For his decision to leave his great love, the theater, Thymios Karakatsanis spoke.
Our leading actor, speaking to "Espresso" he declares that he is disgusted and bitter about what is happening around us, but also in the theater, resulting in him making the final decision to close a huge chapter of his life.
– You will be performing somewhere this theater season;
I will appear on Monday! I have already retired…
– I don't think what you say is true. You served the theater with passion…
I can't anymore, I can't…he says tiredly and withdraws into himself.
– Why are you staying away?;
Because I don't like it!
– Don't tell me you're retiring;
What should I retire?, since I have already retired…
– How did you make that decision?;
All this worthlessness has disgusted me.
– You feel the need to detox;
Ε, Yes. Rather…
– You have generously offered laughter to the audience. Now why this denial;
I'm crying now…
– If you were given a space right now, what project would you upload that would reflect today's situation;
"The Kouluvachata", the work that life itself writes.
– A kind of satire;
I wouldn't say satire. It's kind of a tragedy…
– They say that a great comic actor can play an ancient tragedy just as well. Why didn't you dare?;
Once, when I was in the Art Theatre, Kun put me up, since I begged him, in a tragedy. And with the first sentence I said, they all burst out laughing. Then I realized that my tragedy is laughable…
– You suddenly became tight-lipped…
What can I say; What is there to say;
– How do you view the theater from a distance?;
May I be absent from the public. My absence, however, does not mean anything. There must be many missing !
– Are you saying that today there are people in the theater who have nothing to do with it?;
I believe that the absence would be good for many and above all for the theater itself and our culture.
– You don't even want to play Aristophanes in the summer;
In my dreams, Yes. Think of…
– What else are you thinking?;
That's the way things are, that as time goes by you think that I have been working for so many years and finally what did I do; All you hear is a bitter review. And even for things that were not your fault.
– I don't think the public has ever rewarded you with that kind of criticism.
Yes, Okay. But there are also those tubercles of the horn. I don't know what else they will write, but I don't care either. All I care about is how this place is going to get back on its feet. I have everything else written down!
– Την κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας πως τη σχολιάζετε;
Πολύ ωραία! THE,τι πρέπει για να αρχίσεις να βρίζεις!
– Πώς αντιμετωπίζετε αυτή την κρίση;
Με κρίση.
– Πιστεύετε ότι θα βγει η χώρα από το αδιέξοδο;
Η χώρα ποτέ δεν ήταν εκτός. Δεν ξέρω αν θα βγει. Αμα δεις αυτά που καθορίζουν τη ζωή μας πολιτικά, πολιτιστικά, κοινωνικά, είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο.
– Do you think we have a new possession;
We are not even under occupation.
– What situation are we in?;
Completely unprotected.
– You, deeply politicized artist, από τις μεγάλες φυσιογνωμίες του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει για να δούμε μια άσπρη μέρα σε αυτό τον τόπο;
Να είμαστε στον «Πλούτο» του Αριστοφάνη. Πιο ακριβοί σε όλα.
– Πώς νιώθετε όταν λοιδορεί τη χώρα μας στα πρωτοσέλιδά του ο ξένος Τύπος;
Φαίνεται κατάλαβαν τι είμαστε.
– Όλους αυτούς τους δυσβάσταχτους φόρους εσείς τους πληρώνετε ή κάνετε αντίσταση και ανυπακοή;
Όση ανυπακοή και να κάνεις, έρχεται η εφορία και σ’ τα βουτάει.
– Τι σας πονάει περισσότερο έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα;
Αυτό που με πονάει είναι ότι όλοι κάνουνε αγώνα αφού έχει τελειώσει ο αγώνας.
– Θα μπορούσατε να βγείτε σε μια πλατεία και να προτρέψετε τους συμπολίτες σας να επαναστατήσουν;
Θα μπορούσα να το κάνω απευθυνόμενος στους ανθρώπους του θεάτρου. Nevertheless, αν δεν υπάρχει εισιτήριο, δεν μπορείς να κάνεις επανάσταση. Όλα για το εισιτήριο γίνονται.
– Εσείς θυμάστε κάποια άλλη τόσο δύσκολη εποχή;
Δεν θυμάμαι δύσκολη εποχή για τη χώρα, γιατί δεν υπήρξε καμία εύκολη.
– Από οικονομικής πλευράς πώς είστε; Πολλοί ομότεχνοί σας λένε ότι περνάνε δύσκολα, πόσο μάλλον εσείς που δεν εργάζεστε τώρα…
Θα δούμε… Εμείς είμαστε νοικοκυραίοι πάντα.
– Έχετε και τον μπαξέ σας που έχει όλα τα καλά.
Yes! Πρέπει να είσαι νοικοκύρης για να μην ενοχλείς το κοινωνικό σύνολο.
– Φοβάστε για το μέλλον των παιδιών σας;
Για το μέλλον όλων των παιδιών φοβάμαι. Τα παιδιά μου δεν ζουν έξω από την κοινωνία και ούτε μπορεί κανείς να διαφυλάξει τα παιδιά του. Το μόνο που μπορείς είναι να τα διδάξεις. Και δυστυχώς, η διδαχή είναι να τα κάνεις να αποστρέφονται τον κόσμο.
Source : www.newsbeast.gr
