Category Archives: Uncategorized

Uncategorized

Ο Μίλτος Πασχαλίδης στη Θεσσαλονίκη 20 & 27 December

ΜΙΛΤΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
Μαζι του η: ΜΙΡΕΛΑ ΠΑΧΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ 6, 13, 20 & 27 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012
ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ (πρώην Αγκάθι), ΛΑΔΑΔΙΚΑ

Ο Μίλτος Πασχαλίδης κάθε Πέμπτη του Δεκέμβρη ανηφορίζει στη Θεσσαλονίκη και στήνει στα Λαδάδικα τις πιο προσωπικές του παραστάσεις. Συνοδοιπόρος σε αυτές τις βραδιές, η Μιρέλα Πάχου.

Πλησιάζοντας επικίνδυνα τα 20 χρόνια στη δισκογραφία, ο Μίλτος Πασχαλίδης βρίσκει αφορμές για απολογισμους και θυμάται τραγούδια «αδικημένα» από τις ζωντανές εμφανίσεις του τα τελευταία χρόνια.

Μαζί του σ αυτό το παιγνίδι της μνήμης συμπράττει η Μιρέλα Πάχου, με το πιάνο, το ακορντεόν και τη φωνή της.

Η πιο ιδιαίτερη μουσική σκηνή στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, θα γίνει ο τόπος συνάντησης φίλων και αναμνήσεων από όλα αυτά τα χρόνια, για τέσσερις Πέμπτες, με σκοπό να ζεστάνουμε τις κρύες νύχτες του Δεκέμβρη και να θυμηθούμε τραγούδια και ιστορίες που παραβλέψαμε.

INFO
Ζωντανη Μαύρη Τρύπα (Πρώην Αγκάθι),
Βαïου 5, Πλατεια Μοριχοβου Λαδάδικα
Προσέλευση: 21:30
Tel. κρατήσεων: 6949950530, 2310 510081,
Εισιτήριο θεάματος: 8€
e-ticket: http://thessticket.eventbrite.com/

Source : rocking.gr

Uncategorized

Who owns the Egyptian Queen Nefertiti?;

Εκθεση με επίκεντρο την προτομή της φιλοξενεί το Μουσείο Neues στο Βερολίνο

Θεωρείται το ισοδύναμο του αρχαίου κόσμου με τη Μόνα Λίζα της Αναγέννησης και αυτές τις μέρες συγκεντρώνει στο Βερολίνο τα βλέμματα χιλιάδων επισκεπτών, καθώς αποτελεί το κεντρικό έργο της έκθεσης στο Μουσείο Neues, που αναφέρεται στην ίδια.
Πρόκειται φυσικά για την προτομή της αιγύπτιας βασίλισσας Νεφερτίτης, που ανακαλύφθηκε ακριβώς πριν από εκατό χρόνια στα ερείπια του εργαστηρίου ενός σπουδαίου γλύπτη με το όνομα Τούθμοσις.
Αν η προτομή όμως είναι διάσημη σήμερα ανά τον κόσμο, δεν συμβαίνει το ίδιο όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο αποκτήθηκε. Το όνομα του πρώτου ιδιοκτήτη της αποσιωπήθηκε τελείως μέσα στον χρόνο κι αυτό γιατί ήταν εβραίος, ενώ στο κενό πέφτουν εδώ και 90 χρόνια τα αιτήματα της αιγυπτιακής κυβέρνησης για την επιστροφή της.
Ούτε τον δανεισμό της μάλιστα δέχτηκε η γερμανική πλευρά, προκειμένου να εκτεθεί στη γενέτειρά της.
Οι Αιγύπτιοι κατηγορούν τους Γερμανούς, ότι τους ξεγέλασαν και την πήραν από την Αίγυπτο μειώνοντας την αξία της. Κάτι, που αν συνδυαστεί με άλλα παρόμοια περιστατικά, τα οποία συνέβαιναν τότε σε χώρες όπου δραστηριοποιούνταν ξένοι αρχαιολόγοι είναι πιθανόν να συνέβη.
Από την άλλη η Γερμανία ισχυρίζεται, ότι όλα έγιναν νομότυπα άρα δεν υπάρχει θέμα επιστροφής.
Cat’ αρχάς όμως η ιστορία: Ο γερμανός αρχαιολόγος Λούντβιχ Μπόρχαρντ ήταν αυτός που έφερε στο φως την ηλικίας 3.400 ετών αιγύπτια καλλονή – το όνομά της σημαίνει άλλωστε «Η όμορφη έφθασε» – στη θέση Τελ ελ Αμάρνα στις όχθες του Νείλου, στα ερείπια της πρωτεύουσας Ακετατόν του αιρετικού Φαραώ Ακενατόν (είχε εισάγει στη θρησκεία τον μονοθεϊσμό). 
Πίσω από τον αρχαιολόγο όμως βρισκόταν ένας πλούσιος χρηματοδότης, προστάτης των Τεχνών και μεγάλος φιλάνθρωπος, ο Τζέιμς Σιμόν, πρώσσος και εβραίος. Σύμφωνα με τους νόμους έτσι, που ίσχυαν τότε στην Αίγυπτο, ο Σιμόν δικαιούνταν το ήμισυ των πολύτιμων αντικειμένων, που έρχονταν στο φως από τις ανασκαφές, που γίνονταν με δικά του χρήματα.
Η Νεφερτίτη ανήκε σε αυτά, αν και αργότερα οι Αιγύπτιοι κατηγόρησαν τους Γερμανούς ότι τους ξεγέλασαν μειώνοντας την αξία της στη μοιρασιά. Κάτι, που αν συνδυαστεί με άλλα παρόμοια περιστατικά, τα οποία συνέβαιναν τότε σε χώρες όπου δραστηριοποιούνταν ξένοι αρχαιολόγοι είναι πιθανόν να συνέβη.
Σε κάθε περίπτωση όμως ο Σιμόν ήταν αυτός που έστειλε στο Βερολίνο τη Νεφερτίτη, προσφέροντας υπηρεσία στην πατρίδα του, πόσο μάλλον που μερικά χρόνια αργότερα, το1920, την παραχώρησε στα μουσεία της πόλης.
The 1925 Nevertheless, η επιχείρηση βάμβακος του Σιμόν, Simon Brothers, η οποία στον καιρό της ακμής της είχε κύκλο εργασιών ύψους 50 million. μάρκων με ετήσια κέρδη 6 million, αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα και έτσι αναγκάστηκε να την κλείσει, ενώ πούλησε την πολυτελή βίλα του και μετακόμισε σε ένα απλό διαμέρισμα.
Εως τότε όμως είχε εμπλουτίσει όλα τα μουσεία του Βερολίνου με δεκάδες άλλα αιγυπτιακά έργα τέχνης, είχε δωρίσει το ένα τέταρτο του εισοδήματός του για τις Τέχνες και είχε αναλάβει μια σειρά από φιλανθρωπικούς σκοπούς και κοινωνικά προγράμματα.
Οι χορηγίες του άρχισαν με το άνοιγμα της Εθνικής Πινακοθήκης του Βερολίνου το 1876, η οποία όμως σε αντίθεση με εκείνες των Παρισίων ή του Λονδίνου διέθετε ελάχιστα εκθέματα. Οι δωρεές του Σιμόν, στην Πινακοθήκη ειδικά, ήταν αμέτρητες (Ρέμπραντ, Μπελίνι, Μαντένια κ. ά.)
Την ίδια χρονιά η Αίγυπτος ζήτησε την επιστροφή της Νεφερτίτης αλλά οι Γερμανοί αρνήθηκαν, κάτι που εξόργισε τον Σιμόν, ο οποίος έστειλε επιστολή στο Μουσείο του Βερολίνου υπενθυμίζοντας ότι οι διευθυντές του είχαν δώσει την υπόσχεση πως θα το πράξουν, σε περίπτωση που τεθεί τέτοιο αίτημα.
Εκείνοι βεβαίως αρνήθηκαν και το θέμα προσωρινά σταμάτησε εκεί. Ο Σιμόν μάλιστα χολωμένος από την άρνηση του Βερολίνου επέστρεψε, σε ένδειξη διαμαρτυρίας την πρόσκληση που του είχε σταλεί για να παραστεί στα εγκαίνια του Μουσείου της Περγάμου, the 1930, ενώ πέθανε μόνος και πικραμένος δύο χρόνια αργότερα.
Στο μεταξύ το αίτημα της Αιγύπτου που ήταν πάντα σε ισχύ φάνηκε, the 1935, ότι θα δικαιωθεί, αφού οι Γερμανοί έδειξαν να συμφωνούν με την επιστροφή της προτομής, μόνον που τώρα επενέβη ο ίδιος ο Χίτλερ για να ματαιωθεί οριστικώς.
Νέο επίσημο αίτημα, αυτή τη φορά δανεισμού, τέθηκε το 2007 από τον πρώην γενικό διευθυντή Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου Ζαχί Χαουάς, όταν το Αρχαιολογικό Μουσείο του Καΐρου ζήτησε την προτομή προκειμένου να εκτεθεί στα εγκαίνια του νέου μουσείου κοντά στις πυραμίδες της Γκίζας.
Και πάλι όμως το αίτημα απορρίφθηκε, χωρίς αυτό ωστόσο να σημαίνει ότι οι Αιγύπτιοι το έχουν ξεχάσει.
Από την άλλη η Γερμανία του Χίτλερ είχε φροντίσει να ξεχάσει τελείως τον Σιμόν και το όνομά του διαγράφηκε από παντού.
Κάτι που σήμερα, 80 χρόνια από τον θάνατό του, πρόκειται να αλλάξει καθώς στο Βερολίνο σχεδιάζεται ένα μόνιμο αφιέρωμα στον ξεχασμένο προστάτη του. Συγκεκριμένα μία νέα γκαλερί, που κατασκευάζεται τώρα, θα ονομαστεί James Simon Gallery.
Source : tovima.gr
Uncategorized

The Readers' Award has been announced 2012

Απονέμεται στον Πασχάλη Λαμπαρδή και στο μυθιστόρημά του «Κάθετη έξοδος»

Στον Πασχάλη Λαμπαρδή και στο μυθιστόρημά του «Κάθετη έξοδος» (Πατάκης) απονέμεται το Βραβείο Αναγνωστών 2012, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας των αναγνωστών.
Η «Κάθετη έξοδος», το πέμπτο μυθιστόρημα του Σερραίου πεζογράφου, είναι μια ψυχολογική περιπέτεια με φόντο το σύγχρονο αστικό περιβάλλον, που εστιάζει στα συναισθήματα, στις στοχαστικές αναζητήσεις, στις υπερβάσεις του ανθρώπου εντός της καθημερινότητας, στην υπαρξιακή διαδρομή προς την αυτογνωσία.
Στη φετινή διαδικασία του Βραβείου Αναγνωστών έλαβαν μέρος συνολικά πάνω από 5.000 βιβλιόφιλοι (από αυτούς 3.396 ψήφισαν με sms και οι υπόλοιποι ήταν μέλη των 38 Λεσχών Ανάγνωσης που πρότειναν τη «βραχεία λίστα»).
Στην τελική βαθμολογία δεύτερο κατατάχθηκε το βιβλίο «Οι καιροί της μνήμης» του Θοδωρή Παπαθεοδώρου (Ψυχογιός) και τρίτο το βιβλίο «Αννα Σικελιανού: ο έρωτας και τ’ όνειρο» των Κ. Γουργουλιάνη και Ν. K. Κυριαζή (Kastaniotis).
Με το βραβείο τιμήθηκαν στο παρελθόν τα Ανεμώλια του Ισίδωρου Ζουργού (2011), το Όπως ήθελα να ζήσω της Ελένης Πριοβόλου (2010), το Ιμαρέτ του Γιάννη Καλπούζου (2009), το Όλα σου τα ‘μαθα μα ξέχασα μια λέξη του Δημήτρη Μπουραντά (2008), το Ο κύριος Επισκοπάκης του Ανδρέα Μήτσου (2007), το Αμίλητα βαθιά νερά της Ρέας Γαλανάκη (2006) και το Η μέθοδος της Ορλεάνης της Ευγενίας Φακίνου (2005).
Ο διαγωνισμός για το Βραβείο Αναγνωστών διεξάγεται για όγδοη χρονιά. Διοργανώνεται από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (THERE) σε συνεργασία με την ΕΡΤ. Η τελετή απονομής θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της 10ης Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης.
Source : tovima.gr
Uncategorized

BOOK : Ογδόντα ημέρες κίτρινο – Vina Jackson

Είναι γνωστό τοις πάσι, ότι η ερωτική λογοτεχνία, έπειτα από αρκετά χρόνια που βρισκόταν στον πάγο, έχει πάρει τα πάνω της.
Την αρχή έκαναν οι εκδόσεις Μεταίχμιο, επανεκδίδοντας μερικά από τα αριστουργήματα του είδους. Ακολούθησαν οι εκδόσεις Πατάκη, που με το “Πενήντα Αποχρώσεις Του Γκρι”, έκαναν την επιτυχία της χρονιάς που φεύγει, για να ολοκληρώσουν τον κύκλο οι εκδόσεις Τουλίπα και η τριλογία “Crossfire”.

 Και ενώ όλοι οι υπόλοιποι εκδοτικοί αναζητούν το βιβλίο εκείνο που θα μπορέσει να κάνει την διαφορά και να ξεχωρίσει, ώστε να γίνει το απόλυτο αναγνωστικό φετίχ, οι εκδόσεις Λιβάνη έρχονται με τη σειρά τους να μας παρουσιάσουν το πρώτο βιβλίο της τριλογίας “Ογδόντα Ημέρες”, δημιούργημα δύο πολύ διάσημων όπως λέγεται συγγραφέων, οι οποίοι κρύβουν την ταυτότητα και τις συνδυασμένες τους προσπάθειες, πίσω από το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο, Vina Jackson.

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από την ζωή της Σάμερ Ζάχοβα ή για να είμαστε πιο ακριβείς, γύρω από την σεξουαλική της ζωή και ταυτότητα, σε μια προσπάθεια να ανακαλύψει, ποια πραγματικά είναι και τι είναι αυτό που αποζητά, ώστε να αισθανθεί ολοκληρωμένη. Η σχέση της με τον Ντάρεν, δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτό που χρειάζεται και έτσι, αποφασίζει να τον αφήσει. Αυτό που δεν εγκαταλείπει όμως ποτέ, είναι το βιολί της και η μουσική που βγαίνει από αυτό, κάτι που την φέρνει στην έκταση εκείνη που θα ήθελε να την οδηγήσει και μια ερωτική σχέση. Τότε είναι που εμφανίζεται ο Ντόμινικ, ένας γοητευτικός άντρας που έχει τις δικές του εμμονές και ανάγκες, ο οποίος γοητεύεται από την Σάμερ που του γίνεται εμμονή. Όταν το βιολί της Σάμερ καταστρέφεται, ο Ντόμινικ, προσφέρεται να το αντικαταστήσει με αντάλλαγμα, ένα κονσέρτο μόνο για εκείνον, κάτι που η Σάμερ δέχεται χωρίς σκέψη. Τότε είναι που ανάμεσά τους ξεκινά ένα επικίνδυνο παιχνίδι που μπορεί να τους οδηγήσει αμφότερους στα άκρα καθώς, η απόλαυση και η ικανοποίηση, δεν έρχονται χωρίς κόστος στην τόσο παράξενη και ιδιόμορφη σχέση τους.

Πριν πω περισσότερα, θα πρέπει να τονίσω ότι το “Ογδόντα Ημέρες”, δεν είναι ένα ανάγνωσμα για όλους. Η αισθητική και η φιλοσοφία του, παραπέμπουν σε εκείνη του Μαρκήσιου Ντε Σαντ γι’ αυτό, όσοι τον έχετε διαβάσει και σοκαριστήκατε από την γραφή του, καλύτερα να επιλέξετε κάτι άλλο. Το ίδιο ισχύει και για τους υπέρμετρα ρομαντικούς που δεν μπορούν να δεχτούν την σκοτεινή πλευρά της σεξουαλικής φύσης του ανθρώπου, δεν την κατανοούν και δεν την καταλαβαίνουν, όχι απλά γιατί δεν τους ταιριάζει αλλά, γιατί αρνούνται να δεχτούν ότι για μερικούς ανθρώπους, αυτή είναι η αλήθεια της καθημερινότητάς τους. Κακά τα ψέματα… το βιβλίο μιλάει για τον φετιχισμό και τον ορισμό της υποταγής και άσχετα από το ότι, όσον αφορά το περιγραφικό σκέλος, δεν καταφεύγει σε προκλητικές ακρότητες, είναι σε θέση να σοκάρει έναν πιο συντηρητικό αναγνώστη. Προς θεού, δεν εννοώ ότι πρέπει να είσαι χαλαρών ηθών για να σου αρέσει αλλά, όπως και να το κάνουμε, πρέπει να είσαι αυτό που λένε, open minded.

Η σχέση της Σάμερ και τον Ντόμινικ, κάθε άλλο παρά συμβατική είναι. Besides, σκοπός των συγγραφέων δεν είναι να εξερευνήσουν τόσο τα συναισθηματικά κίνητρα κι ερεθίσματά τους αλλά, την σκοτεινή μεριά της ανθρώπινης φύσης και σεξουαλικότητας, μάρτυρας των οποίων είναι και οι ίδιοι. Και οι δυο τους, κυριεύονται από ένστικτα τα οποία είναι πάνω από αυτούς αναζητώντας μια μορφή ηδονής που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την υποταγή αλλά και τον πόνο. Αλλά όσον αφορά το μεταξύ τους παιχνίδι, η σχέση τους, είναι δούνε και λαβείν, μέχρι την στιγμή τουλάχιστον που το να προκαλέσουν ο ένας τον άλλον οδηγώντας τον στα άκρα, τους κατευθύνει σταδιακά στο χείλος του γκρεμού. Όμως στο επίκεντρο βρίσκεται κατ’ εξοχήν η Σάμερ, η οποία είναι λιγότερο συνειδητοποιημένη από τον Ντόμινικ, πιο πρόθυμη να φτάσει στα άκρα, ρισκάροντας ακόμα και την ίδια την πνευματικότητά της και την ψυχική της ισορροπία. Φτάνει στα όριά της και δεν διστάζει να τα ξεπεράσει μάλιστα, στην προσπάθειά της να κατανοήσει ποια πραγματικά είναι και τελικά αναρωτιέμαι… αυτό οφείλεται στην αδυναμία της να ελέγξει τα πάθη της ή στην αστείρευτη τόλμη της που ασυνείδητα την οδηγεί στο να δοκιμάσει τα πάντα, προκειμένου να απορρίψει ότι δεν της ταιριάζει;

Κατά την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου, προσπαθούσα να αποφασίσω αν τελικά, μου άρεσε ή όχι. Ολοκληρώνοντάς το κατέληξα στο συμπέρασμα πως ναι, μου άρεσε και μάλιστα ιδιαιτέρως, για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Το ψυχολογικό προφίλ των κεντρικών χαρακτήρων αν και ακραίο, δεν είναι μη ρεαλιστικό, όσο κι αν θέλουμε να πιστεύουμε πως ζούμε σε έναν ιδανικό κόσμο. Υπάρχουν άνθρωποι των οποίων η καθημερινότητα, είναι ίδια με τη δική τους και δεν μπορούμε να τους ακυρώνουμε. On the other, η αφήγηση γίνεται με τέτοιον τρόπο που έχουμε τη δυνατότητα, σε ένα πρωτοπρόσωπο επίπεδο αφήγησης να δούμε, τόσο την οπτική της ίδιας της Σάμερ, κατανοώντας σε βάθος τα συναισθήματά της και τους λόγους των αποφάσεών της, όσο και ένα τριτοπρόσωπο επίπεδο, που μας επιτρέπει να έχουμε μια πιο σφαιρική εικόνα των γεγονότων, πως αντιλαμβάνονται τις εξελίξεις οι περιφερειακοί χαρακτήρες, ο ίδιος ο Ντόμινικ και οι απλοί παρατηρητές, βλέποντας ουσιαστικά την ίδια κατάσταση, μέσα από διαφορετικά και πολλαπλά πρίσματα, όπως ακριβώς στην πραγματική ζωή.

Η ροή της αφήγησης είναι σταθερά ανοδική, με σημεία κορύφωσης και χαλάρωσης, εξισορροπώντας έτσι το σύνολο ώστε να διατηρεί μεν κάποια στοιχεία προκλητικότητας, χωρίς ωστόσο να αγγίζει τα όρια του πρόστυχου, προκαλώντας τα όρια του αναγνώστη, σεβόμενη προφανώς το γεγονός ότι δεν θα είναι όλοι όσοι πέσει στα χέρια τους εξίσου ανοιχτόμυαλοι. Η γραφή των συγγραφέων διακρίνεται από μια αδιαμφισβήτητη δυναμική, που συναρπάζει και σε καθηλώνει από την πρώτη, μέχρι και την τελευταία γραμμή. Η παθιασμένη με την μουσική Σάμερ και ο τρόπος που αυτή την κυριεύει και κατευθύνει τα βαθύτερα ένστικτά της, είναι τουλάχιστον γοητευτικός, όπως και ο τρόπος και τα μέσα που χρησιμοποιούνται για να αναδυθεί η σκοτεινή πλευρά του καταλυτικού πάθους και της ανάγκης μερικές φορές, ορισμένων ανθρώπων, να κάνουν την ηθική, συναισθηματική και σεξουαλική υπέρβαση, προκειμένου να φτάσουν στα όρια της απόλαυσης, έστω κι αν ρισκάρουν ακροβατώντας πάνω σε μια πολύ λεπτή και ακαθόριστη διαχωριστή γραμμή. Αν μη τι άλλο, ένα μυθιστόρημα έκπληξη.

Από τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου

Source : culturenow.gr

Uncategorized

Balkan Wars 1912-1913 – The beginning of the Greek twentieth century: Exhibition at the Benaki Museum

The Benaki Museum presents the exhibition in the main building "Balkan Wars 1912-1913 – The beginning of the Greek twentieth century”. The exhibition will be presented by 12 December 2012 until 10 February 2013. The opening will take place on 10 December 2012.

More information:

The historical exhibition The beginning of the Greek twentieth century: Balkan Wars, 1912-1913 consists of rare photographs, relevant archival material and historical relics, which aim at projecting the war of the Greeks and Greece the 1912-1913, highlighting mainly the patriotic effort together with the anguish that it contained.

Through anecdotal material relating to the fallen volunteers of the wars 1912-1922, the sensitive concept of war offering and sacrifice is mapped. End, a special section of the exhibition presents the city of Thessaloniki during the Balkan Wars.

Uncategorized

Theatrical "Mauthausen" signed by Campanelli – Theodorakis

The shocking chronicle of a personal experience on the Badminton scene

Mauthausen: The chronicle of a personal experience that captured one of the most shocking events in world history is brought to the stage. The most personal book of Iakovos Campanellis, there is also a performance from Thursday (6/12) comes to life at the Badminton Theatre.
"This is a chronicle, for a true story", points out Stelios Mainas who together with Katia Sperelakis and the director of the show Themis Moumoulidis, they sign the script. "It is not a theatrical text and Campanellis himself never wanted to change its form. He wanted to leave it as a testimony, as a document because that's the only way you can deal with it. We took the text with absolute respect and without changing it. This terrible river of events is not conveyed". That's why they kept it as a basic pattern, love as an event-cause. "And in particular the love of the hero, who is none other than Campanellis, for a Lithuanian woman. Imprisoned and condemned as they were, but they also found a place for feelings, for love, for life... And these “days and nights of love” as the creator himself notes, is what kept their humanity alive".  
The book, reminds Stelios Mainas, "starts from May 5th, day of liberation and returns with a flashback to all the events that preceded it. The prisoners are now freed and against their will to return to life, they realized how close they were to each other, where returning home seemed like an elusive dream" he continues. And it is completed by the actor who plays the role of the narrator-Cambanelli, who visits Mauthausen after years: "We attempt to present the emotional inner revival of a whole world which was then attempted to be crushed. But they didn't make it. The IS failed to bend human dignity".  
WHEN WHERE Badminton Ticket Prices : 10 – 16 – 22 – 28 – 38 Euro Performances: Thursday 6/12 as Sunday 9/12 at 20.30, Monday & Tuesday 10-11/12, at 19.00, Wednesday 12/12 at 20.00. Plus Saturday and Sunday, 8 & 9/12 at 17.00
The idea of ​​the show belongs to Themis Moumoulidis and the promise he made to his daughter Campanellis, Katerina. Mikis Theodorakis did not take long to say "yes" to his own music, and so things went their way. "Campanelli's speech is so theatrical, it is so penetrating that our work was complementary", emphasizes Stelios Mainas. "All the work has been done by the creator himself. We are just the managers" he adds.
As soon as the first six shows were announced the public responded to such an extent that the organizers added first one more show and then two more. In total, there will be nine performances at Badminton with two and a half thousand seats – from Thursday 6/12 as well as Wednesday 12/12.
The prescribed success seems to have an answer in the names of the two creators: of the author and the composer. «Brand names», characterizes, as a matter of course, Campanellis and Theodorakis Stelios Mainas. And he's right....
THE IDENTITY OF THE SHOW
"Mauthausen" by Iakovos Campanellis. Music by Gustav Malher – Mikis Theodorakis. Orchestra conducted by Miltos Logiadis, lyrics by Iakovos Kampanellis, screenplay by Stelios Mainas – Themis Moumoulidis – Katia Sperelaki, scenography by Panagiotas Kokorou, kinesiology Apostolia Papadamakis. They play: Stelios Mainas, George Pyrpasopoulos, Aris Lebesopoulos, Marianna Polychronidis, Vassilis Bispikis, Konstantinos Giannakopoulos, Kostas Velentzas, Anna Elena et al.
Τα τραγούδια του Μάουτχάζουζεν σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη, ερμηνεύει η Ρίτα Αντωνοπούλου. Την ορχήστρα διευθύνει ο Μίλτος Λογιάδης.
Source : tovima.gr
Uncategorized

CINEMA: Ξενοδοχείο για τέρατα

Η Sony Pictures Animation και η Feelgood παρουσιάζει σε 3D το «Ξενοδοχείο για Τέρατα» που θα κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες την Thursday 6 December 2012.

Ξενοδοχείο για Τέρατα
Εκεί που τα τέρατα πάνε για να χαλαρώσουν
or
Αν είσαι Τέρας, διάβαινε!

Η Sony Pictures Animation μας ανοίγει τις πόρτες του πιο καλά κρυμμένου ξενοδοχείου όλων των εποχών, εκεί όπου οι όροι φιλοξενίας και τουρισμού έχουν αντιστραφεί και ένας κοινός θνητός είναι κάθε άλλο παρά ευπρόσδεκτος. «Το Ξενοδοχείο για Τέρατα» διευθύνει ο Δράκουλας, ένα αληθινό τέρας ευγενείας, ο οποίος προσπαθεί με νύχια και δόντια (είναι άλλωστε προικισμένος και στις δύο κατηγορίες) να εξασφαλίσει για τον Φρανκεστάιν, την Μούμια, τον Αόρατο Άνθρωπο, τον Λυκάνθρωπο και άλλα μυθικά τέρατα του σινεμά πολύτιμες στιγμές ηρεμίας, μακριά από το αφόρητο και επικίνδυνο ανθρώπινο είδος.

Την αστεία και πρωτότυπη αυτή ιστορία σκηνοθετεί ένα από τα πρωτοπόρα και υποσχόμενα μυαλά στον χώρο του animation, o Genndy Tartakovksy, who, όπως και ο πρωταγωνιστής της ιστορίας του, αποδεικνύεται ένας αξέχαστος οικοδεσπότης.  Η ευφάνταστη σκηνοθεσία, η αξιοποίηση των χαρακτήρων μέσα από το εντυπωσιακό 3D, οι καλοδουλεμένες κωμικές λεπτομέρειες και η φροντίδα να μην χαθεί ούτε στιγμή ο ρυθμός των σπαρταριστών διαλόγων προσφέρουν εκτός από μια συναρπαστική τρισδιάστατη κωμωδία για όλη την οικογένεια, μια μοναδική εμπειρία που θα αλλάξει τη γνώμη μας για τον Δράκουλα, τους φίλους τους, αλλά και για τις δυνατότητες του animation.

Σύνοψη
Καλώς ήλθατε στο “Ξενοδοχείο για Τέρατα”, το πολυτελές θέρετρο του Δράκουλα, όπου τα τέρατα και οι οικογένειές τους μπορούν να ξεδώσουν ελεύθερα, μακριά από την ανεπιθύμητη ανθρώπινη παρουσία.  Ο Δράκουλας έχει καλέσει για ένα Σαββατοκύριακο μερικά από τα πιο διάσημα τέρατα του κόσμου, τον Φράνκεσταϊν και τη Νύφη του, τη Μούμια, τον Αόρατο Άνθρωπο, μια οικογένεια λυκανθρώπων και πολλούς άλλους για να γιορτάσουν όλοι μαζί τα 118α γενέθλια της κόρης του Μέιβις. Για τον Δράκουλα, η φιλοξενία όλων αυτών των θρυλικών τεράτων κάθε άλλο παρά πρόβλημα είναι. Nevertheless, το ιδανικό αυτό σκηνικό κινδυνεύει να καταρρεύσει εξαιτίας της παρουσίας ενός κοινού θνητού, ο οποίος ανακαλύπτει εντελώς τυχαία το θέρετρο και ξετρελαίνεται με την Μέιβις.

Source : culturenow.gr