Η εξέλιξη της Porsche 918 Spyder

Η εξωτική Porsche 918 Spyder βρίσκεται στο τελικό στάδιο της εξέλιξής της και η θρυλική φίρμα έδωσε στη δημοσιότητα σχετικές φωτογραφίες και στοιχεία.
Το νέο και οικολογικό supercar της γερμανικής εταιρείας θα αντικαταστήσει την Carrera GT και αναμένεται να παρουσιαστεί το 2013. Η νέα 918 Spyder είναι ένα οικολογικού χαρακτήρα supercar, το οποίο υιοθετεί την plug-in υβριδική τεχνολογία κινούμενο από ένα μηχανικό σύνολο βενζίνης και δύο «παράλληλους» ηλεκτροκινητήρες. Πίσω από την πλάτη των δύο επιβατών βρίσκεται ένας ατμοσφαιρικός V8 βενζινοκινητήρας, με χωρητικότητα 4,6 λίτρων και όριο περιστροφής του τις 9.000 σ.α.λ., ο οποίος θα αποδίδει περί τους 570 horsepower. Υπάρχουν όμως και δύο ηλεκτροκινητήρες, έναν για τον εμπρός άξονα (με σταθερή σχέση μετάδοσης) και έναν για τον πίσω, ο οποίος θα αποτελεί ουσιαστικά τον αρωγό του βενζινοκινητήρα. Σε ότι αφορά στην απόδοση τους, σύμφωνα με την Porsche η αποδιδόμενη ισχύς για αυτόν που βρίσκεται στο εμπρός μέρος θα είναι 122 ίπποι και για εκείνον που βρίσκεται πίσω, 109 ίπποι.

Συνδυαστικά, το όλο «πακέτο», θα αποδίδει 770 horsepower, τιμή που καθιστά τη νέα 918 Spyder ως την ισχυρότερη Porsche ευρείας παραγωγής στην ιστορία της μάρκας. Σε ότι αφορά τη ροπή, συνδυαστικά η μέγιστη τιμή της θα υπερβαίνει τα 750 Nm. THE 918 Spyder θα είναι σε θέση να επιταχύνει από 0-100 χλμ./ώρα σε χρόνο μικρότερο των 3 δλ., ενώ η τελική θα είναι πάνω από 325 km / h (125 χλμ./ώρα όταν το αυτοκίνητο οδηγείται αποκλειστικά ως ηλεκτροκίνητο και μέχρι 25 χλμ.). Και όλα αυτά, με τη μέση κατανάλωση 3 λτ/100 χλμ (CO2: 70 gr / km. Η μήκους 4,643 μ. latitudinal 1,94 μ. και ύψους 1,167 μ. 918 Spyder θα διαθέτει πέντε προεπιλεγμένα προγράμματα λειτουργίας (E-Power, Hybrid, Sport Hybrid, Race Hybrid και Hot Lap), ενεργές αναρτήσεις PASM με διπλά ψαλίδια εμπρός και πολλαπλούς συνδέσμους πίσω, κεραμικά φρένα και ηλεκτρομηχανικό σύστημα διεύθυνσης.

Source : autotriti.gr

C. Καφετζόπουλος: «Είμαστε άφραγκοι παντού»

Ο νεαρός ηθοποιός με το «βαρύ επώνυμο» κάνει το ουσιαστικό ντεμπούτο του στο θέατρο

Είναι η πρώτη φορά που ο Γιώργος Καφετζόπουλος παίζει στο θέατρο και…. μιλάει _αφού οι δύο προηγούμενες συμμετοχές του ήταν στις παραστάσεις του Δημήτρη Παπαϊωάννου «Μέσα» and «Πουθενά». Ερμηνεύει τον Τζέρι στην «Ιστορία του ζωολογικού κήπου» του Εντουαρντ Αλμπι, ή καλύτερα στο «The Zoo Story», όπως έχουν διατηρήσει τον πρωτότυπο τίτλο στο θέατρο Βeton 7 όπου παίζεται το έργο. Ο 27χρονος ηθοποιός κάνει ουσιαστικά φέτος το επίσημο ντεμπούτο του, τόσο με την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους όπου πρωταγωνιστεί _«Τα κωλόπαιδα», όσο και με το θεατρικό, όπου παίζει. Απόφοιτος της δραματικής σχολής της Νέλλης Καρρά, η οποία και σκηνοθετεί την παράσταση, ο πρωτότοκος γιος του Αντώνη Καφετζόπουλου, μπαίνει στον χώρο, δίνοντας το πρώτο στίγμα μιας πορείας που δεν ακολουθεί την πεπατημένη….

«Δεν υπάρχει δουλειά κι ούτε είναι εύκολο να βρούμε», says, εξηγώντας την ανάγκη του για θέατρο: «Είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε πολλά πράγματα, κάποια χάλια κι άλλα, ελπίζω, better, ώστε να δώσουμε κι εμείς το δικό μας παρών. Ξέρω όμως πόσο δύσκολα είναι πλέον όλα». Η επιλογή αυτής της Ιστορίας του Αλμπι έχει την αφετηρία της στη σχολή του, αφού εκεί, μαζί με τον φίλο και συμμαθητή του Μάνο Στεφανάκη την είχαν επιλέξει στην πτυχιακή τους, στο πλαίσιο των σύγχρονων έργων. Τότε είχαν διαλέξει να ανταλλάσσουν τους ρόλους επί σκηνής _τώρα τους μοίρασαν ανάλογα και με τις ιδιοσυγκρασίες τους.

«Νομίζω ότι σε έργα όπως αυτό ο Αλμπι εξευτελίζει την κοινωνία. Ενδεχομένως ο περιθωριακός θα μπορούσε να είναι ακόμα και σπουδαίος συγγραφέας, αλλά η κοινωνία δεν του το επέτρεψε. Νομίζω ότι όλοι, εν δυνάμει, θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλά, αλλά η κοινωνία μας χωρίζει. Ο Τσέρι και ο Πίτερ θα μπορούσαν να είναι και φίλοι….». Ο ίδιος άλλωστε πιστεύει ότι οι άλλοι μας φοράνε ταμπέλες και μας βάζουν σε ρόλους.

Με δεδομένη την οικειότητα που ανέπτυξε από μικρός με τον χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου, λόγω του πατέρα του, ο Γιώργος Καφετζόπουλος στράφηκε στην τεχνική, με στόχο την επαγγελματική προετοιμασία για να αντιμετωπίσει την οθόνη και το σανίδι. «Το πιο σημαντικό είναι να μαθαίνεις. Κι εγώ προσπαθώ να είμαι ανοιχτός σ΄αυτό. Να ψάχνω, να μαθαίνω, να ακούωΑπ΄τον πατέρα μου σίγουρα θα έχω πάρει πράγματα, αλλά ουδέποτε μου έκανε μάθημα. Παρατηρώντας τον μάθαινα και μαθαίνω. Κι ίσως αυτή η χαλαρότητα που έχει στην αντιμετώπιση των πραγμάτων να με έχει επηρεάσει κι εμένα…. Πιστεύω σ΄αυτή τη χαλαρή προσέγγιση. Γιατί στην Ελλάδα είναι περίεργα τα πράγματα και κυρίως στην τέχνη. Είμαστε άφραγκοι παντού. Εχουμε ηθοποιάρες που δεν μπορούσε να τους δούμε γιατί είναι άφραγκοιΓι΄αυτό κι εγώ αφήνω τα πράγματα να παίρνουν τον δρόμο τους. Είμαι cool». Οσο για το ηχηρό του επώνυμο, μοιάζει να το έχει κι αυτό αντιμετωπίσει χαλαρά: «Έχει να κάνει με τους άλλους κι όχι με μένα. Οποιος είναι σοβαρός δεν ασχολείται μ΄αυτά τα πράγματα. Αλλά ποτέ δεν σκέφθηκα να το αλλάξω…..».

Μια τυχαία συνάντηση, ένα απόγευμα Κυριακής στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης: Ο Πίτερ είναι ένας επιτυχημένος εργαζόμενος οκογενειάρχης, αυτός που νομίζουμε ότι θα θέλαμε να είμαστε όλοι. On the contrary, ο Τζέρι, είναι ο μοναχικός τύπος που ζει στο περιθώριο της κοινωνίας. Σε μια προσπάθεια επικοινωνίας, ο Τζέρι θα εισβάλει στον μικρόκοσμο του Πίτερ και η ως τότε ισορροπία θα κλονισθεί. Μαζί της θα καταρρεύσουν και τα τείχη που χωρίζουν τους κόσμους τους ενώ οι δύο τους, σαν ζώα, θα θελήσουν να υπερασπιστούν μέχρι θανάτου την ύπαρξή τους. Το πρώτο έργο του αμερικανού συγγραφέα, αν και γράφτηκε το 1958, μοιάζει εξαιρετικά σημερινό. Ενας χρόνο μετά παίχτηκε για πρώτη φορά στο Schiller Theater Werkstatt του Δυτικού Βερολίνου. Ακολούθησε η Αμερική, το1960στο Provincetown Playhouse. Το «The Zoo Story» είναι ένα μονόπρακτο που διερευνά την μοναξιά, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία, σε έναν κόσμο που δίνει προτεραιότητα στην υλική υπόσταση του ανθρώπου. Το χαρακτήρισαν «κωμικό δράμα» με μαύρο χιούμορ και σασπένς: Παράλληλα είναι και μια τοιχογραφία της ανθρώπινης ψυχής, σε αναζήτηση ευτυχίας και ισοροπίας….
Μυρτώ Λοβέρδου

* THE IDENTITY OF THE SHOW
«Τhe Zoo Story» του Εντουαρντ Αλμπι. Direction: Νέλλη Καρρά. Translation: Ιφιγένεια Ντούμη. Ηχητικός σχεδιασμός: Ανρί Κεργκομάρ. Σχεδιασμός φώτων: Θωμάς Οικονομάκος. Κινησιολογία, Σκηνική Πάλη: Θάνος Δερμάτης. Photos: Γιάννης Καλογρίδης. They play: Γιώργος Καφετζόπουλος, Μάνος Στεφανάκης
* WHEN & WHERE
θέατρο Beton 7, Πύδνας 7, tel. 210-7512.625
Παραστάσεις κάθε Δευτέρα και Τρίτη ως τις 10 April, at 21.15
Tickets 10 euro

Source : tovima.gr

Χάρης Χριστόπουλος : Πόσο δύσκολος είναι ο ρόλος του κριτή;

Για το ρόλο του κριτή στο «Ελλάδα Έχεις Ταλέντο», μίλησε στα «Κορίτσια για σπίτι» ο Χάρης Χριστόπουλος.

Πόσο δύσκολος είναι αυτός ο ρόλος; «Πρέπει πολύ γρήγορα να καταλαβαίνεις τι γίνεται. Γι’ αυτό έχουμε κι ένα κουμπί και το πατάμε. Αυτοί που έχουν ταλέντο, από τα δυο- τρία πρώτα δευτερόλεπτα ξεχωρίζουν. Το βλέπουν όλοι μέσα στην αίθουσα. Δεν είναι ανάγκη κάποιος να κάνει τον κριτή. also, παίρνει τα ίδια δευτερόλεπτα ή λιγότερα όταν δεν έχει ταλέντο κάποιος. Είναι ειρωνεία αυτό και επίσης το καταλαβαίνουν όλοι. Οπότε, δεν θα έλεγα ότι είναι πολύ δύσκολος ο ρόλος του κριτή. Θέλει μια ισορροπία μόνο, γιατί μερικοί μπορεί να το πάρουν κατάκαρδα και μπορεί να απογοητευτούν» εξήγησε ο γνωστός φωτογράφος.

Source : yupi.gr

Memos Begnis : With whom he would not like to work again;

Memos Begnis spoke on the camera of the show "Girls for home", not hesitating to make particularly scathing comments about some of his colleagues.

"I can not stand the swarms. I can not stand arrogance and the cane. I have been blamed for all three, because I am a person who - even before I start this job- when i meet someone, I'm not in good spirits. I'm a little far away, because that's my character. I'm a little skeptical. But when you do this job and suddenly people know you and your colleague sees you a little distant, he will tell you that he is naked and riding. I do not care about someone who is riding. And it bothers me a lot when I see it in the space "said the 37-year-old actor.

He admitted that there are colleagues with whom he would not like to work again: "There are two or three such people, who have brought me to the amen. But, I do not get angry at shooting. "Only if someone does something strange to me," he said, while he stressed that he would not work with such people again even if he needed the job: "Never. "My dignity matters more than having a job," he commented characteristically.

Source : yupi.gr

C. Καφετζόπουλος: «Είμαστε άφραγκοι παντού»

Ο νεαρός ηθοποιός με το «βαρύ επώνυμο» κάνει το ουσιαστικό ντεμπούτο του στο θέατρο

Είναι η πρώτη φορά που ο Γιώργος Καφετζόπουλος παίζει στο θέατρο και…. μιλάει _αφού οι δύο προηγούμενες συμμετοχές του ήταν στις παραστάσεις του Δημήτρη Παπαϊωάννου «Μέσα» and «Πουθενά». Ερμηνεύει τον Τζέρι στην «Ιστορία του ζωολογικού κήπου» του Εντουαρντ Αλμπι, ή καλύτερα στο «The Zoo Story», όπως έχουν διατηρήσει τον πρωτότυπο τίτλο στο θέατρο Βeton 7 όπου παίζεται το έργο. Ο 27χρονος ηθοποιός κάνει ουσιαστικά φέτος το επίσημο ντεμπούτο του, τόσο με την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους όπου πρωταγωνιστεί _«Τα κωλόπαιδα», όσο και με το θεατρικό, όπου παίζει. Απόφοιτος της δραματικής σχολής της Νέλλης Καρρά, η οποία και σκηνοθετεί την παράσταση, ο πρωτότοκος γιος του Αντώνη Καφετζόπουλου, μπαίνει στον χώρο, δίνοντας το πρώτο στίγμα μιας πορείας που δεν ακολουθεί την πεπατημένη….

«Δεν υπάρχει δουλειά κι ούτε είναι εύκολο να βρούμε», says, εξηγώντας την ανάγκη του για θέατρο: «Είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε πολλά πράγματα, κάποια χάλια κι άλλα, ελπίζω, better, ώστε να δώσουμε κι εμείς το δικό μας παρών. Ξέρω όμως πόσο δύσκολα είναι πλέον όλα». Η επιλογή αυτής της Ιστορίας του Αλμπι έχει την αφετηρία της στη σχολή του, αφού εκεί, μαζί με τον φίλο και συμμαθητή του Μάνο Στεφανάκη την είχαν επιλέξει στην πτυχιακή τους, στο πλαίσιο των σύγχρονων έργων. Τότε είχαν διαλέξει να ανταλλάσσουν τους ρόλους επί σκηνής _τώρα τους μοίρασαν ανάλογα και με τις ιδιοσυγκρασίες τους.

«Νομίζω ότι σε έργα όπως αυτό ο Αλμπι εξευτελίζει την κοινωνία. Ενδεχομένως ο περιθωριακός θα μπορούσε να είναι ακόμα και σπουδαίος συγγραφέας, αλλά η κοινωνία δεν του το επέτρεψε. Νομίζω ότι όλοι, εν δυνάμει, θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλά, αλλά η κοινωνία μας χωρίζει. Ο Τσέρι και ο Πίτερ θα μπορούσαν να είναι και φίλοι….». Ο ίδιος άλλωστε πιστεύει ότι οι άλλοι μας φοράνε ταμπέλες και μας βάζουν σε ρόλους.

Με δεδομένη την οικειότητα που ανέπτυξε από μικρός με τον χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου, λόγω του πατέρα του, ο Γιώργος Καφετζόπουλος στράφηκε στην τεχνική, με στόχο την επαγγελματική προετοιμασία για να αντιμετωπίσει την οθόνη και το σανίδι. «Το πιο σημαντικό είναι να μαθαίνεις. Κι εγώ προσπαθώ να είμαι ανοιχτός σ΄αυτό. Να ψάχνω, να μαθαίνω, να ακούωΑπ΄τον πατέρα μου σίγουρα θα έχω πάρει πράγματα, αλλά ουδέποτε μου έκανε μάθημα. Παρατηρώντας τον μάθαινα και μαθαίνω. Κι ίσως αυτή η χαλαρότητα που έχει στην αντιμετώπιση των πραγμάτων να με έχει επηρεάσει κι εμένα…. Πιστεύω σ΄αυτή τη χαλαρή προσέγγιση. Γιατί στην Ελλάδα είναι περίεργα τα πράγματα και κυρίως στην τέχνη. Είμαστε άφραγκοι παντού. Εχουμε ηθοποιάρες που δεν μπορούσε να τους δούμε γιατί είναι άφραγκοιΓι΄αυτό κι εγώ αφήνω τα πράγματα να παίρνουν τον δρόμο τους. Είμαι cool». Οσο για το ηχηρό του επώνυμο, μοιάζει να το έχει κι αυτό αντιμετωπίσει χαλαρά: «Έχει να κάνει με τους άλλους κι όχι με μένα. Οποιος είναι σοβαρός δεν ασχολείται μ΄αυτά τα πράγματα. Αλλά ποτέ δεν σκέφθηκα να το αλλάξω…..».

Μια τυχαία συνάντηση, ένα απόγευμα Κυριακής στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης: Ο Πίτερ είναι ένας επιτυχημένος εργαζόμενος οκογενειάρχης, αυτός που νομίζουμε ότι θα θέλαμε να είμαστε όλοι. On the contrary, ο Τζέρι, είναι ο μοναχικός τύπος που ζει στο περιθώριο της κοινωνίας. Σε μια προσπάθεια επικοινωνίας, ο Τζέρι θα εισβάλει στον μικρόκοσμο του Πίτερ και η ως τότε ισορροπία θα κλονισθεί. Μαζί της θα καταρρεύσουν και τα τείχη που χωρίζουν τους κόσμους τους ενώ οι δύο τους, σαν ζώα, θα θελήσουν να υπερασπιστούν μέχρι θανάτου την ύπαρξή τους. Το πρώτο έργο του αμερικανού συγγραφέα, αν και γράφτηκε το 1958, μοιάζει εξαιρετικά σημερινό. Ενας χρόνο μετά παίχτηκε για πρώτη φορά στο Schiller Theater Werkstatt του Δυτικού Βερολίνου. Ακολούθησε η Αμερική, το1960στο Provincetown Playhouse. Το «The Zoo Story» είναι ένα μονόπρακτο που διερευνά την μοναξιά, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία, σε έναν κόσμο που δίνει προτεραιότητα στην υλική υπόσταση του ανθρώπου. Το χαρακτήρισαν «κωμικό δράμα» με μαύρο χιούμορ και σασπένς: Παράλληλα είναι και μια τοιχογραφία της ανθρώπινης ψυχής, σε αναζήτηση ευτυχίας και ισοροπίας….
Μυρτώ Λοβέρδου

* THE IDENTITY OF THE SHOW
«Τhe Zoo Story» του Εντουαρντ Αλμπι. Direction: Νέλλη Καρρά. Translation: Ιφιγένεια Ντούμη. Ηχητικός σχεδιασμός: Ανρί Κεργκομάρ. Σχεδιασμός φώτων: Θωμάς Οικονομάκος. Κινησιολογία, Σκηνική Πάλη: Θάνος Δερμάτης. Photos: Γιάννης Καλογρίδης. They play: Γιώργος Καφετζόπουλος, Μάνος Στεφανάκης
* WHEN & WHERE
θέατρο Beton 7, Πύδνας 7, tel. 210-7512.625
Παραστάσεις κάθε Δευτέρα και Τρίτη ως τις 10 April, at 21.15
Tickets 10 euro

Source : tovima.gr

Πάνος Μουζουράκης : Η δυσλεξία και ο έρωτας για τη Σολωμού

Στον Πέτρο Κωστόπουλο μίλησε ο Πάνος Μουζουράκης, στο «Βράδυ» της Παρασκευής.

Ο Πάνος Μουζουράκης αποκάλυψε πώς έζησε τα πρώτα χρόνια της επιστροφής του από την Ελβετία, όπου γεννήθηκε, in Greece: «Όταν ήρθα με την οικογένειά μου από την Ελβετία, επειδή όλοι άκουγαν “Switzerland” και κοίταζαν κάπως, νόμιζα πως ήμουν πλούσιος. Sure, μετά είδα ότι με το ίδιο βρακί είχαμε φύγει και με το ίδιο είχαμε γυρίσει, είχαμε όμως και τη στάμπα της Ελβετίας επάνω, που έδινε ένα prestige. Αυτό έκανε βέβαια και την επικοινωνία πιο δύσκολη με τα άλλα παιδιά!». Still, ο Πάνος Μουζουράκης παραδέχθηκε ότι δεν ήταν καθόλου καλός μαθητής, προσθέτοντας πως πρόσφατα ανακάλυψε πως έχει μια μορφή δυσλεξίας.

Πώς αντιμετωπίζει ο ίδιος την οικονομική κρίση; «Δεν ξέρω… Η αλήθεια είναι πως δεν έχω ιδέα! Όχι σε φάση πως δεν με νοιάζει, απλά είμαι μάλλον μπερδεμένος με όλη αυτήν την κατάσταση, επειδή γίνονται απανωτές αλλαγές. Είναι μια εποχή που κρίνεται η θρησκεία, the society, η πολιτική, το αν φταίμε εμείς, αν φταίνε όλα αυτά που πιστεύαμε τόσο καιρό και τα λοιπά και τα λοιπά. Είμαι κι εγώ μέσα σε όλο αυτό το γενικότερο μπέρδεμα. Πιστεύω ότι θα βγουν πολλά όμορφα πράγματα αλλά σίγουρα όχι μέσα από ένα πολιτικό σύστημα. Είναι μια εσωτερική αλλαγή η οποία θα επέλθει, ίσως από την κρίση την οποία περνάμε αυτήν την περίοδο, η οποία μπορεί να είναι και πολύ δημιουργική στο κάτω κάτω. Σε τέτοιους δύσκολους καιρούς γράφτηκαν τα ωραία τα έργα -τα θεατρικά, τα μουσικά-, οι ωραίοι πίνακες ζωγραφικής. Δημιουργούνται κινήματα και προχωράμε παρακάτω» ανέφερε ο Πάνος Μουζουράκης.

End, για αυτό που τον έκανε να ερωτευθεί τη Μαρία Σολωμού δήλωσε: «Είναι εκεί είναι το ανεξήγητοΕίναι κάτι που δεν μπορείς να το μεταφράσεις. Είναι κάτι που κινείται, η ενέργεια που αφήνει μέσα στον χώρο», ενώ σχετικά με αυτό που τουσπάειστη σύντροφό του είπε: «Οι ανασφάλειες που μου δημιουργεί να αισθάνομαι μόνιμα την ανάγκη να αποδείξω ότι δεν είμαι λίγος».

Source : yupi.gr

Αλέξανδρος Ρήγας : Η νέα σειρά και το «διαζύγιο» με τον Δημήτρη Αποστόλου

Στο περιοδικό «TV Έθνος» μίλησε ο Αλέξανδρος Ρήγας τόσο για τη νέα του σειρά με τίτλο«Το Αμάρτημα Της Μητρός Μου» που κάνει πρεμιέρα την ερχόμενη Τετάρτη στον ΑΝΤ1, όσο και για το φημολογούμενο επαγγελματικό του διαζύγιο με την επί χρόνια συνεργάτη του, Δημήτρη Αποστόλου.

Για την επιστροφή του στο κανάλι του Αμαρουσίου (την τελευταία φορά που συνεργάστηκε με τον σταθμό ήταν με την τηλεοπτική σειράΟι Σταύλοι της Εριέττας Ζαΐμη”) he stated: «Δεν επιστρέφω πουθενά! Δύο κανάλια υπάρχουν, δουλεύω πότε στο ένα, πότε στο άλλο. Σημασία έχει να υπάρχει δουλειά σε όλη αυτή την άγρια κατάσταση που επικρατεί», ενώ για τις οικονομικές του απολαβές, in the midst of an economic crisis, παραδέχτηκε πως «έβαλε νερό στο κρασί» του. «Η κατάσταση έχει γίνει εφιαλτική και απογοητευτική! […] Θα σου μιλήσω ειλικρινά! Βάσει της τελευταίας μου δουλειάς, έχωπέσει” 65%. Και δεν υπερβάλλω. Αλλά το προτίμησα από το να μείνω εκτός τηλεόρασης» πρόσθεσε.

Ενώ διέψευσε κατηγορηματικά τις φήμες πως η νέα τηλεοπτική σειρά που υπογράφει για λογαριασμό του ΑΝΤ1 «Το Αμάρτημα Της Μητρός Μου» είχε προταθεί αρχικά στο Mega, το οποίο και την απέρριψε, ο Αλέξανδρος Ρήγας παραδέχτηκε πως υπήρξαν κάποια οικονομικά προβλήματα στην παραγωγή της σειράς: "Yes. Οντως δημιουργήθηκε αρχικά ένα πρόβλημα με τις πληρωμές, ενώ είχαμε τη διαβεβαίωση ότι όλα θα κυλούσαν ομαλά. Πάγωσαν τα γυρίσματα για μία εβδομάδα, αλλά στη συνέχεια έγιναν όσα έπρεπε να γίνουν και προχωράμε γερά!» δήλωσε.

End, για όσους ανέφεραν πως το γεγονός ότι δεν συνεργάζεται σε αυτή τη σειρά με το συγγραφικό του έτερον ήμισυ, Δημήτρη Αποστόλου, σημαίνει ότι οι δυο τους πήρανδιαζύγιοεπαγγελματικά, stressed: «Είναι και αυτό ένα ακόμαράδιο αρβύλα”! Με τον Δημήτρη κάνουμε πάντα θέατρο μαζί, αυτό τον καιρό έχουμε ανεβάσει τα έργα μαςΚορίτσια με τα μαύρα” and “Ζείτε παίδες Ελλήνων”, αλλά τηλεοπτικά δημιουργήσαμε και ξεχωριστά. Κανένα διαζύγιο δεν πήραμε!».

Source : yupi.gr