Category Archives: Uncategorized

Megaron Plus honors the memory of Th. Angelopoulos

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 31 May

Την μνήμη του Θόδωρου Αγγελόπουλου τιμά το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στο πλαίσιο των εκδηλώσεων Megaron Plus. Το αφιέρωμα, θα γίνει στις 31 May, at 19.00 και η είσοδος είναι ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας.
Η εκδήλωση θα αρχίσει συμβολικά με ερωτική επιστολή του ίδιου του σκηνοθέτη προς την πόλη του, «μια γέρικη πόλη τεσσάρων χιλιάδων χρόνων», όπως έλεγε ο ίδιος, την τηλεοπτική ταινία «Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη», την οποία δημιούργησε το 1983 με παραγωγό την ελληνική δημόσια τηλεόραση. Το σενάριο υπέγραψε ο ίδιος ο Αγγελόπουλος, στην ταινία ακούγονται κείμενα του Κώστα Ταχτσή, ποιήματα του Γιώργου Σεφέρη και του Τάσου Λειβαδίτη και μουσικά θέματα των Μάνου Χατζιδάκι, Miki Theodorakis, Λουκιανού Κηλαηδόνη και Διονύση Σαββόπουλου.
Για τις ταινίες και το μεγάλο ταξίδι του Θόδωρου Αγγελόπουλου στην ελληνική ιστορία θα μιλήσουν, including, ο ιστορικός και καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Αντώνης Λιάκος, η διδάκτωρ φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συγγραφέας Αιμιλία Καραλή και η αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιου Αιγαίου Ειρήνη Στάθη, η οποία με τη διδακτορική της διατριβή ερεύνησε τον «Χώρο και τον χρόνο στον κινηματογράφο του Θ. Αγγελόπουλου». Τους ομιλητές θα συντονίσει ο κριτικός κινηματογράφου Γιάννης Μπακογιαννόπουλος.

Source : tovima.gr

Athens Festival 2012: Strindberg's Miss Julia directed by Lignadis

The Athens Festival, honoring them 100 years since the death of August Strindberg, chooses as the opening Greek performance at Piraeus 260(building D) the "Miss Julia", work that caused a huge scandal when it was written 1888.

The current approach to the project is signed by Dimitris Lignadis, who "reads" the naturalistic demand of August Strindberg in another way, as well as the infamous battle of the sexes that concerns the specific project, but also the entire work of the author. As he emphasizes, "he is making a show in which the question "where is the man and the woman" dominates. In other words, poetry and reality within these two stage beings".

The famous couple Julia-Jean are performed by Stefania Gouliotis and the director himself, while the enigmatic Christine is played by Maria Protopapa.

Ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ εστίασε σε αυτό το έργο όχι μόνο στην πάλη των δύο φύλων, but also in the conflict of two social classes (τη λαϊκή τάξη που εκπροσωπεί ο Ζαν και την αριστοκρατική τάξη που εκπροσωπεί η Τζούλια). Πέρα λοιπόν από το προαιώνιο σύμπλεγμα αρσενικού-θηλυκού, υποβόσκει και η αντιπαλότητα ανάμεσα σε μια σαθρή και καταρρέουσα αριστοκρατία και μια ανερχόμενη –πλην αδίστακτη- λαϊκή τάξη.

Αν και μικρότερο σε έκταση, θεωρείται ίσως το πιο αξιοσημείωτο από τα δράματα του συγγραφέα, γιατί –εκτός των άλλων- επιχειρεί να αναδιαμορφώσει τη δραματική τέχνη. Η τραγωδία εκτυλίσσεται όλη σε μία πράξη, στην κουζίνα ενός εξοχικού σπιτιού και μόνο με τρία πρόσωπα.

Translation
Μαργαρίτα Μέλμπεργκ
Διασκευή – Σκηνοθεσία
Δημήτρης Λιγνάδης
Σκηνικά – Κοστούμια
Εύα Νάθενα
Φωτισμοί
Σάκης Μπιρμπίλης
Music
Ηρώ
Συνεργάτης Σκηνοθέτης
Άκης Γουρζουλίδης
Βοηθός Σκηνογράφου – Ενδυματολόγου
Ευαγγελία Κατέχη
Distribution
Δεσποινίς Τζούλια: Stefania Gouliotis
Ζαν: Δημήτρης Λιγνάδης
Christine: Maria Protopapa

Info

Τοποθεσία Πειραιώς 260 (κτίριο Δ)
Date 10, 11 June, 21:00
Πληροφορίες www.greekfestival.gr
Τιμές εισιτηρίων 25€, 15€ (student, DISABLED)

Source : culturenow.gr

A trip to the spiritual Greece of the 20th century

Despite the bad weather, the Hadjikyriakou Gallery – Gika opens its gates on Thursday 24 May

In one of the countless showcases of the Hadjikyriakos Gallery – Gika on the second floor the visitor is confronted with the famous photo of the representatives of his generation 1930 at the house of George Theotokas on March 9 1963. Petsalis Diomidis is photographed standing and sitting in the black and white image, Βενέζης, Seferis, Καραντώνης, Θεοτοκάς, Terzakis, K. Θ. Dimaras, Katsimbalis, Citizen, Empirical and others.

All of them and even more from’ those who connected their life and work with an era of great intellectual production will be met not only through’ this image but in separate tributes for each in a brand new Museum.

In the Gallery N.. Hatzikyriakou – Gika that opened its gates to the public at a particularly difficult time for the place. The building on Kriezotou Street 3 who lived and worked for forty years Nikos Hatzikyriakos – Gikas opens its doors renovated on Thursday 24 May dedicated to the artist but also to the artistic creation of Greece at a particularly critical time: from the end of World War II and the Asia Minor catastrophe to the eve of its Dictatorship 1967.

On the ground floor, the first, The second and the first half of the third floor can be found at the Oscar of Vassilis Fotopoulos for the artistic direction of "Zorba" by Michalis Kakogiannis, to the Nobel Prize of Odysseus Elytis, and from the Byzantine manuscript of Giannis Ritsos to, sculpted by Giannis Pappas, hands of Nikos Hadjikyriakos Gikas.

Prose writers, poets, philologists and critics, writers, musicians, theater people, painters, sculptors, engravers, photographers, architects, even people of history, philosophical reflection but of science are honored p’ this Museum that makes us familiar with an incredible production in many different areas by people that many remained unaware of. The presentation of their work is done in the form of "dialogue". The form, in their majority, showcase material "converses" with the wall art.

From the third floor onwards, the "baton" belongs to Hatzikyriakos – Gika. Paintings, designs, sculptures, scenery, manuscripts, illustrated versions, photos, furniture from the house of Hydra that burned it 1961 but also the spaces of the Athenian house and the personal world of Gikas unfold their charm to the visitor who completes his journey in the studio of Gikas: where his easels coexist with objects with his travels.

"In the exhibits there is the stigma of history while the role of politics is completely absent", reported on Monday 21 May at the presentation of the Gallery the director of the Benaki Museum, Angelos Delivorrias who thanked in his speech Foundations, companies and individuals, those, that is, contributed to make this personal vision a reality. The president of the Benaki Museum also participated in the presentation, Emilia Geroulanou, the art historian and author of the book, "Kriezotou 3", Evita Arapoglou and the curator of the Gika collection, Ioanna Providi. This was followed by a tour of the public and journalists.

Benaki Museum – Gallery N.. Hatzikyriakou – Gika
Kriezotou 3
Tel: 210-3615702
Shop: 210-3630204
www.benaki.gr

Source : tovima.gr

THEATER : Greece never dies by Petros Zoulias on summer tour

Η Θεατρική Διαδρομή παρουσιάζει για την καλοκαιρινή περίοδο 2012 σε όλα τα μεγάλα φεστιβάλ της Ελλάδας το μουσικοθεατρικό έργο του Πέτρου Ζούλια «Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ!.…», σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, με πρωταγωνιστές τους Παύλο Χαϊκάλη, Ρένια Λουϊζίδου, Δημήτρη Μαυρόπουλο, Τζόυς Ευείδη και Έρση Μαλικένζου, που ενσαρκώνουν τους κεντρικούς χαρακτήρες.

«Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ!….» είναι ένα σπονδυλωτό έργο που παρουσιάζει, με μετεπιθεωρησιακό τρόπο την ιστορία της νεότερης Ελλάδας από την ίδρυση του ελληνικού κράτους ως τις μέρες μας, μέσα σε δύο ώρες. Το παρασκήνιο της ελληνικής ιστορίας, έτσι όπως διαδραματίζεται στα παρασκήνια μιας παράστασης, είναι ο βασικός άξονας του έργου.

Στο έργο πρωταγωνιστούν οι κομπάρσοι ηθοποιοί που παίζουν τον ελληνικό λαό. So, κατά τη διάρκεια του έργου, ποτέ δε βλέπουμε τους αληθινούς πρωταγωνιστές της ιστορίας. Αντίθετα, παρακολουθούμε όλους αυτούς τους καθημερινούς ανθρώπους που πίστεψαν, πολέμησαν, διχάστηκαν, ταυτίστηκαν, έζησαν και πέθαναν για τους μεγάλους Έλληνες αρχηγούς, τα οράματα και την πολύπαθη πατρίδα.

Το γέλιο εναλλάσσεται με τη συγκίνηση, το τραγούδι με την πρόζα, το χθες με το σήμερα, οι ήρωες με τους αντιήρωες, οι πρωταγωνιστές με τους ανώνυμους κομπάρσους-θιασώτες των ιδεών. Το παρασκήνιο διαδέχεται το προσκήνιο της ιστορίας σε ένα σκηνικό ακροβατικό παιχνίδι, που στοχεύει στην εθνική αυτογνωσία, στη συνείδηση, αλλά και στον πατριωτικό αυτοσαρκασμό, γιατί «για να πάει κανείς μπροστά, πρέπει να κοιτάει και λίγο πίσω».

Η παράσταση διατρέχει την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού απ’ το δημοτικό ως το σύγχρονο.

COEFFICIENTS
Direction: Πέτρος Ζούλιας
Σκηνικά – Κοστούμια: Αναστασία Αρσένη
Music: Μάρω Θεοδωράκη
Χορογράφος: Φώτης Διαμαντόπουλος

ΠΑΙΖΟΥΝ: Παύλος Χαϊκάλης, Ρένια Λουϊζίδου, Δημήτρης Μαυρόπουλος, Τζόυς Ευείδη, Έρση Μαλικένζου, Πάνος Σταθακόπουλος, Αλίνα Κωτσοβούλου, Γεωργία Μαυρογεώργη, Τάσος Αλατζάς, Σταύρος Καραγιάννης, Θοδωρής Αντωνιάδης, Βασίλης Κετσιλής, Ανδρέας Κωνσταντινίδης, Παύλος Σαχπεκίδης, Βίκυ Πάνου, Εβελίνα Νικόλιζα, Γεωργία Μητροπούλου

Source : culturenow.gr

Observer: To return to the Greeks the Sculptures of the Parthenon

Εκκληση του αρθρογράφου Χ.Πόρτερ με αφορμή την αφή της ολυμπιακής φλόγας

«Οι Έλληνες μας έδωσαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ας τους δώσουμε πίσω τα Γλυπτά του Παρθενώνα». Με αυτόν τον τίτλο ο αρθρογράφος του «Observer» Χένρι Πόρτερ, με αφορμή την τελετή αφής της ολυμπιακής φλόγας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, υποστηρίζει την επιστροφή των περίφημων Γλυπτών, καταρρίπτοντας όλα τα επιχειρήματα που έχουν χρησιμοποιηθεί για το αντίθετο.

«Μη με παρεξηγείτε, δεν θέλω να επιτεθώ στο Βρετανικό Μουσείο, το οποίο είναι γεγονός ότι αντιπροσωπεύει υψηλά επίπεδα πολιτισμού και έχει έναν εκπληκτικό διευθυντή, τον Νιλ ΜακΓκρέγκορ. Θα πρέπει όμως να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας σχετικά με την παρουσία τόσων Γλυπτών από τον Παρθενώνα στη Βρετανία.

»Υπάρχουν και άλλα τμήματά τους σε άλλα ευρωπαϊκά μουσεία, όμως το μεγαλύτερο μέρος του ανεπανάληπτου αυτού έργου βρίσκεται εδώ από την εποχή που αφαιρέθηκε βίαια από τον Σκοτσέζο λόρδο Έλγιν πριν από δύο αιώνες», διευκρινίζει ο αρθρογράφος.

Ο Χένρι Πόρτερ αναφέρει στη συνέχεια ότι και άλλα έργα τέχνης δεν έχουν αποκτηθεί με τον πιο «καθαρό» τρόπο, όμως τα Γλυπτά του Παρθενώνα διαφέρουν καθώς αποτελούν το ανώτερο επίπεδο που έφτασε ο άνθρωπος τον 5ο αι. B.C. και για περίπου 2.000 χρόνια από τότε.

«Αντιπροσωπεύουν τον πυρήνα του ελληνικού πολιτισμού και την καρδιά της σύγχρονης ελληνικής ταυτότητας. also, εξίσου σημαντικό, αντιπροσωπεύουν το μισό του οικοδομήματος που κατασκευάστηκε μεταξύ 447 and 432 e.g., σηματοδοτώντας την ήττα των Περσών στην Αθήνα», επισημαίνει ο Πόρτερ.

Ο αρθρογράφος του «Observer» αναφέρει επίσης πως είναι εντυπωσιακό ότι τα τελευταία πέντε χρόνια όλο και λιγότεροι επισκέπτες υποστηρίζουν την παραμονή των έργων στη Βρετανία, κυρίως μάλιστα για λόγους πατριωτικής κατοχής και λιγότερο από αγάπη στην τέχνη.

«Και μιλώντας για κατοχή, συνήθως ξεχνούν ότι τα Γλυπτάσηκώθηκαναπό τον Παρθενώνα όταν οι Τούρκοι κυβερνούσαν τους Έλληνες, οι οποίοι δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν τα εμβλήματα του ένδοξου παρελθόντος τους», δηλώνει ο αρθρογράφος, παραλληλίζοντάς τα – ως προς την υπεξαίρεση – με τα λεηλατημένα έργα τέχνης από τους Ναζί, τα οποία όμως επιστράφηκαν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους.

Ο Χένρι Πόρτερ κάνει αναφορά και στον δημοσιογράφο Κρίστοφερ Χίτσενς, ο οποίος πέθανε τον περασμένο Δεκέμβριο και είχε αγωνιστεί σκληρά για την επιστροφή των Γλυπτών – σε άρθρο του δε στο «Vanity Fair» πριν από τρία χρόνια είχε τονίσει ότι όλα τα επιχειρήματα περί καταστροφής τους από τη μόλυνση και τις καιρικές συνθήκες δεν ευσταθούν πλέον, λόγω της ύπαρξης του νέου Μουσείου της Ακρόπολης.

Ο Πόρτερ καταρρίπτει και το επιχείρημα ότι η επιστροφή τους θα δημιουργούσε κακό προηγούμενο. «Λίγα έργα στον κόσμο εμπίπτουν στην κατηγορία των Γλυπτών του Παρθενώνα, τα οποία εμπνέουν βαθιά αισθήματα εθνικής απώλειας και λαχτάρας», συμπληρώνει.

Και προτείνει να ρωτήσει ο καθένας τον εαυτό του εάν η συμπεριφορά αυτή του Έλγιν θα ήταν σήμερα αποδεκτή.

«Φυσικά και όχι», απαντά, «ούτε θα περιμένουμε να διατηρηθεί αυτό το αποτέλεσμα της λεηλασίας. Γιατί λοιπόν κρατάμε αυτά τα παρανόμως αποκτηθέντα γλυπτά σήμερα;».

Ο ίδιος αναφέρει ότι με το οικονομικό αδιέξοδο που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα, ίσως η στιγμή να μην είναι η κατάλληλη για την επιστροφή τους. Υποστηρίζει όμως το εξής: «Υπό το πρίσμα του τι χρωστάει ο δυτικός πολιτισμός στην Ελλάδα – δημοκρατικές ιδέες, ολυμπιακούς αγώνες, science, τέχνη και αρχιτεκτονική –, θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μια απλή αλήθεια: Τα Γλυπτά του Παρθενώνα δεν είναι δικά μας για να τα κρατάμε».

Source :tovima.gr

11ο Φεστιβάλ Χορού του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων

To 11ο Φεστιβάλ Χορού του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων, κόντρα στη σκοτεινιά των καιρών, θα φωτίσει και φέτος …
την αρχή του καλοκαιριού από τις 19 Μαΐου μέχρι τις 18 June 2012!

Χορογράφοι και χορευτές δίνουν χρώματα στη γκρίζα Αθήνα
Δημιουργούν μικρές νησίδες απόλαυσης στην ταραγμένη ζωή μας

Σε μέρες αβέβαιες και άδηλες οι Έλληνες χορογράφοι και χορευτές επιμένουν στην τέχνη τους, μας καλούν σε μικρά ταξίδια απόδρασης από την απειλητική καθημερινότητα και τις αγωνίες μας, μας προτείνουν να τους συναντήσουμε σε θέατρα και σε μουσεία και μας υπόσχονται λίγη ομορφιά και αισιοδοξία μέσα στα βαριά σύννεφα της κρίσης.

From the 19 Μαΐου μέχρι τις 18 June, σε έξι θέατρα της Αθήνας, 63 ομάδες χορού θα παρουσιάσουν τις καινούργιες δουλειές τους, ψηφίδες μιας μεγάλης τοιχογραφίας των αναζητήσεων του σύγχρονου χορού στην Ελλάδα και αποδείξεις ότι οι άνθρωποι του χορού εξακολουθούν να ονειρεύονται, να προσπαθούν και να δημιουργούν ορίζοντες για τους ίδιους και για τον τόπο τους.

Το φετινό φεστιβάλ ανοίγεται σε περισσότερους χώρους από πέρυσι, συνεργάζεται με μουσεία και ιδρύματα, αναδεικνύει τους τελειόφοιτους των επαγγελματικών σχολών χορού, υποδέχεται ελληνικές ομάδες χορού που δημιουργούν εκτός Ελλάδας, παρουσιάζει έργα που απευθύνονται σε μικρά και μεγαλύτερα παιδιά.

Οι «Ανεξάρτητες Παρουσίες» δίνουν και εφέτος το παρόν με δημιουργίες νέων, πρωτοεμφανιζόμενων χορογράφων και χορευτών, που δεν έχουν σταθερές ομάδες ενώ σε συνεργασία με το Ελληνικό τμήμα του Διεθνούς Συμβουλίου Χορού CID UNESCO οι Έλληνες χορογράφοι οργανώνουν δυο βραδιές αφιερωμένες στους τελειόφοιτους των ελληνικών ανώτερων σχολών χορού, εκδηλώσεις συμβολικές, για να αναδειχθεί η εκπαίδευση και η σημασία της και να επιβραβευτεί η επιμονή στη σκληρή δουλειά και τη μεθοδική προετοιμασία.

 Τρείς ομάδες χορού δημιουργούν έργα αποκλειστικά για παιδιά και τα καλούν σε ένα διήμερο για να τους «αφηγηθούν» πολύχρωμα παραμύθια με την κίνηση ενώ το Μουσείο Μπενάκη και το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β &Μ Θεοχαράκη ανοίγουν τις πόρτες τους και υποστηρίζουν τις προσπάθειες των χορογράφων και του σωματείου τους, που παρά την ανασφάλεια για το μέλλον τους και την έλλειψη πόρων, δεν εγκαταλείπουν τα οράματά τους.

Το Σωματείο Ελλήνων Χορογράφων δεν παρεμβαίνει στις επιλογές των χορογράφων, αλλά δίνει την ευκαιρία σε όλους όσους δοκιμάζουν τις εμπνεύσεις τους στο σύγχρονο χορό να συναντήσουν το κοινό, να του ζητήσουν να εκτιμήσει τη δουλειά τους και να τους δώσει το εισιτήριο για το επόμενο βήμα τους. Οι χορογράφοι προσφέρουν και παρουσιάζουν τα έργα τους στο φεστιβάλ χωρίς αμοιβή, προσδοκώντας στην ανταμοιβή των θεατών και στη συμμετοχή τους στο σύγχρονο δημιουργικό τοπίο.

Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και τη συνεργασία του Ελληνικού τμήματος του Διεθνούς Συμβουλίου Χορού CID UNESCO, του Μουσείου Μπενάκη και του Ιδρύματος Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β&Μ Θεοχαράκη.

Source : culturenow.gr

NEW TIM BURTON MOVIE : DARK SHADOWS

Case : The 1752, ο Τζόσουα και η Ναόμι Κόλινς, μαζί με τον γιο τους Μπαρνάμπας, αποφασίζουν να μετοικίσουν, από το Λίβερπουλ της Αγγλίας, στην Αμερική. Ακόμα κι ένας ωκεανός, Nevertheless, δεν είναι αρκετός, για να δραπετεύσουν από την κατάρα που καταδιώκει την οικογένεια τους. Δυο δεκαετίες μετά, ο Μπαρνάμπας (Τζόνι Ντεπ) έχει τον κόσμο στα πόδια του… ή τουλάχιστον την πόλη του Κόλινσπορτ, στο Μέιν. Άρχοντας της έπαυλης των Κόλινγουντ, ο Μπαρνάμπας είναι πλούσιος, πανίσχυρος και ένας ακαταμάχητος πλέιμποϊ… μέχρι που κάνει το μεγάλο λάθος να ραγίσει την καρδιά της Αντζελίκ Μπουσάρ (Έύα Γκριν). Μάγισσα, με κάθε σημασία της λέξης, η Αντζελίκ τον καταδικάζει σε μια μοίρα χειρότερη από τον θάνατο: τον μεταμορφώνει σε βρικόλακα και μετά τον θάβει ζωντανό. Δυο αιώνες μετά, ο Μπαρνάμπας ελευθερώνεται κατά λάθος από τον τάφο του, και βγαίνει στο 1972, έναν κόσμο πολύ διαφορετικό από τον δικό του. Επιστρέφει στην Έπαυλη των Κόλινγουντ, μόνο για να ανακαλύψει ότι η περιουσία του είναι κατεστραμμένη. Τα δυσλειτουργικά απομεινάρια των Κόλινς, δεν έχουν πολύ καλύτερη τύχη, καθώς ο καθένας του έχει τα δικά του σκοτεινά μυστικά. Η μητριαρχική φιγούρα των Κόλινς, η Ελίζαμπεθ Κόλινς Στόνταρντ (Μισέλ Φάιφερ) έχει καλέσει την ψυχίατρο, Δρ. Τζούλια Χόφμαν (Έλενα Μπόμαν Κάρτερ), για να βοηθήσει με τα προβλήματα της οικογένειας της. Στην έπαυλη μένουν, also, ο αδερφός της Ελίζαμπεθ, Ρότζερ Κόλινς (Τζόνι Λι Μίλερ), η θρησκευόμενη έφηβη κόρη της, Κάρολιν Στόνταρντ (Κλόι Μόρετζ) και ο δεκάχρονος γιος του Ρότζερ, Ντέιβιντ Κόλινς (Γκιούλιβερ ΜακΓκράθ).

Watch the movie trailer