Tag Archives: tovima.gr

Uncategorized

From ancient Olympia to the ideal of Olympism

Great exhibition in Berlin on the religious, political and social person of the city

A bridge of culture, of trust and cooperation between Greece and Germany is being built these days in Berlin, a few steps away from the old cold war wall: The Martin-Gropius-Bau Museum in Niederkirchnerstrasse - opposite the German Ministry of Economy- is preparing to welcome the exhibition "Olympia: Myth, worship, matches", which will give German visitors the opportunity to get to know the place, the people, the everyday life and history of the holy city-symbol of the Olympic Games and to witness the birth of the sports ideal.

On the occasion of the Olympic Games starting in London in a few days, the exhibition will present to 3.500 sq.m. through 1.000 εκθέματα τον ιερό τόπο της αρχαίας Ολυμπίας και πολλές πτυχές της αρχαιοελληνικής λατρείας και του καθημερινού βίου «γνωστές σε εσάς τους Έλληνες, αλλά άγνωστες στο ευρύ κοινό της Ευρώπης, τις οποίες πρέπει να καταδείξουμε και να εξηγήσουμε», τόνισε ο Γκέρεον Ζίβερνιχ, διευθυντής του Μουσείου Martin-Gropius-Bau, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στην Αθήνα, το μεσημέρι της Τρίτης 24 July, στην οποία συμμετείχαν επίσης ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού (ΥΠΑΙΘΠΑ) Κώστας Τζαβάρας, ο διευθυντής του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού Ελευθέριος Οικονόμου, η γενική γραμματέας Πολιτισμού ΥΠΑΙΘΠΑ Λίνα Μενδώνη και η γενική διευθύντρια Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς Μαρία Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη.

«Μέσα από την έκθεση γίνεται εμφανές τι έχει προσφέρει η Ελλάδα στην Ευρώπη», σχολίασε ο γερμανός διευθυντής και ο έλληνας αναπληρωτής υπουργός παρατήρησε ότι στην ταραγμένη εποχή μας, και ανήμερα του εορτασμού των 38 χρόνων από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, «η Ολυμπία σηματοδοτεί την πορεία του πολιτισμού της ανθρωπότητας, αντιτείνει το αιώνιο στο φθαρτό και στέλνει μήνυμα ισχυρό που θυμίζει πως ο “ελληνικός τρόπος” εξακολουθεί να εμπνέει και να συγκινεί τους λαούς του κόσμου».

Η έκθεση διαρθρώνεται σε τρεις βασικές θεματικές ενότητες. Στην πρώτη παρουσιάζεται η ιστορία του αρχαίου ιερού της Ολυμπίας από την αρχή της 1ης π.Χ. χιλιετίας ως το τέλος των ρωμαϊκών χρόνων, καταδεικνύεται η πολιτική διάσταση της Ολυμπίας και η συμβολή της στη διαμόρφωση του ελληνισμού και παρουσιάζεται, μέσα από αναθήματα, αναπαραστάσεις σε αγγεία και άλλα ευρήματα, η θρησκευτική λειτουργία του ιερού, οι θεότητες και οι ήρωες που λατρεύονταν και οι λατρευτικές τελετές που λάμβαναν χώρα εκεί.

Η δεύτερη ενότητα παρακολουθεί την ιστορία των ανασκαφών και των ερευνών στην αρχαία Ολυμπία, από γάλλους αρχαιολόγους κατ’ αρχάς το 1829 και από γερμανούς αρχαιολόγους το 1875, ακολουθώντας το νήμα των αρχαιολογικών ανασκαφών στην περιοχή μέχρι τις μέρες μας.

Η τρίτη ενότητα εστιάζει στον αθλητισμό στην Ολυμπία και στην κοινωνική του σημασία. Στις αίθουσες που θα φιλοξενήσουν την ενότητα αυτή, οι επισκέπτες της έκθεσης θα δουν δίσκους, αλτήρες και άλλα αθλητικά όργανα και μέσα από αγγειογραφίες και ψηφιακές αναπαραστάσεις θα ενημερωθούν για τα είδη των αρχαίων αθλημάτων. Θα έχουν επίσης την ευκαιρία να θαυμάσουν προσωπογραφίες διακεκριμένων θεατών των Αγώνων αλλά και νομίσματα και μετάλλια που επιβεβαιώνουν την πανελλήνια σημασία των Αγώνων.

1.000 εκθέματα – 150 εκτίθενται σε παγκόσμια πρεμιέρα

Από ελληνικά μουσεία προέρχονται τα περισσότερα εκθέματα της έκθεσης, κυρίως από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και το Νομισματικό Μουσείο. Συνολικά 564 αρχαία έργα θα αναχωρήσουν για το Βερολίνο, μαζί με τρία σύγχρονα αντίγραφα, δύο μακέτες και οκτώ σύγχρονα αναμνηστικά μετάλλια. Στην έκθεση δανείζουν εκθέματα συνολικά 21 μεγάλα ευρωπαϊκά μουσεία και ιδρύματα, μεταξύ των οποίων το Μουσείο του Λούβρου, το Βατικανό Μουσείο, το Αρχαιολογικό Μουσείο και η Γλυπτοθήκη του Μονάχου και το Εθνικό Μουσείο της Ρώμης.

150 ελληνικά ευρήματα που προέρχονται από ανασκαφές της τελευταίας δεκαετίας στις Μυκήνες και αλλού θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά στο ευρύ και στο επιστημονικό κοινό και θα δημοσιευθούν στον κατάλογο που θα συνοδεύει την έκθεση.

Ακριβώς 40 χρόνια μετά την τελευταία έκθεση με θέμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Γερμανία, the 1972, στην Ολυμπιάδα του Μονάχου, πρώτη φορά τόσο μεγάλος αριθμός ελληνικών εκθεμάτων διασχίζει τα σύνορα και δανείζεται εκτός Ελλάδος, «γεγονός που εκφράζει εμπιστοσύνη και αποτελεί εκδήλωση του στενού δεσμού μεταξύ των δύο χωρών», υπογράμμισε ο διευθυντής του Μουσείου Martin-Gropius-Bau.

The exhibition, η οποία ετοιμάζεται από το 2010, διοργανώνεται με πρωτοβουλία του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού στο Βερολίνο και συνδιοργανωτές το Moυσείο Martin-Gropius-Bau, το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο και τη Συλλογή Αρχαιοτήτων Κρατικών Μουσείων Βερολίνου και τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια και του Προέδρου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας κ. Γιοάχιμ Γκάουκ.

Κατάλογοι στα γερμανικά, στα αγγλικά και στα ελληνικά συνοδεύουν την έκθεση, με δοκίμια και περιγραφές των εκθεμάτων, καρπός συνεργασίας 60 διακεκριμένων ελλήνων και ξένων επιστημόνων.

Αν πάντως η φιλόδοξη έκθεση φαίνεται δαπανηρή πολυτέλεια για την αλγεινή οικονομία του ελληνικού κράτους, ο διευθυντής του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού Ελευθέριος Οικονόμου, απαντώντας σε ερώτηση, διευκρίνισε ότι «το ελληνικό δημόσιο δεν επιβαρύνθηκε καθόλου με τα έξοδα της διοργάνωσης». Γερμανοί και έλληνες ιδιώτες στηρίζουν με χορηγίες την έκθεση, μεταξύ των οποίων η German Savings Banks και τα ελληνικά ιδρύματα Λάτση και Λεβέντη, ενώ το Κατάρ θα χρηματοδοτήσει την έκδοση του αγγλικού και του ελληνικού καταλόγου.

Η έκθεση θα φιλοξενηθεί από τις 30 August 2012 until 7 January 2013 στο Μουσείο Martin-Gropius-Bau στο Βερολίνο και στη συνέχεια θα μεταφερθεί στη Ντόχα του Κατάρ, όπου θα παρουσιαστεί στο Αθλητικό και Ολυμπιακό Μουσείο από τις 28 Of March 2013 ως τα τέλη Οκτωβρίου 2013, συμπληρωμένη με παράρτημα για την ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, όπου θα παρουσιαστούν και τεκμήρια από τους Αγώνες της Αθήνας το 1896 and 2004. Τελικός προορισμός της έκθεσης θα είναι το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, όπου θα τη δούμε τον χειμώνα του 2014.

Source : tovima.gr

Uncategorized

Ανοιξαν οι Δελφοί μετά από 37 χρόνια σιωπής

«Ιτε παίδες Eλλήνων, ελευθερούτε πατρίδα» ήχησαν οι «Πέρσες» του Αισχύλου

«Ιτε παίδες Eλλήνων, ελευθερούτε πατρίδα» είπε ο Γιάννης Βογιατζής, ερμηνεύοντας αποσπάσματα από τους Πέρσες του Αισχύλου και καθώς η αντήχηση της φωνής του συγκλόνισε το θέατρο των Δελφών οι θεατές ξέσπασαν σε χειροκροτήματα. Η 21η Ιουλίου είναι μία μέρα που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη όλων, αφού το αρχαίο θέατρο των Δελφών άνοιξε μετά από 37 χρόνια σιωπής, για μία και μοναδική παράσταση με αγαπημένους καλλιτέχνες, υπό τη σκέπη του Φεστιβάλ Αθηνών και του υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού.
Στα «θυρανοίξια» του θεάτρου, όπως αποκάλεσε την θεατρική και μουσική εκδήλωση ο Βασίλης Παπαβασιλείου, ερμήνευσαν αποσπάσματα αρχαίου δράματος ο Γιάννης Βογιατζής από τους Πέρσες του Αισχύλου, ο Νίκος Καραθάνος, που είναι και ο σκηνοθέτης της παράστασης, από τον Ηρακλή μαινόμενο του Ευριπίδη, η Ελένη Κοκκίδου από την Αντιγόνη του Σοφοκλή, η Λυδία Κονιόρδου ερμήνευσε το Μονόλογο της Ιφιγένειας και την εισαγωγή από τη Μήδεια, η Όλια Λαζαρίδου απήγγειλε ορφικούς ύμνους, ο Βασίλης Παπαβασιλείου διάβασε αποσπάσματα από το έργο Άρτος και οίνος, η Ρένη Πιττακή ερμήνευσε αποσπάσματα από τις Όρνιθες και η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου από το χορό του Αγαμέμνονα του Αισχύλου.
Την έναρξη της παράστασης έκανε το Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο που αποτελούν οι Γιώργος Δεμερτζής (βιολί α’), Δημήτρης Xανδράκης (βιολί β’), Ντέιβιντ Μπόγκοραντ (βιόλα) και Άγγελος Λιακάκης (τσέλλο), και παρουσίασε τις «Πέντε Ελληνικές Μελωδίες» του Μωρίς Ραβέλ, με τη συμμετοχή της σοπράνο Λένιας Ζαφειροπούλου και το «Κουϊντέτο για κλαρινέτο» του Μότσαρτ, με τη συμμετοχή του Διονύση Γραμμένου Ζαφειροπούλου, που ερμήνευσε κομμάτια από τους «36 Ελληνικούς Χορούς» του Νίκου Σκαλκώτα.
Την παράσταση που οργανώθηκε μετά από πρωτοβουλία της πρώην υπουργού Τατιάννας Καραπαναγιώτη, προκειμένου να αναδειχθεί ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της αρχαιότητας, παρακολούθησαν περίπου 800 spectators, αφού το θέατρο ήταν γεμάτο, με εξαίρεση τα σημεία που δεν υπήρχαν ασφαλή καθίσματα.
«Στην αρχή είχα μία αμφιβολία, μου φάνηκε ότι το κίνητρο ήταν προεκλογικό, όμως όταν πήγα στο θέατρο ο χώρος με νίκησε» είχε πει στη συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση της εκδήλωσης ο πρόεδρος και καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Γιώργος Λούκος.
Το αρχαίο θέατρο των Δελφών συγκαταλέγεται μεταξύ των αρχαίων ελληνικών θεάτρων που διατηρούνται σε καλή κατάσταση. Βρίσκεται μέσα στο ιερό του Απόλλωνα και συγκεκριμένα στη βορειοδυτική γωνία του, σε επαφή με τον περίβολο του τεμένους.
The 1927 ο Άγγελος Σικελιανός και η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού αναβίωσαν τις Δελφικές Εορτές, στο πλαίσιο των οποίων διδάχτηκε ο Προμηθέας Δεσμώτης, η πρώτη μετά τους αρχαίους χρόνους, παράσταση στο αρχαίο θέατρο των Δελφών.
The 1930, στις δεύτερες και τελευταίες Δελφικές Εορτές παρουσιάστηκε πάλι ο Προμηθέας Δεσμώτης, μαζί με τις Ικέτιδες του Αισχύλου. Στη συνέχεια δόθηκε περιορισμένος αριθμός παραστάσεων, από το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης και άλλους θιάσους.
Ο προϋπολογισμός του έργου της αναστήλωσης του θεάτρου των Δελφών που πρόκειται να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, is 1,3 million. ευρώ και θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ως τα μέσα του 2015.
Source : tovima.gr
Uncategorized

The ancient Greek past of the Burrot in the light

Η έρευνα διεξάγεται από τον περασμένο Μάιο από αμερικανικό Πανεπιστήμιο

Ενα ξύλινο άροτρο του 7ου π.Χ. αιώνα εντόπισαν σε 6,5 μέτρα βάθος τα μέλη της αμερικανικής αρχαιολογικής αποστολής του Πανεπιστημίου της Notre Dame στην αρχαία πόλη Βουθρωτό στην Αλβανία. Το αντικείμενο ήρθε στο φως κατά τις ανασκαφές της τελευταίας εβδομάδας και είναι μεγάλης σημασίας, καθώς είναι το πρώτο ξύλινο εύρημα όχι μόνον της περιοχής αλλά σε όλα τα Βαλκάνια.

Εξάλλου θα πρέπει να θεωρείται, ότι είναι ελληνικό, καθώς τον 7ο π.Χ. αιώνα ιδρύθηκε η ελληνική αποικία του Βουθρωτού, η οποία αργότερα στη Ρωμαϊκή εποχή γνώρισε επίσης μεγάλη άνθηση ενώ στη συνέχεια απέκτησε και χριστιανική επισκοπή.

Αυτό το άροτρο δηλαδή, που διατηρήθηκε βυθισμένο στο νερό, όπως όλα τα ερείπια της αρχαίας πόλης που ήταν παράλια προέρχεται από τα πρώτα ελληνικά χρόνια της ζωής του Βουθρωτού. Κάτι ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί τα σωζόμενα σήμερα κατάλοιπα της πόλης χρονολογούνται στην Ρωμαϊκή και Βυζαντινή εποχή.

Η έρευνα διεξάγεται από τον περασμένο Μάιο από την αμερικανική αρχαιολογική αποστολή του Πανεπιστημίου Notre Dame της Ινδιάνας υπό τον αρχαιολόγο Ντέιβιντ Χερνάντεζ, που για πρώτη συγκέντρωσε για το σκοπό αυτό 55 ειδικούς μεταξύ των οποίων αρχαιολόγοι, ανθρωπολόγοι, βιοαρχαιολόγοι, γενετιστές, ιστορικοί αλλά και φοιτητές από την Αλβανία, USA, Italy, Ουγγαρία, Hellas, Τσεχία κ.ά. Σημαντικό εύρημα εφέτος εξάλλου ήταν και το πρόπυλο ενός κτηρίου που είχε υψηλούς κίονες και δάπεδο στρωμένο με λίθινες πλάκες.

also: More than 250 ήταν τα νομίσματα διαφόρων εποχών που ήρθαν στο φως μαρτυρώντας τις αναπτυγμένες σχέσεις του Βουθρωτού με τις χώρες της Μεσογείου σε όλη την αρχαιότητα. Τα αγγεία, ιδίως αυτά του 4ου και 3ου π.Χ. αιώνα είναι εξαιρετικής ποιότητας και τέχνης, μία απόδειξη του υψηλού βιοτικού επιπέδου των κατοίκων αλλά και του εύρους του εμπορίου. Χάλκινα αντικείμενα, πόρπες, κοσμήματα και γυάλινα αγγεία, σπάτουλες αλλά και τμήματα γλυπτών (κυρίως άκρα: χέρια και πόδια) συμπληρώνουν τη φετινή συγκομιδή ενώ ευχάριστη έκπληξη από τη Μεσαιωνική εποχή υπήρξε μία σφυρίχτρα που πιθανότατα χρησιμοποιούνταν για το κάλεσμα των γερακιών.

Ιδιαιτέρως σημαντική εξάλλου αποδείχθηκε η επιφανειακή αρχαιολογική έρευνα στην περιοχή κατά την οποία συλλέχθηκαν παλαιολιθικά και νεολιθικά οστά και αντικείμενα, όπως κεραμικά, που αποδεικνύουν την παλαιότατη κατοίκηση στο χώρο.
Το Βουθρωτό βρίσκεται σε απόσταση 20 περίπου χιλιομέτρων από τους Αγίους Σαράντα και ήταν μία πόλη που διατηρήθηκε μέσα στους αιώνες αλλάζοντας κυρίαρχους.

Μετά τους Ρωμαίους στα παλαιοχριστιανικά χρόνια ήταν μία από τις δώδεκα πόλεις που αποτελούσαν την επαρχία της Ηπείρου, στο Μεσαίωνα μάλιστα αναφέρεται ως σημαντικό φρούριο. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους πέρασε στον Δεσπότη της Ηπείρου ενώ οι κατακτητές εναλλάσσονταν (Σικελοί, Ναβάρροι, Βενετοί κ. ά.) με ενδιαφέρον κυρίως για τα πλούσια ιχθυοτροφεία της. Ως πόλη εγκαταλείφθηκε τον 15ο αιώνα λόγω του υγρού εδάφους της.

Source: tovima.gr
Uncategorized, Hellas

Durs Greenbein: I have a duty towards Greek culture, the ancient and the modern

The German poet who published a poem about Greece in the newspaper "Die Zeit" talks about the new European climate

"Good political luck," Durss Greenbein wished me on the other end of the phone line at the end of our two-hour conversation, which took place two 24 hours before the June 17 election. The 49-year-old multi-award-winning German poet and writer, one of the most important "voices" of his country after reunification, is of particular interest to our country: not only has he translated works of Ancient Greek Literature but he was also one of the seven fellow artists who responded to the recent call of the newspaper "Die Zeit" by writing a poem (the "Ekloge") for Greece.

Mr. Greenbein, I say let's start with your recent poem about Greece in the newspaper "Die Zeit". It works, truth, the inspiration on demand;
"I confess that this is not the way I work. Neither poetry nor any other form of intellectual and artistic expression is good to be produced to order. However, in recent years I have often been asked to write something as a comment or as a reaction either to politics or to the wider social reality, in everything that happens around us. Most of the time I refuse. I am not Bertolt Brecht…».

In this case, why did you accept?;
"All seven poets who responded to the newspaper's invitation share a common interest in Greek history. I personally felt that I had a certain duty towards Greek culture, not only in the ancient but also in the modern. So within this framework I was convinced to do it. Of course, there was also a satirical aspect to all this…».

What was your real purpose with this poem?; A comment, let's say, on the Greek issue;
"Look, we are facing a rather complex situation. A poet, a spiritual man, it is certainly in favor of Greece. The ordinary taxpayer, Nevertheless, the head of the family, he probably sees things a little differently. He feels that he should give more and more money for Greece, for the European South to say better, and even in a case with doubtful results. I myself am in favor of human solidarity, I don't believe so much in terms like productivity growth, fiscal discipline or the need for violent reforms. I think the problem would be better solved or even handled differently…».


That is, how;
“I would not be opposed to the establishment of a special tax for the South. We Germans have the experience of Reunification which, I think so, could be applied in this case to North relations – South. There are differences in culture, but if one wants to have hopes of success, must handle the matter with the same patience and generosity that prevailed in the relationship between West and East Germany at the time of Reunification. Even now the taxpayer in my country has to pay a sum for the reconstruction of Germany. This was accepted by the Germans without a problem until now. Only recently have objections been raised because there are now areas in the West that are objectively poorer than the East…».


And you say that a possible tax for the European South would be more easily accepted;
"I'm not saying he would be more easily accepted, I say that I personally find it more efficient. It is my political belief, if you want. I feel the strengthening of the South as a debt of the North, but I prefer it in the form of free sponsorship. Undoubtedly, we rely heavily on the South. In Spain, in Italy, in Greece we escape in the summer after a winter of hard work. We like to go on holiday to the other half of Europe where the climate and lifestyle are different. We need diversity and this is what we must promote. It took me several years to realize that the monetary union idea might not be such a good idea after all…».

From what point of view;
"And from aesthetics. The euro is the ugliest currency we've ever had, national coins were more tasteful… Jokes aside though, I think this was all wrong. Until recently I had a more idealistic view. I thought that as long as there was money and it flowed, that was good. Now I believe that all this money may have ended up hurting the countries of the South. The situation is more or less similar to,what happens in big city families. The second generation finds everything ready and then loses all motivation for initiative, creation, development of economic activity. My peers in West Germany experienced something like this: they had plenty of support and didn't need to do much on their own. Coming from the East, I did not know this. I had no money at all, I had to struggle alone to build something from scratch…».

So you believe in the "lazy" Southern European theory;
"I deeply believe that the Greeks are a dignified and proud people. From now on, it seems that with the advent of the euro, a new type of consumer was created in the South. With the easiest way to get loans developed, your country became over-indebted because consumption went up too much and that's something the northern countries benefited from. They gave loans, so that Southerners could buy goods. Now that's over, except that the Greeks did not take care to develop their own production, nor the service sector. All they did was invest in construction companies or real estate. I saw this with my own eyes some years ago, during his Olympic preparations 2004. Now we see that the Olympic properties remain unfortunately underutilized… The negative consequences of dependence on the flow of the euro were not immediately perceived because it was perceived to be in everyone's interest. Now the money tap is closed, the banks are screaming… Unfortunately, that's not all…».

But what else?;
"The main problem is that relations between peoples are being poisoned. National envy is on the rise and I find that appalling… After all, it's probably not a good idea to lend money to friends…».

So you are against the euro…
"I am in favor of the political union of Europe. I believe in a Europe without borders, which will enhance diversity and cultural exchanges. This I consider essential and constructive and not to push for reforms which are probably not only terribly difficult to implement but also their results are dubious…».


However, monetary union was not a step in the direction of wider integration;
"The truth is that there was one “entanglement” of economies, a mix, and that was a good idea. Cat’ thus the danger of hostilities in Europe was put aside, and we all believed that this was a possibility which we had now put behind us for good. But now we clearly see the dangers that have arisen. The euro is falling apart, it pits the nations against each other. I think direct aid from one country to another, without the intervention of Brussels, would be more effective. A Marshall Plan, let's say. I have the impression that Germany has been unfairly targeted…».

what do you mean;
"I really don't understand why the Germans have such a bad name in Greece since this bureaucratic and inefficient Brussels system is really responsible. In fact, for a long time the Germans were guarantors of the good development of Greece, others were the countries that sought its abandonment. Είναι άδικο να παρουσιάζεται η Γερμανία ως εχθρός…».


Υπάρχουν φορές όμως που ακούγονται πράγματα τα οποία προκαλούν την ελληνική κοινή γνώμη. Για τις δηλώσεις του κ. Schäuble, let's say, λίγο πριν από τις εκλογές τι λέτε;
«Ηταν ατυχείς, πράγματι. Επρόκειτο για κατάφωρη παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας και δεν συμφωνώ καθόλου με αυτό. Καταλαβαίνω ότι έθιξαν τους Ελληνες στην υπερηφάνεια και στην ισχυρή αίσθηση ανεξαρτησίας που διαθέτουν. Και εγώ αν ήμουν Ελληνας θα με ενοχλούσε αυτό…».

Θα λέγατε ότι υπάρχει ανθελληνικό κλίμα αυτή τη στιγμή στη Γερμανία;
«Μεταξύ ορισμένων ανόητων μόνο. From now on, ο κίτρινος Τύπος, or “Bild” for example, καλλιεργεί πράγματι ένα κλίμα που δεν βοηθά στις καλές σχέσεις. Η αλήθεια είναι πως υπάρχει ο φόβος ότι η διάσωση του Νότου είναι μια ιστορία που κοστίζει όλο και πιο ακριβά. Προσωπικά θεωρώ πως η ανάγκη για ανταλλαγή ενημέρωσης ανάμεσα στις δύο χώρες είναι πιο αναγκαία από ποτέ και απορώ που δεν γίνεται στον βαθμό που χρειάζεται…».


That is;
«Για μένα θα ήταν πολύ χρήσιμο να υπάρξει ένα “δίκτυο” ανταλλαγής ανάμεσα σε πνευματικούς ανθρώπους, καθηγητές πανεπιστημίων και έγκριτους δημοσιογράφους των δύο χωρών έτσι ώστε η κοινή γνώμη τόσο στη Γερμανία όσο και στην Ελλάδα να ενημερωθεί αντικειμενικά και νηφάλια σε όλα τα επίπεδα… Χωρίς εξάρσεις, χωρίς κορόνες, χωρίς δόλο. Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στα πανεπιστήμια, παντού. Πάνω απ’ όλα είμαστε λαοί φίλοι και σύμμαχοι…».

Η Ιστορία προειδοποιεί…
Ο Ντουρς Γκρινμπάιν ακούγεται εντυπωσιακά ενημερωμένος για τα καθ’ ημάς: γνωρίζει τα ονόματα των ελληνικών πολιτικών κομμάτων και των αρχηγών τους, ρωτά με αγωνία για το ενδεχόμενο κοινωνικών αναταραχών στη χώρα μας εξαιτίας της όξυνσης της οικονομικής κρίσης, αλλά παρ’ όλα αυτά πιστεύει ότι θα ήταν σκόπιμο να αναπτυχθεί ένα διμερές «δίκτυο» ανταλλαγής πληροφόρησης με σκοπό την καλύτερη ενημέρωση της κοινής γνώμης τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γερμανία. Ο ίδιος ελπίζει να επιστρέψει σύντομα στη χώρα μας. Η προγραμματισμένη διάλεξή του πριν από μερικούς μήνες στο πλαίσιο του Megaron Plus ακυρώθηκε για πρακτικούς, όπως εξηγεί, λόγους αλλά ευελπιστεί ότι σύντομα θα έχει την ευκαιρία να συναντηθεί με το ελληνικό κοινό…

Fri.’ όλο που, as it says, δεν ξέρει καλά το κομματικό τοπίο στην Ελλάδα, ο Γκρινμπάιν σχολιάζει την ενίσχυση της ακροδεξιάς στη χώρα μας. «Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πόσο αριστεροί είναι οι αριστεροί και πόσο δεξιοί είναι οι δεξιοί» λέει. «Ολα αυτά είναι ασαφή. Ωστόσο δεν βλέπω να υπάρχει ένα μιλιταριστικό κίνημα το οποίο πραγματικά θα μπορούσε να οδηγήσει σε δικτατορία. Ακούει κανείς εμπρηστικές φωνές, αλλά τίποτε περισσότερο. Πιστεύω ότι όντως οι άνθρωποι κάτι έχουν μάθει από την Ιστορία τους, αλλά δεν ξέρω αν έχουν μάθει το σωστό. However, η προειδοποίηση της Ιστορίας είναι πολύ έντονη στα κόκαλά τους και γι’ αυτό είμαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να αφήσουν να έρθει μια δικτατορία. Είναι άλλωστε και ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους κανείς δεν θέλει να απομακρύνει την Ελλάδα από την ομπρέλα σωτηρίας…».


Πότε και πού:
Τίτλοι του Ντουρς Γκρινμπάιν που έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά: «Ο Αστρονόμος» (Μικρή Αρκτος, 2012), «Του χιονιού ή ο Ντεκάρτ στη Γερμανία» (Κέδρος, 2007), «Απομακρυσμένη επιγραφή» (Υπερίων, 1997)

Source : tovima.gr

Uncategorized

Επέτειος για το Μουσείο Ακρόπολης, νέες δράσεις, πέντε εκατ. επισκέπτες

Η φήμη του έχει εξαπλωθεί παγκοσμίως, το κύρος του επιβάλλεται διεθνώς

Τρία χρόνια σήμερα για το Μουσείο Ακρόπολης με τους επισκέπτες του να αγγίζουν τα 5 millions, τη φήμη του να έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο και το κύρος του να επιβάλλεται διεθνώς.

Μία επέτειος που δικαιολογημένα γιορτάζεται με υπερηφάνεια σε αυτήν την ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τη χώρα, πόσο μάλλον που το μουσείο, ακόμη και αυτόν τον τελευταίο χρόνο λειτούργησε με τα δικά του έσοδα χωρίς να επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό. «Ορισμένοι πιστεύουν ότι ο πολιτισμός και τα μουσεία είναι περιττή πολυτέλεια σε δύσκολους καιρούς. Εμείς βιώσαμε άλλα πράγματα», έλεγε το μεσημέρι ο πρόεδρος του Μουσείου Ακρόπολης, καθηγητής κ. Dimitris Pandermalis. «Είδαμε απλούς ανθρώπους να συγκινούνται από τον περίπατό τους στις αίθουσες του μουσείου και να παίρνουν βαθιά ανάσα ξεφεύγοντας από την γκρίζα καθημερινότητα. Οι επισκέπτες βλέποντας δίπλα στα καμένα αγάλματα της περσικής καταστροφής, τα αριστουργήματα που γεννήθηκαν αμέσως μετά, κάνουν αυτόματα τον παραλληλισμό με τις δυνατότητες της επόμενης μέρας μετά από τη σημερινή οικονομική κρίση», he added.

Με τις αίθουσες να λάμπουν από το αττικό φως και από τη στιλπνότητα των μαρμάρινων αγαλμάτων, ειδικά για σήμερα μάλιστα και υπό τους ήχους ζωντανής κλασικής μουσικής το μουσείο υποδέχεται το κοινό _ αυξημένο ήδη από τον προηγούμενο μήνα _ με αλλαγές, βελτιώσεις, συγκολλήσεις θραυσμάτων στα γλυπτά που παίρνουν έτσι πιο ολοκληρωμένη μορφή αλλά και με την έκθεση των δύο μετοπών που κατέβηκαν από τον Παρθενώνα για να διασωθούν από τη φθορά.

«Το Μουσείο Ακρόπολης πρωταγωνίστησε αυτά τα χρόνια σε ένα διεθνή διάλογο με τα άλλα μουσεία του κόσμου και κατάργησε τα στερεότυπα», είπε η υπηρεσιακή υπουργός Πολιτισμού κυρία Τατιάνα Καραπαναγιώτη με αφορμή την επέτειο. Κι όσο για τα Γλυπτά του Παρθενώνα που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο: «Μακάρι να έρθουν! Αλλά ακόμη κι αν δεν επιστρέψουν, εμείς έχουμε ήδη εδώ ένα θαύμα. Ενα μουσείο καταπληκτικό, μαγικό και κυρίως δικό μας!», he added. Εχοντας παρακολουθήσει άλλωστε τη γέννησή του από την περίοδο των ανασκαφών ακόμη, αφού κατέγραψε με τον φακό της την όλη διαδικασία βήμα προς βήμα και από την αρχή ως το τέλος η κυρία Καραπαναγιώτη θα μπορούσε να το αισθάνεται σαν το σπίτι της.

Αναφορικά με την θητεία της στο υπουργείο Πολιτισμού εξάλλου η υπουργός είχε να καταθέσει μία ενδιαφέρουσα εμπειρία: «Κατάλαβα ότι το δημόσιο λειτουργεί, τουλάχιστον αυτό που γνώρισα εγώ στο ΥΠΠΟ», he said. «Οταν είσαι έξω μπορείς να κάνεις εύκολη κριτική, από μέσα όμως αντιλαμβάνεσαι την δυσκολία των πραγμάτων. Θα είμαι λοιπόν πιο επιεικής από εδώ και πέρα». Η προώθηση των έργων του ΕΣΠΑ και τα ωράρια των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων υπήρξαν οι προτεραιότητές της, οι οποίες υπηρετήθηκαν άψογα παρά το σύντομο της παρουσίας της στο υπουργείο. Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της παράπεμψε εξάλλου το θέμα του παλαιού μουσείου της Ακρόπολης (πάνω στο βράχο) στο κοινό όργανο ΚΑΣ και ΚΣΝΜ με το ερώτημα της διατήρησης ή της κατεδάφισής του.

Ενα «αστείο» περιστατικό εμπόδισε πάντως την ίδια και την γενική γραμματέα του ΥΠΠΟ (ως εκείνη τη στιγμή) κυρία Λίνα Μενδώνη, το όνομα της οποίας αναφέρεται στην επόμενη κυβέρνηση να φθάσουν στην ώρα τους καθώς ο φύλακας από την είσοδο της οδού Μακρυγιάννη δεν τις αναγνώρισε και δεν επέτρεψε να περάσουν!

Νέες δράσεις ανήγγειλε εξάλλου ο κ. Παντερμαλής με πρώτη την επέκταση του καφενείου του ισογείου, όπου ήμασταν καθισμένοι, στον εξωτερικό χώρο πάνω από την ανασκαφή. Μουσείο της ανασκαφής πρόκειται να δημιουργηθεί από κάτω ακριβώς, όπου θα εκτεθούν περί τα 1500 ευρήματα, που βρίσκονται τώρα στις αποθήκες. Οσο για την ανάδειξη της ίδιας της ανασκαφής που μετρά περί τα 3 στρέμματα… ας όψεται η Τράπεζα της Ελλάδος που «κούρεψε» το αποθεματικό του μουσείου. Specifically, as said by Mr. Παντερμαλής από τα 3,7 million. ευρώ απέμειναν μόνον 900.000, έτσι αναζητείται τώρα ο χορηγός που θα βοηθήσει στην εκτέλεση του έργου, για το οποίο απαιτείται πάντως ένα έτος.

Ενδιαφέρουσα είναι η δράση με θέμα το φως στην αρχαιότητα, που θα αρχίσει στις 27 June. Με έναυσμα την χρυσή λυχνία που άναβε κατά τις πηγές το ανέσπερο φως στο Ερέχθειο, εμβληματικά εκθέματα του μουσείου, όπως η χάλκινη τριήρης – λυχνία, που είχε βρεθεί επίσης στο Ερέχθειο θα επισημαίνονται στις προθήκες τους ενώ ειδικό φυλλάδιο θα διανέμεται στην είσοδο.

Τον Ιούλιο θα παρουσιασθεί εξάλλου η μικρή έκθεση για το χρώμα που διατηρείται ακόμη στα αρχαϊκά γλυπτά του μουσείου βάσει έρευνας, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη. Η Πεπλοφόρος Κόρη, εκμαγείο της οποίας χρωματίζεται με τα χρώματα που προκύπτουν από τη μελέτη αυτή, θα αποτελέσει την πρόταση των επιστημόνων του Μουσείου Ακρόπολης σχετικά με το θέμα. «Ως τώρα ο χρωματισμός της Κόρης έχει αλλάξει τρεις φορές», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Παντερμαλής διαβεβαιώνοντας επίσης ότι το τελικό αποτέλεσμα θα έχει σημαντικές αποκλίσεις από τα επιχρωματισμένα αρχαϊκά γλυπτά, που παρουσίασαν γερμανοί επιστήμονες πριν από μερικά χρόνια.

Source : tovima.gr

Uncategorized

Αποκατάσταση για το αρχαίο θέατρο της Σπάρτης

Υπογράφηκε η σύμβαση για την ανάθεση της μελέτης του έργου

Στο δρόμο της αποκατάστασης μπαίνει το αρχαίο θέατρο της Σπάρτης ύστερα από υπογραφή της σύμβασης για την ανάθεση της μελέτης του έργου. Την αρχιτεκτονική αποτύπωση, την τεκμηρίωση των στοιχείων του θεάτρου και τις προτάσεις για την συντήρηση και εν τέλει για την αποκατάστασή του θα περιλάβει η μελέτη, η οποία θα υλοποιηθεί μέσω δωρεάς ύψους 111.000 ευρώ από το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Πρόκειται για μία πρωτοβουλία του «Διαζώματος», στα γραφεία του οποίου άλλωστε υπογράφηκε η σύμβαση από τον πρόεδρό του κ. Σταύρο Μπένο και τον μελετητή αρχιτέκτονα – μηχανικό κ. Γουλιέλμο Ορεστίδη, παρουσία του κ. Μανόλη Κορρέ, καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Η μελέτη περιλαμβάνει τις αρχιτεκτονικές αποτυπώσεις του μνημείου, την καταγραφή της παθολογίας του, την έρευνα αρχείου και την συλλογή φωτογραφικού υλικού και λοιπών τεκμηρίων για τις ανασκαφικές έρευνες, την καταγραφή και τη διερεύνηση διάσπαρτων αρχιτεκτονικών μελών και τέλος τις προτάσεις για την αποκατάσταση και ανάδειξη του θεάτρου.

Να σημειωθεί ότι το ρωμαϊκό θέατρο της Σπάρτης είναι ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της αρχαίας Ελλάδας καταλαμβάνοντας περί τα 14.000 T. μ. στην ακρόπολη της Σπάρτης. Στην αρχαιότητα θεωρείται ότι μπορούσε να φιλοξενήσει περί τους 16.000 spectators, σήμερα όμως είναι ορατό μόνον ένα μέρος του καθώς δεν έχει ανασκαφεί πλήρως.

Το συνολικό πλάτος του θεάτρου είναι 114 μέτρα και το κοίλον του ήταν χωρισμένο σε δύο διαζώματα (θέατρο και επιθέατρο). Το κυρίως θέατρο είχε εννέα κερκίδες με 30 σειρές εδράνων ενώ το επιθέατρο είχε 16 with 20 σειρές εδράνων. Πάνω από το επιθέατρο μάλιστα και περιμετρικά σε αυτό είχε κατασκευαστεί στοά ώστε να καταφεύγουν εκεί οι θεατές σε περίπτωση βροχής. Οσο για τη σκηνή αρχικώς ήταν ξύλινη και κινητή (μεταφερόταν πάνω σε τροχούς) αλλά αργότερα κατασκευάσθηκε μόνιμη από πέτρα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει εξάλλου ο ανατολικός αναλημματικός τοίχος του κοίλου, πάνω στο λευκό μάρμαρο του οποίου αναγράφονταν τα ονόματα των αξιωματούχων της πόλης σε ετήσια βάση αποτελώντας έτσι ένα «λίθινο» αρχείο της Σπάρτης.

Το θέατρο εγκαταλείφθηκε περί τον 4ο μ. X. αιώνα ενώ στο Μεσαίωνα το κοίλον του καλύφθηκε από οικίες, χωρίς να λείψουν και από αυτό το μνημείο, οι αφαιρέσεις λίθων προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για νεώτερες κατασκευές.

Source : tovima.gr

Uncategorized

Θριαμβεύει η Αντιγόνη στο Λονδίνο

Η αρχαία τραγωδία σε σύγχονη σκηνοθεσία της Πόλυ Φίντλεϊ κάνει την έκπληξη

Η «Αντιγόνη» του Σοφοκλή θριαμβεύει στο Λονδίνο και κερδίζει το βρετανικό κοινό μέσα από την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας, όπου και παρουσιάζεται αυτή την εποχή. Η αρχαία τραγωδία, στην πλήρως εκσυγχρονισμένη σκηνοθεσία της 29χρονης σκηνοθέτιδας Πόλυ Φίντλεϊ (Polly Findlay), he's got, κυριολεκτικά, κάνει την καλοκαιρινή έκπληξη αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές τόσο για την οπτική της όσο και για ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Για «συγκλονιστική αναβίωση» γράφουν οι Financial Times, για «εξαιρετικές ερμηνείες» ο Observer και οι Times. Ο Κρίστοφερ Εκλεστον (Christopher Eccleston) που υποδύεται τον Κρέοντα και η Τζόντι Γουίτακερ (Jodie Whittaker) που ερμηνεύει την Αντιγόνη ηγούνται ενός θιάσου που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Ξεχωρίζει και ο Τζέιμι Μπάλαρντ (Jamie Ballard) στον ρόλο του (τυφλού) μάντη Τειρεσία, με μισοκαμένο πρόσωπο.

Τοποθετημένη μέσα σε ένα γραφείο της εποχής μας, που κατά τη διάρκεια της παράστασης μετατρέπεται σε κυβερνητικό γραφείο, η «Αντιγόνη» στην εκδοχή της Φίντλεϊ παραπέμπει, ευθέως, στο σύγχρονο πρόσωπο της εξουσίας. Πίσω από το γραφείο δεσπόζει καθισμένος ο Κρέων ενώ ο Χορός, μια σειρά από πολιτικούς και στρατιωτικούς συμβούλους, συζητά για την αποστολή ενός δελτίου Τύπου που αφορά στο τέλος του Θηβαϊκού Πολέμου.

Με την αρωγή του σκηνογράφου (Σούτρα Γκίλμουρ / Soutra Gilmour) και του μεταφραστή (η παράσταση χρησιμοποιεί τη μετάφραση του 1980 του Nτον Τέιλορ / Don Taylor), η Φίντλεϊ, που καταπιάστηκε για πρώτη φορά με το αρχαίο δράμα, χτίζει έναν σύγχρονο κόσμο όπου το ιδιωτικό με το δημόσιο μπλέκονται σε μια ανελέητη αντιπαράθεση. Τολμηρή αλλά σίγουρη για τις επιλογές της η σκηνοθέτις χωρίς να προδώσει τον μύθο, τον τοποθετεί στα γρανάζια της πολιτικής εξουσίας του 21ου αιώνα. «Μήπως τελικά το γράμμα του νόμου έχει κι αυτό τα όριά του;», αναρωτιέται μέσα από την «Αντιγόνη» και μαζί το κοινό που μοιάζει σαν να ανανακάλυψε ξανά τον Σοφοκλή.

Απλή και κατανοητή, αυτή η «Αντιγόνη», σύμφωνα πάντα με τους κριτικούς, καταφέρνει να μείνει πιστή στον Σοφοκλή και να επιβεβαιώσει ότι κείμενα όπως αυτό δεν ανήκουν τυχαία στα μεγάλα κλασικά και διαχρονικά: Γιατί εξακολουθούν να λειτουργούν στο σήμερα με τη μορφή του κατεπείγοντος.

 Source : tovima.gr