Χρυσός και ελεφαντόδοντο από ναυάγιο του 14ου π.Χ. siècle

Ομιλία τούρκου αρχαιολόγου, ερευνητή του πλοίου

Προϊόντα και εμπορεύματα από εννέα διαφορετικούς πολιτισμούς, από τη Σικελία στα δυτικά ως τη Μεσοποταμία στα ανατολικά μετέφερε το πλοίο του τέλους του 14ου π. X. siècle, που είχε ναυαγήσει στην ανατολική ακτή του Ουλουμπουρούν (Μεγάλου Ακρωτηρίου) στην περιοχή της Αντάλιας στη νότιοδυτική Τουρκία. Τεράστια και η επιχείρηση λοιπόν, που κράτησε χρόνια, οργανώθηκε στη σύγχρονη εποχή για την έρευνα αυτού του ναυαγίου, το οποίο έδωσε πλούσια και εντυπωσιακά ευρήματα.
Εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον έτσι να παρακολουθήσει κανείς την διάλεξη του τούρκου καθηγητή Ενάλιας Αρχαιολογίας κ. Τσεμάλ Πουλάκ με θέμα: «Φέρνοντας στο φως το αρχαιότερο ποντοπόρο πλοίοΝαυάγιο της Υστερης Εποχής του Χαλκού στο Ουλουμπουρούν της Τουρκίας», που θα δοθεί στο Μουσείο Ακρόπολης στις 14 De Mars, temps 19.00. Διοργανωτής είναι ο Εκδοτικός οίκος Μέλισσα, που καθιερώνει από φέτος _και κάθε άνοιξη_ σειρά ετήσιων διαλέξεων στη μνήμη του ιδρυτή του, Γιώργου Ραγιά με προσκεκλημένους επιστήμονες διεθνούς κύρους και με θέματα της ελληνικής ιστορίας, τέχνης και αρχιτεκτονικής διαμέσου των αιώνων, όπως και οι τομείς που καλύπτει ο εκδοτικός οίκος. Τον ομιλητή θα προλογίσει ο ομ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Χρίστος Ντούμας.
Το καλοκαίρι του 1982 εντοπίσθηκε από σφουγγαρά της περιοχής το γνωστό ως «Ναυάγιο του Ουλουμπουρούν» στο βυθό της ανατολικής ακτής του Μεγάλου Ακρωτηρίου και από το 1984 comme le 1992 πραγματοποιήθηκαν έντεκα αρχαιολογικές επιχειρήσεις και 22.413 (!) καταδύσεις, προκειμένου να έρθει πλήρως στο φως, μέσα από τα νερά της Μεσογείου ένα από τα εντυπωσιακότερα υποβρύχια ευρήματα της Υστερης Εποχής του Χαλκού.
Την έρευνα πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Ενάλιας Αρχαιολογίας ένας διεθνής οργανισμός που ιδρύθηκε ακριβώς το 1984, αρχικώς υπό την καθοδήγηση του ιδρυτή του, καθηγητή Τζόρτζ Μπας ενώ από το 1985 comme le 1994 διευθυντής των αρχαιολογικών ερευνών στο Ινστιτούτο διετέλεσε ο Τσεμάλ Πουλάκ.
Από λιμάνι της Κύπρου ή της Συροπαλαιστίνης είχε αποπλεύσει το πλοίο το 1305 p. X. όπως έδειξε το φορτίο του. Χωρίς αμφιβολία μάλιστα, όταν βυθίστηκε, έπλεε στα δυτικά της Κύπρου με τελικό προορισμό την Ρόδο πιθανώς, που εκείνη την εποχή ήταν ένα σημαντικό διαμετακομιστικό κέντρο στο Αιγαίο.
Πλήθος υπήρξαν τα ευρήματα της έρευνας του ναυαγίου, που σήμερα φυλάσσονται στο Μουσείο Υποβρύχιας Αρχαιολογίας της πόλης του Μπόντρουμ (Αλικαρνασός) ακόμη και τμήματα του ίδιου του πλοίου. Αντικείμενα από χρυσό, χαλκό, ελεφαντόδοντο, φαγεντιανή, αχάτη, πηλό περιλαμβάνονται ανάμεσά τους.
Με την ολοκλήρωση πάντως, της επιτόπιας αρχαιολογικής έρευνας το 1994 στο βυθό του Ουλουμπουρούν, οι προσπάθειες των ειδικών εστιάζονται έκτοτε στη συντήρηση, τη μελέτη και την ανάλυση δειγμάτων στο εργαστήριο συντήρησης του Μουσείου.
M. Τσεμάλ Πουλάκ εξάλλου, απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου, διδάκτωρ του Texas Α & Μ University και αναπληρωτής καθηγητής Ενάλιας Αρχαιολογίας στο ίδιο πανεπιστήμιο ειδικεύεται στην Εποχή του Χαλκού και συγκεκριμένα στους τομείς της ναυσιπλοΐας, της εμπορικής ναυτιλίας και της τεχνολογίας.
source : tovima.gr

Αντωνία Καλλιμούκου : Το ξέσπασμα στην «Ελένη»: «Δεν ήμουν εγώ

LE Αντωνία Καλλιμούκου ξέσπασε κατά τη διάρκεια της εκπομπής «Ελένη», το μεσημέρι της Παρασκευής, για όσα ακούστηκαν και γράφτηκαν για εκείνη τις τελευταίες ημέρες.

Μετά από έναν σύντομο πρόλογο της Ελένης Μενεγάκη, η οποία διευκρίνισε πως η συζήτηση στην εκπομπή έγινε μετά από πρόθεση της ίδιας της Αντωνίας Καλλιμούκου, το γνωστό μοντέλο είπε: «Κατ’ principe, σε ευχαριστώ πάρα πολύ/ Όταν βγει μια αρνητική φήμη ή γίνει ένα αρνητικό σχόλιο, δεν είμαι άνθρωπος που θα βγει να το σχολιάσει. Πήρε, néanmoins, τεράστια διάσταση το θέμα και δεν θα κάτσω με σταυρωμένα χέρια».

Par la suite, η Αντωνία Καλλιμούκου μίλησε ευθέως για τις φήμες που την ενέπλεξαν στην υπόθεση της σύλληψης στη Βουλγαρία γνωστού μοντέλου για πορνεία: «Κατηγορήσαν μια κοπέλα ότι συνελήφθη στη Βουλγαρία και είναι πρώην εστεμμένη και πανελίστρια, στοιχεία που έχω μόνο εγώ. Εστεμμένη, πρώην μοντέλο, στο πάνελ μεγάλης εκπομπής, με μεγάλα νούμερα. Και στη συνέχεια αυτό ανακυκλώθηκε και όλο και έβγαζαν κάτι παραπάνω για να με φωτογραφήσουν. […] Δεν θα σας πω πολλά. Εγώ το μόνο που θέλω να πω είναι πως δεν πρόκειται κανένας να με αγγίξει. Είναι εγκληματική επίθεση. Θα πρέπει να υπάρχει νόμος για αυτό το πράγμα. Έχω συμβουλευτεί δικηγόρο. Όσοι άνθρωποι έμπλεξαν το όνομά μου, με φωτογράφησαν ή blogs που έγραψαν το όνομά μουγιατί γράφτηκε « αυτή είναι » – θα υποστούν τις συνέπειες, θα πάω από τον δρόμο της δικαιοσύνης. Έτσι είναι όταν βγάζεις μία βρώμα για έναν άνθρωπο που έχει δείξει ποιος είναιόσοι με ξέρουν, όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί μου, ξέρουν πώς έχω πορευτεί, ξέρουν πόσο αξιοπρεπής είμαι. Δεν θα το αφήσω!».

Oui oui, η Αντωνία Καλλιμούκου, εμφανώς ταραγμένη αλλά και οργισμένη, il a ajouté: «Όλοι να το ξέρουν, δεν έχω καμία σχέση. Δουλεύω, έρχομαι κάθε μέρα σε επαφή με παιδιά, γράφω παιδικά βιβλία. Δεν μπορούν να με αγγίξουν, δεν φοβάμαι κανέναν. Να βγει η υγιής δημοσιογραφία, να κάνει έρευνα και να βρει στοιχεία. Έχει περάσει τεράστια διάσταση το θέμα και δεν πρόκειται να κάτσω με σταυρωμένα χέρια. Στην αρχή δεν έδωσα σημασία, μετά αντέδρασα σπασμωδικά. Είμαι άπειρη. Όταν με παίρνει ένας δημοσιογράφος τηλέφωνο, δεν ξέρω καν ότι γράφει τη συνομιλία εκείνη τη στιγμή. Μου το λέει μετά: « Σε γράφουμε », τι; Θα του το κλείσω στα μούτρα; La plupart, έτσι όπως έγιναν τα πράγματα, πήγα στη Δίωξη Ηεκτρονικού Εγκλήματος για ένα συγκεκριμένο blog που τόλμησε να γράψει « αυτή είναι ». Είναι μηνύσιμο, ήμουν έτοιμη να πάει για σύλληψη η κατάσταση αυτή, να πάνε αυτόφωρο αυτοί οι άνθρωποι. Αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα, δεν με καλύπτει ο νόμος. Είναι blog, είναι ανώνυμο, δεν είναι site, δεν κρύβεται κανένας από πίσω. Είναι σαν να κάνω μήνυση σε ένα φάντασμα. Δεν θα βρω το δίκιο μου. Έχει να κάνει με την Google και την Αμερική. Η Αμερική δεν αντιμετωπίζει τη δυσφήμιση σαν ποινικό αδίκημα. Δεν με καλύπτει ο νόμος. Για αυτό όλοι αυτοί στα blogs, οι άνανδροι, μπορούν να κατηγορούν τον καθένα. Σήμερα είμαι εγώ, αύριο μπορεί να είναι αυτή.  Έτσι θα γίνει; Θα κάθεται ο καθένας να βρωμίζει το όνομά μου; Ας βρουν στοιχεία! Και όταν τα βρουν, ας με θάψουν. Δεν πρόκειται να βρει κανένας τίποτα! Θα μιλήσω με την πρεσβεία, δεν ξέρω καν αν υπάρχουν στοιχεία να αποδείξω πως δεν έχω ταξιδέψει ούτε μία φορά σε αυτό το μέρος. Κι αυτό που βλέπεις τώρα δεν είναι απολογία. Προκαλώ! Ποιος είναι σωστός δημοσιογράφος ρε; Ποιος είναι; Τελειώνει εδώ! Θα βρουν τον μπελά τους. […] Άνανδροι όλοι! Για να κάνουν κλικαρίσματα; Τι είμαι; Ποια είμαι; Ξέρουν με ποιον άνθρωπο έχουν να κάνουν;».

Όσο για την αντίδραση της οικογένειάς της, η Αντωνία Καλλιμούκου είπε: «Τους ενημέρωσα εγώ. Εγώ η ίδια! Τι θα μου πει η μάνα μου; Δεν ξέρει τι παιδί έχει; Τι να μου πει; Το μόνο που μου λένε είναι να μη χαλάσω την υγεία μου, αλλά το χαμόγελό μου δεν θα το χάσω για κανέναν. Όπως με βλέπουν τώρα, δεν θα με ξαναδούν. Δεν είναι φόβος, είναι αγανάκτηση. Αυτή η σαπίλα θα μείνει -και το όνομα. Δεν μπορώ να βάλω σε κανενός το μυαλό ότι δεν είμαι εγώ, αλλά δεν είμαι! Ας το αποδείξουν. Και τελειώνει το θέμα εδώ. Σε ευχαριστώ και το κάνω εδώ, μέσα από την εκπομπή, γιατί δεν έχω δύναμη να μιλήσω κάπου αλλού. Δεν έχω αποδείξεις ούτε εγώ ακόμα. Θα με βοηθήσει ο δικηγόρος μου και η υγιής δημοσιογράφια. Πραγματικά ζητάω τη στήριξη! […] Δεν έχω δώσει κανένα δικαίωμα. Όποιος έχει στοιχεία να έρθει εδώ. Και τελειώνει εδώ. Λυπάμαι μόνο για τον νόμο που δεν μπορεί να με καλύψει. Γιατί σας είπα, αύριο μπορεί να είναι κάποιος άλλος. Όλοι αυτοί οι μάγκες, που δεν υπογράφουν, τώρα κάνουν πάρτι. Ντροπή τους, μόνο αυτό».

source : yupiii.gr

La Honda CRF250R arrive sur le tarmac

Le Californien Darrell Schneider est une figure bien connue dans le domaine des voitures classiques, en raison de son savoir-faire dans le travail des polyesters.

C'est aussi un passionné de moto, avoir une opinion personnelle sur la façon dont il veut son vélo. Et après qu'ils lui aient pris la main, il n'hésite pas à le réparer lui-même.

Schneider possédait sa propre Honda CRF250R 2004. Au sol c'est délicieux, explique, mais sur asphalte c'est difficile, congé sans numéro d'immatriculation.

Mais pourrait-il conserver les avantages du camion-benne léger et l’adapter à un usage routier ?; Schneider attribue le célèbre designer/améliorateur Roland Sands comme la source de son inspiration pour ce projet., Richard Pollock et Ron Wood. "Ils sont tous les trois très cool. Et les café-racers qu'ils conçoivent me paraissent très charmants.".

Il a détecté la conversion et a envoyé un e-mail à Sands et Pollock pour leur demander conseil., pendant toute sa durée. "On ne m'a jamais dit quoi faire, mais ils m'ont guidé sur le bon chemin".

Et la bonne voie est pour Schneider un café racer moderne qui donne la priorité à la fonctionnalité et au plaisir de conduire plutôt qu'au style.. En quelques mots, ça devrait fonctionner et se passer à merveille, plutôt que de paraître "rapide". Le résultat fut le GP250R, comme il a nommé sa création.

Le Californien a amélioré les performances du CRF avec des pièces d'usine Honda, installé un arbre à cames Crower et envoyé le carburateur pour être mis à niveau chez Tokyo Mods.

Race Tech a pris sur lui d'adapter la fourche inversée du CRF à une utilisation sur asphalte, et a glissé un nouvel amortisseur à joint réglable Durelle Racing à l'arrière.

Les plaques de fourchette faites à la main ont augmenté l'espace entre les bouteilles, permettant l'utilisation d'une roue plus large. La conversion a également augmenté la capacité de traînée de la moto, car la géométrie "dirt" n'est pas adaptée à la conduite sur asphalte.

Le vélo roule sur des jantes à rayons Sun liées aux moyeux Talon. Détail: l'étrier de frein avant vient d'une Honda CBR600RR.

Le costume qui habille le GP250R est fait main, bien sûr en fibre de verre. Cerise; Le deuxième échappement d'Arrow presque caché, laissé sous la petite quille, invisible au début, regard fugace.

source : newsbeast.gr

Χρυσός και ελεφαντόδοντο από ναυάγιο του 14ου π.Χ. siècle

Ομιλία τούρκου αρχαιολόγου, ερευνητή του πλοίου

Προϊόντα και εμπορεύματα από εννέα διαφορετικούς πολιτισμούς, από τη Σικελία στα δυτικά ως τη Μεσοποταμία στα ανατολικά μετέφερε το πλοίο του τέλους του 14ου π. X. siècle, που είχε ναυαγήσει στην ανατολική ακτή του Ουλουμπουρούν (Μεγάλου Ακρωτηρίου) στην περιοχή της Αντάλιας στη νότιοδυτική Τουρκία. Τεράστια και η επιχείρηση λοιπόν, που κράτησε χρόνια, οργανώθηκε στη σύγχρονη εποχή για την έρευνα αυτού του ναυαγίου, το οποίο έδωσε πλούσια και εντυπωσιακά ευρήματα.
Εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον έτσι να παρακολουθήσει κανείς την διάλεξη του τούρκου καθηγητή Ενάλιας Αρχαιολογίας κ. Τσεμάλ Πουλάκ με θέμα: «Φέρνοντας στο φως το αρχαιότερο ποντοπόρο πλοίοΝαυάγιο της Υστερης Εποχής του Χαλκού στο Ουλουμπουρούν της Τουρκίας», που θα δοθεί στο Μουσείο Ακρόπολης στις 14 De Mars, temps 19.00. Διοργανωτής είναι ο Εκδοτικός οίκος Μέλισσα, που καθιερώνει από φέτος _και κάθε άνοιξη_ σειρά ετήσιων διαλέξεων στη μνήμη του ιδρυτή του, Γιώργου Ραγιά με προσκεκλημένους επιστήμονες διεθνούς κύρους και με θέματα της ελληνικής ιστορίας, τέχνης και αρχιτεκτονικής διαμέσου των αιώνων, όπως και οι τομείς που καλύπτει ο εκδοτικός οίκος. Τον ομιλητή θα προλογίσει ο ομ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Χρίστος Ντούμας.
Το καλοκαίρι του 1982 εντοπίσθηκε από σφουγγαρά της περιοχής το γνωστό ως «Ναυάγιο του Ουλουμπουρούν» στο βυθό της ανατολικής ακτής του Μεγάλου Ακρωτηρίου και από το 1984 comme le 1992 πραγματοποιήθηκαν έντεκα αρχαιολογικές επιχειρήσεις και 22.413 (!) καταδύσεις, προκειμένου να έρθει πλήρως στο φως, μέσα από τα νερά της Μεσογείου ένα από τα εντυπωσιακότερα υποβρύχια ευρήματα της Υστερης Εποχής του Χαλκού.
Την έρευνα πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Ενάλιας Αρχαιολογίας ένας διεθνής οργανισμός που ιδρύθηκε ακριβώς το 1984, αρχικώς υπό την καθοδήγηση του ιδρυτή του, καθηγητή Τζόρτζ Μπας ενώ από το 1985 comme le 1994 διευθυντής των αρχαιολογικών ερευνών στο Ινστιτούτο διετέλεσε ο Τσεμάλ Πουλάκ.
Από λιμάνι της Κύπρου ή της Συροπαλαιστίνης είχε αποπλεύσει το πλοίο το 1305 p. X. όπως έδειξε το φορτίο του. Χωρίς αμφιβολία μάλιστα, όταν βυθίστηκε, έπλεε στα δυτικά της Κύπρου με τελικό προορισμό την Ρόδο πιθανώς, που εκείνη την εποχή ήταν ένα σημαντικό διαμετακομιστικό κέντρο στο Αιγαίο.
Πλήθος υπήρξαν τα ευρήματα της έρευνας του ναυαγίου, που σήμερα φυλάσσονται στο Μουσείο Υποβρύχιας Αρχαιολογίας της πόλης του Μπόντρουμ (Αλικαρνασός) ακόμη και τμήματα του ίδιου του πλοίου. Αντικείμενα από χρυσό, χαλκό, ελεφαντόδοντο, φαγεντιανή, αχάτη, πηλό περιλαμβάνονται ανάμεσά τους.
Με την ολοκλήρωση πάντως, της επιτόπιας αρχαιολογικής έρευνας το 1994 στο βυθό του Ουλουμπουρούν, οι προσπάθειες των ειδικών εστιάζονται έκτοτε στη συντήρηση, τη μελέτη και την ανάλυση δειγμάτων στο εργαστήριο συντήρησης του Μουσείου.
M. Τσεμάλ Πουλάκ εξάλλου, απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου, διδάκτωρ του Texas Α & Μ University και αναπληρωτής καθηγητής Ενάλιας Αρχαιολογίας στο ίδιο πανεπιστήμιο ειδικεύεται στην Εποχή του Χαλκού και συγκεκριμένα στους τομείς της ναυσιπλοΐας, της εμπορικής ναυτιλίας και της τεχνολογίας.
source : tovima.gr