Monthly Archives: January 2012

Uncategorized

Η σύγχρονη τέχνη εμπνέεται από τη βυζαντινή

Έκθεση δανού καλλιτέχνη στο Βυζαντινό Μουσείο
Από τη βυζαντινή τέχνη εμπνέεται ο δανός ζωγράφος αλλά και γλύπτης, συγγραφέας και ποιητήςΠερ Κίρκεμπιπου παρουσιάζει έργα του στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο από την 1η Φεβρουαρίου σε μία έκθεση που έχει τίτλο «Ενας δημιουργικός διάλογος με τη βυζαντινή τέχνη».

Τα έργα του Κίρκεμπι ωστόσο δεν είναι αντίγραφα θρησκευτικών εικόνων ή θεολογικών σκηνών, αν και ο θεατής μπορεί να ανιχνεύσει σ΄ αυτά κάποια χρώματα, σχήματα, δομές αλλά και θέματα που σχετίζονται με τη βυζαντινή παράδοση, τα οποία όμως είναι ενταγμένα στη δουλειά του με εντελώς προσωπικό τρόπο.

Ο Περ Κίρκεμπι (Κοπεγχάγη 1938) είναι ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές του νέο-εξπρεσιονισμού στη Δανία αλλά το έργο του παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα – παρ΄ ότι έχει εκτεθεί παλαιότερα σε σημαντικά μουσεία του εξωτερικού όπως η Τέιτ Μόντερν του Λονδίνου, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης-Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού στο Παρίσι και στο Μητροπολιτικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη. Σε λίγο καιρό εξάλλου, διοργανώνεται έκθεσή του στο «Palais des Beaux Arts», στις Βρυξέλλες.
Στην Αθήνα παρουσιάζονται 29 έργα του και την επιμέλεια της έκθεσης έχει οΜίκαελ Βίβελ, ιστορικός τέχνης, μελετητής του έργου του ενώ η διοργάνωση, την οποία έχει αναλάβει η πρεσβεία της Δανίας στην Ελλάδα, τελεί υπό την αιγίδα της Προεδρίας της Δανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Την έκθεση συνοδεύει εικονογραφημένος κατάλογος με κείμενα του καλλιτέχνη, του επιμελητή καθώς και της διευθύντριας του μουσείουΑναστασίας Λαζαρίδου. Στο πλαίσιο της έκθεσης, η οποία θα διαρκέσει μέχρι την 24η Μαρτίου 2012, θα πραγματοποιηθούν θεματικές διαλέξεις και άλλες παράλληλες δραστηριότητες.
Source : tovima.gr
Uncategorized

Uncle Vanias from the historic Moscow Theater in Badminton

When one of the most importanttheatersof Europe, ofEvgeniy Vakhtagov(Vakhtangov) and a director with a unique
vision (Rim Tumin) join forces then we can only talk about an improbable, genius result.
A new subversive look at a classic masterpiece of Russian drama and a subversive theater, history, mythical, which carries in its scrolls the glory and the fragrance of allRussian theater. A wonderful one, almost mystical, meeting that we will have the unique opportunity to enjoy in Badminton, exactly as it was first performed in the theater itselfEugene Vakhtangovat 2 September of 2009.
Then the active reaction of the public, as well as the Russians, but also of foreign critics led even the Minister of Culture A. Avdeev to say characteristically that "this production is an amazing re-examination of Chekhov" expressing at the same time the certainty of its great worldwide success. Of course he was justified!
The vision of a theater group that could shake up the stagnant waters of the Moscow theater establishment, born in 1911 through the eyes and thoughts of a director and actor, by Eugene Vakhtangov. During his tenure the promising new theater saw itself steal the limelight from the rest of the more commercial "offshoots" of the Moscow Art Theater with just two productions (Maeterlinkck: The Miracle of St. Anthony 1921 by Gozzi : Turandor-1922).
That's how it is 1926, as expected, the theater was finally baptized with the name of its creator and the most important Russian directors rush to become part of his vision(Meyerhold, Popov, Zavadsky and Akimov). Especially Akimov's unorthodox translation of Hamlet with Shostakovich's music, the 1932, she was the one who introduced this theatrical microcosm to the whole world and caused the first waves of admiration inside and outside of Russia.
Among the important also directors, that run to contribute to the myth, we also discover Okhlopkov and Pogodin as well as a whole series of brilliant young creators who lead decade after decadeVakhtangov Theaterin the 21st century. The high artistic standards and the subversive look they introduce with each of their performances succeed to this day and keep it in its place, perhaps Russia's greatest theatrical myth.
One of those brilliant young creators, it's also Rimas Tuminas and it's not the first time he's produced a Chekhov play. The Three Sisters and his Cherry Orchard, they won public and critical acclaim. Chekhov's plays offer ground for exploration, clarification of the essence, justification of the species. Every Tuminas production is a new step towards the meaning of that mysterious word 'comedy', which so belies the context of the plot. Uncle Vanya's production has already been recognized as one of the best events of recent seasons in Moscow, while the work of S.Makovetsky and V.Simonov deserves to be mentioned in the world encyclopedia of theater.
The most interesting of course in the case of Rimas Tuminas, it is the way he perceives and "translates" this Russian classic masterpiece. No,  he didn't vandalize either, nor rewrite the text, didn't cut it either. Just read the text again, as if there were no interpretations before him. Why, there is nothing ordinary, beautiful, intimate. Chekhov's mansion surrounded by gardens does not exist, there are no comfortable armchairs, nor a table laid with a lace tablecloth and a warm samovar, nor the sense of a Home where many generations have lived... There is only empty space, deserted by life, the theater space with the gray corridors, an alabaster lion – a symbol of St. Petersburg – may be the birthplace of the ancestor who built the mansion, there is a workbench with rough slabs, an old sofa and several chairs.
Chekhov's characters, as Tuminas saw them and as embodied by the actors, strongly remind us of a part of ourselves. They live in conditions of conflicting ambitions, philosophize, they work hard or they are lazy, serve and consume. They are very different, but also similar – everyone's life went wrong. Why; We discover this from scene to scene, from the dialogues, the fights, revelations and sarcasm. People discover the principles of the theater of the absurd in the works of Chekhov. His characters say something and then do something else, while they think in a completely different way. Tuminas' Uncle Vanya deals with what the characters think and confess in times of spiritual turmoil. Sometimes they are incoherent, like Uncle Vanya or very violent, like Astrov. But their confessions burst forth from their souls so impetuously, like stepping out of a stuffy room into the fresh air.
"Our Uncle Vanias is needed today to support us, let's not be cynical, rude, unconscious people", λέει ο Rimas Tuminas. “With everything he faced in his life, he did not lose the virtue of honesty and continued to work. Near our theater, there is a monument to Princess Turandot. Maybe we should build a monument to Uncle Vanya".
In the best show for the 150 years of Chekhov, from the great Vagtagov Theater with the 100 years of theatrical history star, including, the award-winning "People's Artists" Sergey Macovetsky;, Ludmila Maksakova, Vladimir Simonov, Anna Dubrovskaya, Yury Kraskov και Galina Konovalova.
 
RIM TUMINAS (Artistic Director)
Winner of the State Prize of the Russian Federation and the Zolotaya Maska Russian Theater Prize.
He was born on 20 January 1952 in the city of Kelme (Lithuania). During the period 1970 – 1974 studied at the Lithuanian Conservatory. The 1978 graduated from the production department of GITIS (class of I. Tumanov). His first production was the play January by J. Radickov (1978) at the Drama Theater of the Lithuanian Soviet Socialist Republic, while his first production in Moscow was O.Zagradnik's Peacock Tune (1979) at the K.S.Stanislavsky Theater. From the 1979 up to 1990, worked at the State Academic Dramatic Theater of Lithuania (State Academic Drama Theater of Lithuania), and from 1994 became its art director. The 1999, Tuminas left the theater, with the last productions being Oedipus Rex by Sophocles (1998) and Shakespeare's Richard III (1999). Rimas Tuminas directed more than 20 plays in many theaters in Lithuania and abroad. His work abroad includes Theios Vanias (1992) and the Seagull (1993) of Chekhov in Finland, and Moliere's Don Juan in Iceland (1995). The 1990, Tuminas founded the Small Theater of Vilnius (Small Theater of Vilnius).
There, the following productions were presented: Chekhov's Cherry Orchard (1990), Brecht's Galileo (1991), God, Smile to Us του G.Kanovichus (1994), Masquerade by M. Lermontov (1997), which also traveled abroad. (Finland, Sweden, Poland, Iceland, Ms.)  Tuminas' productions successfully participate in festivals such as the International Baltic Theater Spring, Baltic House, Life, Contact, International Chekhov Theatre Festival, etc. After the successful show Masquerade, which won the Russian National Theater Award Zolotaya Maska in the category "Best Foreign Production 1998" in Moscow and within the framework of the 3rd Chekhov Festival, Tuminas was invited to the Sovremennik Theater, where he produced Playing… Schiller! the 2000. The 2002, on the stage of the E.Vakhtangov Theater, Rimas Tuminas produced Gogol's The Inspector General. The 2007, after the death of M.A. Ulyanov, ο Tuminas δέχτηκε την πρόταση της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας για τον Πολιτισμό και τον Κινηματογράφο και της διεύθυνσης του Θεάτρου E.Vakhtangov, να γίνει ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Θεάτρου.
Source : culturenow.gr
Uncategorized

Ancient Greek port next to Constantinople

It is dated to the 2nd BC. X. century and is located at a distance 20 kilometers from the city

A port from the Roman era and next to it an older one, which presents Greek elements and dates back to the 2nd BC. X. century have been brought to light by the excavations carried out in Constantinople at a distance 20 kilometers from the city, on a small peninsula of the Kyutsukcekmetse lake.

The first has already been identified as it is believed to be the city of Vathonea, some ruins of which are submerged in the waters of the lake. Bathonea came to light for the first time in 2007, after a dry spell, when the water level of the lake went down. Then it was discovered that the port was hiding a huge treasure of ancient artifacts, dating from the 4th to the 6th century AD. X., that is, the period, in which Constantinople was founded.

Harbor walls, καλοφτιαγμένα πολυώροφα κτίρια που ίσως ανήκαν σε έπαυλη ή ανάκτορο, μία τεράστια υπαίθρια δεξαμενή, έναν βυζαντινό ναό του 5ου ή 6ου αιώνα που ήταν κτισμένος πάνω στα θεμέλια ενός αρχαίου ελληνικού ναού, νεκροταφείο της ίδιας εποχής αλλά και λιθόκτιστους δρόμους έφεραν στο φως οι αρχαιολόγοι κατά την τελευταία ανασκαφική περίοδο στην περιοχή του μικρότερου λιμανιού. Currency, κεραμική και άλλα ευρήματα εξάλλου, υποδηλώνουν ότι η εκκλησία καταστράφηκε στο μεγαλύτερο μέρος της από σεισμό το 557 αλλά παρέμεινε σε χρήση έως το 1037, όταν μία ακόμη σεισμική δόνηση την κατεδάφισε ολοσχερώς.
Οπως είναι προφανές η συγκεκριμένη περιοχή είχε διαρκή κατοίκηση και δραστηριότητα από την αρχαία ελληνική εποχή. Οπως ανακοίνωσαν μάλιστα οι τούρκοι αρχαιολόγοι που διενεργούν τις ανασκαφές, ο οικισμός ήταν πολύ μεγάλος αφού φαίνεται ότι εκτεινόταν τουλάχιστον σε 7,8 τετραγωνικά χλμ. Τα τείχη του λιμανιού εξάλλου έχουν μήκος, το οποίο φθάνει στο μισό τουλάχιστον του μήκους των τειχών της Κωνσταντινούπολης.
Η πιθανότητα να επρόκειτο για ένα θέρετρο της εποχής είναι κάτι που διερευνάται, ούτε όμως η ονομασία Βαθονέα είναι βέβαιη, καθώς οι αναφορές γι΄ αυτή, που προέρχονται από αρχαίες και βυζαντινές πηγές είναι ασαφείς. Συγκεκριμένα ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος μιλάει στη «Φυσική Ιστορία» του για έναν ποταμό με το όνομα Βαθυνίας, που εκβάλλει στη λίμνη.

Ενώ ένας βυζαντινός μοναχός, ο Άγιος Θεοφάνης ο Ομολογητής αναφέρει τον 9ο αιώνα μία περιοχή, που την αποκαλεί Βαθύασο.

Στη θέση πάντως βρέθηκαν γυάλινα αντικείμενα και κεραμική που χρονολογούνται έως τον 14ο αιώνα, αλλά και πλίνθοι με την επιγραφή ΚΩΝCTANS, του 5ου μ. X. century. Από άλλα ευρήματα εξάλλου προκύπτουν οι εμπορικές σχέσεις της πόλης με περιοχές μακρινές όπως η Παλαιστίνη και η Συρία. Η σχέση της ωστόσο με την Κωνσταντινούπολη παραμένει ασαφής αν και θα μπορούσε να εξυπηρετεί τόσο τα εμπορικά πλοία όσο και το στόλο της αυτοκρατορίας ως ασφαλές λιμάνι έξω από τα τείχη της πόλης. Οπως είναι γνωστό άλλωστε η Κωνσταντινούπολη είχε λιμάνια στον Κεράτιο Κόλπο και στη Θάλασσα του Μαρμαρά.
Ενδιαφέρον έχει εξάλλου η αποκάλυψη στο βυθό της λίμνης μιας κτιριακής κατασκευής, που πιθανότατα ανήκε σε φάρο. Κι αν αυτό επαληθευτεί, θα πρόκειται για έναν από τους μόλις τρεις ρωμαϊκούς φάρους, που είναι γνωστό ότι υπήρχαν στην ανατολική Μεσόγειο, δίπλα σε αυτούς της Αλεξάνδρειας και των Πατάρων (αρχαία πόλη και λιμάνι της Λυκίας στη Μικρά Ασία).
Source : tovima.gr
Uncategorized

Η σύγχρονη τέχνη εμπνέεται από τη βυζαντινή

Έκθεση δανού καλλιτέχνη στο Βυζαντινό Μουσείο
Από τη βυζαντινή τέχνη εμπνέεται ο δανός ζωγράφος αλλά και γλύπτης, συγγραφέας και ποιητήςΠερ Κίρκεμπιπου παρουσιάζει έργα του στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο από την 1η Φεβρουαρίου σε μία έκθεση που έχει τίτλο «Ενας δημιουργικός διάλογος με τη βυζαντινή τέχνη».

Τα έργα του Κίρκεμπι ωστόσο δεν είναι αντίγραφα θρησκευτικών εικόνων ή θεολογικών σκηνών, αν και ο θεατής μπορεί να ανιχνεύσει σ΄ αυτά κάποια χρώματα, σχήματα, δομές αλλά και θέματα που σχετίζονται με τη βυζαντινή παράδοση, τα οποία όμως είναι ενταγμένα στη δουλειά του με εντελώς προσωπικό τρόπο.

Ο Περ Κίρκεμπι (Κοπεγχάγη 1938) είναι ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές του νέο-εξπρεσιονισμού στη Δανία αλλά το έργο του παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα – παρ΄ ότι έχει εκτεθεί παλαιότερα σε σημαντικά μουσεία του εξωτερικού όπως η Τέιτ Μόντερν του Λονδίνου, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης-Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού στο Παρίσι και στο Μητροπολιτικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη. Σε λίγο καιρό εξάλλου, διοργανώνεται έκθεσή του στο «Palais des Beaux Arts», στις Βρυξέλλες.
Στην Αθήνα παρουσιάζονται 29 έργα του και την επιμέλεια της έκθεσης έχει οΜίκαελ Βίβελ, ιστορικός τέχνης, μελετητής του έργου του ενώ η διοργάνωση, την οποία έχει αναλάβει η πρεσβεία της Δανίας στην Ελλάδα, τελεί υπό την αιγίδα της Προεδρίας της Δανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Την έκθεση συνοδεύει εικονογραφημένος κατάλογος με κείμενα του καλλιτέχνη, του επιμελητή καθώς και της διευθύντριας του μουσείουΑναστασίας Λαζαρίδου. Στο πλαίσιο της έκθεσης, η οποία θα διαρκέσει μέχρι την 24η Μαρτίου 2012, θα πραγματοποιηθούν θεματικές διαλέξεις και άλλες παράλληλες δραστηριότητες.
Source : tovima.gr
Uncategorized

Uncle Vanias from the historic Moscow Theater in Badminton

When one of the most importanttheatersof Europe, ofEvgeniy Vakhtagov(Vakhtangov) and a director with a unique
vision (Rim Tumin) join forces then we can only talk about an improbable, genius result.
A new subversive look at a classic masterpiece of Russian drama and a subversive theater, history, mythical, which carries in its scrolls the glory and the fragrance of allRussian theater. A wonderful one, almost mystical, meeting that we will have the unique opportunity to enjoy in Badminton, exactly as it was first performed in the theater itselfEugene Vakhtangovat 2 September of 2009.
Then the active reaction of the public, as well as the Russians, but also of foreign critics led even the Minister of Culture A. Avdeev to say characteristically that "this production is an amazing re-examination of Chekhov" expressing at the same time the certainty of its great worldwide success. Of course he was justified!
The vision of a theater group that could shake up the stagnant waters of the Moscow theater establishment, born in 1911 through the eyes and thoughts of a director and actor, by Eugene Vakhtangov. During his tenure the promising new theater saw itself steal the limelight from the rest of the more commercial "offshoots" of the Moscow Art Theater with just two productions (Maeterlinkck: The Miracle of St. Anthony 1921 by Gozzi : Turandor-1922).
That's how it is 1926, as expected, the theater was finally baptized with the name of its creator and the most important Russian directors rush to become part of his vision(Meyerhold, Popov, Zavadsky and Akimov). Especially Akimov's unorthodox translation of Hamlet with Shostakovich's music, the 1932, she was the one who introduced this theatrical microcosm to the whole world and caused the first waves of admiration inside and outside of Russia.
Among the important also directors, that run to contribute to the myth, we also discover Okhlopkov and Pogodin as well as a whole series of brilliant young creators who lead decade after decadeVakhtangov Theaterin the 21st century. The high artistic standards and the subversive look they introduce with each of their performances succeed to this day and keep it in its place, perhaps Russia's greatest theatrical myth.
One of those brilliant young creators, it's also Rimas Tuminas and it's not the first time he's produced a Chekhov play. The Three Sisters and his Cherry Orchard, they won public and critical acclaim. Chekhov's plays offer ground for exploration, clarification of the essence, justification of the species. Every Tuminas production is a new step towards the meaning of that mysterious word 'comedy', which so belies the context of the plot. Uncle Vanya's production has already been recognized as one of the best events of recent seasons in Moscow, while the work of S.Makovetsky and V.Simonov deserves to be mentioned in the world encyclopedia of theater.
The most interesting of course in the case of Rimas Tuminas, it is the way he perceives and "translates" this Russian classic masterpiece. No,  he didn't vandalize either, nor rewrite the text, didn't cut it either. Just read the text again, as if there were no interpretations before him. Why, there is nothing ordinary, beautiful, intimate. Chekhov's mansion surrounded by gardens does not exist, there are no comfortable armchairs, nor a table laid with a lace tablecloth and a warm samovar, nor the sense of a Home where many generations have lived... There is only empty space, deserted by life, the theater space with the gray corridors, an alabaster lion – a symbol of St. Petersburg – may be the birthplace of the ancestor who built the mansion, there is a workbench with rough slabs, an old sofa and several chairs.
Chekhov's characters, as Tuminas saw them and as embodied by the actors, strongly remind us of a part of ourselves. They live in conditions of conflicting ambitions, philosophize, they work hard or they are lazy, serve and consume. They are very different, but also similar – everyone's life went wrong. Why; We discover this from scene to scene, from the dialogues, the fights, revelations and sarcasm. People discover the principles of the theater of the absurd in the works of Chekhov. His characters say something and then do something else, while they think in a completely different way. Tuminas' Uncle Vanya deals with what the characters think and confess in times of spiritual turmoil. Sometimes they are incoherent, like Uncle Vanya or very violent, like Astrov. But their confessions burst forth from their souls so impetuously, like stepping out of a stuffy room into the fresh air.
"Our Uncle Vanias is needed today to support us, let's not be cynical, rude, unconscious people", λέει ο Rimas Tuminas. “With everything he faced in his life, he did not lose the virtue of honesty and continued to work. Near our theater, there is a monument to Princess Turandot. Maybe we should build a monument to Uncle Vanya".
In the best show for the 150 years of Chekhov, from the great Vagtagov Theater with the 100 years of theatrical history star, including, the award-winning "People's Artists" Sergey Macovetsky;, Ludmila Maksakova, Vladimir Simonov, Anna Dubrovskaya, Yury Kraskov και Galina Konovalova.
 
RIM TUMINAS (Artistic Director)
Winner of the State Prize of the Russian Federation and the Zolotaya Maska Russian Theater Prize.
He was born on 20 January 1952 in the city of Kelme (Lithuania). During the period 1970 – 1974 studied at the Lithuanian Conservatory. The 1978 graduated from the production department of GITIS (class of I. Tumanov). His first production was the play January by J. Radickov (1978) at the Drama Theater of the Lithuanian Soviet Socialist Republic, while his first production in Moscow was O.Zagradnik's Peacock Tune (1979) at the K.S.Stanislavsky Theater. From the 1979 up to 1990, worked at the State Academic Dramatic Theater of Lithuania (State Academic Drama Theater of Lithuania), and from 1994 became its art director. The 1999, Tuminas left the theater, with the last productions being Oedipus Rex by Sophocles (1998) and Shakespeare's Richard III (1999). Rimas Tuminas directed more than 20 plays in many theaters in Lithuania and abroad. His work abroad includes Theios Vanias (1992) and the Seagull (1993) of Chekhov in Finland, and Moliere's Don Juan in Iceland (1995). The 1990, Tuminas founded the Small Theater of Vilnius (Small Theater of Vilnius).
There, the following productions were presented: Chekhov's Cherry Orchard (1990), Brecht's Galileo (1991), God, Smile to Us του G.Kanovichus (1994), Masquerade by M. Lermontov (1997), which also traveled abroad. (Finland, Sweden, Poland, Iceland, Ms.)  Tuminas' productions successfully participate in festivals such as the International Baltic Theater Spring, Baltic House, Life, Contact, International Chekhov Theatre Festival, etc. After the successful show Masquerade, which won the Russian National Theater Award Zolotaya Maska in the category "Best Foreign Production 1998" in Moscow and within the framework of the 3rd Chekhov Festival, Tuminas was invited to the Sovremennik Theater, where he produced Playing… Schiller! the 2000. The 2002, on the stage of the E.Vakhtangov Theater, Rimas Tuminas produced Gogol's The Inspector General. The 2007, after the death of M.A. Ulyanov, ο Tuminas δέχτηκε την πρόταση της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας για τον Πολιτισμό και τον Κινηματογράφο και της διεύθυνσης του Θεάτρου E.Vakhtangov, να γίνει ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Θεάτρου.
Source : culturenow.gr
Paradise

Πρεμιέρα Ταινιών Πέμπτη 26 January 2012

Από σήμερα στις αίθουσες..


UNDERWORLD: Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ 3D(UNDERWORLD: AWAKENING 3D)

Case : 15 χρόνια έχουν περάσει από τότε που η Selene και ο αγαπημένος της Michael κέρδισαν την μάχη εναντίον του Βρικόλακα Elder Marcus στο UNDERWORLD EVOLUTION. Εντωμεταξύ, η ανθρωπότητα που έχει ανακαλύψει την ύπαρξη των Βρικολάκων και των Λύκαν έχει εξαπολύσει μια εκστρατεία αφανισμού και των δύο ειδών. Η Selene αιχμαλωτίζεται κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας και ξυπνάει μετά από δώδεκα χρόνια για να ανακαλύψει ότι έχει διατηρηθεί παγωμένη σε ένα επτασφράγιστο εργαστήριο, το Antigen, όπου γίνονται πειράματα για ένα εμβόλιο ενάντια στους ιούς που δημιούργησαν τους Βρικόλακες και τους Λυκάνθρωπους. Η Selene αρχικά συγκλονίζεται όταν μαθαίνει ότι ο αγαπημένος της Michael έχει πεθάνει, αλλά δεν της απομένει και πολύ χρόνος για να πενθήσει αφού ακολουθούν μια σειρά από σοκαριστικές προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει. Μεταξύ άλλων θα διαπιστώσει ότι η φυλή της είναι απειλούμενη και ότι οι ελάχιστοι επιζήσαντες κρύβονται στα έγκατα της γης. Όσο για τους παραδοσιακούς εχθρούς της, τους Λύκαν, έχουν καταφέρει να μεταλλαχθούν γενετικά σε έξτρα θηριώδεις εκδοχές αυτού που ξέραμε μέχρι τώρα. Κι όμως, στην τέταρτη ταινία της σειράς η Selene έχει να αντιμετωπίσει μια ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση. Την μητρότητα…

Watch the trailerΕΔΩ





ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ(THE DESCENDANTS)

Case : Ο Ματ Κινγκ, ένας αδιάφορος σύζυγος και πατέρας δύο κοριτσιών, αναγκάζεται να επανεξετάσει το παρελθόν και να δει το μέλλον με διαφορετική ματιά, όταν η σύζυγός του τραυματίζεται σοβαρά σε ένα ατύχημα με ένα σκάφος. Το γεγονός αυτό οδηγεί στη δημιουργία μιας ουσιαστικής σχέσης του Ματ με τις κόρες του, ενώ ταυτόχρονα έρχεται αντιμέτωπος με σημαντικά διλήμματα.
Watch the trailerΕΔΩ
ΣΤΕΝΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ(MAN ON A LEDGE)

Ο Νικ Κάσιντι ήταν ένας τίμιος αστυνομικός. Τώρα βρίσκεται στη φυλακή για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε και αναζητά απεγνωσμένα την πρώτη ευκαιρία για να αποδράσει. Λίγες ώρες αργότερα, στέκεται όρθιος στο περβάζι ενός παραθύρου, φρεσκοξυρισμένος και φορώντας ένα ακριβό κοστούμι, έχοντας από κάτω του την πόλη της Νέας Υόρκης. Ενώ πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται στο δρόμο, η αστυνομία περιφρουρεί την περιοχή και ικανοποιεί την απαίτηση του Νικ να μιλήσει με την αστυνομική μεσολαβήτρια Λίντια Άντερσον. Η Λίντια όμως δε γνωρίζει πως η ίδια αποτελεί κομμάτι του σπουδαίου σχεδίου του Νικ, ενός σχεδίου που θα μπορούσε ίσως να δώσει και στους δυο μια δεύτερη ευκαιρία.
Watch the trailerΕΔΩ


ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
Case:
Ένα Σαββατοκύριακο, μέσα στο χάος και στα χρώματα του καρναβαλιού, στα εκτυφλωτικά φώτα και στα φανταχτερά άρματα, τέσσερα ζευγάρια προσπαθούν να βρουν τον δικό τους Παράδεισο. Η Μαριάννα (Νατάσσα Ζάγκα) γυρίζει στην Πάτρα από το Λονδίνο αποφασισμένη να ζήσει για πάντα με το Μιχάλη (Μιχάλης Φωτόπουλος), ο Νίκος (Konstantinos Avarikiotis) προσπαθεί να εκδηλώσει τον κρυφό πόθο του για το αφεντικό του Σωκράτη (Χρήστος Λούλης) τρέμοντας την ενδεχόμενη απόρριψη, η Ευγενία (Μαρία Σκουλά) φοβάται να αντιμετωπίσει την κριτική της κόρης της για τη σχέση της με τον κατά πολύ νεότερό της Αντώνη (Αντρέας Κωνσταντίνου) και ο Ηλίας (Ερρίκος Λίτσης) επιχειρεί με κάθε τρόπο την επανασύνδεση με την πρώην γυναίκα του Βίκυ (Όλια Λαζαρίδου). Όλοι μαζί βουτάνε χωρίς ανάσα στην «κολασμένη» ατμόσφαιρα της αποκριάς. Χάνονται σους ήχους της τέκνο και της σάμπα και περιτριγυρισμένοι από εξωτικά πουλιά, χρυσές στολές και γκλίτερ περούκες θα διεκδικήσουν το συναισθηματικό Παράδεισό τους. Ο έρωτας και τα ερωτηματικά για το μεγάλο στοίχημα της συντροφικότητας αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία ο σκηνοθέτης Παναγιώτης Φαφούτης στήνει ένα δυνατό πάρτι χαρακτήρων με τη μουσική του G.Pal να κυριαρχεί και να καθοδηγεί τα συναισθήματά τους. Όπως κάνουν κάθε χρόνο, οι ήρωες της ταινίας φοράνε τις αποκριάτικες μάσκες τους. Πίσω από αυτές μπορούν επιτέλους να είναι αληθινοί και να δοκιμάσουν τις αντοχές τους ως τα όρια του Παραδείσου ή… της Κόλασης.
Watch the trailerΕΔΩ
Uncategorized

Θύματα εκβιασμού Gerard Pique και Shakira

Τους απειλούν ότι θα διαρρεύσει βίντεο με προσωπικές τους στιγμές

Ένα από τα πιο δημοφιλή ζευγάρια από τον χώρο του ποδοσφαίρου και του τραγουδιού έχει πέσει θύμα εκβιασμού.

Εκβιαστές υποστηρίζουν πως έχουν στα χέρια τους ένα βίντεο με τον αμυντικό της Μπαρτσελόνα και τη διάσημη λατινοαμερικάνα τραγουδίστρια σε… πολύ προσωπικές στιγμές.

Ένας πρώην υπάλληλος της τραγουδίστριας, σύμφωνα με το περιοδικό «TV Notas», τους είχε βιντεοσκοπήσει όταν έκαναν έρωτα και τώρα τους απειλεί πως αν δεν του δώσουν ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, το βίντεο θα δει το φως της δημοσιότητας.

Σημειώνεται ότι τέτοιου είδους περιπέτειες είχαν απασχολήσει τη Shakira και στο παρελθόν, ενώ μέχρι σήμερα δεν έχουν δημοσιευτεί τέτοιου είδους βίντεο.

Source : newsbeast.gr