Archives par mot-clé : tovima.gr

La Vierge Marie des Grecs anciens

Comment, avec le passage au monde chrétien, la déesse Athéna a été « remplacée » dans la conscience religieuse par la Vierge Marie

Général, sainte patronne et vierge. C'est la déesse Athéna ou la Vierge Marie; Protecteur des femmes, des enfants et de l'accouchement. Il s'agit d'Artémis, la donneuse d'enfants et sage-femme, ou peut-être de la Vierge Marie.; Prudent, mondes, bienveillant, doux et miséricordieux, qui a éprouvé une douleur insupportable et a éprouvé beaucoup de souffrance. Est-ce la déesse Isis ou est-ce la Vierge Marie, mère du Christ;
Là, dans le tournant du monde grec du polythéisme au christianisme, lorsque cette dernière commença lentement à prévaloir dans la conscience religieuse et la pratique dévotionnelle, mélanger des éléments du passé païen avec la nouvelle religion ne suffirait pas non plus, mais cela contribuerait grandement à sa consolidation. Normes des siècles, en plus, étaient difficiles à enlever. au lieu, leur assimilation au christianisme était le lien dont les gens avaient besoin pour l'accepter plus facilement. Résultat, de nombreuses divinités et rituels anciens doivent rester dans le calendrier chrétien et s'adapter aux formalités et aux traditions de la nouvelle religion.
C'est une coïncidence si la grande fête de Panagia, le 15 août, coïncide avec l'anniversaire de la déesse Athéna, le 15 août. 28 de l'ancien mois d'Hécatombaion (mi-juillet – mi-août), quand les Panathénées étaient célébrées, la plus grande fête de l'Athènes antique; Ou est-ce une coïncidence si le temple de la vierge Athéna sur l'Acropole a été transformé en temple de la Vierge Marie ?; En outre, le Parthénon n’est pas le seul à devenir une église chrétienne., puisque selon le décret de Justinien tous les sanctuaires antiques devaient être transformés en temples afin de purifier. Dans beaucoup d'entre eux, où les femmes étaient vénérées, παγανιστικές θεότητες, χτίστηκαν ναοί αφιερωμένοι στην Παναγία, η οποία πολύ συχνά προσλάμβανε και τις ιδιότητες των αρχαίων θεοτήτων.

Οι ιδιότητες
Les cycles saisonniers récurrents de mort et de renaissance et les cultes associés à la terre, la végétation et une bonne récolte étaient également associées à la Vierge Marie, όπως έχει γράψει ο μεγάλος λαογράφος Γεώργιος Μέγας. Τα Εισόδια της Θεοτόκου συνδέονται με τη σπορά και η Παναγία λαμβάνει τα χαρακτηριστικά της θεάς Δήμητρας αποκτώντας άλλοτε το προσωνύμιο Αποσπορίτισσα και άλλοτε Μεσοσπορίτισσα. Παραμένει μάλιστα και το αρχαίο έθιμο της πανσπερμίας, τα πολυσπόρια, όπως το λέμε σήμερα.
Αειπάρθενος, όπως οι αρχαίες θεές Αθηνά και Αρτεμη, ονομάστηκε η Παναγία από τον 6ο αιώνα. Ταυτόχρονα όμως είναι η προστάτις των εγκύων γυναικών που για να έχουν καλό τοκετό κρατούν ένα φυλαχτό-φυτό, «της Παναγίας το χορτάρι», comme on l'appelle. Αρχαίες μητρικές θεότητες ήταν και άλλες: η Αστάρτη, η Λητώ, η Γαία, η Ισις, με ρίζες που χάνονται στο βάθος της Νεολιθικής εποχής. Αρχέτυπο όλων όμως θεωρείται η Μεγάλη Μητέρα ή Μητέρα Γη ή Μεγάλη Μητέρα Θεά, που κατά τον Γιουνγκ πρόκειται για ένα μητριαρχικό μοντέλο που ενυπάρχει στον άνθρωπο πριν και από την κύηση.
Η Μεγάλη Μητέρα ήταν άλλωστε η κύρια θεότητα στη Μινωική Κρήτη, από κάποια εποχή μάλιστα παράλληλα με τον «νεαρό θεό» (είτε ως «θείο βρέφος» είτε ως σύζυγό της). Σύμφωνα με τον κύκλο της φύσης για τον θάνατο και την αναγέννηση η Μεγάλη Μητέρα παντρεύεται διαρκώς τον νεαρό θεό που γεννιέται και πεθαίνει κάθε χρόνο.

Προστάτις
Στρατηγός των στρατηγών, η Παναγία προστατεύει τους πιστούς τηςόπως και η θεά Αθηνά τους Αθηναίουςσε κάθε δύσκολη στιγμή. le 626, στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από Αβαρους και Πέρσες, οι πιστοί που έχουν συγκεντρωθεί στη Μεγάλη Εκκλησία θα δουν ξαφνικά μπροστά τους την Παναγία να έχει απλώσει προστατευτικά το πέπλο της πάνω από την πόλη (θυμηθείτε τον πέπλο της Αθηνάς στα Παναθήναια). Και η μεγαλύτερη απόδειξη: «Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια» ψάλλουν οι πολιορκημένοι χριστιανοί στην τελευταία λειτουργία της Αγίας Σοφίας, le 1453.
Ο Ακάθιστος Υμνος ωστόσο μοιάζει κάπως με τις «ισιακές αρεταλογίες», τους ύμνους δηλαδή προς τη θεά Ισιδα, όπως λέει ο καθηγητής Αρχαιολογίας κ. Μιχάλης Τιβέριος. Πολλά από τα χαρακτηριστικά της αιγύπτιας θεάς, που είχε εξελληνιστεί, πέρασαν και στην Παναγία. "Comme la Vierge Marie, donc cette déesse a acquis une myriade de surnoms, en d'autres termes, elle était myrionymi, tel que « tout-puissant » et « reine du ciel, de la terre et des enfers »» note M.. Tibère.

La basilique du Parthénon
On ne sait pas exactement quand le Parthénon a été transformé en temple chrétien., mais ce qui est sûr, c'est que sous Justinien (482-565) consacrée et désignée comme « Église catholique d'Athènes ». Le culte de la vierge païenne cède ainsi la place à la Vierge chrétienne et l'église prend le nom de Panagia Athiniotissa.. En effet, à cet effet et afin de répondre aux besoins du nouveau culte, le Parthénon subit de nombreuses opérations et fut transformé en basilique à trois nefs..
Le prestige du temple était grand, puisque même Vasilios B’ Bulgaroktonos a célébré sa victoire contre les Bulgares à Panagia Athiniotissa. Après tout, c'était un temple magnifique, avec l'icône dorée de la Vierge Marie et de magnifiques mosaïques. Seulement 188 des mosaïques en ont été sauvées et transférées 1848 au British Museum, alors qu'aujourd'hui, on peut voir peu de traces des performances originales. Mais ce qui est conservé, ce sont les centaines de gravures portant les noms de généraux, évêques, etc., mais aussi de simples inscriptions de noms, décès, titres et professions, prières et représentations symboliques inscrites au fil des siècles sur les colonnes du temple. Cependant, lors de la chute d'Athènes par les Latins, l'église fut capturée et transformée en église catholique sous le nom de « Santa Maria di Atene »., alors que plus tard c'est devenu une mosquée.
La prétendue similitude de la représentation d'une métope en marbre du Parthénon avec la scène de l'Annonciation est également due à son sauvetage au Moyen Âge par des fanatiques de la nouvelle religion qui détruisirent l'ancienne décoration du temple.. La métope se trouve aujourd'hui au Musée de l'Acropole.

source : tovima.gr

Παρουσιάζεται στο κοινό το κύπελλο του Σπύρου Λούη

À 27 Αυγούστου στο Μουσείο της Ακρόπολης από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Τη Δευτέρα 27 Αυγούστου θα πραγματοποιηθεί από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» η δημόσια παρουσίαση του Κυπέλλου που είχε απονεμηθεί στον Ολυμπιονίκη Σπύρο Λούη. Η παρουσίαση θα γίνει στις 7 το απόγευμα στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Υπενθυμίζεται ότι το Ίδρυμα είχε αποκτήσει το Κύπελλο σε δημοπρασία τον Απρίλιο του 2012.

Το κύπελλο, hauteur 15 εκατοστών, δημοπρατήθηκε έπειτα από σχετική απόφαση του εγγονού του Ολυμπιονίκη.

Σύμφωνα με τον οίκο Christie’s, η αξία του κυπέλλου ήταν μεταξύ 120.000 et 160.000 λιρών (sur 146.000- 195.000 euro).

Στην ανακοίνωση του Ιδρύματος, τον περασμένο Απρίλιο, αναφερόταν:

«Το ΊδρυμαΣταύρος Νιάρχοςανακοινώνει ότι απέκτησε το Ασημένιο Κύπελλο που εμπνεύστηκε και σχεδίασε ο Michel Bréal, για τον Πρώτο Μαραθωνιονίκη, τον Έλληνα Σπύρο Λούη, και το οποίο του απονεμήθηκε κατά τους πρώτους Σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες, à Athènes, le 1896.

» Το ΊδρυμαΣταύρος Νιάρχοςαπέκτησε το Ασημένιο Κύπελο σε έντονη δημοπρασία που πραγματοποιήθηκε σήμερα στον οίκο Christie’s στο South Kensington του Λονδίνου.

» Το Ίδρυμα θα μοιραστεί το κύπελλο με τον ελληνικό λαό, εκθέτοντάς το μόνιμα στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, μετά την ολοκλήρωση του τελευταίου το 2015.

» Στο μεταξύ, το Ίδρυμα θα ερευνήσει την εύρεση κατάλληλης προσωρινής θέσης για την έκθεσή του στο κοινό.»

source : tovima.gr

Οι Encardia κλέβουν καρδιές στην Κάτω Ιταλία

Συνεχίζονται οι βραβεύσεις για το ελληνικό ντοκυμαντέρ

Ακόμα μια τιμητική διάκριση για το ελληνικό ντοκυμαντέρ «Encardia, η πέτρα που χορεύει» του Αγγελου Κοβότσουαυτή τη φορά από την Ιταλία: το φιλμ που έχει γυριστεί σε περιοχές της Ελλάδας αλλά κυρίως στα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας με πρωταγωνιστές το ελληνικό μουσικό συγκρότημα Encardia αλλά και μουσικούς, ποιητές επώνυμους και ανώνυμους καλλιτέχνες της περιοχής του Σαλέντο, πήρε τιμητική διάκριση για τη σκηνοθεσία του στο φεστιβάλ ντοκυμαντέρ cinema del reale που γίνεται κάθε χρόνο στη Σπέκια της Κάτω Ιταλίας.

Η Σπέκια βρίσκεται στην καρδιά του Σαλέντο, που είναι το κέντρο των εννέα ελληνόφωνων χωριών της Ιταλίας. Η ζεστή υποδοχή, το θερμό χειροκρότημα του κοινού αλλά και η διάκριση στην ταινία και στον σκηνοθέτη της αντανακλούν την ανταπόκριση που είχε η ταινία στην περιοχή που η γλώσσα των grico είναι ακόμη ζωντανή μέσα από τις μουσικές, τα ποιήματα και τα γκρεκάνικα τραγούδια.

Η ελληνική αντιπροσωπεία που συνόδεψε την ταινία με συντελεστές, φίλους, συνεργάτες και ασφαλώς το συγκρότημα Encardia, στο τέλος της προβολής έστησε ένα ξέφρενο πανηγύρι έξω από τον χώρο των προβολών και ξεσήκωσε τους ιταλούς φίλους με χορούς και τραγούδια.

Το συγκρότημα Encardia (Κώστας Κωνσταντάτος – croûte, mandoline, violon, τραγούδι, Βαγγέλης Παπαγεωργίου – accordéon, φυσαρμόνικα, τραγούδι, Μιχάλης Κονταξάκης – guitare, τραγούδι, Αναστασία Δουλφήτραγούδι, καστανιέτες, Δημήτρης Τσεκούρας – contrebasse, τραγούδι και Κωνσταντίνα Καλκάνη, Γιάννα Χαμαλέληχορός) εμπνέεται, δημιουργεί και παρουσιάζει μουσικές και τραγούδια μέσα από την πλούσια μουσική παράδοση της Κάτω Ιταλίας. Ιδρύθηκε το 2004 και μέχρι τώρα έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από τριακόσιες ζωντανές εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα, Ιταλία, Νότια Γαλλία, Allemagne, Κύπρο, Αλγερία κτλ. Εχει εκδώσει τρεις δίσκους και συνεργαστεί δισκογραφικά αλλά και σε ζωντανές εμφανίσεις με τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της Κάτω ιταλικής μουσικής.

Με την ευκαιρία της συμμετοχής της στο φεστιβάλ cinema del reale, η ταινία προβλήθηκε στη συνέχεια στα χωριά Καλιμέρα, Κοριλιάνο ΝτΟτράντο και Στερνάτια. Μετά την προβολή στην πλατεία των χωριών ακολούθησε χορός και τραγούδι από τους Encardia αλλά και μεγάλα ονόματα της μουσικής σκηνής της περιοχής: Ρομπέρτο και Φραντσέσκα Λίτσι, Φράνκο Κορλιάνο, Εντζα Παρλιάρα κ.ά.
Η διάκριση της «Encardia» στην Κάτω Ιταλία έρχεται μετά από το βραβείο κοινού που απέσπασε στο εφετινό φεστιβάλ ντοκυμαντέρ Θεσσαλονίκης Εικόνες του 21ου αιώνα. Η ταινία έχει ήδη προγραμματιστεί να προβληθεί σε πολλά ξένα φεστιβάλ και να βγει στις αθηναϊκές κινηματογραφικές αίθουσες τον Οκτώβριο.

source : tovima.gr

Dustin Hoffman dans… planche grecque

"La vie des autres" au théâtre athénien

Dustin Hoffman est, en double exemplaire, le protagoniste de la prochaine saison théâtrale à Athènes. En effet, les deux films dans lesquels il a remporté l'Oscar du meilleur acteur seront joués, préparé, au tableau. "Kramer contre Kramer" et "L'homme de la pluie" -ή « Rainman », ils sont transférés en hiver sur les scènes des théâtres Emporikon et Bretania, respectivement. Une décennie d'intervalle, le premier est sa production 1979 et son deuxième 1988, alors que ce sont eux qui le lui ont donné, για τον ρόλο του Τεντ Κράμερ και του Ρέιμον Ράμπιτ τα δύο Οσκαρ της καριέρας του, ως τώρα τουλάχιστον….

Πλάι σ΄αυτές τις δύο κινηματογραφικές διασκευές, και μια τρίτη, γερμανικής παραγωγής, vient au théâtre d'Athènes à partir de l'automne: Le meilleur film étranger oscarisé sera projeté au théâtre Thision (2006) du scénariste et réalisateur Florian Henkel von Donnersmarck "La vie des autres" -qui a également établi un nombre record de nominations aux German Film Awards.

Plus détaillé, mise en scène par Eleni Scotti - qui parallèlement à son travail au théâtre Epi Colonos avec le groupe NAMMA- et interprétés par Mirella Papaikonomou, les Kramer seront animés par Dimitris Alexandris et Maria Zorba - Meryl Streep remporte alors son premier Oscar, pour le deuxième rôle féminin, en tant qu'épouse et mère. Au sujet de la vie de couple après le divorce et surtout de la façon dont leur jeune fils la vit, la production a également remporté l'Oscar du meilleur film 1979 tout en remportant un grand succès au box-office. Réalisé et écrit par Robert Benton _d'après le livre d'Avery Corman. La production grecque de Hellenic Theamaton pour la scène du théâtre Emporikon, compte parmi ses contributeurs Dimitris Papadimitriou (musique) et Georges Gavalas (paysage). Athina Maximou joue également, Christodoulos Stylianou, Dimitris Mavros et (alternativement) trois enfants.

Dimitris Lignadis amène sur la scène du théâtre central de Bretagne "Rain Man" avec Christos Chatzipanagiotis et Yiannis Stankoglou, dans les rôles des deux frères interprétés par Dustin Hoffman et Tom Cruise, à la fin des années 80. Le film, réalisé par Barry Levinson et écrit par Barry Morrow et Ronald Bass, le film a reçu des critiques élogieuses à l'époque et, parallèlement à l'Oscar de Hoffman, il a également remporté l'Oscar du meilleur film., Réalisateur et scénario original. Son thème est l'histoire d'un yuppie égoïste, par Charlie Babbitt, qui découvre que son ancien père est décédé et a laissé toute sa fortune à son autre fils, l'autiste Raymond, dont il ignorait complètement l'existence. Le film a également été un succès au box-office…

Fin à Thision de la rue Tournavitou, Alice Danezi – Knutsen, que nous avons rencontré au théâtre "Festen", au même endroit il y a six ans, suggère "La vie des autres", dans la traduction d'Eris Kyrgia et le décor de Kiki Pitta. Il s'agit de la pièce d'Albert Ostermeier d'après le film de Florian Henkel von Donnersmarck: Basé à Berlin-Est 1984, το έργο πραγματεύεται την ιστορία του διάσημου θεατρικού συγγραφέα Γκεόργκ Ντρέιμαν και της ηθοποιού συντρόφου του ΚρίσταΜαρία Σίλαντ που παρακολουθούνται από τον κατάσκοπο της Στάζι, Γκερντ Βίσλερ μετά από έμμεση προτροπή του ερωτοχτυπημένου υπουργού Μπρούνο Χέμπφ. Quand l'espion, en tant qu'"invité" non invité et témoin de la vie des autres, commence à entretenir des sentiments de sympathie pour le couple sans méfiance., plus rien ne peut rester pareil. Les acteurs jouent: Anna Macha (Krista – Marie Silland), Manolis Mavromatakis (Gerd Whistler), Fanis Mouratidis (Georg Dreyman), Costas Berikopoulos (Bruno Hepf), Giorgos Symeonidis Monsieur. un. Πρόκειται για μια παραγωγή της εταιρείας Λυκόφως του Γιώργου Λυκιαρδόπουλου.

source : tovima.gr

Δωρεάν προβολές ευρωπαϊκών ταινιών

Πρόγραμμα ταινιών του ευρωπαϊκού κινηματογράφου από την Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών

Συνεχίζονται οι προβολές ταινιών του ευρωπαϊκού κινηματογράφου συμπεριλαμβανομένων και ελληνικών στην μικρή θερινή αίθουσα του κήπου του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Ερμού 134-136 στο Θησείο.

Έχουν προβληθεί ήδη οι ταινίες «Σινεμά Ο Παράδεισος», «Η χορωδία του Χαρίτωνος», «Ο Τρελός Πιερό», «Ακαδημία Πλάτωνος», «Ιστορίες του Καλοκαιριού» και «Ας Περιμένουν οι Γυναίκες».

Οι προβολές πραγματοποιούνται κάθε βδομάδα, Τρίτη και Πέμπτη, ώρα 21.30μ. µ. και η είσοδος είναι ελεύθερη.

Η προσπάθεια αποτελεί συνεργασία της Εταρείας Ελλήνων Σκηνοθετών με τον Σύλλογο Ελλήνων
Αρχαιολόγων.

Το πρόγραμμα προβολών συνεχίζεται και τον Αύγουστο με τις παρακάτω ταινίες:

jeudi 02 août 2012 «Ένα Τρυφερό Φιλί», σε σκηνοθεσία Κεν Λόουτς
Mardi 07 août 2012 «Τσίου», σε σκηνοθεσία Μάκη Παπαδημητράτου
jeudi 09 août 2012 «Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας», σε σκηνοθεσία Λίνα Βερτμίλερ
Mardi 21 août 2012 «Ώρες Κοινής Ησυχίας», σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάκου
jeudi 23 août 2012 «Matchpoint», σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν
Mardi 28 août 2012, «Τι έκανες στον Πόλεμο, Θανάση;», σε σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη
jeudi 30 août 2012 «Η Φωνή του Φεγγαριού», σε σκηνοθεσία Φεντερίκο Φελίνι.

Ώρα προβολών 21.30μ. µ. Ελεύθερη Είσοδος

source : tovima.gr

Πέθανε ο πρωτοπόρος κινηματογραφιστής Κρις Μαρκέρ

Ο «Σταθμός αποχαιρετισμού» από τις κλασικές ταινίες του

En âge 91 années, μια ημέρα μετά τα γενέθλιά του πέθανε ο γάλλος πρωτοπόρος κινηματογραφιστής Κρις Μαρκέρ ο οποίος καταξιώθηκε ως ένας από τους σημαντικότερους ντοκιμαντερίστες του μεταπολεμικού κινηματογράφου.
Γεννημένος στη Νεϊγί στις 29 juillet, ο Κριστιάν Φρανσουά Μπουσέ Βιλνέβ όπως ήταν το πραγματικό όνομά του ξεκίνησε γράφοντας ποιήματα και φιλολογικά δοκίμια για να στραφεί αργότερα στον κινηματογράφο, με πρώτη ταινία την «Ολυμπία 52» γυρισμένη το 1952.
Η ταινία του Μαρκέρ που τον κατέταξε στο πάνθεον των κορυφαίων κινηματογραφιστών είναι τo 28λεπτο αριστούργημά του «Σταθμός Αποχαιρετισμού» («La Jetee dOrly»), παραγωγής1962 , ένα πολεμικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας που χάραξε τη μνήμη του σινεφίλ κοινού και ξαναγυρίστηκε το 1997 από τον Τέρι Γκίλιαμ ως οι «12 Πίθηκοι».Το 1978 η ταινία του «Το βάθος του ουρανού είναι κόκκινο» ήταν ένας μάλλον αρνητικός κριτικός απολογισμός των γεγονότων του Μάη του 1968 σε μια ταινία-μνήμη πάνω στην πρόσφατη πολιτική ιστορία.
A la fin de sa décennie 1980, 13 ελληνικές λέξεις /έννοιες πάνω στις οποίες συνδιαλέγονται φιλόσοφοι , μαθηματικοί , καλλιτέχνες και διανοούμενοι ,έδωσαν το έναυσμα στον Μαρκέρ να συνθέσει την «Κληρονομιά της Κουκουβάγιας» (1989), ένα κέντημα 13 τριαντάλεπτων ντοκυμαντέρ.
Η πανελλήνια πρεμιέρα της παραπάνω σύνθεσης έγινε στο 24ο φεστιβάλ «Κινηματογράφος και Πραγματικότητα».
source : tovima.gr

Ελληνική παρουσία στο φεστιβάλ Βενετίας

Η ανοδική πορεία του Γιώργου Ζώη συνεχίζεται με τους «Τίτλους τέλους»

Ακόμα μια ελληνική επιτυχία στον κινηματογραφικό χώρο σημειώθηκε σήμερα αφού όπως ανακοίνωσε το φεστιβάλ Βενετίας, η μικρού μήκους ταινία «Τίτλοι τέλους» του σκηνοθέτη Γιώργου Ζώη επελέγη για να προβληθεί στο τμήμα Orizzonti της 69ης Κινηματογραφικής Μόστρα που θα πραγματοποιηθεί από τις 28 Αυγούστου ως τις 8 septembre. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Μόστρα φιλοξενεί τον σκηνοθέτη. Ως γνωστόν η εξέχουσα πορεία του «Casus belli», προηγούμενης ταινίας του Ζώη, ξεκίνησε από το φεστιβάλ Βενετίας το 2009.

Η ταινία του Ζώη είναι η μοναδική ελληνική παρουσία στην εφετινή Μόστρα, της οποίας το διαγωνιστικό πρόγραμμα εμφανίζεται αρκετά μειωμένο με 17 μόλις τίτλους. Ανάμεσά τους η τελευταία ταινία του Τέρενς Μάλικ «To the wonder» με την Ρέιτσελ Μακ Ανταμς και τον Μπεν Αφλεκ, το «Spring speakers» του Χάρμονι Κοράιν με τον Τζέιμς Φράνκο, το «Passion» του Μπράιαν Ντε Πάλμα, επίσης με την Μακ Ανταμς αλλά και η τελευταία ταινία του Μάρκο Μπελόκιο«Bella addormentata» όπου πρωταγωνιστεί ο Τόνι Σερβίλο, βασικός ηθοποιός στην ανολοκλήρωτη ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Η άλλη θάλασσα»

source : tovima.gr