Pour sauver le bon livre, il faut baisser son prix

Onze blogs de bibliophiles dans une lettre commune aux éditeurs leur demandant de réduire le prix des livres. Ils reconnaissent , bien sûr, que ces derniers temps, la plupart des éditeurs ont réduit les prix des livres plus anciens en faisant des offres très alléchantes.

Mais le problème des livres modernes demeure, dont le prix varie entre 15-20 euro, ce qu'ils considèrent en temps de crise comme prohibitif.
Par ailleurs, ces blogueurs bibliophiles soulignent que les éditeurs risquent de tomber dans la logique du « publier ce qui fait vendre »., qui à la longue détruira la littérature.

Les signataires de la lettre soulignent qu'ils comprennent "les différentes difficultés, des obligations envers les employés, le coût du papier, fardeaux des droits, des traductions, etc., en tenant compte des particularités du marché grec, avec ses limitations linguistiques et sa petite population" , mais ils soulignent que « encore une fois, le livre, précisément dans la crise actuelle, nous devons le diffuser comme un bien et non comme un luxe réservé à quelques-uns".

Ils suggèrent donc aux éditeurs de faire « un pas courageux »: réduction du prix des nouveaux titres, afin de ne pas arrêter l'expression créative de chacun d'eux, parmi lesquels, toujours, il y a des talents qu'il ne faut pas gaspiller, parce qu'il se sera qualifié par pure nécessité, l'éphémère et le vendable".

La lettre des onze blogs

« Mesdames et messieurs les rédacteurs,

demandé, à la fois pour vous et pour nous, blogueurs bibliophiles, est d'augmenter la lisibilité dans une Grèce, qui lit de moins en moins.

Le principal problème de ces dernières années est la crise. Une crise aiguë et à plusieurs niveaux. Votre entreprise a été envahie, mais de manière stratifiée, elle se reflète désormais dans la plus grande partie de la société grecque et l'affecte, respectivement proportionnellement et néanmoins dramatiquement, la vie de nous tous. Quand le chômage et la chute des revenus atteignent leurs taux les plus élevés depuis des décennies, la priorité principale ne peut bien sûr être que la défense de la Dignité dans la vie quotidienne avec tout ce qu'elle doit inclure dans des conditions de Démocratie: santé, un article du New York Times ou le reportage "No Respect" dans, Nourriture, formation, Liberté.

Pour les bibliophiles de ce pays, ce qui dans la majorité d'entre eux n'est pas une partie privilégiée, qui vit en dehors de la réalité économique commune, le livre est un atout très important inclus dans ce qui précède, qui ne peuvent et ne doivent pas être inclus dans leur liste, qui sera réduit ou coupé complètement, parce que la précision le rend souvent inaccessible.

Si avec les offres, les bazars, se tourner vers les anciens titres et revenir aux bibliothèques semble être une bonne solution, τι θα γίνει με τους καινούργιους τίτλους;

Θα αφορούν σε όλο και πιο λίγους; Και αν παγιωθεί αυτό ως αναγκαστική συνθήκη στην κρίση, θα πάμε από την εκδοτική πλημμυρίδα σε μιαν εκδοτική άμπωτη, dont les caractéristiques requises seront décrites avec la phrase nous émettons le,ce qui peut être amorti;

Des objections au prix du livre avaient été entendues dans le passé, τόσο από αναγνώστες όσο και από τους ειδικούς του χώρου, δημοσιογράφους και κριτικούς. Όταν ένα μέσο βιβλίο στοιχίζει 15-20€, οι περισσότεροι θα προτιμήσουν να παρακολουθήσουν μια ταινία στον κινηματογράφο, που κοστίζει πολύ κάτω από 10€ ή τα ίδια χρήματα να τα αφιερώσουν σε άλλου είδους (ψυχαγωγική) διέξοδο.

Το ίδιο δυστυχώς ισχύει και για το ηλεκτρονικό βιβλίο. Εκεί που θα έπρεπε η τιμή να είναι πολύ χαμηλότερη, δεδομένου ότι τα έξοδα έκδοσης είναι μικρότερα, παρατηρούνται μικρές διαφορές σε σχέση με το έντυπο βιβλίο. Το λογικό θα ήταν ο αναγνώστης, που έχει την ανάλογη συσκευή, να παρακινηθεί να αγοράζει άυλα κείμενα, ενώ αυτός που δεν έχει, trouver la motivation pour suivre l'évolution.
 Avant d’en arriver au triste et fondamentalement anti-civilisationniste, c'est-à-dire annihiler complètement le nombre de lecteurs, ας επιχειρήσετε εσείς, οι εκδοτικοί οίκοι, καθώς σ’ εσάς πέφτει πρωτίστως αυτή η υποχρέωση, ένα θαρραλέο βήμα: réduction du prix des nouveaux titres, afin de ne pas arrêter l'expression créative de chacun d'eux, parmi lesquels, toujours, il y a des talents qu'il ne faut pas gaspiller, parce qu'il se sera qualifié par pure nécessité, το εφήμερο και το ευπώλητο.

 Le livre, aujourd'hui, είναι ακριβό και αποτρέπει την αγορά του. Αυτή είναι η πραγματικότητα, την οποία όμως, εσείς, μπορείτε να αλλάξετε.

 Ως αναγνώστες, ιστολόγοι και πολίτες, σας ζητάμε την μεγαλύτερη δυνατή μείωση και, αν το πράξετε, πρώτοι εμείς, θα την υποστηρίξουμε.

Αντιλαμβανόμαστε τις ποικίλες δυσκολίες, από τις υποχρεώσεις σας στους εργαζόμενους, le coût du papier, fardeaux des droits, των μεταφράσεων και ούτω καθεξής μέσα μάλιστα στις ιδιαιτερότητες της ελληνικής αγοράς με τους γλωσσικούς της περιορισμούς και τον ελάχιστο πληθυσμό, όμως και πάλι το βιβλίο, précisément dans la crise actuelle, οφείλουμε να το διαδώσουμε ως αγαθό και όχι ως πολυτέλεια των ολίγων.

Τα ιστολόγιά μας, πάντα φιλόξενα και χωρίς κανενός είδους αντάλλαγμα, λειτουργήσαμε και λειτουργούμε, εκ των πραγμάτων, en tant que… annonceurs de livres! Surtout ceux qui transcendent l’éphémère…

 Nous pouvons continuer à servir la littérature avec vous (et tout autre type de raison) και συμβάλλοντας στην επιβίωσή της, αν κι εσείς θελήσετε να προχωρήσετε σ’ αυτό, που επιτακτικά πλέον σας ζητάμε: χαμηλές τιμές σε όλα και ειδικότερα στα καινούργια βιβλία, χωρίς αλλαγή στην αισθητική και την ποιότητά τους.

Με εκτίμηση

Librofilo,  Βιβλιοκαφέ, Διαβάζοντας, Βολτίτσες, Anagnostria, το Ιστολόγιο του Θαλή, Read-for-a-Life, Desperado, Καγκουρό, Λέσχη Ανάγνωσης του Degas, Εαρινή Συμφωνία».

source : tovima.gr

Φαίη Σκορδά : «Δεν έχω κάνει ποτέ δίαιτα»: Ποιο είναι το μυστικό της σιλουέτας της;

Στην παρουσίαση του βιβλίου “Η Δίαιτα των ειδικών” που έχουν γράψει οι Αναστάσιος Παπαλαζάρου (διατροφή), Σάντυ Κουτσοσταμάτη (ψυχολογία), Γιάννης Μανιός (άσκηση) και Αργυρώ Μπαρμπαρίγου (συνταγές) βρέθηκε το βράδυ της Δευτέρας η Φαίη Σκορδά.

Η 33χρονη παρουσιάστρια που, δύο περίπου χρόνια μετά τη γέννηση του πρώτου της παιδιού, έχει ένα από τα πιο καλλίγραμμα σώματα της ελληνικής showbiz, μίλησε στην κάμερα της εκπομπής “Μεσημεριανή Μελέτη” για τη διατροφή της, εξηγώντας ότι το μυστικό της δεν είναι άλλο από το καλό DNA: “Δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο πολύ τρώω. Τρώω όσο τρώει και ο Γιώργος (Λιάγκας). Αλλά κανείς δεν το πιστεύει” ανέφερε, προσθέτοντας πως “Καλώς η κακώς, για να έχεις ένα καλό σώμα, το σημαντικότερο είναι το DNA, ο σωματότυπός σου. Εγώ δεν έχω κάνει ποτέ δίαιτα”.

Όσο για την περίοδο αμέσως μετά τη γέννηση του γιου της, η Φαίη Σκορδά εξήγησε πως ακολούθησε απλώς μια συγκεκριμένη διατροφή εξαιτίας του θηλασμού: “Μόνο όταν θήλαζα, πρόσεχα λίγο παραπάνω. Ήταν μια ειδική διατροφήέπρεπε να πίνω πολλά υγρά λόγω του θηλασμού” ανέφερε. Και όταν ο δημοσιογράφος σχολίασε ότι μια από τους συγγραφείς του βιβλίου “Η Δίαιτα των ειδικών”, η Σάντυ Κουτσοσταμάτη, δήλωσε πρόσφατα ότι θηλάζει ακόμα την ενάμισι έτους κόρη της, η Φαίη Σκορδά ανέφερε πως ο θηλασμός είναι όντως “κάτι πολύ ωραίο. (…) Είναι άλλο δέσιμο- δεν το συζητώ”.

source : yupiii.gr

Manhattan Medea της Ντέα Λόερ στο Από Μηχανής Θέατρο

Η νέα παράσταση της Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί (+,X) Manhattan Medea της Ντέα Λόερ θα κάνει πρεμιέρα στο Από Μηχανής Θέατρο στις 4 De Mars 2013. Η σκηνοθεσία είναι της Εφης Θεοδώρου και παίζουν οι: Παντελής Δεντάκης, Ανδρέας Κοντόπουλος και Ιωάννα Παππά.

Για 25 uniquement des représentations.

H σύγχρονη εκδοχή της Μήδειας, γραμμένη το 1999, από τη γερμανίδα συγγραφέα Dea Loher λαμβάνει χώρα στο Μανχάτταν. Η Μήδεια και ο Ιάσονας δεν είναι πια γόνοι βασιλιάδων ή απόγονοι θεών που ζουν στην Κόρινθο αλλά λαθρομετανάστες που έχουν αναγκαστεί να φύγουν από την Ευρώπη. Έχουν αφήσει πίσω την πατρίδα τους στις φλόγες, αναζητώντας το Νέο Κόσμο, προσδοκώντας να χτίσουν εκεί τη ζωή τους απ΄ την αρχή. Και θα κάνουν τα πάντα για να επιβιώσουν και να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή. Τα όνειρά τους διαψεύδονται στο χωνευτήρι της αμερικάνικης μεγαλούπολης και ο Ιάσων εγκαταλείπει τη Μήδεια για την κόρη ενός πλούσιου επιχειρηματία, τη νέα και πλούσια Κλερ. Την παραμονή του γάμου η Μήδεια εμφανίζεται, αποφασισμένη να τον ξαναφέρει κοντά της με κάθε τίμημα στο σπίτι της στην 5η Λεωφόρο και τίποτα δε θα είναι πια το ίδιο.
Το πολύ ενδιαφέρον εγχείρημα της Dea Loher με γλώσσα περίτεχνη, ποιητική και βαθιά ανθρώπινη συνθέτει με θαυμαστό τρόπο το αρχαίο με το σύγχρονο, μιλώντας στη γλώσσα του σήμερα για όλα εκείνα που πραγματεύεται ο αρχαίος μύθος: το πάθος για ζωή, τη διαφορετικότητα, την ξενοφοβία, την πάλη των φύλων, το πάθος, τον όρκο, την απληστία, την αδικία, amour, την προδοσία.

Μετάφραση Γιώργος Δεπάστας
Σκηνοθεσία Έφη Θεοδώρου
Σκηνικά Νίκος Αναγνωστόπουλος
Κοστούμια Ιωάννα Τσάμη
Φωτισμοί Σάκης Μπιρμπίλης
Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί Παντελής Δεντάκης, Ανδρέας Κοντόπουλος, Ιωάννα Παππά

Photos
Σταμάτης Αμπάτης

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα
Dea Loher (Ντέα Λόερ)

Η Ντέα Λόερ είναι από τις πιο σπουδαίες γερμανικές φωνές στο χώρο της θεατρικής συγγραφής. Τα έργα της έχουν μεταφραστεί και έχουν παιχτεί σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο: Australie, la Suisse, France, Αγγλία, Grèce, Φιλανδία, Δανία, Πολωνία, Τσεχία και Λατινική Αμερική. Γεννήθηκε το 1964 στη Βαυαρία. Αφού τελείωσε σπουδές στη γερμανική λογοτεχνία και τη φιλοσοφία στο Μόναχο, έζησε για κάποιο διάστημα στη Βραζιλία. Επέστρεψε στο Βερολίνο, όπου δούλεψε στο ραδιόφωνο και σπούδασε θεατρική συγγραφή στο Hochschule der Künste υπό την καθοδήγηση των Heiner Müller και Yaak Karsunke.

Έχει γράψει τα έργα: « Am Schwarzen See » (By Lake Schwarzer See, 2012), Diebe (Thieves, 2010), Das letzte Feuer (The Final Fire, 2008), « Das Leben auf der Praça Roosevelt » (Life on the Praça Roosevelt, 2004),
« Unschuld » (Innocence, 2003), « Magazin des Glücks » (in sieben Teilen, 2001), « Der dritte Sektor » (2001), « Klaras Verhältnisse » (2000), « Manhattan Medea » (1999), « Adam Geist » (1998), « BlaubartHoffnung der Frauen » (1997), « Fremdes Haus » (1995), « Leviathan » (1993), « Tätowierung » (1992), »Olgas Raum », (1992).
Εχει διακριθεί με πλήθος βραβείων για διάφορα έργα της.

source : culturenow.gr

McLaren P1: Οι πρώτες φωτογραφίες

Οι πρώτες επίσημες φωτογραφίες της έκδοσης παραγωγής του supercar της McLaren, είναι γεγονός και όπως ήταν αναμενόμενο κόβουν την ανάσα.
Η επίσημη πρώτη της P1 θα λάβει χώρα στο Σαλόνι της Γενεύης στις αρχές Μαρτίου, ενώ οι αριθμοί που την συνοδεύουν, προκαλούν ίλιγγο. Ο Twin-Turbo V8 κινητήρας χωρητικότητας 3,8 lt, εδράζεται στο κέντρο και συνεργάζεται αρμονικά με έναν άκρως αποδοτικό ηλεκτροκινητήρα, εξασφαλίζοντας συνδυαστικά ισχύ 916 de chevaux et 917 Nm de couple!
Eπιπροσθέτως την συνοδεύουν συστήματα όπως το IPAS (Instant Power Assist System) και το DRS (Drag Reduction System) το οποίο προέρχεται από την Formula 1 και με το πάτημα ενός κουμπιού κινεί την πίσω αεροτομή, μειώνοντας τις αντιστάσεις και αυξάνοντας την ίδια στιγμή την τελική ταχύτητα.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά μέχρι στιγμής, οι εκπομπές ρύπων υπολογίζονται κάτω από τα 200 γρ./ χλμ., ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι είναι μηδενικές με την χρήση του ηλεκτροκινητήρα (jusqu'à 10 και πλέον χιλιόμετρα), ο οποίος μόνος του αποδίδει 179 chevaux et 265 Nm de couple.
Παράλληλα υπάρχει σωστή κατανομή της ισχύς που παράγεται, ενώ ο ηλεκτροκινητήρας όταν το απαιτούν οι συνθήκες οδήγησης, αποθηκεύει ενέργεια στην μόλις 96 κιλών μπαταρία με την οποία εφοδιάζεται η P1.

source : autotriti.gr

Manhattan Medea της Ντέα Λόερ στο Από Μηχανής Θέατρο

Η νέα παράσταση της Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί (+,X) Manhattan Medea της Ντέα Λόερ θα κάνει πρεμιέρα στο Από Μηχανής Θέατρο στις 4 De Mars 2013. Η σκηνοθεσία είναι της Εφης Θεοδώρου και παίζουν οι: Παντελής Δεντάκης, Ανδρέας Κοντόπουλος και Ιωάννα Παππά.

Για 25 uniquement des représentations.

H σύγχρονη εκδοχή της Μήδειας, γραμμένη το 1999, από τη γερμανίδα συγγραφέα Dea Loher λαμβάνει χώρα στο Μανχάτταν. Η Μήδεια και ο Ιάσονας δεν είναι πια γόνοι βασιλιάδων ή απόγονοι θεών που ζουν στην Κόρινθο αλλά λαθρομετανάστες που έχουν αναγκαστεί να φύγουν από την Ευρώπη. Έχουν αφήσει πίσω την πατρίδα τους στις φλόγες, αναζητώντας το Νέο Κόσμο, προσδοκώντας να χτίσουν εκεί τη ζωή τους απ΄ την αρχή. Και θα κάνουν τα πάντα για να επιβιώσουν και να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή. Τα όνειρά τους διαψεύδονται στο χωνευτήρι της αμερικάνικης μεγαλούπολης και ο Ιάσων εγκαταλείπει τη Μήδεια για την κόρη ενός πλούσιου επιχειρηματία, τη νέα και πλούσια Κλερ. Την παραμονή του γάμου η Μήδεια εμφανίζεται, αποφασισμένη να τον ξαναφέρει κοντά της με κάθε τίμημα στο σπίτι της στην 5η Λεωφόρο και τίποτα δε θα είναι πια το ίδιο.
Το πολύ ενδιαφέρον εγχείρημα της Dea Loher με γλώσσα περίτεχνη, ποιητική και βαθιά ανθρώπινη συνθέτει με θαυμαστό τρόπο το αρχαίο με το σύγχρονο, μιλώντας στη γλώσσα του σήμερα για όλα εκείνα που πραγματεύεται ο αρχαίος μύθος: το πάθος για ζωή, τη διαφορετικότητα, την ξενοφοβία, την πάλη των φύλων, το πάθος, τον όρκο, την απληστία, την αδικία, amour, την προδοσία.

Μετάφραση Γιώργος Δεπάστας
Σκηνοθεσία Έφη Θεοδώρου
Σκηνικά Νίκος Αναγνωστόπουλος
Κοστούμια Ιωάννα Τσάμη
Φωτισμοί Σάκης Μπιρμπίλης
Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί Παντελής Δεντάκης, Ανδρέας Κοντόπουλος, Ιωάννα Παππά

Photos
Σταμάτης Αμπάτης

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα
Dea Loher (Ντέα Λόερ)

Η Ντέα Λόερ είναι από τις πιο σπουδαίες γερμανικές φωνές στο χώρο της θεατρικής συγγραφής. Τα έργα της έχουν μεταφραστεί και έχουν παιχτεί σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο: Australie, la Suisse, France, Αγγλία, Grèce, Φιλανδία, Δανία, Πολωνία, Τσεχία και Λατινική Αμερική. Γεννήθηκε το 1964 στη Βαυαρία. Αφού τελείωσε σπουδές στη γερμανική λογοτεχνία και τη φιλοσοφία στο Μόναχο, έζησε για κάποιο διάστημα στη Βραζιλία. Επέστρεψε στο Βερολίνο, όπου δούλεψε στο ραδιόφωνο και σπούδασε θεατρική συγγραφή στο Hochschule der Künste υπό την καθοδήγηση των Heiner Müller και Yaak Karsunke.

Έχει γράψει τα έργα: « Am Schwarzen See » (By Lake Schwarzer See, 2012), Diebe (Thieves, 2010), Das letzte Feuer (The Final Fire, 2008), « Das Leben auf der Praça Roosevelt » (Life on the Praça Roosevelt, 2004),
« Unschuld » (Innocence, 2003), « Magazin des Glücks » (in sieben Teilen, 2001), « Der dritte Sektor » (2001), « Klaras Verhältnisse » (2000), « Manhattan Medea » (1999), « Adam Geist » (1998), « BlaubartHoffnung der Frauen » (1997), « Fremdes Haus » (1995), « Leviathan » (1993), « Tätowierung » (1992), »Olgas Raum », (1992).
Εχει διακριθεί με πλήθος βραβείων για διάφορα έργα της.

source : culturenow.gr

«Ο Έκλεστοουν θέλει μια γυναίκα-οδηγό στην F1»

Την πεποίθηση ότι ο Μπέρνι Έκλεστοουν θέλει να δει μια γυναίκα στα γκριντ του πρωταθλήματος της Φόρμουλα 1 εξέφρασε η Σούζι Γολφ.

Η 30χρονη, η οποία την περσινή χρονιά βρίσκονταν στη Williams στο ρόλο της δοκιμάστριας τόνισε πως οι συνθήκες που επικρατούν στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού είναι πολύ δύσκολες με τον ανταγωνισμό να περιορίζει τη δυνατότητα μια γυναίκα να πετύχει, κάτι το οποίο ωστόσο δεν θεωρεί αδύνατο.

«Ξέρω ότι πολλοί άνθρωποι θα ήθελαν να συμβεί κάτι τέτοιο. Ο Μπέρνι Έκλεστοουν είναι ένας από αυτούς που πιέζει αυτό να συμβεί και νομίζω ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα γίνει πραγματικότητα», ήταν τα λόγια της Σούζι Γολφ για να συμπληρώσει στη συνέχεια:

«Υπάρχουν περισσότεροι άνδρες οδηγοί, κάτι που κάνει ακόμη πιο δύσκολο το έργο των γυναικών, γιατί δεν υπάρχουν πολλές από εμάς που να προσπαθούμε να συμμετάσχουμε στο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1. Νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο για τον οποιοδήποτε να διατηρηθεί σε αυτό το πρωτάθλημα γιατί είναι ένας πολύ ανταγωνιστικός χώρος.
Μπορεί κανείς να δει πόσο γρήγορα αλλάζουν οι οδηγοί ανάλογα με τις συνθήκες και τις οικονομικές καταστάσεις. Για αυτό νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο για τον οποιοδήποτε και η απουσία μιας επιτυχημένης γυναίκας στο χώρο κάνει τον κόσμο να το αμφισβητεί ή να θεωρεί κάτι τέτοιο αδύνατο. Εγώ από την πλευρά μου πιστεύω ότι είναι πιθανό να συμβεί, απλώς θέλει χρόνο».

source : sport-fm.gr

Οσκαρ 2013: Πιο βαρετά δεν γίνεται

Ο Ντάνιελ Ντέι Λούις γράφει Ιστορία, η «Ζωή του Πι» αποσπά τα περισσότερα βραβεία και δυο αυστριακοί οι θριαμβευτές της Ευρώπης. Η 85η τελετή των Οσκαρ όμως ήταν νωθρή και αδιάφορη. Πάλι καλά που υπήρχε και ο Ταραντίνο!

Με το τρίτο Οσκαρ της καριέρας του που απέσπασε για τον «Λίνκολν» του Στίβεν Σπίλμπεργκ, ο Ντάνιελ Ντέι Λούις έγραψε το δικό του κεφάλαιο στην Ιστορία της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου την Κυριακή 24 Février. Ο ιρλανδός ηθοποιός είναι ο πρώτος ηθοποιός στα 85 χρόνια του θεσμού που καταφέρνει να κερδίσει τρία βραβεία στην κατηγορία του Α’ ανδρικού ρόλου (προηγούνται οι βραβεύσεις του για το «Αριστερό μου πόδι» και το «Θα χυθεί αίμα»).
«Στην πραγματικότητα ήταν να παίξω εγώ την Μάργκαρετ Θάτσερ ενώ η Μέριλ Στριπ ήταν η πρώτη επιλογή του Στίβεν Σπίλμπεργκ για τον Λίνκολν» είπε ο Ντέι Λούις ορμώμενος από το γεγονός ότι ένας άλλος θρύλος της υποκριτικής η Μέριλ Στριπ, περσινή βραβευθείσα για την «Σιδηρά κυρία» ανακοίνωσε το όνομά του και του παρέδωσε το βραβείο.
Κρίμα που αυτή η ιστορική στιγμή σε όσους τουλάχιστον ενδιαφέρονται για την Ιστορία αυτών των βραβείων, συνέπεσε με μια από τις πιο άχαρες, άνευρες και κουρασμένες τελετές που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Φτωχό χιούμορ, πολλές δημόσιες σχέσεις (οι ευχαριστήριοι λόγοι ήταν ένα ασταμάτητο copy paste στο οποίο απλώς άλλαζαν τα ονόματα), ελάχιστες εκπλήξεις και ένας νέος παρουσιαστής, ο Σεθ Μακ Φαρλέιν, που πολύ απλά δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με το κοινό.
Το μεγάλο φαβορί στην κατηγορία της καλύτερης ταινίας ήταν η «Επιχείρηση: Argo» του Μπεν Αφλεκ και αυτή η ταινία, enfin (όπως όλοι περιμέναμε) κέρδισε. Η στιγμή ήταν επίσης ιδιαίτερη για την Ιστορία των Οσκαρ γιατί τον φάκελο άνοιξε στον Λευκό Οίκο η Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ Μισέλ Ομπάμα η οποία εμφανίστηκε στην γιγαντοοθόνη της αίθουσας Dolby έχοντας πάρει τον λόγο από τον ηθοποιό Τζακ Νίκολσον που είχε ανεβεί στην σκηνή.
Ο Μπεν Αφλεκ του οποίου το όνομα απουσίαζε από την κατηγορία των υποψηφίων για το Οσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας ανέβηκε στην σκηνή για να παραλάβει το βραβείο του και μαζί του δεν ήταν μόνον ο Γκραντ Χέσλοφ και ο Τζορτζ Κλούνεϊ ως συμπαραγωγοί της «Επιχείρησης :Argo» αλλά και όλοι οι συντελεστές της ταινίας που βρίσκονταν στην αίθουσα. Ανάμεσά τους ο Αλαν Αρκιν (υποψήφιος για το Β’ ανδρικού ρόλου) και ο μουσικοσυνθέτης Αλεξάντρ Ντεσπλά (υποψήφιος για το Οσκαρ μουσικής)
Τα Οσκαρ και εφέτος μοιράστηκαν. Με την εξαίρεση των «Μυθικών πλασμάτων του Νότου» που δεν κέρδισαν πουθενά, όλες οι υπόλοιπες οκτώ ταινίες που διεκδικούσαν το Οσκαρ καλύτερης ταινίας κέρδισαν κάποιο βραβείο. Ποσοτικά μιλώντας η «Ζωή του Πι» του Ανγκ Λι είναι εκείνη που κέρδισε τα περισσότερα, δηλαδή τέσσερα: Σκηνοθεσίας, οπτικών εφέ, μουσικής (Μάικλ Ντάνα) και φωτογραφίας (Κλάουντιο Μιράντα). Ο Ανγκ Λι που ενδεχομένως να είναι ένας από τους πιο ευγενικούς ανθρώπους στον παγκόσμιο κινηματογράφο μίλησε με ειλικρίνεια και ζεστασιά ευχαριστώντας όλους τους συντελεστές της ταινίας του αλλά και την πατρίδα του, την Ταϊβάν, η οποία όπως είπε «συνέβαλλε σημαντικά στην δημιουργία αυτής της ταινίας.»
 
Μια θέση πιο κάτω, στις τρεις βραβεύσεις, ισοβαθμούν το «Argo» που εκτός από το καλύτερης ταινίας κέρδισε επίσης το βραβείο διασκευασμένου σεναρίου (Κρις Τέριο) και μοντάζ και το μιούζικαλ «Οι άθλιοι» του Τομ Χούπερ που κέρδισαν το β’ γυναικείου ρόλου (Αν Χάθαγουεϊ – το φαβορί), μακιγιάζ και ηχητικού μιξάζ.
Μεγάλη στιγμή όμως και για την Αυστρία η εφετινή απονομή αφού δυο αυστριακοί καλλιτέχνες σήκωσαν από ένα επίχρυσο αγαλματίδιο ο καθένας για διαφορετικές ταινίες: ο σκηνοθέτης Μίχαελ Χάνεκε σήκωσε το Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας για την «Αγάπη» και ο συμπατριώτης του, Κρίστοφ Βαλτς το β’ ανδρικού ρόλου για το «Django ο τιμωρός» του Κουέντιν Ταραντίνο. Είναι το δεύτερο που κερδίζει μετά τους «Αδωξους μπάσταρδους», επίσης ταινία του Κ. Ταραντίνο.
Ο ίδιος ο Ταραντίνο έδωσε μακράν τον καλύτερο ευχαριστήριο λόγο όταν ανέβηκε στην σκηνή για να παραλάβει από την Σαρλίζ Θερόν και τον Ντάστιν Χόφμαν το δεύτερο Οσκαρ πρωτότυπου σεναρίου της καριέρας του για το «Django ο τιμωρός» (το πρώτο ήταν για το «Pulp fiction»). Ενιωθες πραγματικά ότι επιτέλους κάτι συμβαίνει. Εκρηκτικός και παθιασμένος όπως οι διάλογοι που γράφει στο χαρτί και οι εικόνες που φτιάχνει στην οθόνη, ο Ταραντίνο σήκωσε το χέρι και κάνοντας το σήμα της νίκης (V) δήλωσε ότι είναι η χρονιά των συγγραφέων. «Αν θα θυμόμαστε το “Django ο τιμωρός” μετά από 20 χρόνια αυτό θα οφείλεται στους ήρωές του» είπε κάθε άλλο παρά μετριοπαθώς ο Ταραντίνο αλλά ναι, είχε δίκιο.
Βραβείο δόθηκε ακόμα και στο «Zero dark thirty» της Κάθριν Μπίγκελοου που μάλίστα μοιράστηκε το ηχητικού μοντάζ με το «Skyfall»_ κάτι που έχει να συμβεί χρόνια στα Οσκαρ. Το «Skyfall» απέσπασε ένα ακόμη Οσκαρ το καλύτερου τραγουδιού, ακριβώς όπως αναμενόταν να γίνει. Η ζωντανή εκτέλεση του «Skyfall» από την Αντέλ άλλωστε, ήταν ένα από τα πιο όμορφα στιγμιότυπα της βραδιάς.
Οσον αφορά τον «Οδηγό αισιοδοξίας» του Ντέιβιντ Ο. Ράσελ μετρούσε οκτώ υποψηφιότητες αλλά τελικά κέρδισε μόνον σε μια κατηγορία* από τις δυνατότερες της απονομής: Α’ γυναικείος ρόλος για την 22 χρονη Τζένιφερ Λόρενς, η οποία πηγαίνοντας προς την σκηνή παρολίγο να σωριαστεί το πάτωμα εξαιτίας του τεράστιου κατάλευκου φορέματος που φορούσε και που σίγουρα δεν της ταίριαζε.  Η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου ξέρει πώς να στηρίζει τις νέες δυνάμεις υποκριτικής και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία στο ότι η Λόρενς (που έχει προταθεί μια ακόμη φορά στην ίδια κατηγορία για την «Καρδιά του χειμώνα» ανήκει σε αυτές τις δυνάμεις.
Σε ότι αφορά τον παρουσιαστή της απονομής Σεθ Μακ Φαρλέιν, το χιούμορ του δεν φάνηκε να αγγίζει τους θεατές της αίθουσας αν κρίνει κανείς από τα ελάχιστα γέλια και χειροκροτήματα. Το κακό φάνηκε από την αρχή όταν στην προσπάθειά του να αυτοσαρκαστεί ως ο χειρότερος παρουσιαστής των Οσκαρ, ο Μακ Φαρλέιν το παρατράβηξε. Στην γιγαντοοθόνη της αίθουσας εμφανίστηκε ο κάπτεν Κερκ (Γουίλιαμ Σάτνερ) της θρυλικής τηλεοπτικής σειράς «Strar Trek» ο οποίος φάνηκε να τον μαλώνει και να του λέει ότι κατέστρεψε την απονομή. Κανείς δεν γελούσε. Όπως κανείς δεν γέλασε όταν ο Μακ Φαρλέιν πέταξε ένα μικρό μπουκάλι ουίσκι στον Τζορτζ Κλούνεϊ που καθόταν στην πρώτη σειρά.
Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Μακ Φαρλέιν έβγαλε στην σκηνή τον κούκλο «Τεντ» της ομότιλης ταινίας που έγραψε και σκηνοθέτησε πριν από μερικά χρόνια με τον Μαρκ Γουόλμπεργκ στον ρόλο του ανθρώπου που «καταδιώκετεαι» από έναν κούκλο αρκούδο. Τα αστεία του αρκούδου όμως επάνω στην σκηνή των Οσκαρ μαζί και πάλι με τον Μαρκ Γουόλμπεργκ ανήκαν σε άλλη εκδήλωση, έστω και αν αυτό που σχετιζόταν με τους Εβραίους των Οσκαρ είχε κάποιο νόημα.
Με αφορμή τα 50 χρόνια ζωής του κινηματογραφικού Τζέιμς Μποντ η Σίρλεϊ Μπάσεϊ ανέβηκε στην σκηνή και τραγούδησε με πλέιμπακ το θρυλικό «Goldfinger», προκαλώντας μάλλον αμηχανία, κάτι που δεν έγινε με την εμφάνιση της Μπάρμπρα Στράισαντ που για να τιμήσει τον φίλο της, μουσικοσυνθέτη Μάρβιν Χάμλις (πέθανε πέρσι) τραγούδησε ζωντανά το «The way we were» και ξεσήκωσε την αίθουσα.
Ένα άλλο στιγμιότυπο που «κάθισε» καλά στην τελετή (από τα λίγα) ήταν η εμφάνιση όλων των συντελεστών της ταινίας «Οι άθλιοι» που τραγούδησαν στην σκηνή. Λόγω αυτής της ταινίας το μιούζικαλ είχε εφέτος την τιμητική του στα Οσκαρ με την Κάθριν Ζέτα Τζόουνς να τραγουδά και πάλι το «All that jazz» του «Σικάγο» ,μια ταινία για την οποία κέρδισε το Οσκαρ Β’ ρόλου. Και αυτή με playback όμως
Ενα στιγμιότυπο με πραγματικό νόημα, το οποίο πραγματικά μπορούσε να σε κάνει να βουρκώσεις ήταν η εμφάνιση στην σκηνή της 15χρονης Iνοτσέντε, μιας μετανάστριας η οποία είχε ζήσει επί εννέα ολόκληρα χρόνια άστεγη στην Αμερική προτού καταφέρει να ξεφύγει από τους δαίμονές μέσω των χρωμάτων και του καμβά. Η ζωή της έγινε το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Inocente» από το ζεύγος Σον Φάιν και Αντρέα Νιξ Φάιν και αυτό το ντοκιμαντέρ απέσπασε χτες το Οσκαρ. Η εμφάνιση της Ινοτσέντε στην σκηνή μαζί με τους σκηνοθέτες της με έκανε να νιώσω για πρώτη φορά τον πραγματικό κόσμο μέσα στα εφετινά Οσκαρ.
Ολα τα βραβεία
Καλύτερη Ταινία
Affaires: Argo
Α΄Ανδρικός Ρόλος
Ντάνιελ Ντέι Λούις (Λίνκολν)
Α΄ Γυναικείος Ρόλος
Τζένιφερ Λόρες (Οδηγός αισιοδοξίας)
Β΄Ανδρικός Ρόλος
Κρίστοφ Βαλτς (Django ο Τιμωρός)
Β΄ Γυναικείος Ρόλος
Αν Χάθαγουεϊ (Οι Άθλιοι)
Direction
Ανγκ Λι (Η Ζωή του Πι)
Διασκευασμένο σενάριο
Affaires :Argo
Σενάριο γραμμένο κατευθείαν για την οθόνη
Django, ο τιμωρός
Κινούμενα σχέδια
Brave
Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία
amour
Διεύθυνση φωτογραφίας
Η ζωή του Πι
Moντάζ
Affaires: Argo
Σκηνογραφία
Λίνκολν
Déguisements
Αννα Καρένινα
Μακιγιάζ
Οι άθλιοι
Musique
Η ζωή του Πι (Μάικλ Ντάνα)
Chanson
«Skyfall» των Αντέλ, Πολ Επγουορθ για την ομότιτλη ταινία
Ηχητικό μιξάζ
Οι άθλιοι
Ηχητικό μoντάζ
Skyfall
Zero Dark Thirty
Οπτικά εφέ
Η ζωή του Πι
Ντοκιμαντέρ
Searching for Sugar Man
Μικρού μήκους
«Curfew»
Κινούμενα σχέδια μικρού μήκους
«Paperman»
Ντοκιμαντέρ μικρού μήκους
«Inocente»
source : tovima.gr