 |
||||||||||||||||||||||
|
Comments:
TECHNICAL COMPANY OF CONSTRUCTION STUDIES-
I SAVE AT HOME –
ENERGY PROJECTS (INSPECTIONS ETC.) –
ARBITRARY ARRANGEMENTS –
RESIDENTIAL RENOVATIONS, STORES
GIORGARAS FURNITURE MEDIA STROM
 |
||||||||||||||||||||||
|
powered by www.hellinika.gr
GIORGARAS FURNITURE MEDIA STROM
 |
||||||||||||||||||||||
|
powered by www.hellinika.gr
ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ “N” ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ
THE Elpida Giannopoulou κοινοποίησε photo from Sivadhyanam Saraswati.
ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ “N” ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ
Του Σπύρου Μάρκου, διευθυντή 3ου Δημοτικού Σχολείου Λαρίσης
ΠΑΕΙ Ο ΚΥΠΡΙΟΣ ΣΤΑ ΕΒΕΡΕΣΤ ΚΑΙ ΖΗΤΑ ΕΝΑ ΣΑΝΤΟΥΙΤΣ
ΜΕ ΤΥΡΙΝ ΚΑΙ ΝΤΟΜΑΤΑΝ ΚΑΙ ΠΙΠΕΡΙΑΝ ΚΑΙ ΚΡΕΜΜΥΔΙΝ.
Ο ΕΛΛΑΔΙΤΗΣ ΤΟΥ ΛΕΕΙ ΑΣΤΕΙΕΥΟΜΕΝΟΣ:
“ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ, ΟΤΙ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ “N” ΠΡΟΣΘΕΤΕΤΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ…
ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΜΕΣΑ”;
ΟΠΟΤΕ, ΣΟΚΑΡΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΥΠΡΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΛΕΕΙ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΑ:
” ΒΑΛΕ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΖΑΜΠΟ ΚΑΙ ΜΠΕΙΚΟ. ..”
Κάθε γράμμα του Ελληνικού Αλφαβήτου εκπέμπει ήχο και εικόνα.
Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες», με ακρίβεια και όχι τυχαία
και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος και Σημαινομένου.
* The “N” συντονίζει τον εγκέφαλο.*
*Σχετικά πρόσφατα (1996) στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JOURNAL
στην Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία επιστημονική εργασία, σύμφωνα με την οποίαν:
«Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο
και ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός της τοποθέτησης του «Ν»
στο μέσον ακριβώς του Αλφαβήτου – στο πρώτο Ελληνικό Αλφάβητο με τα 27 γράμματα».
also, στο Χάρβαρντ, από ιατρικές έρευνες διαπιστώθηκε.
ότι η απαγγελία των Ομηρικών Επών στο πρωτότυπο, besides the others,
κάνει καλό στην καρδιά, ως αναπνευστική άσκηση.*
Και δικαιούμαι να ερωτήσω:
Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Ν»;
Ως μάχιμος εκπαιδευτικός και συγγραφέας του συγγράμματος: ΔΥΣΛΕΞΙΑ,
Athena 1994, Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, 6η Έκδοση,
νομιμοποιούμαι να ρωτήσω, αλλά και να προτείνω στο τέλος:
Η Ελληνική Γλώσσα έχει πάρει πλέον μία μορφή τέτοια που δεν έχει ανάγκη από άλλες ακρότητες.
Όμως αναρωτιέμαι:
Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν» στο τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό» (!), αντί το εμβαδόν!
Στα σχολικά βοηθήματα όμως διαβάζομε «το εμβαδόΝ», i.e. εκεί διατηρείται το Ν, ενώ το επίσημο Κράτος στα βιβλία (ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) το έχουν καταργήσει !!
Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα;
Για ποιον λόγο επίσημα διδάσκομε στα σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν αυθαίρετα, B.C. χθες συνάντησα το Δήμαρχο (το φίλο, το Σύμβουλο κλπ.).
Το γράμμα Ν είναι οργανικό και όταν το κόβομε πονάει.
Είναι σαν να κόβομε το δακτυλάκι μας…
Εάν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια, θα πρέπει να του πούμε ότι «η λεπτομέρεια κρατάει τον Παρθενώνα»!
Να θυμίσω όμως εδώ και το ωραίο, ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη:
«ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ», όπου καταλήγει,
“Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία,
όπως αυτή του τελικού -Ν-, εκτός κι αν του’ λειπε η οπτική του ήχου».
The G. Ρίτσος έγραψε επίσης:
«Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει».
Unfortunately, Nevertheless, διαπιστώνομε σήμερα, ότι μετά το Νι,
έρχεται και η σειρά του τελικού Σίγμα (s).
Κάποιοι δημοσιογράφοι στα κανάλια λένε κιόλας:
«η μέθοδο», η «οδό», «η πλήρη! ένταξη» (!)…
Καλλιεργούν έτσι αυθαίρετα ένα αρνητικό γλωσσικό πρότυπο στους νέους μας με την τεράστια δύναμη των ΜΜΕ
και το σχολείο ανήμπορο να αντιδράσει, αλλά και την κοινωνία παθητικά να δέχεται ως περίπου μοιραία την εξέλιξη αυτή.
Μετά από όλα αυτά διατυπώνω την εξής άποψη και καταθέτω στο Συνέδριό σας την δική μου «Θεωρία» για το εν λόγω ζήτημα:
Διεθνώς μελετάται η μοναδική μουσικότητα της Ελληνικής Γλώσσας
και ο αντίκτυπός της στην πνευματική διαύγεια του ανθρώπου.
*Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να σκέφτεται σωστά.*
*Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο.
Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική.*
Οι Αρχαίοι Έλληνες τα γνώριζαν όλα αυτά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός
ότι μόνον εμείς, οι Έλληνες, λέμε:
«Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα» και
δεν λέμε με άλλα γράμματα (παρ΄ όλο που έχομε στις καταλήξεις των λέξεων και άλλα γράμματα),
διότι το Νι ενεργοποιεί το μυαλό μας να σκεφθούμε σωστά και το Σίγμα ηρεμεί την ψυχή μας, αφού μιλήσουμε δημόσια ή ιδιωτικά.
Η σύγχρονη Ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η Γλώσσα και η Σκέψη γεννιούνται ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία αξεχώριστη ενότητα.
*Η Γλώσσα ενσαρκώνει την Σκέψη και η Σκέψη μετουσιώνεται σε Γλώσσα.*
Είναι ένα νόμισμα με τις δύο όψεις του.
Δεν μπορεί να υπάρχει η μία
πλευρά, χωρίς την άλλη.
Δεν μπορούσε να υπάρξει Ελληνική Σκέψη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα.
Είναι γεγονός ότι η ποιότητα και ποσότητα «καταγραφών» στην Σκέψη προσδιορίζει και το νοητικό επίπεδο κάθε λαού.
Επομένως και το νοητικό επίπεδο καθορίζει και την ικανότητα της δημιουργίας Πολιτισμού.
* Το Ελληνικόν Αλφάβητον, στην πορεία των χιλιάδων ετών του ήταν αρχικά:
Ιδεογραφικό, στη συνέχεια επινοήθηκε το Εικονογραφικό, έπειτα φθάσαμε στο Γραμμογραφικό, κατόπιν στο Συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) και τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα Φθογγογραφικό, που είναι αξεπέραστο και στο οποίο οφείλεται η δημιουργία της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Οικουμενικού Πολιτισμού.*
Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε, ως κόρην οφθαλμού, την Ελληνική Γλώσσα και να αντισταθούμε στην κακοποίησή της.
ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ “N” ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ
ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ “N” ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ
Του Σπύρου Μάρκου, διευθυντή 3ου Δημοτικού Σχολείου Λαρίσης
ΠΑΕΙ Ο ΚΥΠΡΙΟΣ ΣΤΑ ΕΒΕΡΕΣΤ ΚΑΙ ΖΗΤΑ ΕΝΑ ΣΑΝΤΟΥΙΤΣ
ΜΕ ΤΥΡΙΝ ΚΑΙ ΝΤΟΜΑΤΑΝ ΚΑΙ ΠΙΠΕΡΙΑΝ ΚΑΙ ΚΡΕΜΜΥΔΙΝ.
Ο ΕΛΛΑΔΙΤΗΣ ΤΟΥ ΛΕΕΙ ΑΣΤΕΙΕΥΟΜΕΝΟΣ:
“ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ, ΟΤΙ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ “N” ΠΡΟΣΘΕΤΕΤΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ…
ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΜΕΣΑ”;
ΟΠΟΤΕ, ΣΟΚΑΡΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΥΠΡΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΛΕΕΙ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΑ:
” ΒΑΛΕ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΖΑΜΠΟ ΚΑΙ ΜΠΕΙΚΟ. ..”
Κάθε γράμμα του Ελληνικού Αλφαβήτου εκπέμπει ήχο και εικόνα.
Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες», με ακρίβεια και όχι τυχαία
και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος και Σημαινομένου.
* The “N” συντονίζει τον εγκέφαλο.*
*Σχετικά πρόσφατα (1996) στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JOURNAL
στην Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία επιστημονική εργασία, σύμφωνα με την οποίαν:
«Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο
και ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός της τοποθέτησης του «Ν»
στο μέσον ακριβώς του Αλφαβήτου – στο πρώτο Ελληνικό Αλφάβητο με τα 27 γράμματα».
also, στο Χάρβαρντ, από ιατρικές έρευνες διαπιστώθηκε.
ότι η απαγγελία των Ομηρικών Επών στο πρωτότυπο, besides the others,
κάνει καλό στην καρδιά, ως αναπνευστική άσκηση.*
Και δικαιούμαι να ερωτήσω:
Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Ν»;
Ως μάχιμος εκπαιδευτικός και συγγραφέας του συγγράμματος: ΔΥΣΛΕΞΙΑ,
Athena 1994, Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, 6η Έκδοση,
νομιμοποιούμαι να ρωτήσω, αλλά και να προτείνω στο τέλος:
Η Ελληνική Γλώσσα έχει πάρει πλέον μία μορφή τέτοια που δεν έχει ανάγκη από άλλες ακρότητες.
Όμως αναρωτιέμαι:
Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν» στο τέλος των λέξεων
και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό» (!), αντί το εμβαδόν!
Στα σχολικά βοηθήματα όμως διαβάζομε «το εμβαδόΝ», i.e. εκεί διατηρείται
το Ν, ενώ το επίσημο Κράτος στα βιβλία (ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο)
το έχουν καταργήσει !!
Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα;
Για ποιον
λόγο επίσημα διδάσκομε στα σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν
αυθαίρετα, B.C. χθες συνάντησα το Δήμαρχο (το φίλο, το Σύμβουλο κλπ.).
Το γράμμα Ν είναι οργανικό και όταν το κόβομε πονάει.
Είναι σαν να κόβομε το δακτυλάκι μας…
Εάν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια, will
πρέπει να του πούμε ότι «η λεπτομέρεια κρατάει τον Παρθενώνα»!
Να θυμίσω όμως εδώ και το ωραίο, ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη:
«ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ», όπου καταλήγει,
“Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία,
όπως αυτή του τελικού -Ν-, εκτός κι αν του’ λειπε η οπτική του ήχου».
The G. Ρίτσος έγραψε επίσης:
«Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει».
Unfortunately, Nevertheless, διαπιστώνομε σήμερα, ότι μετά το Νι,
έρχεται και η σειρά του τελικού Σίγμα (s).
Κάποιοι δημοσιογράφοι στα κανάλια λένε κιόλας:
«η μέθοδο», η «οδό», «η πλήρη! ένταξη» (!)…
Καλλιεργούν έτσι αυθαίρετα ένα αρνητικό γλωσσικό πρότυπο στους νέους μας με την τεράστια δύναμη των ΜΜΕ
και το σχολείο ανήμπορο να αντιδράσει, αλλά και την κοινωνία παθητικά να δέχεται ως περίπου μοιραία την εξέλιξη αυτή.
Μετά από όλα αυτά διατυπώνω την εξής άποψη και καταθέτω στο Συνέδριό σας την δική μου «Θεωρία» για το εν λόγω ζήτημα:
Διεθνώς μελετάται η μοναδική μουσικότητα της Ελληνικής Γλώσσας
και ο αντίκτυπός της στην πνευματική διαύγεια του ανθρώπου.
*Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να σκέφτεται σωστά.*
*Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο.
Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική.*
Οι Αρχαίοι Έλληνες τα γνώριζαν όλα αυτά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός
ότι μόνον εμείς, οι Έλληνες, λέμε:
«Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα» και
δεν λέμε με άλλα γράμματα (παρ΄ όλο που έχομε στις καταλήξεις των λέξεων και άλλα γράμματα),
διότι το Νι ενεργοποιεί το μυαλό μας να σκεφθούμε σωστά και το Σίγμα ηρεμεί την ψυχή μας, αφού μιλήσουμε δημόσια ή ιδιωτικά.
Η σύγχρονη Ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η Γλώσσα και η Σκέψη γεννιούνται
ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία
αξεχώριστη ενότητα.
*Η Γλώσσα ενσαρκώνει την Σκέψη και η Σκέψη μετουσιώνεται σε Γλώσσα.*
Είναι ένα νόμισμα με τις δύο όψεις του.
Δεν μπορεί να υπάρχει η μία
πλευρά, χωρίς την άλλη.
Δεν μπορούσε να υπάρξει Ελληνική Σκέψη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα.
Είναι γεγονός ότι η ποιότητα και ποσότητα «καταγραφών» στην Σκέψη προσδιορίζει και το νοητικό επίπεδο κάθε λαού.
Επομένως και το νοητικό επίπεδο καθορίζει και την ικανότητα της δημιουργίας Πολιτισμού.
* Το Ελληνικόν Αλφάβητον, στην πορεία των χιλιάδων ετών του ήταν αρχικά:
Ιδεογραφικό, στη συνέχεια επινοήθηκε το Εικονογραφικό, έπειτα φθάσαμε
στο Γραμμογραφικό, κατόπιν στο Συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) and
τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα Φθογγογραφικό, που είναι αξεπέραστο
και στο οποίο οφείλεται η δημιουργία της Ελληνικής Γλώσσας και του
Ελληνικού Οικουμενικού Πολιτισμού.*
Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε, ως κόρην οφθαλμού, την Ελληνική Γλώσσα και να αντισταθούμε στην κακοποίησή της.
“… it's not an orchestra, it's a revolution …”
From: http://www.o-klooun.com/anadimosiefseis/den-einai-orxistra-einai-epanastasi#.U4uOoHaVBRx
“… is not orchestra, it's a revolution …”
Το βλέπεις και σού έρχεται να κλάψεις. Out of emotion ; Out of admiration; Out of grief for ours; Δεν ξέρω. Many years ago a man in Venezuela set out to make a dream come true. Ηταν ο Χοσέ Αμπρέου που μάζεψε παιδάκια απο κάθε φτωχή γωνιά της χώρας του κι άρχισε να τα μαθαίνει μουσική για να τα τραβήξει μακριά απο το έγκλημα, the drugs, τη μιζέρια και τους κινδυνους που κουβαλάει μαζί της!!!
His plan was called el Systema.
A few years later, 250.000 (!) children learned music, and school orchestras began to be formed. Orchestras across the country surpassed the 100 and of these the 90 είναι συμφωνικές !
Οι καλύτεροι από αυτούς τους νεαρούς μουσικούς μαζεύονται σε κεντρικές ορχήστρες, με κορυφή την Ορχήστρα Σιμόν Μπολιβάρ, που αυτή την εποχή διευθύνει άλλο ένα προϊόν του el Sistema, the 28-year-old conductor Gustavo Dudamel, που είναι επίσης εδώ και λίγους μήνες ο νέος μαέστρος της Φιλαρμονικής του Λος Άντζελες.
Ο Edgar μεγάλωσε σε μία από τις πιο σκληρές γειτονιές του Καράκας. Φοβόταν να βγει από το σπίτι του και φοβόταν να γυρίσει. Μόνο η μουσική θα μπορούσε να τον αποσπάσει από την άσχημη κατάσταση που βίωνε. Πήγε στο παράρτημα του El Sistema της γειτονιάς του και ζήτησε μια τρομπέτα. They couldn't find him. Του έδωσαν όμως ένα φαγκότο. Now, ο Edgar πιστεύει ότι αυτό το φαγκότο τού έσωσε τη ζωή. El Sistema θα μπορούσε να είναι το όνομα μια επαναστατικής οργάνωσης από τη δεκαετία του ’30. Ίσως αυτό να μας έρχεται στο μυαλό επειδή το El Sistema γεννήθηκε και αναπτύχθηκε στη Venezuela, a country that fought for many years for its independence but also for the abolition of totalitarian regimes.
Το El Sistema είναι μια σκέψη που γεννήθηκε στο μυαλό του Jose Antonio Abreu, ενός οικονομολόγου που περισσότερο από οτιδήποτε άλλο αγαπούσε τους ανθρώπους και τη μουσική. O Abreu πίστευε ότι, however poor a man may be, αν μπορέσει να αποκτήσει πρόσβαση στη μουσική, his life will change. Και αποδείχτηκε ότι είχε απόλυτο δίκιο.
The beginning – the development
In 1975 Jose Antonio Abreu tried to create one orchestra where the musicians, instead of each studying alone, they would all study together.
There was already a similar experience in Venezuela, όπου οι μαθητές των σχολείων πήγαιναν μετά το σχόλασμα σε μεγάλες αίθουσες και ετοίμαζαν όλοι μαζί τις εργασίες τους για την επόμενη μέρα.
Αυτό δεν ήταν κάποιου είδους καινοτομία στον τρόπο μελέτης. Simply, οι περισσότεροι γονείς εργάζονταν μέχρι αργά και, if the children returned to their neighborhoods, θα απέφευγαν να μελετήσουν με αποτέλεσμα η χώρα να διατηρεί το χαμηλό μορφωτικό της επίπεδο.
Additional, η εγκληματικότητα και η χρήση ναρκωτικών ήταν πολύ διαδεδομένες. Έτσι, τα παιδιά κινδύνευαν σε κάθε τους βήμα. Ο Abreu κατάφερε να βρει παιδιά που είχαν κάποιο ταλέντο στη μουσική αλλά και δασκάλους από ολόκληρη τη Venezuela.
His first orchestra, its National Youth Symphony Orchestra Venezuelas, was created on 12 of February 1975 and gave her first concert on 30 April of the same year.
Very quickly he connected with other orchestras and also recorded with many well-known conductors. THE orchestra it soon became a magnet for many young people. Πολύ σύντομα όλο και περισσότεροι ήθελαν να μελετήσουν Τσαϊκόφσκι, Μότσαρτ ή Μπερλιόζ και σχεδόν όλοι ήθελαν να παρακολουθήσουν τις συναυλίες της orchestras.
Any outside observer would think that all this effort would have no chance of success.
Abreu and his colleagues argued that they would succeed.
Their central message to the youth of the whole country was "Play and fight".
Οι πρώτοι όμως που έπρεπε να αγωνιστούν για την επιτυχία του προγράμματος ήταν οι ίδιοι. Έβαλαν όλη την ενέργεια και όλη την πίστη τους σ’ this purpose.
Four years after her timid beginning orchestras, at 20 of February 1979, ο Abreu παίρνει το πράσινο φως να επεκτείνει το πρόγραμμα. Τώρα μπορεί κάθε πόλη ή και κάθε γειτονιά να δημιουργήσει τη δική της orchestra που θα αποτελείται από παιδιά και νέους. Each child will choose an instrument, θα το παίρνει δωρεάν και θα συναντιέται με τα υπόλοιπα παιδιά σε μεγάλες αίθουσες για να μελετήσει υπό τις οδηγίες των καλύτερων δασκάλων της χώρας. Naturally, the program went through enormous difficulties.
Its funding was reduced in times of crisis – it spent several n Venezuela– causing Abreu and his team to fight hard to keep it alive.
But today, El Sistema, που είναι πλέον αναπτυγμένο σε nucleos (cores), is under his supervision 150 youth orchestras and 70 children's orchestras, που βρίσκονται σχεδόν σε όλες τις πόλεις της Venezuelas. The country's best musicians are channeled into orchestra young Simon Bolivar, which is also the central one orchestra of the program. Το πρόγραμμα Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας αρχίζουν να δουλεύουν πάνω στην εκφραστικότητα του σώματος και τον ρυθμό.
Η ενθάρρυνση των παιδιών να κρατήσουν το σώμα τους ενεργό την ώρα που παίζουν, είναι ένα από τα κλειδιά της ανάπτυξης του προγράμματος. At the age of five, τα παιδιά παίρνουν τα πρώτα τους όργανα, usually wooden flutes and percussion. At the same time they also join a choir, έτσι ώστε να αρχίσουν να συνηθίζουν στην ομαδική δουλειά. At the age of seven, τα παιδιά μπορούν να πάρουν το πρώτο έγχορδο ή πνευστό τους όργανο. Μπορούν να αλλάζουν όργανα, but they are not encouraged to do so often. Η αρχική τους εκπαίδευση περιλαμβάνει τραγούδι και μελέτη του οργάνου.
Συχνά συγκεντρώνονται στο παίξιμο μίας και μόνο νότας έτσι ώστε να αποκτήσουν την αίσθηση της ποιότητας του ήχου για το όργανό τους. There are three levels of daily study: Στο πρώτο, children work with the whole orchestra, in the second they play in smaller ensembles and in the third they study individually. At all these levels, each child's teacher is the same. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η διαδικασία εκμάθησης να προχωράει πιο γρήγορα, καθώς ο δάσκαλος γνωρίζει από νωρίς τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία κάθε μαθητή.
Οι μαθητές παίζουν μπροστά σε κοινό όσο το δυνατόν περισσότερο, πράγμα που μειώνει το άγχος της έκθεσης καθώς η συναυλία γίνεται φυσικό μέρος της καλλιτεχνικής διαδικασία. also, οι νέοι μουσικοί ενθαρρύνονται να παρακολουθούν άλλες ορχήστρες νέων έτσι ώστε να παίρνουν έμπνευση από αυτούς. Από πολύ νωρίς τα παιδιά παίζουν και με άλλες ορχήστρες πέρα από τη δική τους. Μάλιστα συμμετέχουν ακόμη και στην orchestra Simon Bolivar, in which the best musicians of the country become regular members.
Ο βασικός σκοπός του El Sistema είναι να δημιουργήσει την αίσθηση της ασφάλειας και της χαράς στους νέους μουσικούς, χτίζοντας ταυτόχρονα την αυτοπεποίθησή τους μέσα από την αίσθηση της αξίας του ατόμου μέσα στην ομάδα. Η πειθαρχία δεν είναι το βασικότερο κομμάτι της διαδικασίας αλλά, όταν δεν είναι αποτέλεσμα πίεσης, considered a useful tool. Η παρακολούθηση των μαθημάτων δεν είναι υποχρεωτική. Children participate for themselves, τους φίλους και τους δασκάλους τους.
Χωρίς σκληρή δουλειά από την πλευρά των μαθητών, the program would be headed for certain failure. Nevertheless, η διασκέδαση και το παιχνίδι δεν ξεχνιέται ποτέ.
Η μεγάλη πλειονότητα των δασκάλων και των στελεχών κάθε πυρήνα, προέρχεται από παλαιότερους σπουδαστές του προγράμματος. Είναι εκείνοι που καταλαβαίνουν καλύτερα τους στόχους και τις ανάγκες της διαδικασίας, είναι εκείνοι που καταλαβαίνουν πώς αισθάνονται οι νέοι μουσικοί. Οι δάσκαλοι ασχολούνται με κάθε παιδί ξεχωριστά.
Αν κάποιο παιδί λείψει δύο συνεχείς φορές από το μάθημα, they go to his house to see what's going on. Ο στόχος τους δεν είναι να κάνουν παρατήρηση στο παιδί, αλλά να συζητήσουν μαζί του τους λόγους για τους οποίους δεν ήρθε στα μαθήματα,so that they make it feel better.
Often, οι πυρήνες προσαρμόζουν κατά ένα ποσοστό τη λειτουργία τους στις ανάγκες των παιδιών. Το El Sistema έχει πλέον μια σειρά από συγκεκριμένους κανόνες, που μέσα στα χρόνια λειτουργίας του, have proven effective. For example, σε μουσικό επίπεδο, οι υπεύθυνοι του προγράμματος έχουν βρει ότι είναι καλύτερα να επιλέγουν την απλούστερη δυνατή ενορχήστρωση, έτσι ώστε να παίζουν μαζί όλα τα παιδιά και να βγάζουν πολύ δυνατό ήχο.
Of course, η ενορχήστωση αλλάζει όσο τα παιδιά ανεβαίνουν επίπεδο. Όμως ο δυνατός ήχος που παράγεται από πολλά όργανα που παίζουν μαζί παραμένει. As her manager says orchestraς νέων Simon Bolivar, Gustavo Dudamel, «όταν παίζουμε για παράδειγμα την Πέμπτη του Beethoven, η Πέμπτη γίνεται το πιο μεγάλο και πιο σημαντικό ζήτημα του κόσμου». Οι ορχήστρες ασχολούνται με τα έργα των γνωστών και μεγάλων κλασικών συνθετών αλλά και με πολλά έργα από το ρεπερτόριο των συνθετών της Λατινικής Αμερικής, που είναι άλλωστε και πολύ πιο κοντά στους ήχους που έχουν τα παιδιά στο αυτί τους από τη στιγμή που γεννήθηκαν. Το πρόγραμμα συνεργάζεται πολύ στενά με τους γονείς των παιδιών.
When a child turns two or three years old, οι υπέυθυνοι του προγράμματος συναντούν τους γονείς του και τους εξηγούν όλες τις λεπτομέρειες και τις δυσκολίες που μπορεί να συναντήσουν. Όταν τα παιδιά παίρνουν τα πρώτα τους όργανα, οι δάσκαλοι μιλούν στους γονείς για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να συμπεριφέρονται στα παιδιά και να τα ενθαρρύνουν στη μελέτη τους. Από τη στιγμή που ένα παιδί αποφασίζει να μπει σε μια orchestra, he gets a scholarship. Αυτό αποτελεί τιμή για την οικογένειά του αλλά έχει και πρακτική αξία: το παιδί δεν θα χρειαστεί πλέον να φύγει από το πρόγραμμα επειδή πρέπει να δουλέψει.
Το El Sistema ξεκίνησε περισότερο από αγάπη στα παιδιά και λιγότερο από αγάπη στη μουσική. Η έμφαση βρίσκεται στην ανάπτυξη της κοινότητας και στην αλληλεγγύη. The teachers, οι μαθητές και οι γονείς βρίσκονται σε μια ατμόσφαιρα αλληλοσεβασμού και αγάπης που τους κάνει να νιώθουν ασφαλείς και ευτυχισμένοι. Μέσα σε μια χώρα που πέρασε πολύ δύσκολες στιγμές, το να νιώθει κανείς ότι κρατάει τη ζωή του στα χέρια του είναι πολύ θετικό πράγμα. Και τα παιδιά του El Sistema όχι μόνο νιώθουν ότι μπορούν να ζήσουν όσο όμορφα θέλουν, αλλά και ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.
Η αναγνώριση Οι περισσότερο παγκόσμιοι οργανισμοί έχουν αναγνωρίσει το El Sistema ως ένα σπουδαίο κοινωνικό πείραμα στο βαθμό που κατόρθωσε να μειώσει τη φτώχεια και να ανεβάσει το μορφωτικό επίπεδο του λαού της Venezuelas. But at the same time, it is also a great music learning program. Countries like Argentina, Australia, Bolivia, Brazil, Canada, η Κόστα Ρίκα, Cuba, Ecuador, Peru, η Σκοτία και πολύ πρόσφατα οι περισσότερες πολιτείες της Βόρειας Αμερικής, θέλησαν να το δοκιμάσουν. Ίσως κανείς δεν περίμενε πριν από μερικά χρόνια ότι μια χώρα που έχει περάσει από δεκάδες μεγάλα προβλήματα, like the Venezuela, could be a model for so many countries.
On a purely musical level, νέοι που ξεκίνησαν μέσα από το El Sistema βρέθηκαν μέσα στα χρόνια σε μερικές από τις καλύτερες ορχήστρες σε ολόκληρο τον κόσμο. But also the central one orchestra of the program, or orchestra young Simon Bolivar, is considered today as one of the most important. Gustavo Dudamel has also played a major role in this development, ο διευθυντής της orchestras, που ξεκίνησε κι αυτός ως ένας σπουδαστής του προγράμματος. Dudamel was born on 1981 in a family of musicians. Ο πατέρας του ήταν τρομπονίστας και η μητέρα του δασκάλα ωδικής. Το κύριο όργανό του ήταν το βιολί αλλά πολύ γρήγορα, at just fourteen years old, began to study conducting orchestrawith Jose Antonio Abreu himself as a teacher.
Ο Dudamel άρχισε να κερδίζει τον ένα διαγωνισμό μετά τον άλλο και πολύ γρήγορα η αξία του αναγνωρίστηκε από μαέστρους όπως ο Claudio Abbado και ο sir Simon Rattle. Έχει ηχογραφήσει τέσσερις δίσκους με την orchestra new Simon Bolivar and several more with other orchestras.
Από τον περασμένο Σεπτέμβριο είναι διευθυντής της Φιλαρμονικής του Los Angeles, με την οποία ερμήνευσε στην εναρκτήρια βραδιά την Πρώτη συμφωνία του Gustav Mahler, έργο που ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε dvd αλλά και μέσω του i-tunes. Naturally, ο Dudamel δεν εγκατέλειψε την orchestra young Simon Bolivar, with which it will continue to appear throughout the world. THE orchestra έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον των μεγαλύτερων φεστιβάλ κι έχει εμφανιστεί στις περισσότερες πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής, όχι μόνο επειδή αποτελεί το προϊόν ενός τόσο σημαντικού κοινωνικού πειράματος, but also because it is one of the most dynamic musical ensembles. Σε μια κοινωνική πραγματικότητα που κάνει τους ανθρώπους να απομονώνονται όλο και περισσότερο, σε έναν κόσμο όπου η καχυποψία έχει αντικαταστήσει τη διάθεση για επικοινωνία, or orchestra νέων Simon Bolivar αποδεικνύει ότι μπορεί να υπάρξει μια διαφορετική προοπτική. Για να νιώσει κανείς πόση χαρά μπορεί να κρύβει η αγάπη για τη μουσική και πάνω απ’ όλα πόση ελπίδα μπορεί να έχει το να μοιράζεσαι αυτή την αγάπη, he just has to listen to them perform Danzon No 2 by Arturo Marquez.
Or even more, to see them, while hunched over their sheet music, to stand up at the explosive finale.
“… it's not an orchestra, it's a revolution …”
From: http://www.o-klooun.com/anadimosiefseis/den-einai-orxistra-einai-epanastasi#.U4uOoHaVBRx
“… is not orchestra, it's a revolution …”
You see it and you want to
crying. Out of emotion ; Out of admiration; Out of grief for ours; Not
know. Many years ago a man in Venezuela
set out to make a dream come true. It was Jose Abreu who collected
children from every poor corner of his country and began to learn them
music to draw them away from crime, the drugs, the
misery and the dangers it carries with it!!!
crying. Out of emotion ; Out of admiration; Out of grief for ours; Not
know. Many years ago a man in Venezuela
set out to make a dream come true. It was Jose Abreu who collected
children from every poor corner of his country and began to learn them
music to draw them away from crime, the drugs, the
misery and the dangers it carries with it!!!
His plan was called el Systema.
A few years later, 250.000 (!)
children learned music, and school orchestras began to be formed.
Orchestras across the country surpassed the 100 and of these the 90 is
symphonic !
children learned music, and school orchestras began to be formed.
Orchestras across the country surpassed the 100 and of these the 90 is
symphonic !
The best of these youngsters
musicians gather in central orchestras, topped by the Orchestra
Simon Bolivar, who at this time runs another el product
System, the 28-year-old conductor Gustavo Dudamel, which is also here
and a few months the new conductor of the Los Angeles Philharmonic.
musicians gather in central orchestras, topped by the Orchestra
Simon Bolivar, who at this time runs another el product
System, the 28-year-old conductor Gustavo Dudamel, which is also here
and a few months the new conductor of the Los Angeles Philharmonic.
Edgar grew up in one of the most
tough neighborhoods of Caracas. He was afraid to leave his house and
he was afraid to turn around. Only music could distract him from her
bad situation he was experiencing. She went to her El Sistema branch
his neighborhood and asked for a trumpet. They couldn't find him. Of
but they gave a bassoon. Now, Edgar believes that this bassoon of his
save life. El Sistema could be the name of a revolutionary
organization since the 1930s. Perhaps this comes to mind
because El Sistema was born and developed in Venezuela, a country that fought for many years for its independence but also for the abolition of totalitarian regimes.
tough neighborhoods of Caracas. He was afraid to leave his house and
he was afraid to turn around. Only music could distract him from her
bad situation he was experiencing. She went to her El Sistema branch
his neighborhood and asked for a trumpet. They couldn't find him. Of
but they gave a bassoon. Now, Edgar believes that this bassoon of his
save life. El Sistema could be the name of a revolutionary
organization since the 1930s. Perhaps this comes to mind
because El Sistema was born and developed in Venezuela, a country that fought for many years for its independence but also for the abolition of totalitarian regimes.
El Sistema is a thought that
born in the mind of Jose Antonio Abreu, of an economist who
more than anything he loved people and music. O
Abreu believed that, however poor a man may be, if he can
access music, his life will change. And it turned out
that he was absolutely right.
born in the mind of Jose Antonio Abreu, of an economist who
more than anything he loved people and music. O
Abreu believed that, however poor a man may be, if he can
access music, his life will change. And it turned out
that he was absolutely right.
The beginning – the development
In 1975 Jose Antonio Abreu tried to create one orchestra where the musicians, instead of each studying alone, they would all study together.
There was already a similar experience in Venezuela,
where the students of the schools went after school to large
halls and they were all preparing their work together for the next day.
where the students of the schools went after school to large
halls and they were all preparing their work together for the next day.
This was not some kind of innovation
in the way of studying. Simply, most parents worked late
and, if the children returned to their neighborhoods, they would avoid to
study, with the result that the country maintains its low educational level
level.
in the way of studying. Simply, most parents worked late
and, if the children returned to their neighborhoods, they would avoid to
study, with the result that the country maintains its low educational level
level.
Additional, crime and use
drugs were very common. So, children were at risk in each
step them. Abreu was able to find kids who had some talent in the
music but also teachers from all over Venezuela.
drugs were very common. So, children were at risk in each
step them. Abreu was able to find kids who had some talent in the
music but also teachers from all over Venezuela.
His first orchestra, its National Youth Symphony Orchestra Venezuelas, was created on 12 of February 1975 and gave her first concert on 30 April of the same year.
Very quickly he connected with other orchestras and also recorded with many well-known conductors. THE orchestra
it soon became a magnet for many young people. Very soon though
more wanted to study Tchaikovsky, Mozart or Berlioz and
almost everyone wanted to attend her concerts orchestras.
it soon became a magnet for many young people. Very soon though
more wanted to study Tchaikovsky, Mozart or Berlioz and
almost everyone wanted to attend her concerts orchestras.
Any outside observer would think that all this effort would have no chance of success.
Abreu and his colleagues argued that they would succeed.
Their central message to the youth of the whole country was "Play and fight".
But the first ones who had to compete
for the success of the program were the same. They put in all the energy
and all their faith p’ this purpose.
for the success of the program were the same. They put in all the energy
and all their faith p’ this purpose.
Four years after her timid beginning orchestras,
at 20 of February 1979, Abreu gets the green light to
extend the program. Now every city or even every neighborhood can
create her own orchestra where
will consist of children and young people. Each child will choose an instrument,
he will get it for free and meet up with the rest of the kids in big
halls to study under the instruction of her best teachers
country. Naturally, the program went through enormous difficulties.
at 20 of February 1979, Abreu gets the green light to
extend the program. Now every city or even every neighborhood can
create her own orchestra where
will consist of children and young people. Each child will choose an instrument,
he will get it for free and meet up with the rest of the kids in big
halls to study under the instruction of her best teachers
country. Naturally, the program went through enormous difficulties.
Its funding was reduced in times of crisis – it spent several n Venezuela– causing Abreu and his team to fight hard to keep it alive.
But today, El Sistema, where it is
now developed into nucleos (cores), is under his supervision 150
youth orchestras and 70 children's orchestras, which are found in almost all of them
its cities Venezuelas. The country's best musicians are channeled into orchestra young Simon Bolivar, which is also the central one orchestra
of the program. The preschool children program
they start working on the expressiveness of the body and the
pace.
now developed into nucleos (cores), is under his supervision 150
youth orchestras and 70 children's orchestras, which are found in almost all of them
its cities Venezuelas. The country's best musicians are channeled into orchestra young Simon Bolivar, which is also the central one orchestra
of the program. The preschool children program
they start working on the expressiveness of the body and the
pace.
Encouraging children to keep it
their bodies active while playing, is one of its keys
program development. At the age of five, the children
they get their first instruments, usually wooden flutes and percussion.
At the same time they also join a choir, so that they start to get used to it
in group work. At the age of seven, children can
pick up their first string or wind instrument. They can change
instruments, but they are not encouraged to do so often. Their original
training includes singing and studying the instrument.
their bodies active while playing, is one of its keys
program development. At the age of five, the children
they get their first instruments, usually wooden flutes and percussion.
At the same time they also join a choir, so that they start to get used to it
in group work. At the age of seven, children can
pick up their first string or wind instrument. They can change
instruments, but they are not encouraged to do so often. Their original
training includes singing and studying the instrument.
They often concentrate on playing one
and just a note so that they get a sense of its quality
sound for their instrument. There are three levels of daily study: At
first, children work with the whole orchestra,
in the second they play in smaller ensembles and in the third they study individually.
At all these levels, each child's teacher is the same. This
it results in the learning process going faster,
as the teacher knows early on the strengths and weaknesses of each
student.
and just a note so that they get a sense of its quality
sound for their instrument. There are three levels of daily study: At
first, children work with the whole orchestra,
in the second they play in smaller ensembles and in the third they study individually.
At all these levels, each child's teacher is the same. This
it results in the learning process going faster,
as the teacher knows early on the strengths and weaknesses of each
student.
Students perform in front of an audience as long as
as much as possible, which reduces exposure anxiety as the
concert becomes a natural part of the artistic process. also, the
young musicians are encouraged to attend other youth orchestras as well
so that they get inspiration from them. Children play from a very early age
and with other orchestras besides their own. In fact, they are still participating
and in orchestra Simon Bolivar, in which the best musicians of the country become regular members.
as much as possible, which reduces exposure anxiety as the
concert becomes a natural part of the artistic process. also, the
young musicians are encouraged to attend other youth orchestras as well
so that they get inspiration from them. Children play from a very early age
and with other orchestras besides their own. In fact, they are still participating
and in orchestra Simon Bolivar, in which the best musicians of the country become regular members.
The main purpose of El Sistema is to
create a sense of security and joy in young people
musicians, while building their self-confidence through it
sense of value of the individual within the group. Discipline is not the
most basic part of the process but, when it is not a result
pressure, considered a useful tool. Attending the lessons does not
is mandatory. Children participate for themselves, the friends
and their teachers.
create a sense of security and joy in young people
musicians, while building their self-confidence through it
sense of value of the individual within the group. Discipline is not the
most basic part of the process but, when it is not a result
pressure, considered a useful tool. Attending the lessons does not
is mandatory. Children participate for themselves, the friends
and their teachers.
No hard work on their part
students, the program would be headed for certain failure. Nevertheless, or
fun and the game is never forgotten.
students, the program would be headed for certain failure. Nevertheless, or
fun and the game is never forgotten.
The vast majority of teachers and
of the stems of each core, comes from his former students
program. They are the ones who best understand the goals and
process needs, they are the ones who understand how
young musicians feel. Teachers engage with each child
separately.
of the stems of each core, comes from his former students
program. They are the ones who best understand the goals and
process needs, they are the ones who understand how
young musicians feel. Teachers engage with each child
separately.
If a child misses two in a row
times from the lesson, they go to his house to see what's going on. THE
their goal is not to observe the child, but yes
discuss with him the reasons why he did not come to
lessons,so that they make it feel better.
times from the lesson, they go to his house to see what's going on. THE
their goal is not to observe the child, but yes
discuss with him the reasons why he did not come to
lessons,so that they make it feel better.
Often, cores adjust by one
rate their operation to the needs of the children. El Sistema has
now a series of specific rules, which over the years
of its operation, have proven effective. For example, The day for the draw of the two lucky ones
musical level, the program managers have found that it is
better to choose the simplest possible orchestration, so that
all the children play together and make a very loud sound.
rate their operation to the needs of the children. El Sistema has
now a series of specific rules, which over the years
of its operation, have proven effective. For example, The day for the draw of the two lucky ones
musical level, the program managers have found that it is
better to choose the simplest possible orchestration, so that
all the children play together and make a very loud sound.
Of course, the orchestration changes as the
guys level up. But the loud sound produced by many
instruments playing together remains. As her manager says orchestras
young Simon Bolivar, Gustavo Dudamel, "when we play for example the
Thursday of Beethoven, Thursday becomes the biggest and most important
issue of the world". The orchestras deal with the works of the well-known and
of great classical composers but also with many works from their repertoire
Latin American composers, which is also much closer
to the sounds that children have in their ear from the moment they
were born. The program works very closely with their parents
children.
guys level up. But the loud sound produced by many
instruments playing together remains. As her manager says orchestras
young Simon Bolivar, Gustavo Dudamel, "when we play for example the
Thursday of Beethoven, Thursday becomes the biggest and most important
issue of the world". The orchestras deal with the works of the well-known and
of great classical composers but also with many works from their repertoire
Latin American composers, which is also much closer
to the sounds that children have in their ear from the moment they
were born. The program works very closely with their parents
children.
When a child turns two or three years old,
the people in charge of the program meet his parents and explain to them
all the details and difficulties they may encounter. Emotions are the language that the body uses to communicate its needs
children get their first instruments, teachers talk to
parents about how they should treat children
and to encourage them in their study. Since a child
decides to enter one orchestra,
he gets a scholarship. This is an honor for his family but he has
and practical value: the child will no longer need to leave the
program because it has to work.
the people in charge of the program meet his parents and explain to them
all the details and difficulties they may encounter. Emotions are the language that the body uses to communicate its needs
children get their first instruments, teachers talk to
parents about how they should treat children
and to encourage them in their study. Since a child
decides to enter one orchestra,
he gets a scholarship. This is an honor for his family but he has
and practical value: the child will no longer need to leave the
program because it has to work.
El Sistema started more than
love of children and less than love of music. The emphasis is on
in community development and solidarity. The teachers, the
students and parents are in an atmosphere of mutual respect and
love that makes them feel safe and happy. Inside a
country that went through very difficult times, the feeling of being held
his life in his hands is a very positive thing. And the children of El
Sistema not only feel that they can live as beautifully as they want, but
and that they can change the world.
love of children and less than love of music. The emphasis is on
in community development and solidarity. The teachers, the
students and parents are in an atmosphere of mutual respect and
love that makes them feel safe and happy. Inside a
country that went through very difficult times, the feeling of being held
his life in his hands is a very positive thing. And the children of El
Sistema not only feel that they can live as beautifully as they want, but
and that they can change the world.
The recognition The most global
organizations have recognized El Sistema as a great social
experiment to the extent that it succeeded in reducing poverty and raising it
educational level of its people Venezuelas.
But at the same time, it is also a great music learning program.
Countries like Argentina, Australia, Bolivia, Brazil, Canada, or
Costa Rica, Cuba, Ecuador, Peru, Scotland and very recently
most North American states, they wanted to
try. Perhaps no one expected a few years ago that a country
which has gone through dozens of major problems, like the Venezuela, could be a model for so many countries.
organizations have recognized El Sistema as a great social
experiment to the extent that it succeeded in reducing poverty and raising it
educational level of its people Venezuelas.
But at the same time, it is also a great music learning program.
Countries like Argentina, Australia, Bolivia, Brazil, Canada, or
Costa Rica, Cuba, Ecuador, Peru, Scotland and very recently
most North American states, they wanted to
try. Perhaps no one expected a few years ago that a country
which has gone through dozens of major problems, like the Venezuela, could be a model for so many countries.
On a purely musical level, young people who
started through El Sistema found themselves over the years in some of
the best orchestras in the whole world. But also the central one orchestra of the program, or orchestra
young Simon Bolivar, is considered today as one of the most important.
Gustavo Dudamel has also played a major role in this development, The
its director orchestras, which started
and he as a student of the program. Dudamel was born on
1981 in a family of musicians. His father was a trombonist and
his mother is a music teacher. His main instrument was the violin but very
quickly, at just fourteen years old, began to study conducting
orchestrawith Jose Antonio Abreu himself as a teacher.
started through El Sistema found themselves over the years in some of
the best orchestras in the whole world. But also the central one orchestra of the program, or orchestra
young Simon Bolivar, is considered today as one of the most important.
Gustavo Dudamel has also played a major role in this development, The
its director orchestras, which started
and he as a student of the program. Dudamel was born on
1981 in a family of musicians. His father was a trombonist and
his mother is a music teacher. His main instrument was the violin but very
quickly, at just fourteen years old, began to study conducting
orchestrawith Jose Antonio Abreu himself as a teacher.
Dudamel started winning the one
competition after another and very quickly his value was recognized by
conductors such as Claudio Abbado and Sir Simon Rattle. It has been recorded
four discs with her orchestra new Simon Bolivar and several more with other orchestras.
competition after another and very quickly his value was recognized by
conductors such as Claudio Abbado and Sir Simon Rattle. It has been recorded
four discs with her orchestra new Simon Bolivar and several more with other orchestras.
It's been since last September
director of the Los Angeles Philharmonic, with which he performed in
opening night Gustav Mahler's First Symphony, work that
it was recorded and released on DVD as well as via i-tunes. Naturally, The
Dudamel did not abandon her orchestra young Simon Bolivar, with which it will continue to appear throughout the world. THE orchestra
has sparked the interest of the biggest festivals and has
appeared in most European and American cities, no
only because it is the product of such an important social
experiment, but also because it is one of the most dynamic musical ensembles.
In a social reality that makes people to
are increasingly isolated, in a world where suspicion has
replace the willingness to communicate, or orchestra
young Simon Bolivar proves that there can be a different
perspective. To feel how much joy love can hide
the music and above’ all how much hope sharing can have
this love, he just has to listen to them perform Danzon No
2 by Arturo Marquez.
director of the Los Angeles Philharmonic, with which he performed in
opening night Gustav Mahler's First Symphony, work that
it was recorded and released on DVD as well as via i-tunes. Naturally, The
Dudamel did not abandon her orchestra young Simon Bolivar, with which it will continue to appear throughout the world. THE orchestra
has sparked the interest of the biggest festivals and has
appeared in most European and American cities, no
only because it is the product of such an important social
experiment, but also because it is one of the most dynamic musical ensembles.
In a social reality that makes people to
are increasingly isolated, in a world where suspicion has
replace the willingness to communicate, or orchestra
young Simon Bolivar proves that there can be a different
perspective. To feel how much joy love can hide
the music and above’ all how much hope sharing can have
this love, he just has to listen to them perform Danzon No
2 by Arturo Marquez.
Or even more, to see them, while hunched over their sheet music, to stand up at the explosive finale.