most popular Greek singers, The Yannis Charoulis, will be found with his excellent band at the Southern Cross for 10 appearances, from Monday 11 Of March 2013, every Monday and Tuesday.

From the 11 March and every Monday and Tuesday at Stavros tou Notou the songs become "Manganeas" of good, medicinal and magic potions.

Yiannis Haroulis is preparing for another year a program with the basic ingredients. With songs that are rooted in the center of emotion and collective memory. Songs that come from everywhere. Songs that take you everywhere. From place to place and from year to year. Many stories together telling a new story on the central stage of the Southern Cross. Songs from his personal records and his collaboration with Thanasis Papakonstantinou and others he chose especially for this year's program.

In the quiet and the conscious choice of Monday and Tuesday, Yannis Haroulis invites us to the Cross of the South to listen and sing.

Source : culturenow.gr

Uncategorized

Paris honors the new Greek cinema

Greek cinema celebrates on Balzac Street in the City of Light

From the 20 until 25 In March, the now established festival of contemporary Greek cinema will take place in Paris, which started timidly seven years ago and soon developed into a necessary cultural institution.
This year's event is organized by the Center of Hellenic Culture and with the support of the Hellenic Film Center, includes a rich film program, long and short films that stood out from the Greek production, either because of their commercial success (the "If" by Christoforos Papakaliatis, the "Christmas Tango" by Nikos Koutelidakis) or because of their distinguished festival track, acting as ambassadors of Greek cinema on the doorstep of the world: "Unfair World" by Philippos Tsitos, "Alps" by Giorgos Lanthimos, "The Boy Who Eats Bird's Food" of Hector Lygizos et al.
Two special documentaries will also be shown, or "Raw material" of Christos Karakepelis and "Smyrna, the destruction of a Cosmopolitan City" of Maria Ilios that give a hard dimension of the present and past of the Greek reality.    
The premiere night of the festival will be dedicated to Theodoros Angelopoulos with the screening of his first feature film, "Representation". The film will be prefaced by the director and president of the French Film Library, Costas Gavras.
As part of the program, several representatives of the new generation of Greek Cinema will visit Paris, such as Menelaos Karamagiolis (director of J.A.C.E),  Chitos, Papakaliatis and also Petros Sevastikoglou, director of the original film experiment «Attractive Illusion» and Giorgos Siougas,  director of the film "The milk".
"In the midst of a four-year crisis, Greek cinema is going through an unprecedented boom, declaring that it has something to say" says in a statement from the Cypriot Greek Cinema. "From the 20 until 25 March finds its footing in the heart of Paris and is waiting for you to discover it.”
The screenings of the films will take place at the Cinema Balzac on rue Balzac in Paris

Source : tovima.gr
Uncategorized

Gold and ivory from a 14th BC shipwreck. century

Speech by a Turkish archaeologist, ship's investigator

Products and merchandise from nine different cultures, from Sicily in the west to Mesopotamia in the east carried the ship of the end of the 14th century. X. century, which had been shipwrecked on the east coast of Ulumburun (Megalo Akrotiri) in the Antalya region in the south – western Turkey. The business is also huge, which lasted for years, organized in modern times to investigate this wreck, which yielded rich and impressive findings.
It is therefore particularly interesting to watch the lecture of the Turkish professor of Archeology Enalia, Mr. Cemal Pulak themed: "Bringing to light the oldest sailing ship – Late Bronze Age Wreck at Uluburun, Turkey", which will be given to the Acropolis Museum on 14 Of March, time 19.00. The organizer is Melissa Publishing House, which establishes from this year _and every spring_ a series of annual lectures in memory of its founder, Giorgos Rayas with invited scientists of international prestige and with topics of Greek history, art and architecture through the ages, as well as the sectors covered by the publishing house. The speaker will be prefaced by Mr. professor of the University of Athens Mr. Christos Dumas.
His summer 1982 was located by a sponge in the area known as the "Ulumburun Shipwreck" on the bottom of the eastern coast of the Great Cape and from the 1984 as the 1992 eleven archaeological operations were carried out and 22.413 (!) diving, in order to fully come to light, through the waters of the Mediterranean one of the most impressive underwater finds of the Late Bronze Age.
The research was carried out by the Enalia Institute of Archaeology, an international organization that was founded precisely in 1984, initially under the guidance of its founder, professor George Bass while from the 1985 as the 1994 the director of archaeological research at the Institute was Cemal Pulak.
The ship had sailed from a port in Cyprus or Syro-Palestine 1305 p. X. as his load showed. Without a doubt in fact, when it sank, sailed to the west of Cyprus with a final destination probably Rhodes, which at that time was an important transit center in the Aegean.
There were many findings from the wreck investigation, which today are kept in the Museum of Underwater Archeology in the city of Bodrum (Halicarnassus) even parts of the ship itself. Gold objects, copper, ivory, faience, agate, clay are included among them.
Upon completion anyway, of the on-site archaeological research the 1994 at the bottom of Ulumburun, specialist efforts have since been focused on maintenance, the study and analysis of samples in the Museum's conservation laboratory.
Mr. Cemal Pulak besides, graduate of Bosphorus University, Ph.D. of Texas A & M University and associate professor of Enalia Archeology at the same university specializes in the Bronze Age and specifically in the fields of navigation, of merchant shipping and technology.
Source : tovima.gr
Uncategorized

The city below Thessaloniki

The "City under the City" has a myriad of small and big secrets and amazing stories. If they come to light, attract and delight people.

1.000 from the 10.000 subway findings make their way to the Archaeological Museum of Thessaloniki and the Museum of Byzantine Culture
This will be done next year in Thessaloniki as well, where the ancient neighborhoods excavated during the metro works will "speak".
The best witnesses when people are gone are, most, the works of their hands, movable and immovable. Some, the second ones, they will go to the Pavlos Melas camp, regardless of what eventually happens with the byzantine crossroads at Venizelos station. The mobiles, which exceed one hundred thousand, they will have their place in some building of the camp, where visitable archaeological warehouses will operate.
This plan takes time to materialize. The competent prehistoric bureaus – classical and Byzantine antiquities, which have been digging for so many years along the entire length of the metro axis, prepare in the 2014 a long periodical exhibition with two strands. One will be hosted at the Archaeological Museum of Thessaloniki and the other at the Museum of Byzantine Culture.

From the cemeteries
The Archaeological Museum of Thessaloniki will present the rich findings from the excavations of the IST’ Ephorate of Prehistoric and Classical Antiquities. Emphasis will be placed on the findings found in two cemeteries ? the western one at the New Railway Station and the Democracy Square Station, the east at the Fountain.
Currency, vessels, lamps, jewelry, figurines, tools, clay vessels, spice jars will be on display. Among them the golden wreaths that had been placed as gifts. Findings from residential and building remains found at the Agia Sofia stations will be placed with them, University, Euclid.

More than 1.000 archaeological findings of the Byzantine period, which reconstruct parts of the history of Thessaloniki from the 4th century to the present, will be presented in the section of the exhibition organized by the 9th Ephorate of Byzantine Antiquities at the Museum of Byzantine Culture.
The protagonist here will be the main road axis of the city, large parts of which were exposed under today's Egnatia. The decumanus of the Romans, the Middle Street or Avenue of the Byzantines, with the laboratories, the residences, community service projects, it remained almost the same for centuries and testifies to the "secular" face of the city.

Of the approx 100.000 findings of the period, will be exposed 1.000. Among them: coins of different denominations, vessels, lamps, glass vials, women's and men's jewelry of all kinds and materials (pectoral crosses, glass and copper bracelets, gold, copper and silver rings), utility items from shops – laboratories – houses, as well as all kinds of grave goods.

"REASON FOR STUDY"
"It's a very good occasion to show the public what the city was hiding in its bowels", says the general secretary of Culture Lina Mendoni. “How important her past is. But also to give him something in return for the suffering he suffered because of the works."
The general secretary reminds that something similar was done with great success in Athens, where the exhibition "The city under the city" presented at the Museum of Cycladic Art was a great success.
He even emphasizes that this large periodical exhibition, which will last one year, it will provide motivation and occasion for the scientific study of the findings.

THE TWO TEMPLES
Off the main road, the exhibition on Byzantine Thessaloniki will highlight both early Christian churches found within the two cemeteries, east and west from the city center: a 7th century temple and a three-aisled early Christian basilica.

Source : ethnos.gr

Uncategorized

The Culture of the Crisis

In Greece of recession and unemployment, the area of ​​art and creation employs more than 100.000 people

How many people are currently employed in the field of culture?; According to the research of "Vima", based on official agency records, more than 100.000. That's how many people do theater, music, cinema, visual arts, book, those who work in cultural institutions, private and public enterprises, festival, art schools, the technical staff and in general those employed in… behind.
Obviously this number doubles on a practical basis. A very large crowd that is active around culture, the "poor relative" or otherwise one of the biggest victims of the crisis, which, however, participates with a percentage 2,8% in the Gross National Product. The fund is minus and the cuts in the field of culture compose a rather gloomy landscape. Only in the field of music, the Hellenic Society for the Protection of Intellectual Property AEPI is registered 12.746 members. From them 9.051 they are artists. For its part, the Organization for Collective Management of Works and Speech (ΟΣΔΕΛ) αριθμεί 3.000 συγγραφείς, μεταφραστές και άλλους που εργάζονται στον χώρο του βιβλίου, αριθμός που πολλαπλασιάζεται στη βάση δεκαετίας. Specifically, σύμφωνα με τα λεγόμενα των υπευθύνων του, ο αριθμός όσων έχουν συγγράψει κατ’ αποκλειστικότητα ή έχουν συμμετάσχει στη δημιουργία κάποιου έργου στη διάρκεια των τελευταίων δέκα χρόνων ανέρχεται σε 55.000 people. Κατά την Ελληνική Στατιστική Αρχή ο συνολικός αριθμός απασχολουμένων (επιχειρηματίες, artists, τεχνικοί, διοικητικό προσωπικό, λοιποί εργάτες, ταξιθέτριες κτλ.) σε κρατικά και δημοτικά θέατρα το διάστημα 2010-2011 ήταν 4.284, ενώ ο αριθμός των καλλιτεχνών που συμμετείχαν σε ομαδικές εκθέσεις το 2011 5.755.
Στον τομέα του κινηματογράφου περίπου 1.700 άνθρωποι εργάζονται σε φεστιβάλ, 980 απασχολούνται σε εταιρείες διανομής και 360 σε κινηματογραφικές αίθουσες, σύμφωνα με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Εξακόσια είναι τα μέλη της Ενωσης Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου και Τηλεόρασης και 180 τα μέλη της Ενωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Σύμφωνα πάντοτε με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου 100 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους γυρίστηκαν το 2011. Παρά τις κρούσεις μας η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών δεν μπόρεσε να μας δώσει στοιχεία για τον αριθμό των ελλήνων σκηνοθετών.
Η Γενική Γραμματεία Πολιτισμού αναφέρει ότι ως τις 31.12.2012 εργάζονταν 6.748 μόνιμοι και αορίστου χρόνου και 3.681 συμβασιούχοι στον τομέα του Πολιτισμού – στοιχεία που ισχύουν ανά τρίμηνο αλλά παρουσιάζουν μικρές διαφοροποιήσεις.
Μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων απαρτίζει το διδακτικό προσωπικό επαγγελματικών σχολών δραματικής τέχνης, χορού, Logistical upgrade of cultural spaces, μουσικών σχολών, ωδείων – overall 9.408 κατά το διάστημα 2010-2011 according to the Greek Statistical Authority. Σύμφωνα με την ίδια Αρχή, επίσης το 2010, 1.932 εργαζόμενοι απασχολούνταν σε βιβλιοθήκες. Αν προστεθούν τα παραπάνω νούμερα, έχουμε περίπου 100.000 people. Αραγε όλοι αυτοί καταφέρνουν να εξασφαλίζουν τα προς το ζην;
«Αδύνατον να ζήσεις γράφοντας βιβλία»
«Στην Ελλάδα είναι αδύνατον να ζήσει κανείς μόνο γράφοντας βιβλία» μας λέει η 46χρονη συγγραφέας Αμάντα Μιχαλοπούλου. «Οι χρυσές δεκαετίες του 1980 and his 1990, όπου η λογοτεχνία ήταν μπεστ σέλερ και ο συγγραφέας ήταν κοινωνικά καταξιωμένος, έχουν περάσει. Οι πωλήσεις των βιβλίων έχουν μειωθεί σε δραματικό βαθμό και είναι φυσικό. Παλαιότερα έβλεπε κανείς κάποιους ανθρώπους στις τράπεζες με ένα βιβλίο στο χέρι. Σήμερα όλοι έχουν ένα απλανές βλέμμα: κοιτάνε μπροστά σαν να μην κοιτούν τίποτα».
Η ίδια προσπαθεί να βρει άλλους τρόπους, περισσότερο προσοδοφόρους, για να κάνει εκείνο που ξέρει να κάνει – «διότι δεν θα μπορούσα να κάνω κάποια άλλη δουλειά». Εχει, for example, έτοιμα δύο θεατρικά έργα (ένα για μικρούς και ένα για μεγάλους) που σκοπεύει σύντομα να τα παρουσιάσει και να ζητήσει συνεργασία από ομάδες που πιθανόν θα ενδιαφερθούν. Η Αμάντα Μιχαλοπούλου διδάσκει επίσης δημιουργική γραφή στο Μουσείο Ηρακλειδών αλλά και στην πολιτιστική εταιρεία της Κηφισιάς Πύρνα, ενώ κάνει και ιδιωτικά μαθήματα δουλεύοντας μαζί με ομάδες. «Νομίζω ότι αυτή η επιλογή μου σχετίζεται ψυχικά με την ανάγκη επικοινωνίας που νιώθω» εξηγεί. «Στην πεζογραφία έχεις πάντα ένα “κράτημα”, πρέπει να περιμένεις για να μιλήσεις. Το μόνο που θα μπορούσε να με κάνει να ανησυχήσω είναι ότι με όλα αυτά η δημιουργική ενέργεια πάει αλλού – και όχι στο γράψιμο. Εχω όμως τη βασική ελπίδα και αίσθηση ότι οι δραστηριότητες αυτές δουλεύουν υπέρ της γραφής. Είναι μια ελαφριά μετατόπιση των δραστηριοτήτων μου. Και όταν κάποιοι με ρωτούν “μα καλά, πώς είναι δυνατόν να γράφεις με τέτοια απελπισία τριγύρω;”, τους απαντώ: Τότε είναι που πιάνω το μολύβι».
«Απλώς εξασφαλίζω το φαγητό μου»
Η 59χρονη εθνική μας τραγωδός Λυδία Κονιόρδου θεωρεί ότι το θέατρο και ο μεγάλος αριθμός όσων το υπηρετούν από πολλές και διαφορετικές πλευρές δεν ταρακουνήθηκαν τόσο από την οικονομική κρίση. «Μόνιμες θέσεις δεν υπήρχαν ποτέ στο θέατρο, Δουλεύαμε κυρίως βάσει έργων και πάντα ψάχναμε για δουλειά. Βεβαίως οι δουλειές έχουν μειωθεί, τα πολυπρόσωπα έργα επίσης, οι ευκαιρίες είναι λιγότερες, ωστόσο στο τοπίο υπάρχει ένα ξεκαθάρισμα: οι καλές παραστάσεις πηγαίνουν καλά και επιβιώνουν».
Η Λυδία Κονιόρδου συμφωνεί ότι στην Ελλάδα υπάρχει ένας αριθμός θεάτρων δυσανάλογα μεγάλος σε σχέση με τον πληθυσμό. «Το ότι λειτουργούν, however, σημαίνει ότι κάποιοι παίρνουν χρήματα από αυτή τη δουλειά» προσθέτει. Κατά τη γνώμη της οι μεγάλοι χαμένοι στον θεατρικό χώρο αυτή την περίοδο είναι οι νέοι: «Υπάρχει μεγάλη προσφορά από τους νέους, τα παιδιά δύσκολα απορροφώνται και περισσότερο πληρώνουν για να δείξουν τη δουλειά τους παρά αμείβονται».
Η ίδια αισθάνεται τυχερή που συμμετέχει σε μια παράσταση όπως η «Οδύσσεια» του Μπομπ Γουίλσον στο Εθνικό Θέατρο. «Ο μισθός που παίρνω από το Εθνικό με τις μειώσεις που έχω υποστεί είναι περίπου ο ίδιος που έπαιρνα όταν καλλιτεχνικός διευθυντής ήταν ο Νίκος Κούρκουλος. Είναι μάλλον χαμηλός σε σχέση με τα χρόνια που βρίσκομαι στο θέατρο, αλλά από την εποχή που μαθήτευσα στον Κάρολο Κουν έχω μάθει να ζω με αυτά που βγάζω. Με τα χρήματα που παίρνω από το Εθνικό και από τις διδασκαλίες υποκριτικής (SS.: διδάσκει στο Κέντρο Αρχαίου Δράματος «Δεσμοί» και σε δραματικές σχολές) μπορώ να εξασφαλίζω το φαγητό μου. Εχω εγκαταλείψει την κεντρική θέρμανση, ζεσταίνομαι με μια σόμπα πετρελαίου όπως τότε που ήμουν φοιτήτρια στα Εξάρχεια, έχω ελαχιστοποιήσει τη χρήση του αυτοκινήτου και κινούμαι με ένα “παπάκι” του ’80 και… δεν μπορώ να πληρώσω τα χαράτσια, τις εφορίες και τα λοιπά. Απλά κάνω πως δεν υπάρχουν».
«Η κρίση δεν κάνει υψηλή τέχνη»
Για τον 55χρονο εικαστικό καλλιτέχνη Τάσο Μαντζαβίνο η κρίση δεν πρόκειται να αναδείξει τα καλά έργα και τους αξιόλογους καλλιτέχνες. «Η κρίση χτυπάει αυτούς που έχουν πάρει την τέχνη στα σοβαρά. Τα χυδαία εμπορικά έργα παραμένουν εμπορικά. “Τιμωρείται” η καλή ζωγραφική, με τους συλλέκτες να εμφανίζονται σαν… μαυραγορίτες και να ζητούν να πατήσουν πάνω στην ανάγκη του καλλιτέχνη για να αγοράσουν φθηνά έργα» λέει. «Κατά τη γνώμη μου η κρίση δεν κάνει υψηλή τέχνη. Εκτός αν μιλάμε για ήρωες». Ο ίδιος δεν γνωρίζει συναδέλφους του που αντιμετωπίζουν ακραίες καταστάσεις φτώχειας, αλλά είναι σίγουρος πως επιβιώνουν μόνον όσοι έχουν φροντίσει να έχουν ένα κομπόδεμα στην άκρη.
«Δεν θεωρώ ότι οι νέοι σκηνοθέτες διαφέρουν σε οτιδήποτε από άλλους νέους εργαζόμενους από άλλους χώρους, υπό το πρίσμα ότι όλοι αυτοί υπόκεινται σε μεγάλες περιόδους ανεργίας, εργασιακές συνθήκες με κακοπληρωμένες αποδοχές, χρωστούμενα που παραγράφονται και μια βιομηχανία υπό κατάρρευση» μας λέει ο 31χρονος κινηματογραφιστής Γιώργος Ζώης.
«Στην περίπτωσή μου, λόγω της πορείας των ταινιών μου, μπορώ και ζω από το επάγγελμά μου εξαιτίας εργασιακών προτάσεων που μου έγιναν μετά τα φεστιβάλ και των βραβείων και των πνευματικών δικαιωμάτων από το εξωτερικό. Αλλά αυτό δεν έγινε από καμία επιχειρηματική οικονομική ανάπτυξη ούτε αποτελεί μια αχτίδα φωτός για τους νέους στους καιρούς μας. Δεν θέλω να χαρίσω την τυχαία ατομική μου πορεία ως άλλοθι σε ένα ξεπεσμένο σύστημα που αγωνιά να ωραιοποιήσει εκβιαστικά την πραγματικότητα από μεμονωμένες εξαιρέσεις. Η ελληνική καθημερινότητα δεν χωράει κανέναν μας».
Λογοτεχνικές βραδιές… χωρίς έναν καφέ
Η περιρρέουσα απελπισία δεν εμπόδισε τον 41χρονο μεταφραστή Δημήτρη Αλεξάκη, γιο του συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη, να δημιουργήσει μαζί με μια νέα ομάδα συνεργατών – τη γυναίκα του, ηθοποιό και σκηνοθέτρια Φωτεινή Μπάνου, τον κοινωνιολόγο Αρη Ασπρούλη και τη θεατρολόγο Τέτα Αποστολάκη – τον χώρο πολιτιστικών δράσεων Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων στην Κυψέλη (Κύπρου 91Α), όπου τις δεκαετίες του 1960 and his 1970 επισκευάζονταν και συναρμολογούνταν ασπρόμαυρες τηλεοράσεις. Το Κέντρο άνοιξε τις πύλες του στο κοινό τον Νοέμβριο του 2012.
«Δημιουργήσαμε κάτι καινούργιο σε μια εποχή όπου όλα είναι εναντίον» λέει ο Δημήτρης Αλεξάκης. «Και συνειδητοποιούμε ότι μήνα με τον μήνα η κρίση βαθαίνει ολοένα πιο πολύ. Ο χώρος γεμίζει ασφυκτικά, for example, στις λογοτεχνικές βραδιές που διοργανώνουμε από όσους παραμένουν επί τρεισήμισι ώρες με διάθεση για συζήτηση και συμμετοχή, χωρίς όμως να παίρνουν ούτε έναν καφέ. Και αυτό για εμάς είναι καταστροφικό, καθ’ ότι έχουμε ποντάρει να βγάλουμε τα έξοδά μας από το μικρό μπαρ του χώρου. Κακά τα ψέματα. Χρειάζεται πάθος και να διακινδυνεύσει κανείς την όποια οικογενειακή περιουσία για να καταφέρει να επιβιώσει σε αυτόν τον χώρο δημιουργώντας κάτι καινούργιο αυτή την εποχή. Εμάς μας στήριξαν οι γονείς μας, που δεν ήταν πλούσιοι, αλλά θεώρησαν ότι τίθεται ζήτημα αξιοπρέπειας. Και ό,τι κερδίζουμε το διαθέτουμε στον χώρο. Yes, “μπαίνουμε μέσα” κάθε μήνα και έχουμε και μικρό παιδί, αλλά είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτό που κάνουμε και δεν σκοπεύουμε να το σταματήσουμε. Απλά περιορίζουμε συνεχώς τα έξοδά μας».
Source : tovima.gr
Uncategorized

Ανθρωποι-πουλιά 8.000 years

Αναπαραστάσεις της Μητέρας – Θεάς, games, συμβολικά αντικείμενα επικοινωνίας ή πειραματισμοί νεολιθικών ανθρώπων στην προσπάθειά τους να εξερευνήσουν το ανθρώπινο σώμα;

Το θέμα παραμένει ανοιχτό για τους αρχαιολόγους που μελετούν τα 300 και πλέον πήλινα ειδώλια τα οποία βρέθηκαν στη νεολιθική θέση Κουτρουλού Μαγούλα στη Φθιώτιδα, αριθμός ιδιαίτερα σημαντικός και από τους μεγαλύτερους της περιόδου στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Ειδώλια βρίσκονται και σε άλλες νεολιθικές θέσεις στην Ανατολία και στα Βαλκάνια, όμως τόσο ο αριθμός όσο και η ποικιλία των τύπων κάνουν την Κουτρουλού Μαγούλα να ξεχωρίζει λένε οι αρχαιολόγοι που ασχολούνται με την περιοχή.
Τα ειδώλια έχουν μέγεθος που ποικίλλει, from 3 to 12 εκατοστά σε μήκος. Κατασκευάζονταν με πολλούς τρόπους. Ενας πολύ συνηθισμένος ήταν αυτός του κεντρικού πήλινου πυρήνα, γύρω από τον οποίο προσέθεταν άλλα κομμάτια πηλού για να δημιουργήσουν τα μέλη του σώματος.
Βρέθηκαν σε διάφορα σημεία των περίπου 40 στρεμμάτων που καταλαμβάνει η νεολιθική θέση μία από τις μεγαλύτερες της περιόδου που έχει εντοπιστεί- ακόμα και σε θεμέλια σπιτιών.
Η ποικιλία των μορφών τους δίνει περιθώρια για πολλές ερμηνείες, καθώς συχνά δεν δηλώνεται το φύλο, ενώ αρκετά έχουν σχήμα ανθρώπου – πουλιού, που κάποιες φορές καταλήγει σε τετράποδη βάση. Τα παραπάνω συνηγορούν πως η χρήση τους δεν είχε μόνο αισθητικούς σκοπούς, αλλά ότι αντικατοπτρίζουν κάτι πολύ περισσότερο: τον πολιτισμό, την κοινωνία και την ταυτότητα των νεολιθικών κατοίκων στην Κουτρουλού Μαγούλα.
Η θέση κατοικήθηκε στη Μέση Νεολιθική Περίοδο (about 5800-5300 e.g.) από μερικές εκατοντάδες ανθρώπων, που έχτισαν προσεγμένα σπίτια από πέτρα και πλιθιά, με πέτρινα υποστρώματα δαπέδων. Αξιοσημείωτο είναι, also, το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκε και αργότερα, την Εποχή του Χαλκού και τα Μεσαιωνικά Χρόνια.
Η ανασκαφή ξεκίνησε το 2001 από την επίτιμη διευθύντρια του ΥΠΑΙΘΠΑ Νίνα Κυπαρίσση. From the 2010 διενεργείται στο πλαίσιο του νέου προγράμματος συνεργασίας της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και του Πανεπιστημίου του Southampton, μέσω της Βρετανικής Σχολής Αθηνών.
Source : ethnos.gr
Uncategorized, Book

To save the good book, its price must be reduced

Eleven bibliophile blogs in joint letter to publishers asking them to reduce book prices. They recognize , of course, that lately most publishers have reduced the prices of older books by making very tempting offers.

But the problem of modern books remains, whose price ranges between 15-20 euro, which in the days of crisis they consider to be prohibitive.
In addition, these bibliophile bloggers point out that publishers are in danger of falling into the "publish what sells" logic, which in the long run will destroy literature.

The signatories of the letter point out that they understand "the various difficulties, from obligations to employees, the cost of paper, rights burdens, of translations and so on within the particularities of the Greek market with its linguistic limitations and the small population" , but they emphasize that "again the book, precisely in the present crisis, we must spread it as a good and not as a luxury of the few".

They therefore suggest to the publishers to take "a courageous step: reduction in the price of new securities, so as not to stop the creative expression of all of them, among whom, always, there are talents that should not be wasted, because he will have qualified out of sheer necessity, the ephemeral and the salable".

The letter of the eleven blogs

“Ladies and gentlemen editors,

requested, both for you and for us bibliophile bloggers, is to increase readability in a Greece, who reads less and less.

The main problem in recent years is the crisis. An acute and multi-layered crisis. Your business has been invaded, but in a stratified manner it is now reflected in the largest part of Greek society and affects it, respectively proportionately and nevertheless dramatically, the lives of all of us. When unemployment and plummeting incomes have soared to their highest rates in decades, the main priority of course can only be the defense of Dignity in everyday life with all that it must include in conditions of Democracy: Health, Roof, Food, Education, Freedom.

For the bibliophiles of this country, which in the majority of them is not a privileged part, that lives outside of common economic reality, the book is a very important asset included in the above, which cannot and should not be included in their list, which will be reduced or cut completely, because precision often makes it unapproachable.

If with the offers, the bazaars, turning to the old titles and going back to the libraries seems like a good solution, what will happen with the new titles?;

They will concern fewer and fewer; And if this is consolidated as a forced condition in the crisis, we will go from publishing flood to publishing ebb, whose required characteristics will be described with the phrase we issue the,what can be depreciated;

Objections to the price of the book had been heard in the past, both by readers and by experts in the field, journalists and critics. When an average book costs €15-20, most people will prefer to watch a movie at the cinema, which costs much less than €10 or the same money to spend on another kind (entertaining) outlet.

The same is unfortunately true for the e-book. Where the price should be much lower, since the issuance costs are lower, slight differences are observed compared to the printed book. The reader would be logical, which has the corresponding device, to be motivated to buy intangibles, while he who has not, to find motivation to follow the development.
 Before we get to the sad and fundamentally anti-civilization point, that is, to completely annihilate the number of readers, let you try, the publishing houses, as this obligation primarily falls to you, a brave step: reduction in the price of new securities, so as not to stop the creative expression of all of them, among whom, always, there are talents that should not be wasted, because he will have qualified out of sheer necessity, the ephemeral and the salable.

 The book, today, it is expensive and prevents its purchase. This is the reality, which however, you, you can change.

 As readers, bloggers and citizens, we ask you for the biggest possible reduction and, if you do, us first, we will support her.

We understand the various difficulties, from your obligations to employees, the cost of paper, rights burdens, of translations and so on within the particularities of the Greek market with its linguistic limitations and the small population, but then again the book, precisely in the present crisis, we must spread it as a good and not as a luxury of the few.

Our blogs, always welcoming and without any kind of exchange, we worked and we are working, of course, as… book advertisers! Especially those that transcend the ephemeral…

 We can continue serving Literature together with you (and any other kind of reason) και συμβάλλοντας στην επιβίωσή της, αν κι εσείς θελήσετε να προχωρήσετε σ’ αυτό, που επιτακτικά πλέον σας ζητάμε: χαμηλές τιμές σε όλα και ειδικότερα στα καινούργια βιβλία, without changing their aesthetics and quality.

Sincerely

bookworm,  Book cafe, Reading, Vaults, Anagnostria, Thalis' blog, Read-for-a-Life, Desperado, Kangaroo, Degas Reading Club, Spring Agreement".

Source : tovima.gr