Σε υψόμετρο 900 meters – Χρονολογείται από το 1.600 up to 1.400 B.C.

Μινωικό κτίριο, χρονολογούμενο από 1.600 up to 1.400 B.C. έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στη θέση Γαϊδουροφάς, στην Ανατολή Ιεράπετρα, σε υψόμετρο 900 meters.

Οι πρώτες ενδείξεις, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, κάνουν λόγο για ένα σημαντικό κτίριο, το οποίο με τα μέχρι τώρα χαρακτηριστικά που προκύπτουν από την ανασκαφή, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως έπαυλη.

Και ο Βρετανός αρχαιολόγος Άρθουρ Έβανς όταν πέρασε από το σημείο το 1898, σημείωσε στο ημερολόγιο του ότι διαπίστωσε πως στον χώρο -και παρά τις επιχώσεις- υπήρχαν αρχιτεκτονικά στοιχεία που μαρτυρούσαν την παρουσία μινωικού κτιρίου.

Κατά τη φετινή πρώτη ανασκαφική περίοδο διαρκείας δυο εβδομάδων, οι αρχαιολόγοι κατάφεραν να ανασκάψουν, μέχρι το δάπεδο, το εσωτερικό δύο δωματίων.

The building – σύμφωνα με τους αρχαιολόγους- διασώζει όλες τις επιχώσεις του, δεν έχει υποστεί μεταγενέστερη σύληση και το κυριότερο, οι ένοικοι το εγκατέλειψαν μετά την καταστροφή του χωρίς να πάρουν μαζί τους τα αντικείμενα που βρίσκονταν στο εσωτερικό του.

Τα αίτια καταστροφής και οι λόγοι εγκατάλειψης του κτιρίου δεν έχουν αποσαφηνιστεί ακόμα και περαιτέρω στοιχεία αναμένεται να προκύψουν με την πρόοδο της ανασκαφής, σύμφωνα με τους ίδιους.

Yet, όπως τονίζουν, οι αρχαιολόγοι τέτοιες επαύλεις υπάρχουν και σε άλλα μέρη της Κρήτης αλλά έως τώρα έχουν καταγραφεί και ανασκαφεί μόνο σε πεδινές περιοχές, σε υψόμετρο έως 400 meters, όπου παραδοσιακά σχετίζονται με την αγροτική καλλιέργεια.

Αντίθετα, το κτίριο στην Ανατολή βρίσκεται πολύ υψηλότερα, και αποτελεί το δεύτερο υπό ανασκαφή κτίριο σε τόσο μεγάλο υψόμετρο μετά από εκείνο στη Ζώμινθο από τους Γιάννη και Έφη Σακελαράκη.
Η ανασκαφή πραγματοποιείται στο πλαίσιο πενταετούς ερευνητικού προγράμματος που υλοποιεί και χρηματοδοτεί το Πανεπιστήμιο Αθηνών, με τη χρηματική στήριξη ιδρυμάτων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, με επικεφαλής τον λέκτορα Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας Γιάννη Παπαδάτο, και υποδιευθυντή τον Γεραπετρίτη αρχαιολόγο Κωστή Χαλικιά, διδάκτορα του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.

«Με αυτή την ανασκαφή προσπαθούμε να καταλάβουμε τη σημασία των βουνών για τη μινωική οικονομία, δηλαδή τους φυσικούς πόρους και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές που εκμεταλλεύονταν οι Μινωίτες σε αυτά τα υψόμετρα, τονίζει ο επικεφαλής της ανασκαφής Γιάννης Παπαδάτος.

Ο κ.Παπαδάτος τόνισε ότι «ο δεύτερος στόχος είναι να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τι γινόταν στη Μινωική Ιεράπετρα όπου τα στοιχεία είναι ελάχιστα. Παρά τη διαχρονική σημασία της πεδιάδας της Ιεράπετρας, δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα για τη θέση του μινωικού οικισμού, και δεν γνωρίζουμε αν υπήρχε κάποιου είδους διοικητικό ή ακόμα και ανακτορικό κέντρο, όπως αυτά που έχουν ανασκαφεί σε γειτονικές θέσεις, στα Γουρνιά, στο Μακρύ Γιαλό και στο Μύρτο.

» Γι’ αυτό και αναζητούμε έμμεσα στοιχεία στα βουνά ελπίζοντας ότι η ανασκαφή στην Ανατολή θα μας τα προσφέρει».

How with the transition to the Christian world the goddess Athena was "replaced" in the religious consciousness by the Virgin Mary

General, patron saint and virgin. She is the goddess Athena or the Virgin Mary; Protector of women, of children and childbirth. It is Artemis the Child-giver and Midwife or perhaps the Virgin Mary; Prudent, worlds, benevolent, gentle and merciful, who experienced unbearable pain and experienced much suffering. Is it the goddess Isis or is it the Virgin Mary, mother of Christ;
There, in the turning of the Greek world from polytheism to Christianity, when the latter slowly began to prevail in religious consciousness and devotional practice, mixing elements of the pagan past with the new religion would not only not cut it, but it would greatly contribute to its consolidation. Standards of centuries, besides, were difficult to remove. On the contrary, their assimilation by Christianity was the connecting link that people needed to accept it more easily. Result, many of the ancient deities and rituals to remain in the Christian calendar and to adapt to the formality and traditions of the new religion.
It is a coincidence that the great feast of Panagia on the fifteenth of August coincides with the birthday of the goddess Athena on 28 of the ancient month of Hecatombaion (mid July – mid August), when the Panathenaia was celebrated, the biggest celebration of ancient Athens; Or is it a coincidence that the temple of the virgin Athena on the Acropolis was transformed into a temple of the Virgin Mary; Besides, it was not only the Parthenon that became a Christian church, αφού σύμφωνα με το διάταγμα του Ιουστινιανού όλα τα αρχαία ιερά έπρεπε να μετατραπούν σε ναούς προκειμένου να εξαγνιστούν. Σε πολλά δε από αυτά, όπου λατρεύονταν γυναικείες, παγανιστικές θεότητες, χτίστηκαν ναοί αφιερωμένοι στην Παναγία, η οποία πολύ συχνά προσλάμβανε και τις ιδιότητες των αρχαίων θεοτήτων.

Οι ιδιότητες
The recurring seasonal cycles of death and rebirth and the cults associated with the land, vegetation and a good harvest were also associated with the Virgin Mary, as the great folklorist Georgios Megas has written. The Entrances of the Virgin are associated with sowing and the Virgin takes on the characteristics of the goddess Demeter, sometimes acquiring the nickname Aposporitissa and sometimes Mesosporitissa. In fact, the ancient custom of panspermia remains, the polyspores, as we say today.
Aeiparthenos, such as the ancient goddesses Athena and Artemis, it was called Panagia from the 6th century. Ταυτόχρονα όμως είναι η προστάτις των εγκύων γυναικών που για να έχουν καλό τοκετό κρατούν ένα φυλαχτό-φυτό, «της Παναγίας το χορτάρι», as it is called. Αρχαίες μητρικές θεότητες ήταν και άλλες: η Αστάρτη, η Λητώ, η Γαία, η Ισις, με ρίζες που χάνονται στο βάθος της Νεολιθικής εποχής. Αρχέτυπο όλων όμως θεωρείται η Μεγάλη Μητέρα ή Μητέρα Γη ή Μεγάλη Μητέρα Θεά, που κατά τον Γιουνγκ πρόκειται για ένα μητριαρχικό μοντέλο που ενυπάρχει στον άνθρωπο πριν και από την κύηση.
Η Μεγάλη Μητέρα ήταν άλλωστε η κύρια θεότητα στη Μινωική Κρήτη, από κάποια εποχή μάλιστα παράλληλα με τον «νεαρό θεό» (είτε ως «θείο βρέφος» είτε ως σύζυγό της). Σύμφωνα με τον κύκλο της φύσης για τον θάνατο και την αναγέννηση η Μεγάλη Μητέρα παντρεύεται διαρκώς τον νεαρό θεό που γεννιέται και πεθαίνει κάθε χρόνο.

Προστάτις
Στρατηγός των στρατηγών, η Παναγία προστατεύει τους πιστούς της – όπως και η θεά Αθηνά τους Αθηναίους – σε κάθε δύσκολη στιγμή. The 626, στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από Αβαρους και Πέρσες, οι πιστοί που έχουν συγκεντρωθεί στη Μεγάλη Εκκλησία θα δουν ξαφνικά μπροστά τους την Παναγία να έχει απλώσει προστατευτικά το πέπλο της πάνω από την πόλη (θυμηθείτε τον πέπλο της Αθηνάς στα Παναθήναια). Και η μεγαλύτερη απόδειξη: «Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια» ψάλλουν οι πολιορκημένοι χριστιανοί στην τελευταία λειτουργία της Αγίας Σοφίας, the 1453.
Ο Ακάθιστος Υμνος ωστόσο μοιάζει κάπως με τις «ισιακές αρεταλογίες», τους ύμνους δηλαδή προς τη θεά Ισιδα, όπως λέει ο καθηγητής Αρχαιολογίας κ. Μιχάλης Τιβέριος. Πολλά από τα χαρακτηριστικά της αιγύπτιας θεάς, που είχε εξελληνιστεί, πέρασαν και στην Παναγία. «Οπως η Παναγία, έτσι και η θεά αυτή απέκτησε μύριες προσωνυμίες, ήταν δηλαδή μυριώνυμη, όπως “παντοκράτειρα” and “βασίλισσα του ουρανού, της γης και του κάτω κόσμου”» σημειώνει ο κ. Τιβέριος.

Η βασιλική του Παρθενώνα
Είναι άγνωστο πότε ακριβώς μετατράπηκε ο Παρθενώνας σε χριστιανικό ναό, το βέβαιο όμως είναι ότι επί Ιουστινιανού (482-565) καθαγιάστηκε και ορίστηκε ως η «καθολική εκκλησία των Αθηνών». Η λατρεία της ειδωλολατρικής παρθένου έδωσε έτσι τη θέση της στη χριστιανή Παρθένο και ο ναός πήρε το όνομα Παναγία Αθηνιώτισσα. Για τον σκοπό αυτόν μάλιστα και προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της νέας λατρείας ο Παρθενώνας υπέστη πολλές επεμβάσεις και μετατράπηκε σε τρίκλιτη βασιλική.
Το κύρος του ναού ήταν μεγάλο, αφού ακόμη και ο Βασίλειος Β’ Βουλγαροκτόνος γιόρτασε τη νίκη του κατά των Βουλγάρων στην Παναγία Αθηνιώτισσα. Επρόκειτο άλλωστε για περίλαμπρο ναό, με τη χρυσή εικόνα της Παναγίας και θαυμάσια ψηφιδωτά. Only 188 ψηφίδες διασώθηκαν από αυτά και μεταφέρθηκαν το 1848 στο Βρετανικό Μουσείο, ενώ σήμερα διακρίνονται ελάχιστα ίχνη των αρχικών παραστάσεων. Εκείνο όμως που διασώζεται είναι τα εκατοντάδες χαράγματα με ονόματα στρατηγών, επισκόπων κ.λπ., αλλά και απλές αναγραφές ονομάτων, θανάτων, τίτλοι και επαγγέλματα, προσευχές και συμβολικές παραστάσεις που αναγράφηκαν μέσα στους αιώνες στους κίονες του ναού. Κατά την Αλωση των Αθηνών από τους Λατίνους όμως η εκκλησία συλήθηκε και μετατράπηκε σε καθολική με την ονομασία «Σάντα Μαρία ντι Ατένε», ενώ αργότερα έγινε τζαμί.
Στην υποτιθέμενη ομοιότητα της παράστασης μιας μαρμάρινης μετόπης του Παρθενώνα με τη σκηνή του Ευαγγελισμού οφείλεται εξάλλου η διάσωσή της κατά τον Μεσαίωνα από φανατικούς της νέας θρησκείας που κατέστρεψαν τον αρχαίο διάκοσμο του ναού. Η μετόπη βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Ακρόπολης.

Source : tovima.gr

At 27 August at the Acropolis Museum by the Stavros Niarchos Foundation

On Monday 27 August, the "Stavros Niarchos" Foundation will hold the public presentation of the Cup that was awarded to the Olympian Spyros Louis. The presentation will take place on 7 in the afternoon at the Acropolis Museum.

It is recalled that the Foundation acquired the Cup at an auction in April 2012.

The cup, height 15 centimeters, was auctioned after a relevant decision of the Olympian's grandson.

According to Christie's, the value of the cup was between 120.000 and 160.000 pounds (about 146.000- 195.000 euro).

In the announcement of the Foundation, last April, referred to:

"The Stavros Niarchos Foundation’ announces that it has acquired the Silver Cup inspired and designed by Michel Bréal, for the First Marathon Winner, the Greek Spyros Louis, and which was awarded to him during the first Modern Olympic Games, in Athens, the 1896.

» The Stavros Niarchos Foundation’ acquired the Silver Cup in a spirited auction held today at Christie's in South Kensington, London.

» The Foundation will share the cup with the Greek people, exhibiting it permanently at the Stavros Niarchos Foundation Cultural Center, after the completion of the last one 2015.

» In the meantime, the Foundation will investigate finding a suitable temporary location for its public display.”

Source : tovima.gr