Η Κατερίνα Παπουτσάκη σε πρόσφατη συνέντευξή της στο περιοδικό «HELLO» μίλησε για το ενδεχόμενο να γίνει σύντομα μαμά μέσω υιοθεσίας.
«Προς το παρόν την ιδέα του παιδιού την σκέφτομαι μόνο θεωρητικά. Σίγουρα θα ήθελα κάποια στιγμή να γίνω μαμά και εύχομαι να το κάνω. Συνεχίζω να θεωρώ πιθανό σενάριο την υιοθεσία παρόλο που ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολη και χρονοβόρα διαδικασία στην Ελλάδα. Από μικρή έλεγα πως ακόμα και αν κάνω ένα παιδί θα προσπαθούσα να υιοθετήσω το δεύτερο, γιατί θα ήθελα να προσφέρω μια καλύτερη ζωή σε ένα παιδί και να το μεγαλώσω ισότιμα με το βιολογικό μου», λέει χαρακτηριστικά.
source : radar.gr
Το αναβαθμισμένο σύστημα μεταφοράς ποδηλάτου FlexFix 2ης γενιάς μπορεί να μεταφέρει μέχρι 4 ποδήλατα ταυτόχρονα και διατίθεται για τα Astra Sports Tourer και Zafira Tourer.
Το καινοτόμο σύστημα της Opel είναι ενσωματωμένο στον πίσω προφυλακτήρα και προσφέρει άνεση στη μεταφορά ποδηλάτων για μεγαλύτερη απόλαυση στις διακοπές ή σε αποδράσεις στην εξοχή με συγγενείς ή φίλους. aussi, προσφέρει μία σειρά καινοτομιών σε συνδυασμό με αυξημένη ικανότητα μεταφοράς φορτίου. Το πρώτο και το δεύτερο ποδήλατο μπορούν να ζυγίζουν μέχρι 30 kg το καθένα (αντί 20 kg όπως ίσχυε μέχρι τώρα).Αυτό διευκολύνει τη μεταφορά ηλεκτρικών ποδηλάτων που αποκτούν όλο και μεγαλύτερη δημοτικότητα, αν και αρκετά βαρύτερα.
Στο πλαίσιο του FlexFix δεύτερης γενιάς διατίθεται τώρα κιτ προέκτασης με αντάπτορα που κουμπώνει για τη μεταφορά δύο ακόμα ποδηλάτων βάρους 20 kg το καθένα. Η συνολική ικανότητα μεταφοράς φορτίου είναι 80 kg. Ειδικές βάσεις με ελαστικά ένθετα συγκρατούν με ασφάλεια τα ποδήλατα στη θέση τους. Επιπλέον το νέο σύστημα σχάρας κλειδώνει ώστε τα ποδήλατα να προστατεύονται από τους κλέφτες όταν το όχημα είναι σταματημένο. Ένα ακόμα σημαντικό επιχείρημα πωλήσεων του συστήματος FlexFix δεύτερης γενιάς είναι ότι ακόμα και με πλήρες φορτίο επιτρέπει το άνοιγμα της πίσω πόρτας, παρέχοντας άμεση πρόσβαση στο χώρο αποσκευών.
source : autotriti.gr
Αυτό δείχνει το χάλκινο αγαλματίδιο γυναικείας μορφής που βρίσκεται στο Museum fur Kunst und Gewerbein
Δεν μονομαχούσαν μόνον οι άνδρες στην ρωμαϊκή αρχαιότητα, αλλά και οι γυναίκες και μάλιστα με τα ίδια όπλα! Αυτό τουλάχιστον δείχνει το χάλκινο αγαλματίδιο γυναικείας μορφής, που βρίσκεται στο Museum fur Kunst und Gewerbein, στο Αμβούργο και τώρα κάτω από νέα μελέτη θεωρείται πλέον, ότι ήταν μία γυναίκα μονομάχος.
Με μακριά περιποιημένα μαλλιά και φορώντας μόνον ένα περίζωμα, με ακάλυπτο δηλαδή το στήθος αυτή η γυναίκα παριστάνεται με το ένα χέρι υψωμένο κρατώντας το μικρό καμπυλωτό ξίφος _sicca_ των μονομάχων και μοιάζει να πανηγυρίζει μια νίκη. Το κεφάλι της στρέφεται στο έδαφος _κοιτά μήπως τον νικημένο αντίπαλο; _ ενώ το γόνατό της είναι δεμένο με επίδεσμο και πάλι, όπως συνήθιζαν οι μονομάχοι. Ως σήμερα λοιπόν το μικρό άγαλμα θεωρούνταν ότι απεικόνιζε μία αθλήτρια. Ειδικά μάλιστα το ξίφος ερμηνευόταν ως στλεγγίδα (το όργανο των αθλητών για την απόξεση από το σώματος τους, της κόνεως και του λαδιού με τα οποία άλειφαν το δέρμα). Η διαφορετική άποψη έρχεται από τον ερευνητή Alfonso Manas του Πανεπιστημίου της Γρανάδας, ο οποίος παραθέτει τα δεδομένα:
Κατ΄ αρχάς πρόκειται για μόλις την δεύτερη απεικόνιση γυναίκας μονομάχου, που μας είναι γνωστή. Η άλλη, που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο προέρχεται από ανάγλυφο της Αλικαρνασσού. Κι αυτή η σπανιότητα, όπως λέει ο Manas υποδεικνύει ίσως και την σπανιότητα του φαινομένου. Οσον αφορά τις γραπτές πηγές εξάλλου, μόνον δώδεκα καταγραφές υπάρχουν, που να αναφέρονται σε γυναίκες μονομάχους. Ολες μάλιστα ήταν χαμηλής κοινωνικής τάξης, δηλαδή δούλες, γι΄ αυτό και το στήθος τους παρέμενε ακάλυπτο, αντίθετα με ό, τι συνέβαινε με τις αθλήτριες. Ενα ακόμη στοιχείο είναι, ότι περί το 200 µ. X. επί Σεπτίμιου Σεβήρου, η παρουσία τους στις αρένες απαγορεύθηκε.
Πρόβλημα υπάρχει ωστόσο _όσον αφορά το συγκεκριμένο αγαλματίδιο πάντα _ με το γεγονός, ότι οι γυναίκες μονομάχοι πρέπει να έφεραν και διάφορα προστατευτικά στο σώμα τους, ανάλογα με των ανδρών. Δηλαδή κράνη, εξαρτήματα θώρακα ή ώμου κλπ. Η μονομάχος του Αμβούργου όμως, δεν φέρει τίποτε, ούτε καν το κράνος της και αυτό προκαλεί την έκπληξη στους ερευνητές. Μία άλλη παράμετρος εξάλλου, την οποία θέτουν οι ίδιοι σχετικά με την γυμνότητά της είναι η προσπάθεια πρόκλησης ερωτισμού στους στρατιωτικά μεγαλωμένους Ρωμαίους, που έτσι θα είχαν την ευκαιρία να δουν γυναίκες σε παραδοσιακά ανδρικούς ρόλους. Παρ΄ όλα αυτά οι πηγές δεν αναφέρουν τίποτε τέτοιο, παρά μόνον την έκφραση θαυμασμού για το «ευ αγωνίζεσθαι» και των γυναικών.
Αυτό δείχνει το χάλκινο αγαλματίδιο γυναικείας μορφής που βρίσκεται στο Museum fur Kunst und Gewerbein
Δεν μονομαχούσαν μόνον οι άνδρες στην ρωμαϊκή αρχαιότητα, αλλά και οι γυναίκες και μάλιστα με τα ίδια όπλα! Αυτό τουλάχιστον δείχνει το χάλκινο αγαλματίδιο γυναικείας μορφής, που βρίσκεται στο Museum fur Kunst und Gewerbein, στο Αμβούργο και τώρα κάτω από νέα μελέτη θεωρείται πλέον, ότι ήταν μία γυναίκα μονομάχος.
Με μακριά περιποιημένα μαλλιά και φορώντας μόνον ένα περίζωμα, με ακάλυπτο δηλαδή το στήθος αυτή η γυναίκα παριστάνεται με το ένα χέρι υψωμένο κρατώντας το μικρό καμπυλωτό ξίφος _sicca_ των μονομάχων και μοιάζει να πανηγυρίζει μια νίκη. Το κεφάλι της στρέφεται στο έδαφος _κοιτά μήπως τον νικημένο αντίπαλο; _ ενώ το γόνατό της είναι δεμένο με επίδεσμο και πάλι, όπως συνήθιζαν οι μονομάχοι. Ως σήμερα λοιπόν το μικρό άγαλμα θεωρούνταν ότι απεικόνιζε μία αθλήτρια. Ειδικά μάλιστα το ξίφος ερμηνευόταν ως στλεγγίδα (το όργανο των αθλητών για την απόξεση από το σώματος τους, της κόνεως και του λαδιού με τα οποία άλειφαν το δέρμα). Η διαφορετική άποψη έρχεται από τον ερευνητή Alfonso Manas του Πανεπιστημίου της Γρανάδας, ο οποίος παραθέτει τα δεδομένα:
Κατ΄ αρχάς πρόκειται για μόλις την δεύτερη απεικόνιση γυναίκας μονομάχου, που μας είναι γνωστή. Η άλλη, που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο προέρχεται από ανάγλυφο της Αλικαρνασσού. Κι αυτή η σπανιότητα, όπως λέει ο Manas υποδεικνύει ίσως και την σπανιότητα του φαινομένου. Οσον αφορά τις γραπτές πηγές εξάλλου, μόνον δώδεκα καταγραφές υπάρχουν, που να αναφέρονται σε γυναίκες μονομάχους. Ολες μάλιστα ήταν χαμηλής κοινωνικής τάξης, δηλαδή δούλες, γι΄ αυτό και το στήθος τους παρέμενε ακάλυπτο, αντίθετα με ό, τι συνέβαινε με τις αθλήτριες. Ενα ακόμη στοιχείο είναι, ότι περί το 200 µ. X. επί Σεπτίμιου Σεβήρου, η παρουσία τους στις αρένες απαγορεύθηκε.
Πρόβλημα υπάρχει ωστόσο _όσον αφορά το συγκεκριμένο αγαλματίδιο πάντα _ με το γεγονός, ότι οι γυναίκες μονομάχοι πρέπει να έφεραν και διάφορα προστατευτικά στο σώμα τους, ανάλογα με των ανδρών. Δηλαδή κράνη, εξαρτήματα θώρακα ή ώμου κλπ. Η μονομάχος του Αμβούργου όμως, δεν φέρει τίποτε, ούτε καν το κράνος της και αυτό προκαλεί την έκπληξη στους ερευνητές. Μία άλλη παράμετρος εξάλλου, την οποία θέτουν οι ίδιοι σχετικά με την γυμνότητά της είναι η προσπάθεια πρόκλησης ερωτισμού στους στρατιωτικά μεγαλωμένους Ρωμαίους, που έτσι θα είχαν την ευκαιρία να δουν γυναίκες σε παραδοσιακά ανδρικούς ρόλους. Παρ΄ όλα αυτά οι πηγές δεν αναφέρουν τίποτε τέτοιο, παρά μόνον την έκφραση θαυμασμού για το «ευ αγωνίζεσθαι» και των γυναικών.
notre souffle, votre commentaire
