Archives de catégorie : Non classé

Η επιστροφή της Μαντάμ Σουσού

Στην Αθήνα η παράσταση από τις 16 Απριλίου στο Θέατρον του Ελληνικού Κόσμου

Εβδομήντα ετών γίνεται εφέτος η Madame Soussou και το γιορτάζει με την παράσταση που ξεκίνησε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και από την Πέμπτη, 26 Απριλίου θα παίζεται στην Αθήνα στο Θέατρον του Ελληνικού Κόσμου. Παράλληλα εγκαινιάζεται μια μεγάλη αναδρομική έκθεση από την πορεία του Δημήτρη Ψαθά (1907-1979) στη ζωή και στο θέατρο: προσωπικές και επαγγελματικές, με την οικογένειά του αλλά και στα δημοσιογραφικά γραφεία του Ελευθέρου Βήματος και των Νέων, φωτογραφίες καθώς και πλούσιοανέκδοτουλικό από τις παραστάσεις του, ξεκινώντας από τις πρόβες και φθάνοντας ως τις πρεμιέρες, θα κοσμούν το φουαγιέ στην οδό Πειραιώς, από το αρχείο της οικογένειας Ψαθά, υπό την επιμέλεια της εγγονής του Λένας Νίτσου- Ψαθά.

Ποια είναι όμως η Μαντάμ Σουσού και πώς κατάφερε να παραμείνει τόσο ζωντανή: Μεγαλομανής και ακατάδεκτη, η Μαντάμ Σουσού ξεκίνησε σαν ευθυμογράφημα στο προπολεμικό εβδομαδιαίο περιοδικό «Οικογενειακός θησαυρός» (1939), έγινε βιβλίο (1941), νούμερο κατοχικών επιθεωρήσεων, θεατρικό έργο (1942), κινηματογραφική ταινία (1948), ραδιοφωνική εκπομπή (1950), τηλεοπτικό σήριαλ (1972 et 1986). Παράλληλα μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και παίχθηκε εντός και εκτός συνόρων.

Ο ίδιος ο δημιουργός της γράφει: «Σουλούπι σπαρταριστό. Υφος επιβλητικό. Μύτη λίγο στριφτή προς τα πάνω. Πόζα. Καπελάκι στην κορφή του κεφαλιού μένα κόκκινο φτερό που τινάζεται στα ύψη σαν πρόκληση στο σύμπαν. Ψηλή, ξερακιανή. Γυναίκα ή φαινόμενο; Κεφάλι προς τα πίσω. Το πηγούνι της ψηλά, η μύτη της ψηλότερα, το μάτι της στο χάος. Οποιος στέκεται μπροστά της νιώθει τον εαυτό του μέρμηγκα. Το βλέμμα της μόλις καταδέχεται να εγγίσει τα ορατά πράγματα του ταπεινού μας κόσμου κι όταν το κάνει παίρνει τόνους συγκατάβασηςΦτωχιά; Πρέπει να την προσέξεις από πολύ κοντά για να το δεις. Το ύφος της που βγαίνει από μια ψυχή δυναμική σκορπάει και διώχνει την εντύπωση της φτώχειαςένα κορμί τεζαρισμένο διαρκώς μαχητικά κατά της ίδιας της φτώχειας, λες που αγωνίζεται κάθε στιγμή να τη νικήσει και το κατα-φέρνει θριαμβευτικά. Κρατάει στο χέρι ένα ζευγάρι σκουριασμένα φασαμέν, σηκώνει το χέρι με αργό ρυθμό, σηκώνει τα φρύδια με αργότερο, πηγαίνει πιο πίσω το κεφάλι και κοιτάζει απτα δυσθεώρητα εκεί-να ύψη μιας ακλόνητης αυτοπεποίθησης τα φτωχά πλάσματα του Θεού που συμβαίνει να κυκλοφορούν ολόγυρα της…». Με το παρατσούκλι «πυργοδέσποινα του Βούθουλα», ή καλύτερα «Μπύθουλα»στην Ακαδημία Πλάτωνος, όπως η ίδια αποκαλούσε τη γειτονιά από την οποία ξεκίνησε για να φθάσει στοΚολωνάκι.

Εμπνευσμένη από ένα πραγματικό πρόσωπο, μια γειτόνισσα του ίδιου του Ψαθά στην οποία και το αφιέρωσε, η «Μαντάμ Σουσού» ανέβηκε πρώτη φορά το 1942 με την Κυρία Κατερίνα και τον Αιμίλιο Βεάκη, στο θέατρο Κατερίνας, της πλατείας Βικτωρίας. Ακολούθησε η Μαίρη Αρώνη και η Αννα Παναγιωτοπούλου. Στον κινηματογράφο ήταν η Μαρίκα Νέζερ, στην τηλεόραση η Γεωργία Βασιλειάδου ενώ στην τηλεόραση η Αννα Παϊταζή και μετά η Αννα Παναγιωτοπούλου.



L'IDENTITÉ DU SPECTACLE
«Μαντάμ Σουσού» του Δημήτρη Ψαθά – NTNG. Σκηνοθεσία Γιώργος Αρμένης, σκκηνικά-κοστούμια Γιάννης Μετζικώφ, μουσική Γιώργος Χριστιανάκης, χορογραφία Αλεξάνδρα Τσοτανίδου, φωτισμοί Τάσος Δαηλίδης.

Ils jouent: Φωτεινή Μπαξεβάνη, Κώστας Σαντάς, Βασίλης Ευταξόπουλος, Θάλεια Σκαρλάτου, Δημήτρης Σιακάρας, Θάλεια Σκαρλάτου κ.ά.

QUAND & ΠΟΥ «ΘΕΑΤΡΟΝ» του Kέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» / Αίθουσα Αντιγόνη Πειραιώς 254, Taureau, τηλ. 212 254 0300 première, jeudi 26 Avril 2012, à 21.00 Billets 24 – 21 – 18 – 15 – 12 euro


source: tovima.gr

"Il est parti" ο Δημήτρης Μητροπάνος

Ο Δημήτρης Μητροπάνος, από τις πλέον χαρακτηριστικές λαϊκές φωνές του ελληνικού τραγουδιού, σίγησε το πρωί της Τρίτης έπειτα από έμφραγμα που υπέστη. Το τελευταίο διάστημα ο ερμηνευτής είχε δώσει σκληρή μάχη για να ξεπεράσει τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε.

Ευτύχησε στο διάστημα της καριέρας του να ερμηνεύσει όχι μόνο μεγάλους συνθέτες και ποιητές και στιχουργούς αλλά κυρίως τα τραγούδια τους να τα κάνει δικά του. Απλός, δωρικός, ουσιαστικός, χωρίς τερτίπια και κόλπα δώρισε τη φωνή του στα τραγούδια και κυρίως στην ιστορία του λαϊκού τραγουδιού.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 και έπειτα από παρότρυνση του Γρηγόρη Μπιθικώτση, τον οποίο γνώρισε σε μία συγκέντρωση της εταιρείας του θείου του, στην οποία τραγούδησε, επισκέφτηκε την Κολούμπια. Εκεί ο Τάκης Λαμπρόπουλος του γνώρισε τον Γιώργο Ζαμπέτα, δίπλα στον οποίο θα δουλέψει στα «Ξημερώματα».

Τον Ζαμπέτα τον μνημονεύει ως μεγάλο του δάσκαλο και δεύτερο πατέρα. Όπως έχει δηλώσει, «ο Ζαμπέτας είναι ο μόνος άνθρωπος στο τραγούδι ο οποίος με βοήθησε χωρίς να περιμένει κάτι. Με όλους τους υπόλοιπους συνεργάτες μου κάτι πήρα και κάτι έδωσα». le 1966 ο Μητροπάνος συναντάται για πρώτη φόρα με τον Μίκη Θεοδωράκη και ερμηνεύει μέρη από τη «Ρωμιοσύνη» και το «Άξιον Εστί» σε μια σειρά συναυλιών στην Ελλάδα και στην Κύπρο.

le 1967, ο Μητροπάνος ηχογραφεί τον πρώτο του 45άρη δίσκο, με το τραγούδι «Θεσσαλονίκη». Είχε προηγηθεί η ηχογράφηση του τραγουδιού «Χαμένη Πασχαλιά», το οποίο όμως λογοκρίθηκε από τη Χούντα και δεν κυκλοφόρησε ποτέ.

Στην πορεία που χάραξε στον δρόμο του λαϊκού έντεχνου, le 1972 είναι ένας σημαντικός σταθμός: ο συνθέτης Δήμος Μούτσης και ο ποιητής-στιχουργός Μάνος Ελευθερίου κυκλοφορούν τον «Άγιο Φεβρουάριο», με ερμηνευτές τον Μητροπάνο και την Πετρή Σαλπέα, σηματοδοτώντας έναν σταθμό στην ελληνική μουσική.

En juillet de 1999, ο Μητροπάνος και ο Μούτσης θα ξαναβρεθούν επί σκηνής στο Ηρώδειο με τη Δήμητρα Γαλάνη και τη σοπράνο Τζούλια Σουγλάκου για δύο μουσικές βραδιές στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Οι συναυλίες αυτές ηχογραφούνται ζωντανά και κυκλοφορούν σε διπλό CD δύο μήνες αργότερα.

Ακολουθούν «Ο Δρόμος για τα Κύθηρα» του Γιώργου Κατσαρού και «Τα συναξάρια» του Γιώργου Χατζηνάσιου, έργα υψηλής ποιότητας αλλά και μεγάλης απήχησης στην ελληνική κοινωνία.

Στη μακρόχρονη πορεία του στο ελληνικό τραγούδι, ο Δημήτρης Μητροπάνος συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους δημιουργούς του λαϊκού αλλά και του έντεχνου τραγουδιού. Γιώργος Ζαμπέτας, Mikis Theodorakis, Δήμος Μούτσης, Απόστολος Καλδάρας, Τάκης Μουσαφίρης («Εμείς οι δυο» κ.α.), Χρήστος Νικολόπουλος («Πάρε Αποφάσεις» σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου), Γιάννης Σπανός («Ο Μητροπάνος τραγουδάει Σπανό») ήταν οι συνθέτες με τους οποίους συνδέθηκε επαγγελματικά, χτίζοντας μια καριέρα συνυφασμένη με την ελληνική λαϊκή μουσική παράδοση, μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του ’80.

Η συμμετοχή του σε δίσκους των Λάκη Παπαδόπουλου (με το τραγούδι «Για να σεκδικηθώ») και Νίκου Πορτοκάλογλου («Κλείνω κι έρχομαι») αναδεικνύουν εκείνη την εποχή την ευρεία γκάμα της ερμηνείας του και προαναγγέλλουν μια στροφή στον τρόπο ερμηνείας του, που θα οδηγήσει σε μια σειρά από δίσκους που άλλαξαν σε μεγάλο βαθμό την έννοια του καλού σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού.

Οι συνεργασίες με τον Μάριο Τόκα και τον Φίλιππο Γράψα («Η εθνική μας μοναξιά» και «Παρέα με έναν ήλιο») συνδυάζουν τη λαϊκή υφή και συναίσθημα με τη πιο βαθιά έννοια στίχων και τη χρησιμοποίηση λέξεων πιο επιτηδευμένων. En même temps, η απήχηση των τραγουδιών στην κοινωνία και η εμπορική επιτυχία αναδεικνύουν αυτές τις δημιουργίες ως εργαλεία αλλά και συμπτώματα της εξέλιξης της ελληνικής κοινωνίας.

Η πολύ σημαντική συνεργασία με τον Θάνο Μικρούτσικο με τον δίσκο «Στου Αιώνα την Παράγκα», σε στίχους Άλκη Αλκαίου, Κώστα Λαχά, Λίνας Νικολακοπούλου και Γιώργου Κακουλίδη, αποτελεί στροφή του ερμηνευτή σε ακόμα πιο «έντεχνες» διαδρομές, διατηρώντας και πάλι την ταυτότητα του λαϊκού.

Ο Μητροπάνος συνεχίζει στα ίδια μονοπάτια, με τραγούδια των Μικρούτσικου, Κορακάκη, Μουκίδη, Παπαδημητρίου κ.α. στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000.

Από τις τελευταίες δουλειές του Θεσσαλού αοιδού ξεχωρίζει το «Πες μου ταληθινά σου» σε μουσική Στέφανου Κορκολή και στίχους Ελεάνας Βραχάλη και Νίκου Μωραΐτη, αλλά και η ζωντανή ηχογράφηση «Υπάρχει και το ζεϊμπέκικο», από το πρόγραμμαωδή στον εθνικό χορό της Ελλάδας μαζί με τους Θέμη Αδαμαντίδη και Δημήτρη Μπάση, καθώς επίσης και ο δίσκος «Στη Διαπασών», ο οποίος περιέχει 12 λαϊκά τραγούδια και μια μπλουζ μπαλάντα. Από τα τραγούδια του δίσκου ξεχωρίζει το τραγούδι «Η εκδρομή» του Γιάννη Μηλιώκα, το οποίο γράφτηκε για την επιστροφή του ερμηνευτή στη δισκογραφία έπειτα από ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Τον Ιούνιο του 2011, με το άλμπουμ «Εδώ είμαστε» ο Σταμάτης Κραουνάκης και ο Δημήτρης Μητροπάνος, συναντήθηκαν για πρώτη φορά στη δισκογραφία. Η πρώτη αυτή κοινή τους δισκογραφική δουλειά αποτελούσε προσφορά του «Βήματος» προς τους αναγνώστες του…

Το ιατρικό ανακοινωθέν
Από οξύ πνευμονικό οίδημα εξέπνευσε ο Δημήτρης Μητροπάνος. Σε ανακοίνωση, που εκδόθηκε από το νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ, αναφέρεται:

«Ο ασθενής Δημήτριος Μητροπάνος διεκομίσθη στο νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ σήμερα το πρωί λόγω οξέως διαρροϊκού συνδρόμου και εμέτων. Στη συνέχεια παρουσίασε αιφνιδίως δύσπνοια.

Μετεφέρθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπου αντιμετωπίστηκε για οξύ πνευμονικό οίδημα από το οποίο και κατέληξε την 11η πρωινή».

source : tovima.gr

Michalis Suyul: Hommage au Théâtre de Badminton

Le Théâtre de Badminton présente lundi un hommage inédit à Michalis Souyoul dans le cadre du cycle "Les Visages de la Chanson Grecque", 14 Peut 2012.

Michalis Suyul (1906-1958) il est le compositeur de la génération de l'entre-deux-guerres avec les chansons les plus intemporelles.

Étonnamment, les chansons de Michalis Souyul sont toujours vivantes après tant d'années., puisqu'ils expriment toujours des humeurs et des émotions comme les modernes.

Compositeur prolifique de musique et de chansons, il a écrit sous toutes les formes et tous les styles.

Tango, valse, romans, vue commune, patriotiquement, bouchers, Zeybekika et presque toujours avec un grand succès commercial.

Il a écrit à leur sujet 750 chansons, la musique 10 des films cinématographiques et 50 inspections de théâtre.

Dans cette dédicace, dans la série de concerts du Théâtre de Badminton "Les Visages de la Chanson Grecque", les chansons les plus reconnaissables de, comme "Gardez vos cheveux lâchés", "Venons un moment", "Quelque chose m'attire vers toi", "Le mois est neuf", "Enfants, de Grèce, enfants", "Les instruments ont commencé", "Le dernier tramway", "Nous avons une vie", "Eh bien, ouvre une autre bouteille", «Ο τραμπαρίφας» και πολλά άλλα. Τα τραγούδια θα αποδώσει η Athens Champer Orchestra.

Τα τραγούδια θα ερμηνεύσουν κατά αλφαβητική σειρά οι:

Γεράσιμος Ανδρεάτος
Καλλιόπη Βέττα
Yiannis Zouganelis
Δέσποινα Ολυμπίου
Ειρήνη Τουμπάκη
& Babis Tsertos

L'Orchestre de Chambre d'Athènes est dirigé par Apollon Kouskoumvekakis, qui a également entrepris les orchestrations.

Dans la première partie, le bandonéon sera également joué par Iraklis Vavatsikas et Artemis Vavatsikas dans la deuxième partie, Dimitris Margiolas et Nikos Kretsis joueront le bouzouki.

Ils dansent: Alexandre Khoroshikh & Giota Malamou
Giorgos Tsampras dans son rôle.
Direction artistique de la production: Michalis Koubios

Informations

Emplacement Théâtre de badminton, Propriétés olympiques, Bosquet de l'Armée, Mastic
Rendez-vous lundi 14 Peut 2012. Heure de début: 20:30
Informations www.badmintontheater.gr
Prix ​​des billets Distingué: 35€, Une zone: 30€, Zone B: 25€, Zone C: 20€, Zone D: 15€
Étudiant: 10€

source : culturenow.gr

Βαμμένα κόκκινα αυγάεδώ και 2.500 années

Γιατί το αυγό συνδέθηκε με την αναγέννηση και την ανανέωση, ήδη από τον 5ο π.Χ. siècle

Plus que 2.500 χρόνια συμβολισμού για τη θρησκεία έχουν τα αυγά που αυτές τις ημέρες βάφουμε κόκκινα και τσουγκρίζουμε λέγοντας «Χριστός Ανέστη». Διότι πράγματι το αυγό συνδέθηκε επί χιλιετίες με την αναγέννηση και την ανανέωση, αρχικά τις πρώτες μέρες της άνοιξης, ενώ στη συνέχεια υιοθετήθηκε ως σύμβολο του χριστιανισμού. Και αυτό επειδή το αυγό προσφέρεται για τη νοερή απεικόνιση του κύκλου της ζωής, η οποία για πολλά φυτά και ζώα αρχίζει την άνοιξη.

Οι πρώτες ιστορικές μαρτυρίες συμβολισμού του αυγού στη θρησκεία χρονολογούνται το 500 par exemple. Στην περίοδο των Αχαιμενιδών το περσικό ημερολόγιο ήταν επηρεασμένο από τον ζωροαστρισμό και η εαρινή ισημερία, η πρώτη ημέρα του ημερολογιακού τους έτους, ήταν γιορτή, όπως βλέπουμε και σε ανάγλυφο από την Περσέπολη (500 par exemple.), όπου ευγενείς παριστάνονται να κρατούν στα χέρια αυγά. Η εαρινή ισημερία γιορτάζεται, En fait, ακόμη και σήμερα με το βάψιμο αυγών και την κατανάλωσή τους.

Le premier, de toute façon, βεβαιωμένη χρήση του αυγού ως χριστιανικού συμβόλου τοποθετείται στη Ρωμαϊκή περίοδο. Η ρωμαϊκή θρησκεία, en plus, είχε επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τις πραγματείες του Ιπποκράτη, όπου η εκκόλαψη αυγών συχνά αναφερόταν σε σύγκριση με τη γέννηση των ανθρώπων. Στο «Περί φύσεως παιδίου», συγκεκριμένα, ένα βρέφος που γεννιέται, περιγράφεται σε αναλογία με ένα κοτοπουλάκι που σπάει το κέλυφος του αυγού.

Κατά τον 1ο μ.Χ. αιώνα συναντάται για πρώτη φορά και η σύνδεση του αυγού με τις ταφές: Στη Ρώμη βρέθηκε τάφος παιδιού που χρονολογείται γύρω στο 50-175 µ. X. και σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, «κάτω από το αριστερό χέρι του ενταφιασμένου υπάρχει το αυγό μιας κότας, το οποίο στα ταφικά συμφραζόμενα πιθανότατα δεν είναι απλά μια προσφορά τροφής, αλλά ίσως και μια μνεία στην εσχατολογική αναγέννηση».

Στην νεκρόπολη του Βατικανού εξάλλου βρέθηκε ένα παιδί ενταφιασμένο με πλήθος κτερισμάτων, μεταξύ των οποίων και αυγά! Και εδώ οι ανασκαφείς πιστεύουν ότι το αυγό πιθανότατα ήταν ένα «σύμβολο αναγέννησης, μιας νέας ζωής που θα ισοστάθμιζε την αδικία ενός πρόωρου τέλους».

Αυτές οι δύο ταφές ίσως εκπροσωπούν τα πρώιμα χριστιανικά ταφικά έθιμα, καθώς το αυγό ήταν στενά συνδεδεμένο με την ιδέα της αναγέννησης και αυτό ήδη από τα χρόνια του Ιησού Χριστού:ζωή, la mort, résurrection. Οπως αναφέρει εξάλλου ο μεγάλος θρησκειολόγος Νίλσον, «το αυγό είναι μια εμφανώς ζωντανή και αδρανής ουσία που εμπεριέχει την πιθανή αρχή μιας ζωής, και εκείνο που έχει μια τέτοια ζωογόνο δύναμη πρέπει αναγκαστικά να ξυπνά ή να τροφοδοτεί τις ζωτικές δυνάμεις εκείνων στους οποίους προσφέρεται».

Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχουν πολλά ιστορικά στοιχεία που να συνδέουν το αυγό με τον Ιησού. Στη Βίβλο οι αναφορές είναι ελάχιστες, σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση ωστόσο, η Μαρία Μαγδαληνή έφερνε βρασμένα αυγά στον τάφο του Ιησού. Τα αυγά, κατά την παράδοση πάντα, πήραν ένα φωτεινό κόκκινο χρώμα, το χρώμα του αίματος, όταν εκείνη είδε ότι ο Ιησούς είχε αναστηθεί.

Μια άλλη ιστορία λέει πως, όταν η Μαρία Μαγδαληνή πήγε στον αυτοκράτορα της Ρώμης Τιβέριο για να του πει ότι ο Ιησούς είχε αναστηθεί, il a répondu: «Οσο αναστήθηκε ο Ιησούς, άλλο τόσο τούτο το αυγό είναι κόκκινο», αλλά μόλις τέλειωσε τη φράση του το αυγό πήρε ένα ζωηρό κόκκινο χρώμα.

Η άνοιξη, de toute façon, είναι μια περίοδος γιορτής και σημαίνει ένα νέο ξεκίνημα, είτε πρόκειται για την έναρξη του έτους, την ελευθέρωση από τη δουλεία της Αιγύπτου ή την ανάσταση του Σωτήρα.

source : tovima.gr

Musées et sites archéologiques avec horaires d'hiver jusqu'en juin

Aucun appel d'offres n'a été annoncé pour la sélection des employés saisonniers en raison des élections

Horaires d'ouverture d'hiver des musées et des sites archéologiques, au moins jusqu'en juin. C'est une mauvaise nouvelle pour la culture et le tourisme car l'annonce des élections n'a pas laissé de place au recrutement d'employés saisonniers via le processus ASEP., comme mandaté.

Concernant le retard en tout cas, le ministère des Affaires étrangères déclare qu'il n'a reçu le permis correspondant que le 29 De Mars, un fait qui ne lui a pas permis d'annoncer l'appel d'offres à temps. Mais là encore, les recrutements ne se feront que pour 680 des employés au lieu de 1000, qui avaient été embauchés l'année dernière mais qui n'étaient toujours pas suffisants…

Les musées continueront donc à fonctionner jusqu'à 3 à midi tandis que les sites archéologiques jusqu'à 3 la 5 µ. µ. à l'exception de l'Acropole qui est ouverte jusqu'à 7.

Mais il y a aussi de bonnes nouvelles, ce qui a été annoncé par la secrétaire générale du ministère de la Culture, Mme Lina Mendoni, que de temps en temps 2015, les autres recrutements se feront avec des contrats de sept mois (toujours via ASEP), dans le cadre des programmes européens de projets d'utilité publique.

source : tovima.gr

ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΤΡΟΜΟΥ : ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ
THE CABIN IN THE WOODS

CasΤέσσερις φίλοι από το κολλέγιο αποφασίζουν να περάσουν ένα σαββατοκύριακο σε μια ξύλινη καλύβα στο δάσος. Δύο ηλικιωμένοι τύποι, οι οποίοι όπως φαίνεται γνωρίζουν κάτι παραπάνω σχετικά με τη συγκεκριμένη καλύβα, τους συμβουλεύουν να το ξανασκεφτούν. Naturellement, τα λόγια τους σκορπίζουν στον αέρα και, το ίδιο κιόλας βράδυ, ο εφιάλτης ξεκινά



Regardez la bande-annonce du film

Modules complémentaires «The horror movie to end all horror movies» αποκαλεί με στόμφο ο σεναριογράφος Τζος Γουίντον («Marvel’s The Avengers») το «The Cabin in the Woods», τα γυρίσματα του οποίου έχουν μεν ολοκληρωθεί από το 2009, όμως η -προσωρινή- απόφαση των παραγωγών να το μετατρέψουν σε 3D και η μετέπειτα χρεοκοπία της MGM, η οποία είχε τα δικαιώματα του, επέδρασαν αποφασιστικά στο να αναβληθεί επ’ αόριστον η διανομή του στις αίθουσες. Η ανάληψη της διεθνούς διανομής του από την Lionsgate επανάφερε την τάξη, και φέτος τον Οκτώβριο θα έχουμε πλέον την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε μια καθ’ όλα αντισυμβατική ταινία τρόμου, με πνευματώδεις διαλόγους, άφθονο μαύρο χιούμορ και απανωτές ανατροπές, η οποία αναμένεται να ανανεώσει ένα (υπο)είδος, το οποίο θεωρητικά έχουν εξαντλήσει ταινίες όπως το «Evil DeadΤο Καταραμένο Άσμα» του Σαμ Ράιμι και το «Cabin FeverΤο Καταφύγιο του Τρόμου» του Ιλάι Ροθ. Το «The Cabin in the Woods» αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ντρου Γκοντάρ, σεναριογράφου του «Cloverfield» και υπεύθυνου για ορισμένα από τα καλύτερα επεισόδια του «Lost» και του «Alias», ενώ στο καστ συναντάμε τον σταθερά καλό Ρίτσαρντ Τζένκινς («Άσε το Κακό να Μπει», «Εργένηδες για Μια Εβδομάδα», «The Visitor»), αλλά και τον Αυστραλό Κρις Χέμσγουορθ, προτού πιάσει στα χέρια του το σφυρί του… Thor!

Σχόλια : Σίγουρα μια ταινία που δεν περιμένεις να κάνει πρεμιέρα μέσα στις άγιες μέρες του Πάσχα.Υπόσχεται να μας τρομάξει και να μας εκπλήξει..
Θα την απολαύσουμε στις 15 Απριλίου και θα επιστρέψουμε με περισσότερα σχόλια και εντυπώσεις..Ελπίζουμε ο τομέας των θρίλερ να κάνει επιτέλους « Ανάσταση ».. πάει καιρός που βγήκε κάτι καλό στις αίθουσες.
Καλή Προβολή!

X.

Route 2012: Αφιέρωμα στη μουσική του Μίμη Πλέσσα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη «χρυσή εποχή» του ελληνικού κινηματογράφου. Με πληθώρα κορυφαίων ερμηνευτών, πολλούς
dont il a mis en valeur à travers ses chansons (de Nana Mouschouri et Marinella à Yiannis Poulopoulos et Yiannis Vogiatzis). Παρότι το συνθετικό έργο του Μίμη Πλέσσα δεν σταματάει εκεί, εντούτοις οι λαϊκές μουσικές που έγραψε για τη μεγάλη οθόνη και τη σκηνή είναι αυτές που χρόνια τώρα χαίρουν κοινής αποδοχής απ’ όσους Έλληνες εξακολουθούν να ερωτεύονται και να ονειρεύονται, να τραγουδούν και να χορεύουν με την ψυχή τους.

Στον πολυγραφότατο δημιουργό που μετρά πάνω από πενήντα χρόνια επιτυχημένης σταδιοδρομίας, το Μέγαρο Μουσικής αφιερώνει μια βραδιά γεμάτη με τραγούδια του που όλοι αγαπήσαμε, τραγούδια που μας συγκινούν καθώς διατηρούν μέχρι σήμερα, όλη τους τη φρεσκάδα.

 Στη συναυλία-αφιέρωμα στη γόνιμη και συνεπή πορεία του Μίμη Πλέσσα στο ελληνικό πεντάγραμμο, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 24 Avril, à 8.30 το βράδυ στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, την πρώτη θέση κατέχουν τα κομμάτια απ’ τον περίφημο Κύκλο τραγουδιών του «Ο Δρόμος» (1969) – τραγούδια που περιλαμβάνονται στον ομώνυμο δίσκο, τον πρώτο ελληνικό που έγινε χρυσός – , κομμάτια από τον Κύκλο «Μίλα μου για τη λευτεριά»απαγορευμένα από τη χούντα των συνταγματαρχών – όπως και το τραγούδι «Απόψε αντάμωσα το Χάρο», όλα σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Τέσσερις καταξιωμένοι ερμηνευτές της νεότερης γενιάς, ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, η Μελίνα Ασλανίδου, η Ρίτα Αντωνοπούλου και ο Σπύρος Κλείσσας, συνοδευόμενοι από τη Χορωδία «Εν Φωναίς» και την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ – σε μουσική διεύθυνση Μίλτου Λογιάδη – αναλαμβάνουν να δώσουν το έναυσμα για μια βραδιά γνήσιας λαϊκής ψυχαγωγίας με συμμέτοχο το κοινό. Τις ενορχηστρώσεις των τραγουδιών υπογράφει ο συνθέτης. Σύμβουλος ρεπερτορίου είναι ο Γιώργος Μονεμβασίτης.

Με την Ορχήστρα συμπράττουν: o Μίμης Πλέσσας στο πιάνο, ο Γιώργος Παχής (bouzouki), ο Νάσος Σωπήλης (πλήκτρα) και ο Δημήτρης Στασινός (ηλεκτρική κιθάρα).

Η συναυλία-αφιέρωμα στη μουσική του Μίμη Πλέσσα εντάσσεται στο πλαίσιο της Σειράς Ελληνικό Τραγούδι.

Ποιός δεν ξέρει και δεν έχει τραγουδήσει «Το άγαλμα», το «Γέλαγε η Μαρία», το «Μέθυσε απόψε το κορίτσι μου», το «Ξημερώνει Κυριακή», το «Πρώτη φορά» ή το «Δώσε μου το στόμα σου»; Κομμάτια που μαζί με άλλα τόσα, πασίγνωστα κι αγαπημένα («Ο τρελός», «Φραγκόκλησσα», «Πήρα σύννεφο δυο τόπια», «Η Μυρσίνη βάζει τα άσπρα», «Δώδεκα μαντολίνα», «Έπεφτε βαθιά σιωπή») περιλαμβάνονται στο θρυλικό πια «Δρόμο» του Μίμη Πλέσσα. Στον πρώτο ελληνικό δίσκο που έγινε χρυσός, άλμπουμ που κατέρριψε κάθε ρεκόρ πωλήσεων στα χρόνια που ακολούθησαν.

Η ιστορία του ξεκίνησε ένα βράδυ στο σπίτι του Λευτέρη Παπαδόπουλου, όταν ο Μίμης Πλέσσας είδε τυχαία πάνω στο τραπέζι κάποια σκόρπια χειρόγραφά του. Νιώθοντας «ανείπωτη τρυφεράδα καθώς τα διάβαζα, αφού περιγράφανε τα εφηβικά μου χρόνια, τα χρόνια μέσα στην Κατοχή», όπως ο ίδιος διηγείται, ζήτησε από τον σπουδαίο στιχουργό να τα πάρει για να τα μελοποιήσει. Ο συνθέτης έγραψε τη μουσική τους μέσα σε δυο μέρες, ο αείμνηστος διευθυντής της εταιρίας Lyra, Αλέκος Πατσιφάς, τα ενέκρινε αμέσως δίνοντας μάλιστα και τον τίτλο του άλμπουμ κι έτσι τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Τα τραγούδια αυτά, με βασικό ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο όπως και τις Ρένα Κουμιώτη και Πόπη Αστεριάδη, ηχογραφήθηκε – μέσα σε 10 heures – στο στούντιο της Columbia και κυκλοφόρησε το 1969.

Το Γενάρη του1970 «Ο Δρόμος» μεταφέρθηκε στο σανίδι του θεάτρου «Παξινού», με τους ίδιους συντελεστές. Λογοκρίθηκε όμως και κυνηγήθηκε από το δικτατορικό καθεστώς καθώς στην παράσταση είχαν προστεθεί επιπλέον τραγούδια που περιείχαν ξεκάθαρα μηνύματα εναντίον του: το «Έξι άντρες» («Έξι τους βαράγανε μα δεν μαρτυράγανε» ) ερμηνευμένο από τον Γιάννη Πουλόπουλο και το «Μίλα μου για τη λευτεριά (κι ο ήλιος θα’ρθει πίσω)» από τη Ρένα Κουμιώτη, (τραγούδια που περιέχονται στον κατοπινό δίσκο του διδύμου Πλέσσα-Παπαδόπουλου «Μίλα μου για τη λευτεριά» του 1974) ενώ το «Απόψε αντάμωσα το χάρο» δισκογραφήθηκε λαθραία ως ανεξάρτητο μεμονωμένο τραγούδι την ίδια χρονιά, le 1970 στην έκδοση ‘Πουλόπουλος 4’. Ο δίσκος «Μίλα μου για τη λευτεριά», σε αντίθεση με τον «Δρόμο», θεωρείται από τις πλέον «αδικημένους» στην ιστορία της ελληνικής μουσικής καθώς οι στίχοι των τραγουδιών του με βασικό θέμα τη «μαύρη» αλλά και τόσο ιστορική για τη χώρα μας περίοδο 1940-41, ενόχλησαν τη χούντα των συνταγματαρχών η οποία και απαγόρευσε την κυκλοφορία του.

Το άλμπουμ ωστόσο, εκδόθηκε μετά την μεταπολίτευση αλλά «χάθηκε» μέσα στην υπερπληθώρα του πολιτικού τραγουδιού που κατέκλυσε την περίοδο εκείνη την ελληνική μουσική παραγωγή. Παρόλα αυτά αξίζει ιδιαίτερης προσοχής αφού περιλαμβάνει κομμάτια («Αυτόν τον ουρανό», «Οκτώβρης ήταν (Δεν θα περάσει ο φασισμός)», «Η Ουρανία», «Ο Τζαννής», «Ο τζίτζικας (Στο Πήλιο)», «Του σκοτωμένου αγοριού», «Από πείνα», «Μίλα μου για τη λευτεριά», «Η μάνα μου», «Φεγγάρι μου φυλακισμένο», «Έξι άντρες» και «Οι τελευταίες μέρες»), που μεταφέρουν νοερά τον ακροατή στη ζοφερή εποχή της Κατοχής μέσα από τις συγκλονιστικές εικόνες των στίχων του Λευτέρη Παπαδόπουλου.

O Μίμης Πλέσσας γεννήθηκε στην Αθήνα. Από τα μαθητικά του κιόλας χρόνια υπήρξε πρώτος σολίστ του πιάνου στην Ελληνική Ραδιοφωνία ενώ στα 1951, en âge 27 années, τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο μουσικής του πανεπιστημίου της Minnesota. De la 1952 ξεκίνησε η ενασχόλησή του με τη σύνθεση, τομέα στον οποίο διακρίθηκε επανειλημμένως στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Με το κουαρτέτο και τις ορχήστρες του συνεργάστηκε με πασίγνωστους τραγουδιστές της εποχής (Δανάη, Τώνη Μαρούδα, Νινή Ζαχά, Τζίμη Μακούλη κ.ά.) κι ανέδειξε με τα τραγούδια του πολλούς σήμερα διάσημους τραγουδιστές και ηθοποιούς (Νάνα Μούσχουρη, Τζένη Βάνου, Γιοβάννα, Μαρινέλα, Ρένα Κουμιώτη, Γιάννη Βογιατζή, Γιάννη Πουλόπουλο, Τόλη Βοσκόπουλο, Στράτο Διονυσίου κ.ά.). Δούλεψε για το θέατρο και τον κινηματογράφο κι έλαβε ελληνικές και διεθνείς διακρίσεις (σε Παρίσι, Εδιμβούργο, Αλτο Μόντε, Ουάσινγκτον, Κάρλοβι Βάρι ).

Έχει γράψει μουσική για 104 ταινίες και 70 θεατρικές παραστάσεις. Οι δίσκοι του έχουν γίνει πολλές φορές χρυσοί και πλατινένιοι. Ο πολυγραφότατος συνθέτης έχει καταπιαστεί με όλα τα είδη της μουσικής, από οργανική και συμφωνική έως λαϊκή, πειραματική και μοντέρνα (αναφέρουμε ενδεικτικά τη μουσική που έγραψε το 1993 για τη θεατρική παράσταση του Εθνικού «Η φάρμα των ζώων» του Οργουελ, τη λαϊκή όπερα «Ζευς» σε λιμπρέτο Γιάννη Καλαμίτση (1998), το ορατόριο «Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Άγιος των σκλάβων» σε λιμπρέτο Ιάκωβου Αυλητή (1999), την οπερέτα «Τα καμώματα του κάτω κόσμου» σε λιμπρέτο Κώστα Βίρβου (2001), εμπνευσμένη από τους Διαλόγους του Λουκιανού και το συμφωνικό ποίημα «Ο χορός των σφαιρών» (2006), παραγγελία του Ευγενίδειου Πλανητάριου). le 2000 ο Δήμαρχος Αθηναίων τον τίμησε για την πενηντάχρονη προσφορά του στην Ελληνική Μουσική και τον Πολιτισμό με το «Χρυσό Μετάλλιο της πόλης» ενώ έναν χρόνο αργότερα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα για την προσφορά του στον πολιτισμό.

Informations

Τοποθεσία Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης), Βασιλίσσης Σοφίας και Κόκκαλη, Athènes
Ημερομηνία Τρίτη 24 Avril, 20:30
informations http://www.megaron.gr/
Τιμές εισιτηρίων € 14,00 – 25,00 – 35,00 – 50,00 (Διακεκριμένη Ζώνη)
Ειδικές Τιμές: € 7,50(Φοιτητές, νέοι, άνεργοι, ΑΜΕΑ) – 9,50 (65+, πολύτεκνοι)

source :  culturenow.gr