LEopéra passionnantdans ses trois actesChristoph Willibald von Gluck dans la première renaissance mondiale 250 ans après sa création, il sera présenté enAthènes Concert HallsonMardi 14 et mercredi 15 Février 2012 à 20.00 la nuit.
Une coproduction internationale à partir deConcert Hallson parcours sur les scènes européennes, et dansJardin de Covent (Studio Linbury).
L'opéraLe triomphe de Clélia, il est audacieux et exigeant pour son époque, écrit pour l'ouverture du Teatro Comunale de Bologne, il a été abandonné et oublié après quelques représentations, le 1763. Deux cent cinquante ans plus tard, il est relancé avec une impressionnante production au Concert Hall dans le cadre du Cycle Métatropies..
Un spectacle stimulant du 21e siècle rencontre la grande musique du 18e siècle, avec deux signatures dynamiques, qui promettent un spectacle de fraîcheur et d'inspiration: par Nigel Lowry dans la direction et le chef musicien Giorgos Petros dans la direction de Camerata, Orchestre des Amis de la Musique, avec instruments d'époque.
La direction artistique de la production est Giuseppe Sigismonti de Risio. Le décor est de Nigel Lowry, les costumes et la réalisation de la scénographie par Paris Mexi, οι φωτισμοί του Γιώργου Τέλλου και η μουσική προετοιμασία της Μάτας Κατσούλη και του Μάρκελλου Χρυσικόπουλου.
Η συναρπαστική όπερα σε τρεις πράξεις του Γκλουκ, sur un livret de Pietro Metastazio, est une coproduction de "Et in Arcadia ego" et de la salle de concert d'Athènes et est présentée à Athènes avec le soutien de l'Union européenne, στο πλαίσιο του προγράμματος Πολιτισμός και σε συνεργασία με την «Tuttiall’ Opera – TAO» και την The City of London Sinfonia. Θα συνεχίσει τη διαδρομή της στο Linbury Studio του Covent Garden, τον Ιούνιο του 2012 και σε άλλες ευρωπαϊκές σκηνές με μια εξαιρετική διανομή από Έλληνες και ξένους τραγουδιστές με ειδίκευση στη μουσική του 18ου αιώνα. Το έργο παρουσιάζεται μέσα από μια νέα κριτική έκδοση από το χειρόγραφο της Μπολόνια, που έγινε ειδικά για τις ανάγκες αυτής της παραγωγής.
Τον ομώνυμο ρόλο ερμηνεύει η γαλλίδα σοπράνο Ελέν Λεκόρ (Hélène LeCorre), τον Οράτιο η μέτζο σοπράνο Μαίρη Ελεν Νέζη, την Λαρίσσα η τουρκάλα σοπράνο Μπουρτσού Ουγιάρ(Burcu Uyar), τον Ταρκίνιο η μέτζο σοπράνο Ειρήνη Καράγιαννη, τον Πορσίννα ο τενόρος Βασίλης Καβάγιας και τον Μάννιο η Άρτεμις Μπόγρη (μέτζο).
dans lequel seraΘρίαμβος της Κλέλιας, μια πολεμική περιπέτεια εμπνευσμένη από τις θρυλικές σελίδες της Ρωμαϊκής ιστορίας, τα έχει όλα: τη μυθική τέχνη των καστράτι, την χωρίς όρια δεξιοτεχνία του μπελ κάντο, το δράμα του μπαρόκ, τις καινοτομίες του στυλ γκαλάντε. Ο Γκλουκ, για τα λαμπερά εγκαίνια του Τεάτρο Κομουνάλε συνεργάζεται με τον Πιέτρο Μεταστάζιο, έναν από τους σημαντικότερους λιμπρετίστες/ποιητές όλων των εποχών, γράφει μια απαιτητική μουσική, μουσική για δεξιοτέχνες σολίστες και οδηγεί τους πρωταγωνιστές του στα όρια της φωνητικής και της δραματικής τους αντοχής.
Η Καμεράτα-Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής έκανε την πρώτη παγκόσμια ηχογράφηση του έργου το καλοκαίρι του 2011, σε μουσική διεύθυνση Giuseppe Sigismondi de Risio για τη γερμανική εταιρία MDG. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει διεθνώς τον Μάρτιο του 2012 ενώ θα διατίθεται τις ημέρες των παραστάσεων του Μεγάρου.
Συναρπαστικός και ποιητικός ο Νάιτζελ Λάουρι, προκλητικός σκηνοθέτης, με μεγάλη εμπειρία σε σύγχρονες και τολμηρές παραγωγές στα σπουδαιότερα θέατρα της Ευρώπης, προτείνει μια ιδιαίτερα συναισθηματική και εντυπωσιακή ανάγνωση του έργου και με μια αισθητική που δημιουργεί τα αναλογικά πρότυπα της εποχής μας για να το κατανοήσουμε: ίντριγκα, διπλωματία, διαφθορά δια της ιδεολογίας, φανατισμός χωρίς ηθική.
Ιδανική συνάντηση του Λάουρι με τον βραβευμένο με ECHO KLASSIC Γιώργο Πέτρου, έναν εξαιρετικά ευαίσθητο μουσικό με ειδίκευση στο ρεπερτόριο αυτής της εποχής, με τη συμμετοχή της διεθνώς πλέον καταξιωμένης Καμεράτα-Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής.
Η περίσταση: Το Τεάτρο Κομουνάλε της Μπολόνια ήθελε μια εντυπωσιακή πρεμιέρα. Ο ιμπρεσάριός του αναζήτησε τον Γκλουκ που είχε ήδη γράψει 30 όπερες, ήταν διάσημος στις σκηνές της Ευρώπης και είχε αρχίσει να μεταμορφώνει την όπερα προσθέτοντας όλο και περισσότερα δραματικά στοιχεία. Ο Γκλουκ παρόλο ότι δεν είχε στενούς δεσμούς με την Μπολόνια δέχτηκε, αλλά προτιμούσε να χρησιμοποιήσει άλλα λιμπρέτα του Μεταστάζιο, πρότεινε την Ολυμπιάδα, αλλά το θέατρο επέμενε στον Θρίαμβο της Κλέλιας. Είχε θεαματικές σκηνές που θα έδειχναν τις τεχνικές υπεροχές του θεάτρου και πρωτότυπο κείμενο που θα δήλωνε ότι η νέα σκηνή καινοτομεί.
Η πλοκή: Η Ρωμαία ευγενής Κλέλια αιχμαλωτίζεται από τον Ετρούσκο βασιλιά Πορσίννα, ο οποίος πολιορκεί τη Ρώμη. Ο Ταρκίνιος, Ρωμαίος αξιωματικός, πολεμάει στο πλευρό του Πορσίννα, με την ελπίδα ότι θα κερδίσει το θρόνο της Ρώμης και την αγάπη της Κλέλιας. Με δόλο και μηχανορραφίες, εξαπατά τον Ρωμαίο στρατιωτικό Οράτιο, αγαπημένο της Κλέλιας και προκαλεί τη μοιραία αναμέτρηση: Ετρούσκοι και Ρωμαίοι συγκρούονται πάνω στη γέφυρα του Τίβερη. Η Κλέλια με το κουράγιο και τις υψηλές αρχές της θα σώσει την πόλη της και ο Γκλουκ θα υπογράψει έναν ύμνο στον γυναικείο ηρωισμό και το θρίαμβο της αγάπης.
Le spectacle: 14 Peut 1763. Η όπερα είχε επιτυχία, αλλά δεν ήταν θρίαμβος. Το πιο ανήσυχο κοινό ανταποκρίθηκε σε κάποια κομμάτια, εκτίμησε το νέο μουσικό ιδίωμα, την πλούσια και εκλεπτυσμένη ενορχήστρωση, αλλά το συντηρητικό κοινό ήθελε πιο συμβατικά θεάματα. Τα κοστούμια ήταν του Αντόνιο Γκάλι ντα Μπιμπιένα, του αρχιτέκτονα που είχε σχεδιάσει και το θέατρο και είχε γίνει στόχος φθόνου των άλλων αρχιτεκτόνων της πόλης, που είχαν οργανωθεί για να δυσφημίσουν την όπερα. Η Κλέλια παρουσιάστηκε αρκετές φορές εκείνη την περίοδο με το θέατρο πάντα γεμάτο. Ο Γκλουκ επέβλεψε τις πρόβες των τριών πρώτων παραστάσεων, όπως προέβλεπε το συμβόλαιο και έφυγε από την πόλη.
Η συνέχεια: Η Κλέλια εγκαταλείφθηκε μετά τις παραστάσεις της Μπολόνια. Οι σκηνοθετικές της απαιτήσεις, οι φωνητικές της δυσκολίες, το γεγονός ότι θεωρήθηκε ένα έργο γραμμένο για μια περίσταση, την καταδίκασαν στην αφάνεια. le 1904 ανακαλύφθηκε ένα χειρόγραφο αντίγραφο της παρτιτούρας της σε ένα αυστριακό μοναστήρι, αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία και κατέληξε στα αρχεία του Ωδείου του Βρυξελλών. Από εκεί το ανέσυρε το 1963 ο Τζανπιέτρο Τιντόρι και θέλησε να το δημοσιεύσει για τα 200 χρόνια του Τεάτρο Κομουνάλε. Ατύχησε. Το χειρόγραφο δημοσιεύτηκε τελικά το 2008 από τον εκδοτικό οίκο Baerenreiter, στα άπαντα του Γκλουκ.
Η σύνθεση: dans lequel seraΓκλουκ(1714-1787) έντυσε με μουσική ένα δράμα του Μεταστάζιο (1698-1782) και έφτιαξε μια όπερα που στον πυρήνα της είναι η φωνή, φωνή δεξιοτεχνών, που τραγουδούν μια ποικιλία από άριες που εντυπωσιάζουν. Ο χαρακτήρας της Κλέλιας είναι σύνθετος και πολυδιάστατος, άλλοτε ηρωική, άλλοτε φοβισμένη, άλλοτε κυκλοθυμική και άλλοτε σιωπηλή, του δίνει τη δυνατότητα να συνθέσει έναν μουσικό διάλογο αποχρώσεων και όπως σε όλες σχεδόν τις 35 όπερές του, έτσι και σε αυτήν, μιλάει στο κοινό για την ευθύνη, για τις προσωπικές και ηθικές μεταμορφώσεις του ανθρώπου μέσα από τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα. Έζησε και ο ίδιος σε εποχή πολιτικής και κοινωνικής αστάθειας, η αμερικανική και η γαλλική επανάσταση, οι ναπολεόντειοι πόλεμοι επηρέασαν τη γραφή του και άλλαξαν δραματικά την όπερα.
Στα ιταλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους
