Monthly Archives: February 2012

Uncategorized

The Nissan Hi-Cross Concept in Geneva

The Japanese company has a new crossover prototype ready to be presented at the upcoming Geneva Motor Show that hints at the shape of the new X-Trail.

A teaser photo, which does not reveal much, of a new concept model was released today by the Japanese company. As she informs us, this is the Hi-Cross Concept, a model expected to continue the tradition of the brand, but also its existing range of crossover models. Company goal, certainly, is the continuation of the success of its two mainstream "SUV" proposals, the Juke and the Qashqai. On the tried and tested, but also completely successful, this recipe will also "step" on the new Hi-Cross Concept, που φυσικά, με ελαφρώς διαφορετική μορφή, θα αποτελέσει τον διάδοχο του γνωστού μας X-Trail. Στον προγραμματισμό των Ιαπώνων της Nissan είναι να παρουσιαστεί ο διάδοχος του επιτυχημένου αυτού SUVπερί τις αρχές του 2013.

Παρά το γεγονός ότι επισήμως δεν υπάρχουν περεταίρω πληροφορίες (the Japanese company refers us to 6 Of March, when the new Hi-Cross Concept will be fully revealed at the Geneva Motor Show), ήδη γνωρίζουμε πως σχεδιαστικά η νέα αυτή πρόταση των Ιαπώνων θα ακολουθεί έναν αντίστοιχο με το Qashqai δρόμο. Από πλευράς εξωτερικών διαστάσεων, in any case, οι προσδοκίες πρέπει να κινούνται στα επίπεδα των παραδοσιακών οικογενειακών μοντέλων της μεσαίας κατηγορίας, except of course the height of the body and the distance of the floor from the ground. Something similar, certainly, with the "logic" to be followed in the form of the car inside and out, we also expect in the field of road characteristics, since the new Hi-Cross will clearly have an asphalt orientation and character. In the field of mechanical parts, as happened in the past, αναμένονται δικίνητες αλλά και τετρακίνητες εκδόσεις, ενώ άγνωστο παραμένει ποια θα είναι τα διαθέσιμα μηχανικά σύνολο που θα τις κινούν. However, δεν αποκλείεται, πέρα από τους 2λιτρους πετρελαιοκινητήρες της Nissan, να δούμε κάτω από το καπό του νέου X-Trail και τον υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα βενζίνης των 1,6 λίτρων του μικρού Juke.

Για περισσότερες όμως πληροφορίες, υπομονή μέχρι τις αρχές της επόμενης εβδομάδας, οπότε το νέο Hi-Cross Concept θα παρουσιαστεί επίσημα στην Έκθεση της Γενεύης.

Source : 4troxoi.gr

photography exhibition, book presentation

March comes with Jazz and Literature

Series of live events, book presentations and photo exhibition

A series of four events on the theme of the relationship between Jazz and Literature and a jazz photography exhibition will be hosted at RIFIFI restaurant-bar (Emm. Benaki 69A, Expiration)  every Thursday in March. The aim of the events is the presentation of literary books inspired by jazz or books that reflect the aesthetic climate of the musician of this genre. The presentation of the books is accompanied by live music from jazz groups and singers.

The books to be presented are 'Who Still Listens to Jazz;» (Cedar) of John N. Bascozu (1 March). It is presented by the author himself and the band Swing Shoes plays with the participation of the singer Irini Dimopoulou. The second book to be presented (8 Of March) it is probably the best text that talks about jazzmen who wrote history, that of Geoff Dyer “And yet, nicely…» (Papyrus). Presented by Thanasis Minas and performed by the band Human Touch. The third book to be presented (15 Of March) is the "Marseille Trilogy" Jean – Claude Izzo (City), which reflects the jazz atmosphere of the detective book. Presented by Giorgos – Ikaros Babasakis and the band John Floros plays- Music soup. The month will close with the presentation (22 Of March) of Jack Kerouac's book Peak (Attempt), indicative of the love the beats had for jazz. Presented by Thanasis Minas and G. Micky Pantelus plays Basque.

At the RIFIFI site, the photo exhibition "Jazz moments" by Andreas Zaharatos with photos of Greek and foreign jazz artists who gave concerts in our country is presented throughout the month.

All events start after 10pm.

Details of the books that will be presented:

THURSDAY 1 MARCH

Yannis N. Bascozos – Who still listens to jazz?; and other strange stories

Cedar, 2011

(the author presents it)

"Music is your experience, your thoughts, your wisdom, if you don't live it, it will not come out of your horn", said Charlie Parker.

Οι περισσότερες ιστορίες σε αυτό το βιβλίο ακολουθούν την αντίστροφη φορά: η εμπειρία, οι σκέψεις, οι πράξεις των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν διαμορφώνονται, κατά έναν ανεξήγητο λόγο, μέσα από τις μουσικές.

Μουσικές πολλών ειδών που γίνονται αφηγηματικό πεδίο πάνω στο οποίο κυλούν ιστορίες ανθρώπων καθημερινών.

Ιστορίες που μιλούν για παράταιρες φιλίες, δύσκολες σχέσεις, ξαφνικούς, μικρούς και άλλοτε προδομένους έρωτες, μικρές κακίες, μεγάλες προσδοκίες. Ιστορίες για ανθρώπους που βγάζουν τη γλώσσα σ’ The,τι δεν ταιριάζει με αυτούς και για άλλους, που είναι οι πιο πολλοί και υποχωρούν μπροστά σε μια κοινωνία που απλώς τους ανέχεται.

Ανάμεσα στις ανθρώπινες συμπληγάδες, άλλοτε κυρίαρχη, άλλοτε συνοδευτική, ακόμα και σιωπηλή, λάμπει, everything, η μουσική.

THURSDAY 8 MARCH

Geoff Dyer – And yet, nicely… Ενα βιβλίο για την τζαζ

μετάφραση: Δανάη Στεφάνου

Papyrus, 2008

(το παρουσιάζει ο Θανάσης Μήνας)

Λέστερ Γιανγκ, Θελόνιους Μονκ, Μπαντ Πάουελ, Μπεν Ουέμπστερ, Τσαρλς Μίνκους, Αρτ Πέπερ, Ντιουκ Ελινγκτον, Ντίζι Γκιλέσπι…: ο συγγραφέας φιλοτεχνεί πορτρέτα δημιουργών που σφράγισαν με τη μουσική τους την εξέλιξη της τζαζ. Το ρήμα «φιλοτεχνεί» χρησιμοποιείται στην κυριολεξία του· ο Ντάιερ δεν παραθέτει απλώς βιογραφικά στοιχεία, ούτε αναπτύσσει με τη γλώσσα του μουσικοκριτικού κάποιες θεωρητικές απόψεις για το έργο τους, αλλά καταφεύγει στη μυθοπλασία και στην ποιητική γλώσσα για να μπορέσει να αναπλάσει τον βιωματικό χώρο στον οποίο γεννήθηκε η μουσική τους. Αποδεχόμενος ότι η τυπική κριτική, ως διαμεσολαβητής μεταξύ του δημιουργού και του ακροατή, λειτουργεί συνήθως ως ένα απλό υποκατάστατο που αδυνατεί να αναδείξει την ουσία, την ψυχή του έργου, ο Ντάιερ μιλάει για την τζαζ με τον τρόπο του δημιουργού, συνδυάζοντας την κριτική και τη μυθοπλασία.

Ο Ντάιερ «γράφει» σαν ένας μουσικός της τζαζ: η πρώτη ύλη που χρησιμοποίησε είναι ρήσεις μουσικών, πληροφορίες για τη ζωή τους από διάφορες πηγές, μα και φωτογραφίες μουσικών στη σκηνή. Αυτές είναι οι «σταθερές» του, που λειτουργούν όμως ως αφετηρία ενός δημιουργικού αυτοσχεδιασμού ο οποίος τον οδηγεί στο χώρο της μυθοπλασίας, κατά τον ίδιο τρόπο που ένας μουσικός της τζαζ στηρίζεται στις «σταθερές» της μουσικής του παράδοσης για να αυτοσχεδιάσει. Αποκαλυπτικός είναι ο τρόπος με τον οποίο αξιοποιεί το φωτογραφικό υλικό: «παρόλο που απαθανατίζει μόνο ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, η βιωμένη διάρκεια της εικόνας επεκτείνεται αρκετά δευτερόλεπτα πριν και μετά από αυτή την ακινητοποιημένη στιγμή για να συμπεριλάβει […] The,τι μόλις συνέβη ή ό,τι πρόκειται να συμβεί…» Ο Ντάιερ μετασχηματίζει λοιπόν εικόνες, ήχους και πληροφορίες σε τέχνη του λόγου για να βοηθήσει τον αναγνώστη -που κάποιες στιγμές νιώθει ότι γίνεται ακροατής, ότι «διαβάζει ήχους»- να αφουγκραστεί την ψυχή του Λέστερ Γιανγκ, του Θελόνιους Μονκ ή του Μπαντ Πάουελ, να «ακούσει» την ψυχή της τζαζ.

THURSDAY 15 MARCH

Ζαν – Κλωντ Ιζζό – Η τριλογία της Μασσαλίας

(Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας. Το τσούρμο. Soléa)

μετάφραση: Ριχάρδος Σωμερίτης, Αλέξης Εμμανουήλ

City, 2011

(το παρουσιάζει ο Γιώργος- Ικαρος Μπαμπασάκης )

Με τον τίτλο «Η τριλογία της Μασσαλίας» επανεκδόθηκαν σε έναν τόμο τα μυθιστορήματα του Ζαν-Κλωντ Ιζζό «Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας», «Το τσούρμο», «Solea», με ήρωα τον Φαμπιό Μοντάλ, αυτόν τον ευαίσθητο αστυνόμο, απόγονο μεταναστών, εχθρό της βίας, που αγαπά την ποίηση, την τζαζ, το ψάρεμα, τις γυναίκες και την πόλη του, τη Μασσαλία: μια πόλη σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών, το μεγάλο λιμάνι της Γαλλίας.

Η Μασσαλία, με το λιμάνι και τους ανθρώπους της, τους δρόμους και τα κορίτσια της, εκεί όπου διασταυρώνονται γάλλοι ρατσιστές, διεφθαρμένοι αστυνομικοί, φανατικοί ισλαμιστές, ενώ η σκιά της Μαφίας απλώνεται παντού, αποτελεί το ιδανικό σκηνικό για νουάρ ιστορίες.

Και ο ήρωας, γεμάτος αμφιβολίες για τον εαυτό του, πάντα αποφασισμένος να φτάσει μέχρι το τέλος, συνεχίζει την περιπλάνηση του στους δρόμους της χαμένης αθωότητας. Παλεύοντας μεταξύ νοσταλγίας και ανταρσίας, δρα για χάρη της συντροφικότητας και της φιλίας με την ίδια πάντοτε ανθρωπιά.

Ο Ιζζό, τέκνο της «λαθρομετανάστευσης» κι αυτός, όπως και ο Ζιντάν, χάρισε στην πόλη του κάτι που η πόλη του τού ανταποδίδει τώρα με αγάπη και ευγνωμοσύνη: μια νέα εικόνα, μια νέα ζωή. Εναν μύθο. «Ζηλεύω τη Μασσαλία. Πολύ θα το ‘θελα να βρω μια μέρα το μπαρ του Φονφόν -καλή του ώρα- και να του φωνάξω: “Patron, un pastis!”». Στη μνήμη του Ιζζό.

THURSDAY 22 MARCH

Τζακ Κέρουακ – Pic

μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς

Attempt, 2008

(το παρουσιάζουν ο Γιάννης Μπασκόζος και ο Θανάσης Μήνας)

Ο μικρός Πικ το σκάει με τη βοήθεια του μεγάλου του αδελφού από το σπίτι της θείας του στη Βόρεια Καρολίνα. Πηγαίνουν στη Νέα Υόρκη, και από εκεί καταλήγουν στην πολυπόθητη Καλιφόρνια. Ο Τζακ Κέρουακ μοιάζει να αναπολεί το ρομαντισμό της παλαιάς αμερικανικής παράδοσης, και να της παραδίδει το τελευταίο του συγγραφικό τέκνο: ένα καινούριο είδος Χάκλμπερρυ Φινν, που αποτελεί ένα ήδη ολοκληρωμένο, τελειωμένο στιγμιότυπο της αμερικανικής αναζήτησης.

Το κεντρικό πρόσωπο της αφήγησης είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αμερικανικού μηδέν ή αλλιώς του ατελέσφορου της απόπειρας διαφυγής από τον εφιάλτη του Μπαρμπα-Σαμ.

Δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς τις ομοιότητες με την πορεία της ζωής τού ίδιου του Τζακ Κέρουακ . Οι σταθερές του απόκληρου, του δρόμου, της τζαζ και της λατρείας του αμερικανικού τοπίου παραμένουν.

Source : tovima.gr

Uncategorized

March comes with Jazz and Literature

Series of live events, book presentations and photo exhibition

A series of four events on the theme of the relationship between Jazz and Literature and a jazz photography exhibition will be hosted at RIFIFI restaurant-bar (Emm. Benaki 69A, Expiration)  every Thursday in March. The aim of the events is the presentation of literary books inspired by jazz or books that reflect the aesthetic climate of the musician of this genre. The presentation of the books is accompanied by live music from jazz groups and singers.

The books to be presented are 'Who Still Listens to Jazz;» (Cedar) of John N. Bascozu (1 March). It is presented by the author himself and the band Swing Shoes plays with the participation of the singer Irini Dimopoulou. The second book to be presented (8 Of March) it is probably the best text that talks about jazzmen who wrote history, that of Geoff Dyer “And yet, nicely…» (Papyrus). Presented by Thanasis Minas and performed by the band Human Touch. The third book to be presented (15 Of March) is the "Marseille Trilogy" Jean – Claude Izzo (City), which reflects the jazz atmosphere of the detective book. Presented by Giorgos – Ikaros Babasakis and the band John Floros plays- Music soup. The month will close with the presentation (22 Of March) of Jack Kerouac's book Peak (Attempt), indicative of the love the beats had for jazz. Presented by Thanasis Minas and G. Micky Pantelus plays Basque.

At the RIFIFI site, the photo exhibition "Jazz moments" by Andreas Zaharatos with photos of Greek and foreign jazz artists who gave concerts in our country is presented throughout the month.

All events start after 10pm.

Details of the books that will be presented:

THURSDAY 1 MARCH

Yannis N. Bascozos – Who still listens to jazz?; and other strange stories

Cedar, 2011

(the author presents it)

"Music is your experience, your thoughts, your wisdom, if you don't live it, it will not come out of your horn", said Charlie Parker.

Οι περισσότερες ιστορίες σε αυτό το βιβλίο ακολουθούν την αντίστροφη φορά: η εμπειρία, οι σκέψεις, οι πράξεις των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν διαμορφώνονται, κατά έναν ανεξήγητο λόγο, μέσα από τις μουσικές.

Μουσικές πολλών ειδών που γίνονται αφηγηματικό πεδίο πάνω στο οποίο κυλούν ιστορίες ανθρώπων καθημερινών.

Ιστορίες που μιλούν για παράταιρες φιλίες, δύσκολες σχέσεις, ξαφνικούς, μικρούς και άλλοτε προδομένους έρωτες, μικρές κακίες, μεγάλες προσδοκίες. Ιστορίες για ανθρώπους που βγάζουν τη γλώσσα σ’ The,τι δεν ταιριάζει με αυτούς και για άλλους, που είναι οι πιο πολλοί και υποχωρούν μπροστά σε μια κοινωνία που απλώς τους ανέχεται.

Ανάμεσα στις ανθρώπινες συμπληγάδες, άλλοτε κυρίαρχη, άλλοτε συνοδευτική, ακόμα και σιωπηλή, λάμπει, everything, η μουσική.

THURSDAY 8 MARCH

Geoff Dyer – And yet, nicely… Ενα βιβλίο για την τζαζ

μετάφραση: Δανάη Στεφάνου

Papyrus, 2008

(το παρουσιάζει ο Θανάσης Μήνας)

Λέστερ Γιανγκ, Θελόνιους Μονκ, Μπαντ Πάουελ, Μπεν Ουέμπστερ, Τσαρλς Μίνκους, Αρτ Πέπερ, Ντιουκ Ελινγκτον, Ντίζι Γκιλέσπι…: ο συγγραφέας φιλοτεχνεί πορτρέτα δημιουργών που σφράγισαν με τη μουσική τους την εξέλιξη της τζαζ. Το ρήμα «φιλοτεχνεί» χρησιμοποιείται στην κυριολεξία του· ο Ντάιερ δεν παραθέτει απλώς βιογραφικά στοιχεία, ούτε αναπτύσσει με τη γλώσσα του μουσικοκριτικού κάποιες θεωρητικές απόψεις για το έργο τους, αλλά καταφεύγει στη μυθοπλασία και στην ποιητική γλώσσα για να μπορέσει να αναπλάσει τον βιωματικό χώρο στον οποίο γεννήθηκε η μουσική τους. Αποδεχόμενος ότι η τυπική κριτική, ως διαμεσολαβητής μεταξύ του δημιουργού και του ακροατή, λειτουργεί συνήθως ως ένα απλό υποκατάστατο που αδυνατεί να αναδείξει την ουσία, την ψυχή του έργου, ο Ντάιερ μιλάει για την τζαζ με τον τρόπο του δημιουργού, συνδυάζοντας την κριτική και τη μυθοπλασία.

Ο Ντάιερ «γράφει» σαν ένας μουσικός της τζαζ: η πρώτη ύλη που χρησιμοποίησε είναι ρήσεις μουσικών, πληροφορίες για τη ζωή τους από διάφορες πηγές, μα και φωτογραφίες μουσικών στη σκηνή. Αυτές είναι οι «σταθερές» του, που λειτουργούν όμως ως αφετηρία ενός δημιουργικού αυτοσχεδιασμού ο οποίος τον οδηγεί στο χώρο της μυθοπλασίας, κατά τον ίδιο τρόπο που ένας μουσικός της τζαζ στηρίζεται στις «σταθερές» της μουσικής του παράδοσης για να αυτοσχεδιάσει. Αποκαλυπτικός είναι ο τρόπος με τον οποίο αξιοποιεί το φωτογραφικό υλικό: «παρόλο που απαθανατίζει μόνο ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, η βιωμένη διάρκεια της εικόνας επεκτείνεται αρκετά δευτερόλεπτα πριν και μετά από αυτή την ακινητοποιημένη στιγμή για να συμπεριλάβει […] The,τι μόλις συνέβη ή ό,τι πρόκειται να συμβεί…» Ο Ντάιερ μετασχηματίζει λοιπόν εικόνες, ήχους και πληροφορίες σε τέχνη του λόγου για να βοηθήσει τον αναγνώστη -που κάποιες στιγμές νιώθει ότι γίνεται ακροατής, ότι «διαβάζει ήχους»- να αφουγκραστεί την ψυχή του Λέστερ Γιανγκ, του Θελόνιους Μονκ ή του Μπαντ Πάουελ, να «ακούσει» την ψυχή της τζαζ.

THURSDAY 15 MARCH

Ζαν – Κλωντ Ιζζό – Η τριλογία της Μασσαλίας

(Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας. Το τσούρμο. Soléa)

μετάφραση: Ριχάρδος Σωμερίτης, Αλέξης Εμμανουήλ

City, 2011

(το παρουσιάζει ο Γιώργος- Ικαρος Μπαμπασάκης )

Με τον τίτλο «Η τριλογία της Μασσαλίας» επανεκδόθηκαν σε έναν τόμο τα μυθιστορήματα του Ζαν-Κλωντ Ιζζό «Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας», «Το τσούρμο», «Solea», με ήρωα τον Φαμπιό Μοντάλ, αυτόν τον ευαίσθητο αστυνόμο, απόγονο μεταναστών, εχθρό της βίας, που αγαπά την ποίηση, την τζαζ, το ψάρεμα, τις γυναίκες και την πόλη του, τη Μασσαλία: μια πόλη σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών, το μεγάλο λιμάνι της Γαλλίας.

Η Μασσαλία, με το λιμάνι και τους ανθρώπους της, τους δρόμους και τα κορίτσια της, εκεί όπου διασταυρώνονται γάλλοι ρατσιστές, διεφθαρμένοι αστυνομικοί, φανατικοί ισλαμιστές, ενώ η σκιά της Μαφίας απλώνεται παντού, αποτελεί το ιδανικό σκηνικό για νουάρ ιστορίες.

Και ο ήρωας, γεμάτος αμφιβολίες για τον εαυτό του, πάντα αποφασισμένος να φτάσει μέχρι το τέλος, συνεχίζει την περιπλάνηση του στους δρόμους της χαμένης αθωότητας. Παλεύοντας μεταξύ νοσταλγίας και ανταρσίας, δρα για χάρη της συντροφικότητας και της φιλίας με την ίδια πάντοτε ανθρωπιά.

Ο Ιζζό, τέκνο της «λαθρομετανάστευσης» κι αυτός, όπως και ο Ζιντάν, χάρισε στην πόλη του κάτι που η πόλη του τού ανταποδίδει τώρα με αγάπη και ευγνωμοσύνη: μια νέα εικόνα, μια νέα ζωή. Εναν μύθο. «Ζηλεύω τη Μασσαλία. Πολύ θα το ‘θελα να βρω μια μέρα το μπαρ του Φονφόν -καλή του ώρα- και να του φωνάξω: “Patron, un pastis!”». Στη μνήμη του Ιζζό.

THURSDAY 22 MARCH

Τζακ Κέρουακ – Pic

μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς

Attempt, 2008

(το παρουσιάζουν ο Γιάννης Μπασκόζος και ο Θανάσης Μήνας)

Ο μικρός Πικ το σκάει με τη βοήθεια του μεγάλου του αδελφού από το σπίτι της θείας του στη Βόρεια Καρολίνα. Πηγαίνουν στη Νέα Υόρκη, και από εκεί καταλήγουν στην πολυπόθητη Καλιφόρνια. Ο Τζακ Κέρουακ μοιάζει να αναπολεί το ρομαντισμό της παλαιάς αμερικανικής παράδοσης, και να της παραδίδει το τελευταίο του συγγραφικό τέκνο: ένα καινούριο είδος Χάκλμπερρυ Φινν, που αποτελεί ένα ήδη ολοκληρωμένο, τελειωμένο στιγμιότυπο της αμερικανικής αναζήτησης.

Το κεντρικό πρόσωπο της αφήγησης είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αμερικανικού μηδέν ή αλλιώς του ατελέσφορου της απόπειρας διαφυγής από τον εφιάλτη του Μπαρμπα-Σαμ.

Δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς τις ομοιότητες με την πορεία της ζωής τού ίδιου του Τζακ Κέρουακ . Οι σταθερές του απόκληρου, του δρόμου, της τζαζ και της λατρείας του αμερικανικού τοπίου παραμένουν.

Source : tovima.gr

Uncategorized

The winners of the 84th Academy Awards!

"The Artist" by French director Michel Azanavicius dominated this year's Oscars, winning five awards in the main categories, while the movie "Hugo", which had the most nominations, won the same number of awards.

Martin Scorsese's childhood adventure took the awards for Art Direction, the Photography, the Best Special Effects, the Best Sound, and the Best Sound Effects.
"Hugo" had the most nominations, 11 in the number, however "The Artist", with 10 nomination, an ode to the silent film era, dominated, as expected, in the most important categories.

Meryl Streep won the Oscar for Best Actress for her performance in 'The Iron Lady' (The Iron Lady), in which she plays former British Prime Minister Margaret Thatcher.
The same film took, also, the award for Best Makeup by Mark Coulier and J. Roy Hiland.
It is Streep's third Golden Globe and first since 30 years, although he has the record with 17 nominations for the most coveted award in the film industry.

Octavia Spencer won Best Supporting Actress for her portrayal of the sassy housekeeper in The Maids (The Help), που απεικονίζει ιστορίες μαύρων Αφρο-αμερικανίδων που δούλευαν για πλούσιες λευκές οικογένειες στον Μισισιπή την πρώιμη εποχή του κινήματος των πολιτικών δικαιωμάτων.

Η 39χρονη Αμερικανίδα ηθοποιός, η οποία θεωρείτο το φαβορί, δεν ήταν ποτέ πριν στο παρελθόν υποψήφια για Όσκαρ.

Στον Κρίστοφερ Πλάμερ απονεμήθηκε το βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία “Οι Πρωτάρηδες” (Beginners) σε σκηνοθεσία Μάικ Μιλς, όπου υποδύεται έναν γηραιό άνδρα, ο οποίος αποκαλύπτει και αποδέχεται την ομοφυλοφιλία του.
So, ο 82χρονος καναδός Πλάμερ, βετεράνος κινηματογραφικός και θεατρικός ηθοποιός, έγινε ο γηραιότερος ηθοποιός που έχει βραβευθεί ποτέ από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου. Ήταν υποψήφιος μόνο μια φορά στο παρελθόν.

Η ταινία “Ένας Χωρισμός” (A Separation) σε σενάριο και σκηνοθεσία του ιρανού Ασγάρ Φαρχαντί πήρε το βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης ταινίας. Είναι η πρώτη ιρανική ταινία που λαμβάνει βραβείο της Αμερικανικής Ακαδημίας.
Η ταινία πραγματεύεται το διαζύγιο ενός ζευγαριού και θίγει τις παραδόσεις, τις σχέσεις ανδρών-γυναικών και την λειτουργία της δικαιοσύνης στο σύγχρονο Ιράν.
Θεωρείτο φαβορί στην κατηγορία, αφού απέσπασε αρκετά βραβεία στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι η δεύτερη ιρανική ταινία που έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο αυτό της Αμερικανικής Ακαδημίας και η πρώτη που κερδίζει.

Ο σκηνοθέτης Φαρχαντί, παραλαμβάνοντας το βραβείο, δήλωσε ότι «αυτή τη στιγμή μας βλέπουν πολλοί Ιρανοί σε όλο τον κόσμο και φαντάζομαι ότι θα είναι πολύ χαρούμενοι».

Ο Γούντι Άλεν πήρε το βραβείο Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου για την ταινία “Μεσάνυχτα στο Παρίσι” (Midnight in Paris), ενώ το βραβείο Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου μοιράστηκαν οι Αλεξάντερ Πέιν, Νατ Φάξον και Τζιμ Ρας για την ταινία “Οι Απόγονοι” (The Descendants).

Το βραβείο για το Καλύτερο Μοντάζ πήραν οι Άνγκους Ουόλ και Κερκ Μπάξτερ για το φιλμ “Το Κορίτσι με το Τατουάζ” (The girl with the dragon tattoo) σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ και το βραβείο για το Καλύτερο Πρωτότυπο Τραγούδι πήρε ο Μπρετ Μακένζι για το “Man or Muppet” (στην ταινία The Muppets).

Το “Rango” πήρε το βραβείο Καλύτερης ταινίας Κινουμένων Σχεδίων, ενώ στην ταινία “Undefeated”, σε σκηνοθεσία Ντάνιελ Λίντσεϊ και Τ. Τζ. Μάρτιν, απονεμήθηκε το βραβείο για το Καλύτερο Ντοκιμαντέρ.

Στις λιγότερο προβεβλημένες κατηγορίες, το βραβείο για το Καλύτερο Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους πήρε το “Saving Face” της τιμημένης με Emmy πακιστανής δημοσιογράφου Σαρμίν Ομπάιντ-Τσινόι και του αμερικανού Ντανιέλ Τζανγκ, ένα φιλμ με θέμα τις γυναίκες-θύματα επιθέσεων με οξύ στο Πακιστάν.

Το βραβείο για την Καλύτερη ταινία Κινουμένων Σχεδίων μικρού μήκους το “The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore”, σε σκηνοθεσία Ουίλιαμ Τζόις και Μπράντον Όλντενμπεργκ, ενώ το βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους έλαβε το φιλμ “The Shore”, σε σενάριο και σκηνοθεσία Τέρι Τζορτζ.

Η 84η τελετή των βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, με παρουσιαστή τον βετεράνο Αμερικανό κωμικό Μπίλι Κρίσταλ, μεταδόθηκε απευθείας τηλεοπτικά σε πάνω από 200 Countries.

Ο κατάλογος των νικητών των βραβείων Όσκαρ:

Καλύτερη ταινία: “The Artist”
Α’ Γυναικείος Ρόλος: Μέριλ Στριπ για την ταινία “Η Σιδηρά Κυρία”
Α΄ Ανδρικός Ρόλος: Ζαν Ντιζαρντέν για την ταινία “The Artist”
Second Female Role: Οκτάβια Σπένσερ για την ταινία “Οι Υπηρέτριες”
Β΄ Ανδρικός Ρόλος: Κρίστοφερ Πλάμερ για την ταινία “Οι Πρωτάρηδες”
Best director: Μισέλ Αζαναβίσιους για την ταινία “The Artist”
Best cartoon movie: “Rango”
Best original script: “Μεσάνυχτα στο Παρίσι”
Best scenario adapted: “Οι Απόγονοι”
Καλύτερη διεύθυνση: “Hugo”
Καλύτερη Φωτογραφία: “Hugo”
Καλύτερα κουστούμια: “The Artist”
Best documentary: “Undefeated”
Καλύτερο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους: “Saving Face”
Best editing: “Το Κορίτσι με το τατουάζ”
Best foreign language movie: “Ένας Χωρισμός”
Καλύτερο μακιγιάζ: “Η Σιδηρά Κυρία”
Καλύτερη πρωτότυπη μουσική: “The Artist”
Καλύτερο πρωτότυπο τραγούδι: “Μan or Muppet”
Καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους: “The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore”
Best short film: “The Shore”
Καλύτερος ήχος: “Hugo”
Καλύτερα ηχητικά εφέ: “Hugo”
Καλύτερα οπτικά εφέ: “Hugo”

Source : nooz.gr

Uncategorized

«’Εχω μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου ως καλλιτέχνη»

Βρίσκεται προσωρινά εκτός τηλεόρασης, κάτι που θεωρεί δικαιολογημένο. For’ αυτό και έχει διοχετεύσει όλη του τη δράση στο θέατρο. Ο Πέτρος Φιλιππίδης μιλάει στο «Βήμα» για την πορεία του, για την κριτική, εκφράζει τα παράπονα και τις αντιρρήσεις του και δηλώνει αισιόδοξος.

Πώς βιώνετε όλο αυτό που συμβαίνει;

«Είναι πολύ δύσκολο. Αυτό που με ενοχλεί είναι η κατήφεια. Αν και είμαι αισιόδοξος, όσο περνά η μέρα πλέον φεύγει η αισιοδοξία. Δεν το βάζω όμως κάτω. Με έχει επηρεάσει αρκετά και στην καθημερινότητά μου. Υπάρχει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Στο θέατρο, for example, η εφετινή επιτυχία είναι σε ποσοστό 40% κάτω σε σχέση με την περυσινή επιτυχία».

Έχει υψηλότερες απαιτήσεις το κοινό;

«Αυτό νομίζω πως είναι κάτι που θα φανεί αργότερα. Στο τέλος θα μπορέσουμε να κάνουμε τον απολογισμό. Κατά τη διάρκεια μιας κατάστασης δεν μπορείς να βγάλεις συμπεράσματα. Αυτό που με στενοχωρεί όμως είναι το ότι η πρώτη ερώτηση που γίνεται στα θέατρα όταν τηλεφωνεί ο κόσμος είναι πόσο έχει το εισιτήριο και όχι ποιο έργο παίζεται. Έχουμε κάνει κι εμείς όμως ζημιά. Από ανασφάλεια, άγχος και ανάγκη έχουμε χαμηλώσει την τιμή του εισιτηρίου. Δεν μπορεί να παίζει κάποιος με 9 ευρώ και ένας άλλος με 22. Το καλύτερο θα ήταν ενιαίο εισιτήριο.

Πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι ότι δεν θα κοιτάζει ο καθένας την καμπούρα και την πάρτη του. Έτσι κάναμε στην Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια και φτάσαμε ως εδώ».

Το «κοιτάζω την πάρτη μου» δεν ισχύει μόνο στο εισιτήριο όμως. Κι εσείς οι ηθοποιοί αποφεύγετε να συμπράξετε.

«Οχι, δεν είναι τόσο απλό. Γίνεται προσπάθεια. Δεν είναι θέμα ματαιοδοξίας, απλά δεν είναι εύκολο. Η ανάγκη μπορεί να μας φέρει κοντά, κάτι που είναι καλό για όλους, αλλά από την άλλη δεν είναι εύκολο να οραματιστείς το ίδιο πράγμα σε σημαντικά θέματα. Δεν είναι θέμα ονόματος στην ταμπέλα».

Σας λείπει η τηλεόραση;

«Δεν θα σας πω όχι γιατί μπορεί να φανεί και περίεργο. Θα σας πω ναι. Cat’ αρχήν η τηλεόραση παρέχει χρήματα. Εγώ την τηλεόραση δεν την έκανα μόνο για τα χρήματα ή, για να είμαι ειλικρινής, δεν την έκανα για τα χρήματα. Πληρωνόμουν καλά και νομίζω όχι άδικα ή αδικαιολόγητα. Το ότι εφέτος δεν είχα κάτι με έκανε να δω κι άλλα πράγματα. Εγώ την τηλεόραση την αγαπώ».

Κι εκείνη σας αγαπά όπως δείχνει…

"Yes, οι θεατές με αγαπούν. Γιατί αν η τηλεόραση με αγαπούσε τώρα θα ήμουν σ’ αυτήν».

Μα υπάρχει χώρος για όλους;

«Οχι, έχετε δίκιο. Και πρέπει να είμαστε κι εμείς εκτός, όχι μόνο οι άλλοι. Αφού δεν θέλουμε να υπάρχουν σαράντα σίριαλ τότε θα πρέπει να δεχτούμε ότι κι εμείς δεν θα είμαστε. Δεν είμαι ούτε θυμωμένος ούτε στενοχωρημένος. Μου λείπει η τηλεόραση, το γύρισμα, η διαδικασία, το να εμφανίζομαι. Μου λείπουν τα χρήματα της τηλεόρασης αλλά δεν τελειώνει η ζωή μου εδώ».

Κύριε Φιλιππίδη, πού κατατάσσετε τον εαυτό σας σε επίπεδο καλλιτεχνικής αξίας και προσφοράς;

«Η δουλειά που έχω κάνει μέχρι τώρα είναι αρκετά σημαντική. Έχω δρόμο πολύ μπροστά μου ακόμη και σημαντικά πράγματα που δεν έχουν γίνει ακόμη. Έχω μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου. Ο καλλιτέχνης πρέπει να έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του.

Πρέπει να καταλάβει κάποιος – γιατί απευθύνομαι σε έξυπνους ανθρώπους, οι ηλίθιοι δεν με ενδιαφέρουν – ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να έχει πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό του μαζί με ανασφάλεια, αλλά πρέπει να νιώθει ότι είναι ο καλύτερος. Διαφορετικά δεν μπορεί να είναι καλλιτέχνης. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσπαθεί ή ότι φτάνει κάπου ή ότι δεν έχει να διανύσει πολλά. Δεν θεωρώ ότι έχω φτάσει κάπου».

Αναγνωρίζετε τις αδυναμίες σας;

"Yes, κάθε φορά που τελειώνει μία παράσταση δεν είμαι ικανοποιημένος. Πιστεύω ότι αν την ξαναέκανα, θα την έκανα καλύτερα».

Πάντως έχετε εκφραστεί αρνητικά για τους κριτικούς.
Υπήρξατε ιδιαίτερα σκληρός σε πρόσφατη συνέντευξή σας…
«Δεν ήμουν σκληρός με τους κριτικούς, αλλά με έναν συγκεκριμένο κριτικό. Πρόκειται για έναν φίλο μου, του οποίου εκτιμώ την άποψη, αλλά δεν μπορώ τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά και δεν μπορώ το “από πίσω”. Μίλησε για την καλοκαιρινή παράστασή μου δίχως να την έχει δει! Μη μου πείτε ότι δεν υπάρχουν αγαπημένοι και λιγότερο αγαπημένοι ή ότι ο κριτικός δεν έχει προσωπικές αδυναμίες. Πρέπει να είμαστε τίμιοι. Οπως εγώ δεν θεωρώ ότι έχω φτάσει κάπου, πρέπει και οι κριτικοί να είναι ειλικρινείς με τους εαυτούς τους. Επίσης δεν μπορεί να είναι οι θεατές κριτικοί. Η γνώμη του θεατή πρέπει να μένει για τον εαυτό του. Από τη στιγμή που δημοσιοποιείται μπαίνουμε σε άλλη κατηγορία, έχουμε να κάνουμε με άλλα πράγματα. Δεν μπορεί να βγαίνει ο καθένας και να λέει τη γνώμη του δίχως να ξέρουμε ποιος είναι!»

Επηρεάζεστε;

«Οχι, καθόλου. Ξέρω να ξεχωρίζω την καλοπροαίρετη από την κακοπροαίρετη κριτική. Δεν έχω κόλλημα να μου λένε μόνο καλά, η κολακεία με ενοχλεί περισσότερο. Χαίρομαι να ακούω αρνητική άποψη. Υπάρχει όμως ο τρόπος. Δεν μου αρέσουν οι ύβρεις και η χυδαιότητα».

Νιώθετε ικανοποιημένος;

«Είμαι χαρούμενος, ικανοποιημένος. Σας είπα, είμαι αισιόδοξος. Fri.’ ότι χρωστάω πολλά, στην πρόβα μου πάω χαμογελαστός».

Source : newsbeast.gr

Uncategorized

Alexis Kougias : What is his rumored new partner?;

He is in love again, according to a report by Real Life, Alexis Kougias.

The well-known criminologist seems to have found it, the last three months, the love in the face of the 28-year-old architect Nellis Mavridou. In fact, a week ago, the couple partied at Vox nightclub, where Panos Kallides appears.

Alexis Kougias himself, however, speaking to the Star camera she denied that the two are together: "I am happy in general. It was a very nice company that night we had a great time" he said and added that "There is and always has been love in my life. But I will tell you that this is a very personal thing".

Nelli Mavridou was born on 1983. She received her degree in Architectural Engineering from the Polytechnic School of the University of Patras and today she has her own architectural office in Palio Faliro.

Source : yupi.gr

Uncategorized

MTX: His Mitsubishi Colt 2005

Given the reliability of the Mitsubishi and the complete character of the Colt, the small Japanese model is one of the best choices on the used market as well.
Engine performance, passenger areas, road behavior, brake efficiency
Engine noise and roughness, little steering blur, small luggage compartment

Motor
The three cylinder 1,1 liter engine performs 75 horses and is quite "alive". Its operation shows good flexibility at low and medium revs but not at high revs. However, it exhibits roughness throughout its rotation range, which is due to the fact that it is a three-cylinder. The box of 5 ratio has a positive latch while its scaling is somewhat far.

Road behavior
On the road, the little Colt clearly shows its urban orientation, with the suspension set up to offer good levels of passenger comfort. On the open road, however, the strong inclinations of the body - especially in the continuous turns- limit its directionality, but it remains extremely safe if the driver does not overdo it. Also in such conditions, the steering system gives the driver an artificial feel, στοιχείο που επηρεάζει την επιθυμία για κίνηση σε γοργούς ρυθμούς.

Εσωτερικό – Χώροι
Στο εσωτερικό η εικόνα είναι σύγχρονη και χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα νεανική. Τα πλαστικά εμφανίζουν καλή συναρμογή ενώ η ποιότητα κατασκευής γενικότερα κυμαίνεται σε καλά για την κατηγορία επίπεδα. Οι χώροι επαρκούν για τις μεταφορικές ανάγκες τεσσάρων επιβατών χωρίς να κάνουν παραχωρήσεις ενώ ο πολυχρηστικός χαρακτήρας εκφράζεται μέσω της δυνατότητας του ανισομεγέθους πίσω καθίσματος να σύρεται κατά το διαμήκη άξονα καθώς και να ρυθμίζεται η κλίση της πλάτης του. Παράλληλα ο χώρος αποσκευών των 220 λίτρων ανέρχεται στα 315 λίτρα με τη μετακίνηση του καθίσματος και στα 645 λίτρα με την αφαίρεσή του.

Μεταπωλητική αξία
Σε καλά επίπεδα κυμαίνεται η μεταπωλητική αξία του μοντέλου κάτι που κυρίως οφείλεται στην αξιοπιστία της Mitsubishi.

Value for Money
Καλή είναι η σχέση τιμής – αξίας του Colt 1,1 λόγω του καλού επιπέδου εξοπλισμού που διέθετε το 2005 στη βασική έκδοση.

Τιμή αγοράς (10/2005): 10.255 euro
Τιμή αγοράς 2011: 4.800 euro
Τιμή πώλησης 2011: 5.500 euro

From 1962 until today: Η πρώτη γενιά του Colt εμφανίστηκε το 1962 και μέχρι την έκτη γενιά ήταν ένα μοντέλο της μικρομεσαίας κατηγορίας. Η έβδομη γενιά του, στην οποία και αναφερόμαστε, παρουσιάστηκε το 2004 στην Ευρώπη και μπήκε στη μάχη της μικρής κατηγορίας. The 2008 δέχτηκε facelift και το μοντέλο συνεχίζει να πωλείται.

Τα δικαιολογητικά που θα χρειαστείτε συνολικά για την αγορά – πώληση μεταχειρισμένου αυτοκινήτου είναι τα ακόλουθα:
– Αδεια κυκλοφορίας
– Συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο ή εξουσιοδότηση, όταν δεν παρίσταται κάποιο από τα συμβαλλόμενα μέρη
– Κυριότητα (πράξη εξόφλησης), εάν ο πωλητής χρωστούσε παλαιότερα το αυτοκίνητο
– Παραστατικό Τράπεζας για την καταβολή του τέλους μεταβίβασης και του τέλους άδειας του αυτοκινήτου
– Για τα επιβατικά οχήματα, ισχύον δελτίο τεχνικού ελέγχου, εφ’ όσον υποχρεούται να διαθέτει

Source : autotriti.gr