Archives mensuelles : février 2012

Non classé

Ερχεται BMW M135i με τουλάχιστον 320 cheval-vapeur

Μια πραγματική εκρηκτική έκδοση της νέας Σειράς 1 αυτή τη φορά με το συνοδευτικό λογότυπο Μ ετοιμάζει η BMW. Το 5θυρο μοντέλο θα χρησιμοποιεί 3λιτρο τούρμπο μοτέρ με ισχύ τουλάχιστον 320 les chevaux.

Λίγες ημέρες πριν, η BMW αποκάλυψε τα χαρακτηριστικά κάποιων νέων μοντέλων M (π.χ M550d) αποσπώντας έτσι το αυξημένο ενδιαφέρον του διεθνούς ειδικού Τύπου. Αυτό που δεν μας είπε όμως η γερμανική φίρμα είναι η νέα εκρηκτική έκδοση που ετοιμάζει για την καινούρια Σειρά 1. Πρόκειται για το μοντέλο M135i για το οποίο μπορεί να μην έχουμε επίσημη φωτογραφία στα χέρια μας, γνωρίζουμε όμως κάποια από τα «παραμυθένια» τεχνικά του στοιχεία. Plus précisement, η M135i θα φέρει 3λιτρο 6κύλινδρο 2πλά υπερτροφοδοτούμενο μοτέρ με ισχύ που θα αγγίζει ή και θα ξεπερνά τους 320 cheval-vapeur, ενώ η ροπή του θα φτάνει τα 450 Nm. H παρουσίαση του αυτοκινήτου αναμένεται να γίνει στην έκθεση της Γενεύης, με την εν λόγω έκδοση να τοποθετείται φυσικά στην κορυφή της γκάμας της BMW 1. Άραγε θα δούμε και ακόμα ισχυρότερη έκδοση M όταν λανσαριστεί και η 3θυρη Σειρά 1;

source : autotriti.gr
Non classé

Η πετρελαιοκίνητη Skoda Octavia5

Η απελευθέρωση της πετρελαιοκίνησης δίνει το κίνητρο σε όσους θέλουν ένα Octavia5 με τονισμένη οικονομία καυσίμου και χαμηλά τέλη κυκλοφορίας, να κοιτάξουν την πετρελαιοκίνητη έκδοση 1,6 TDI.

+Κατανάλωση, συναρμογή, χώροι, άνεση, οδική συμπεριφορά, κόστος χρήσης
-Συντηρητική εμφάνιση, κραδασμοί κινητήρα
Αν εξαιρέσει κανείς το λογότυπο “TDI” πίσω και αριστερά, τίποτα δε μαρτυρά την ύπαρξη πετρελαιοκινητήρα στην Skoda Octavia5 που δοκιμάσαμε και που στοχεύει χωρίς αμφιβολία στην οικονομία καυσίμου. Στην περίπτωση της Octavia5, ο κινητήρας των 1,6 λτ. αντιμετωπίζει με ευκολία τις οικογενειακές ανάγκες που γεννά το αμάξωμα μήκους 4.569 mm. με την απόδοσή του, ενώ εκτός από τη χαμηλή κατανάλωση πληρώνει και περιορισμένα τέλη κυκλοφορίας ( 107,1 euro). Mais, όπως και να το κάνουμε υπάρχει ένα θέμα. Κι αυτό είναι ο 1,2 TSI κινητήρας βενζίνης των 105 PS, οπότε οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. Είναι γεγονός πως, η μέση κατανάλωση του συγκεκριμένου κινητήρα είναι 1,2 λτ./100 χλμ. υψηλότερη και τα τέλη κυκλοφορίας που προκύπτουν είναι 147,4 euro, αλλά η Octavia5 1,2 ΤSI κοστίζει 4.200 ευρώ λιγότερο (μετά τις εκπττώσεις που ισχύουν και για τα δύο μοντέλα). Αν φυσικά μιλάμε για την ίδια έκδοση εξοπλισμού Ambiente με την οποία ξεκινάει η πετρελαιοκίνητη Octavia5, γιατί η 1,2 TSI ξεκινάει από την Comfort με την οποία η διαφορά φτάνει στις 5.650 euro. Είναι λοιπόν προφανές πως ουσιαστικό όφελος από την επιλογή της πετρελαιοκίνητης έκδοσης θα έχει εκείνος που το οδηγικό του μενού περιλαμβάνει πολλά χιλιόμετρα.
Κινητήρας- Επιδόσεις: Κερδίζει την βενζίνη!
dans lequel sera 1,6 common rail turbodiesel της Octavia5 κερδίζει τις εντυπώσεις με τη ροπή και την οικονομία καυσίμου του. Μόνο στο ρελαντί ακούγεται σα ντίζελ, ενώ δε λείπουν και κάποιοι κραδασμοί που φθάνουν στο πόδι. Κατά τα άλλα, δεν είναι νωθρός στις χαμηλές στροφές, ανεβάζει με ευκολία, δεν παράγει ιδιαίτερο θόρυβο και κινεί την Octavia5 ιδιαίτερα αποτελεσματικά. Oui oui, σε άμεση αντιπαράθεση με την έκδοση 1,2 STI, το μοντέλο που δοκιμάσαμε ήταν ελάχιστα γρηγορότερο στα 0-100 χλμ./ώρα και εμφανώς πιο πρόθυμο στις ρεπρίζ (η έκδοση 1,2 TSI έχει 6άρι κιβώτιο πάντως). Η κατανάλωση πάντως αποτελεί βασικό προσόν και φτάνει μόλις στα 4,5 λτ./100 χλμ. (εκπομπές CO2 119 g/km). 

source : autotriti.gr
Non classé

ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ : Η σήραγγα «έδειξε» ναό

Είναι του 10ου αιώνα, ο πρώτος αυτής της εποχής που βρέθηκε στην περιοχή και ήρθε «στο φως» έπειτα από έργα στον Κίσαβο

Ενας ναός της μεσοβυζαντινής περιόδου, ο μοναδικός που εντοπίστηκε στην περιοχή, με μεταγενέστερης χρονολόγησης νεκροταφείο, ανασκάπτεται στην κοιλάδα των Τεμπών, στο πλαίσιο των εργασιών για τη διάνοιξη των σηράγγων στον Κίσαβο. Τα πρώτα στοιχεία για τον βυζαντινό ναό παρουσίασε σε εκδήλωση του σωματείου για το περιβάλλον «Δρυάς», που έγινε στη Λάρισα, η αρχαιολόγος, αναπληρώτρια προϊσταμένη της 7ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, Σταυρούλα Σδρόλια.
«Βρέθηκαν ίχνη από δύο κτιστές τράπεζες ιερού βήματος, τόσο στην κεντρική κόγχη όσο και στη νότια, δείγμα ότι υπήρχε τελευταία διαμορφωμένο παρεκκλήσιο», είπε η κ. Σδρόλια στο «Εθνος» και συμπλήρωσε: «η βόρεια στοά σώζεται σε χαμηλότερο επίπεδο και παρουσιάζει ίχνη παλιότερης φάσης σε σχέση με εκείνη του υπόλοιπου κτιρίου».
Ο ναός χρονολογείται στον 10ο και 11ο αιώνα και δεν αποκλείεται να καταστράφηκε από φωτιά κατά την περίοδο της κατάκτησης των φράγκων το 1024. Ανήκει στον τύπο του δρομικού ναού με περίστωο, διαστάσεων 12Χ11,60 μέτρα, που φέρει στα ανατολικά 3 ημικυκλικές κόγχες. Στον περιβάλλοντα χώρο του ναού βρέθηκε νεκροταφείο και ανασκάφτηκαν πολλοί τάφοι, αρκετοί από τους οποίους είναι επιμελημένης κατασκευής, που δείχνει ότι το κοιμητήριο είχε οργάνωση και διάρκεια.
«Μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί 50 τάφοι, ενώ η ανασκαφή συνεχίζεται και τόσο οι πολλαπλές ταφές όσο και η συχνή παρουσία μικρών παιδιών μπορούν να αποδοθούν σε επιδημία ή άλλη καταστροφή», ανέφερε η κ. Σδρόλια.Από τα λιγοστά ευρήματα των τάφων, φαίνεται ότι χρονολογούνται στον 12ο αι., ενώ ο ναός μπορεί να τοποθετηθεί στην αμέσως προγενέστερη περίοδο.
Οι αρχαιολόγοι επισημαίνουν πως η έλλειψη κεραμικών και άλλων ευρημάτων στον ναό δυσκολεύουν στη χρονολόγηση του και εκτιμούν ότι θα έχουν ασφαλή συμπεράσματα όταν ολοκληρωθεί η ανασκαφή και προχωρήσει η μελέτη του υλικού. «Το σημαντικό είναι πως αποτελεί τον πρώτο ναό αυτής της εποχής που εντοπίστηκε στην περιοχή των Τεμπών, και είναι δελεαστική η υπόθεση της σύνδεσής του με την επισκοπή του Λυκοστομίου (Τέμπη), που αναφέρεται στις βυζαντινές πηγές από τον 10ο αιώνα και δεν έχει ταυτιστεί μέχρι σήμερα, ενώ είναι γνωστό ότι μεταφέρεται αργότερα ?μεταξύ 13ου και 15ου αιώνα- στον Πλαταμώνα», δήλωσε η κ. Σδρόλια.
Ο ναός βρίσκεται στα ανατολικά του μεγάλου και σπουδαίου βυζαντινού πανδοχείου και σε απόσταση μόλις 15 μέτρων από αυτό. Το πανδοχείο είναι ένα μεγάλο, ορθογώνιο οικοδόμημα, μήκους 27 μέτρων και πλάτους 7 mètres, με τοίχους πλάτους 1 μέτρου, κτισμένο στη θέση ρωμαϊκού σταθμού. Η κατασκευή του πανδοχείου τοποθετείται στην εποχή του αυτοκράτορα Θεόφιλου (829-842), και μάλιστα κάτω από το συγκρότημα εντοπίστηκαν ίχνη ελληνιστικής κατοίκησης και τμήμα νεκροταφείου.
Το χάνι, έκτασης 500 τ.μ., πρόσφερε ανάσα ξεκούρασης, καλό φαγητό και κρασί στους ταξιδιώτες που περπατούσαν σχεδόν 3 ώρες με τα πόδια μέσα στην κοιλάδα, για να φτάσουν στη Λάρισα ή στη Βόρεια Ελλάδα.
source : ethnos.gr

Non classé

14le Festival du Documentaire de Thessalonique: Οι πρώτες εικόνες

Σημαντικά ντοκιμαντέρ σκηνοθετών όπως οι Βέρνερ Χέρτζογκ, Τζαφάρ Παναχί και Πατρίσιο Γκουσμάν θα προβληθούν από τις από τις 9 jusqu'à 18 De Mars.
Με μια υποψηφιότητα για τα προσεχή Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, αποκαλυπτικές μαρτυρίες και ένα θέμα που κυριαρχεί ακόμη στην επικαιρότητα των αμερικανικών ΜΜΕ, το ντοκιμαντέρ «Paradise Lost 3: Purgatory»deΤζο ΜπέρλιντζερetΜπρους Σινόφσκι, ολοκληρώνει την τριλογία που ξεκίνησε το 1996 με το «Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hill» και συνεχίστηκε το 2000 με το «Paradise Lost: Revelations».

Το φιλμ ρίχνει φως στους αποτρόπαιους φόνους τριών παιδιών στο Ουέστ Μέμφις του Aρκάνσας σε μια υπόθεση, που έγινε γνωστή ως «West Memphis Three» και πήρε τεράστιες διαστάσεις στα ΜΜΕ, κυρίως εξαιτίας του πρώτου ντοκιμαντέρ των δημιουργών: αποτέλεσμα ήταν η επανεξέταση του θέματος, με νέα στοιχεία (βασισμένα σε DNA). Presque 16 χρόνια αργότερα, η εμμονή για την φανέρωση της αλήθειας και η ακτιβιστική διάθεση των σκηνοθετών, καταγράφθηκε στο «Paradise Lost 3: Purgatory» με ένα απροσδόκητο (για τα δεδομένα του δικαστικού συστήματος) φινάλε: Οι τρεις νεαροί που είχαν κατηγορηθεί για τις δολοφονίες αποφυλακίστηκαν στο τέλος του 2011 λόγω έλλειψης στοιχείων και ζουν ελεύθεροι.

Το «Paradise Lost 3: Purgatory» δεν είναι το μόνο ντοκιμαντέρ που αναφέρεται στο αμερικανικό δικαστικό σύστημα καθώς ακόμα μια υπόθεση δολοφονίας που συγκλόνισε τις ΗΠΑ, βρίσκεται στην καρδιά του «Into the Abyss: A Tale of Death, a Tale of Life»που σκηνοθέτησε ο διακεκριμένος γερμανός σκηνοθέτηςΒέρνερ Χέρτσογκ. Ο φακός του παρακολουθεί την ιστορία του 28χρονου Μάικλ Πέριπου καταδικάστηκε σε θανατική ποινή και του συνεργού τουΤζέισον Μπερκέτπου εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης. Σε αυτή την περίπτωση όμως, ο Χέρτζογκ δεν αμφισβητεί την ενοχή των κατηγορούμενων. Επικεντρώνεται στον αντίκτυπο της υπόθεσης στα συγγενικά πρόσωπα τόσο των δολοφονημένων, όσο και των καταδικασθέντων.
Ορμώμενος από το προσωπικό ενδιαφέρον του για την αστρονομία, ο χιλιανός σκηνοθέτηςΠατρίσιο Γκουσμάν με το «Nostalgia for the light»υπέγραψε ένα ασυνήθιστο πολιτικό σχόλιο για την καταπιεσμένη υπό το καθεστώς Πινοσέτ, Χιλή. Αστρονόμοι, αρχαιολόγοι, αλλά και συγγενείς των «εξαφανισμένων» θυμάτων της δικτατορίας, εξερευνούν το παρελθόν, ο καθένας από τη δική του σκοπιά και με φόντο την έρημο της Ατακάμα,
Τέσσερις αντίποδες της Γης (Αργεντινή – Κίνα, Χιλή – Russie, USA – Αφρική, Ισπανία -Νέα Ζηλανδία) καθηλώνουν το θεατή με όλες τις «ηχηρές» αντιθέσεις και ομοιότητές τους στο «Vivan Las Antipodas!»του πολυβραβευμένου δημιουργούΒίκτορ Κοσακόφσκι και τέλος ένα εκ των έσω μανιφέστο ενάντια στο απολυταρχικό ιρανικό καθεστώς, έτσι όπως το βιώνει για ένα 24ωρο από την καθημερινότητά του οΤζαφάρ Παναχί, διακηρύσσει η ταινίαThis is not a film: εν αναμονή της ετυμηγορίας για την έφεσή του, εγκλωβισμένος σε κατ’ οίκον περιορισμό, ο Παναχί γίνεται πρωταγωνιστής μπροστά στην κάμερα του ομότεχνού του Μοχτάμπα Μιρταχμάσμπαλλά και συν-σκηνοθέτης, μέσω του iPhone του, σε μια θαρραλέα πράξη διαμαρτυρίας, αφιερωμένη στους ιρανούς κινηματογραφιστές.

Να σημειωθεί ότι οι ταινίες χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.

source : tovima.gr
Non classé

ΒΙΒΛΙΟ : Φρίντα Κάλο. Η ζωή μιας αδάμαστης γυναίκας: Λίντε Ζάλμπερ

Η βιογραφία της σπουδαίας και διάσημης ζωγράφου Φρίντα Κάλο γραμμένη απο την Λίντε Ζαλμπερ με τίτλο Φρίντα Κάλο – Η ζωή μιας αδάμαστης γυναίκας, κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Μελάνι.
«Δεν είμαι άρρωστη. Είμαι σπασμένη. Αλλά είμαι ευτυχισμένη όσο μπορώ να ζωγραφίζω»
«Σαν κορδέλα τυλιγμένη γύρω από μια βόμβα». Έτσι χαρακτήρισε ο Αντρέ Μπρετόν την τέχνη της Φρίντα Κάλο. Ο χαρακτηρισμός ωστόσο θα μπορούσε να αναφέρεται στην ίδια τη ζωγράφο με τα φανταχτερά, πολύχρωμα μεξικάνικα φορέματά της πάνω από ένα σώμα σακατεμένο, γεμάτο πόνο, αλλά και άγρια λαχτάρα για τη ζωή. ‘Αλλοι την χαρακτήρισαν «Αγία της γυναικείας τέχνης». ‘Αλλοι γνωρίζουν κυρίως τη θυελλώδη ερωτική της ζωή, το πάθος της για τον έρωτα της ζωής της, τον Μεξικανό ζωγράφο Ντιέγο Ριβέρα, τον οποίο παντρεύτηκε δύο φορές, αλλά και τους πολλούς εραστές της, άντρες και γυναίκες, ανάμεσα στους οποίους και ο εξόριστος τότε στο Μεξικό Λέον Τρότσκι. Κυρίως όμως, η Φρίντα Κάλο είναι μια από τις σπουδαιότερες ζωγράφους του 20ού αιώνα, η πρώτη ίσως, που τόλμησε να παραβιάσει τους ανδρικούς κανόνες που όριζαν ως τότε την τέχνη και μία από τις ελάχιστες γυναίκες της εποχής της που κατάφερε να ζήσει με τόση ελευθερία και ένταση ξεπερνώντας τον πόνο και την ασθένεια και αποκαλύπτοντας απόλυτα τον εαυτό της μέσα από το έργο της.
Ούτε ο Ντεραίν, ούτε εσύ, ούτε εγώ, κανένας μας δε μπορεί να φτιάξει ένα κεφάλι όπως το φτιάχνει η Φρίντα.
Πάμπλο Πικάσο
Η τέχνη της σίγουρα δεν είναι η τέλεια μέθοδος να ανακαλύψει κανείς τον εαυτό του και, ασχέτως εξωτερικής εμφάνισης να τον κάνει ωραιότερο. Είναι κάτι πολύ περισσότερο. Ένα πλησίασμα στον εαυτό μας, σε αυτό που μπορεί να γίνει, στο «όχι ακόμα» – τίποτα δε θεωρείται τελειωτικό, όλο κάτι προστίθεται – μια αναζήτηση της φόρμας η οποία, όταν βρεθεί, ανταποκρίνεται στην αισθητική του Γιέιτς: «όλα μεταμορφώνονται, αλλάζουν τελείως. Προκύπτει μια φρικτή ομορφιά.»
Κάρλος Φουέντες, Εικονογραφημένο ημερολόγιο, 1995
Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Η Λίντε Ζάλμπερ διδάκτωρ Ψυχολογίας και ψυχοθεραπεύτρια γεννήθηκε το 1944 στο Τυτζ της Πομερανίας και εργάζεται στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας. Ειδικότητά της η σχέση ανάμεσα στη ζωή και το έργο ενός καλλιτέχνη. De la 1983 ζωγραφίζει. Συγγραφέας των μονογραφιών: Αναίς Νιν (1992) και Μάρλεν Ντήντριχ (2001) και της βιογραφίας Χίλιες και μία γυναίκες, η ιστορία της Αναίς Νιν. Το βιβλίο της Λου Αντρέας Σαλομέ, η βιογραφία μιας μοιραία γυναίκας, (2005)  κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι.
source : culturenow.gr
Non classé

ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ : Η σήραγγα «έδειξε» ναό

Είναι του 10ου αιώνα, ο πρώτος αυτής της εποχής που βρέθηκε στην περιοχή και ήρθε «στο φως» έπειτα από έργα στον Κίσαβο

Ενας ναός της μεσοβυζαντινής περιόδου, ο μοναδικός που εντοπίστηκε στην περιοχή, με μεταγενέστερης χρονολόγησης νεκροταφείο, ανασκάπτεται στην κοιλάδα των Τεμπών, στο πλαίσιο των εργασιών για τη διάνοιξη των σηράγγων στον Κίσαβο. Τα πρώτα στοιχεία για τον βυζαντινό ναό παρουσίασε σε εκδήλωση του σωματείου για το περιβάλλον «Δρυάς», που έγινε στη Λάρισα, η αρχαιολόγος, αναπληρώτρια προϊσταμένη της 7ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, Σταυρούλα Σδρόλια.
«Βρέθηκαν ίχνη από δύο κτιστές τράπεζες ιερού βήματος, τόσο στην κεντρική κόγχη όσο και στη νότια, δείγμα ότι υπήρχε τελευταία διαμορφωμένο παρεκκλήσιο», είπε η κ. Σδρόλια στο «Εθνος» και συμπλήρωσε: «η βόρεια στοά σώζεται σε χαμηλότερο επίπεδο και παρουσιάζει ίχνη παλιότερης φάσης σε σχέση με εκείνη του υπόλοιπου κτιρίου».
Ο ναός χρονολογείται στον 10ο και 11ο αιώνα και δεν αποκλείεται να καταστράφηκε από φωτιά κατά την περίοδο της κατάκτησης των φράγκων το 1024. Ανήκει στον τύπο του δρομικού ναού με περίστωο, διαστάσεων 12Χ11,60 μέτρα, που φέρει στα ανατολικά 3 ημικυκλικές κόγχες. Στον περιβάλλοντα χώρο του ναού βρέθηκε νεκροταφείο και ανασκάφτηκαν πολλοί τάφοι, αρκετοί από τους οποίους είναι επιμελημένης κατασκευής, που δείχνει ότι το κοιμητήριο είχε οργάνωση και διάρκεια.
«Μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί 50 τάφοι, ενώ η ανασκαφή συνεχίζεται και τόσο οι πολλαπλές ταφές όσο και η συχνή παρουσία μικρών παιδιών μπορούν να αποδοθούν σε επιδημία ή άλλη καταστροφή», ανέφερε η κ. Σδρόλια.Από τα λιγοστά ευρήματα των τάφων, φαίνεται ότι χρονολογούνται στον 12ο αι., ενώ ο ναός μπορεί να τοποθετηθεί στην αμέσως προγενέστερη περίοδο.
Οι αρχαιολόγοι επισημαίνουν πως η έλλειψη κεραμικών και άλλων ευρημάτων στον ναό δυσκολεύουν στη χρονολόγηση του και εκτιμούν ότι θα έχουν ασφαλή συμπεράσματα όταν ολοκληρωθεί η ανασκαφή και προχωρήσει η μελέτη του υλικού. «Το σημαντικό είναι πως αποτελεί τον πρώτο ναό αυτής της εποχής που εντοπίστηκε στην περιοχή των Τεμπών, και είναι δελεαστική η υπόθεση της σύνδεσής του με την επισκοπή του Λυκοστομίου (Τέμπη), που αναφέρεται στις βυζαντινές πηγές από τον 10ο αιώνα και δεν έχει ταυτιστεί μέχρι σήμερα, ενώ είναι γνωστό ότι μεταφέρεται αργότερα ?μεταξύ 13ου και 15ου αιώνα- στον Πλαταμώνα», δήλωσε η κ. Σδρόλια.
Ο ναός βρίσκεται στα ανατολικά του μεγάλου και σπουδαίου βυζαντινού πανδοχείου και σε απόσταση μόλις 15 μέτρων από αυτό. Το πανδοχείο είναι ένα μεγάλο, ορθογώνιο οικοδόμημα, μήκους 27 μέτρων και πλάτους 7 mètres, με τοίχους πλάτους 1 μέτρου, κτισμένο στη θέση ρωμαϊκού σταθμού. Η κατασκευή του πανδοχείου τοποθετείται στην εποχή του αυτοκράτορα Θεόφιλου (829-842), και μάλιστα κάτω από το συγκρότημα εντοπίστηκαν ίχνη ελληνιστικής κατοίκησης και τμήμα νεκροταφείου.
Το χάνι, έκτασης 500 τ.μ., πρόσφερε ανάσα ξεκούρασης, καλό φαγητό και κρασί στους ταξιδιώτες που περπατούσαν σχεδόν 3 ώρες με τα πόδια μέσα στην κοιλάδα, για να φτάσουν στη Λάρισα ή στη Βόρεια Ελλάδα.
source : ethnos.gr

Non classé

14le Festival du Documentaire de Thessalonique: Οι πρώτες εικόνες

Σημαντικά ντοκιμαντέρ σκηνοθετών όπως οι Βέρνερ Χέρτζογκ, Τζαφάρ Παναχί και Πατρίσιο Γκουσμάν θα προβληθούν από τις από τις 9 jusqu'à 18 De Mars.
Με μια υποψηφιότητα για τα προσεχή Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, αποκαλυπτικές μαρτυρίες και ένα θέμα που κυριαρχεί ακόμη στην επικαιρότητα των αμερικανικών ΜΜΕ, το ντοκιμαντέρ «Paradise Lost 3: Purgatory»deΤζο ΜπέρλιντζερetΜπρους Σινόφσκι, ολοκληρώνει την τριλογία που ξεκίνησε το 1996 με το «Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hill» και συνεχίστηκε το 2000 με το «Paradise Lost: Revelations».

Το φιλμ ρίχνει φως στους αποτρόπαιους φόνους τριών παιδιών στο Ουέστ Μέμφις του Aρκάνσας σε μια υπόθεση, που έγινε γνωστή ως «West Memphis Three» και πήρε τεράστιες διαστάσεις στα ΜΜΕ, κυρίως εξαιτίας του πρώτου ντοκιμαντέρ των δημιουργών: αποτέλεσμα ήταν η επανεξέταση του θέματος, με νέα στοιχεία (βασισμένα σε DNA). Presque 16 χρόνια αργότερα, η εμμονή για την φανέρωση της αλήθειας και η ακτιβιστική διάθεση των σκηνοθετών, καταγράφθηκε στο «Paradise Lost 3: Purgatory» με ένα απροσδόκητο (για τα δεδομένα του δικαστικού συστήματος) φινάλε: Οι τρεις νεαροί που είχαν κατηγορηθεί για τις δολοφονίες αποφυλακίστηκαν στο τέλος του 2011 λόγω έλλειψης στοιχείων και ζουν ελεύθεροι.

Το «Paradise Lost 3: Purgatory» δεν είναι το μόνο ντοκιμαντέρ που αναφέρεται στο αμερικανικό δικαστικό σύστημα καθώς ακόμα μια υπόθεση δολοφονίας που συγκλόνισε τις ΗΠΑ, βρίσκεται στην καρδιά του «Into the Abyss: A Tale of Death, a Tale of Life»που σκηνοθέτησε ο διακεκριμένος γερμανός σκηνοθέτηςΒέρνερ Χέρτσογκ. Ο φακός του παρακολουθεί την ιστορία του 28χρονου Μάικλ Πέριπου καταδικάστηκε σε θανατική ποινή και του συνεργού τουΤζέισον Μπερκέτπου εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης. Σε αυτή την περίπτωση όμως, ο Χέρτζογκ δεν αμφισβητεί την ενοχή των κατηγορούμενων. Επικεντρώνεται στον αντίκτυπο της υπόθεσης στα συγγενικά πρόσωπα τόσο των δολοφονημένων, όσο και των καταδικασθέντων.
Ορμώμενος από το προσωπικό ενδιαφέρον του για την αστρονομία, ο χιλιανός σκηνοθέτηςΠατρίσιο Γκουσμάν με το «Nostalgia for the light»υπέγραψε ένα ασυνήθιστο πολιτικό σχόλιο για την καταπιεσμένη υπό το καθεστώς Πινοσέτ, Χιλή. Αστρονόμοι, αρχαιολόγοι, αλλά και συγγενείς των «εξαφανισμένων» θυμάτων της δικτατορίας, εξερευνούν το παρελθόν, ο καθένας από τη δική του σκοπιά και με φόντο την έρημο της Ατακάμα,
Τέσσερις αντίποδες της Γης (Αργεντινή – Κίνα, Χιλή – Russie, USA – Αφρική, Ισπανία -Νέα Ζηλανδία) καθηλώνουν το θεατή με όλες τις «ηχηρές» αντιθέσεις και ομοιότητές τους στο «Vivan Las Antipodas!»του πολυβραβευμένου δημιουργούΒίκτορ Κοσακόφσκι και τέλος ένα εκ των έσω μανιφέστο ενάντια στο απολυταρχικό ιρανικό καθεστώς, έτσι όπως το βιώνει για ένα 24ωρο από την καθημερινότητά του οΤζαφάρ Παναχί, διακηρύσσει η ταινίαThis is not a film: εν αναμονή της ετυμηγορίας για την έφεσή του, εγκλωβισμένος σε κατ’ οίκον περιορισμό, ο Παναχί γίνεται πρωταγωνιστής μπροστά στην κάμερα του ομότεχνού του Μοχτάμπα Μιρταχμάσμπαλλά και συν-σκηνοθέτης, μέσω του iPhone του, σε μια θαρραλέα πράξη διαμαρτυρίας, αφιερωμένη στους ιρανούς κινηματογραφιστές.
Να σημειωθεί ότι οι ταινίες χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.

source : tovima.gr