Archives par mot-clé : mototriti.gr

Ηλεκτρικό Supermoto προτείνουν στην ΚΤΜ

Μπορεί η ΚΤΜ να προχωρά με μικρά και προσεκτικά βήματα στην ηλεκτρική αγορά με το Freeride E, πολλοί, néanmoins, είναι αυτοί που της προτείνουν νέα ηλεκτρικά μοντέλα!
Όπως γνωρίζουμε, η ΚΤΜ θα ξεκινήσει να διαθέτει το Freeride E σε περιορισμένο αριθμό μέσα στο 2012, ώστε αυτά να δοκιμαστούν και να αναπτυχθούν. Οι υπεύθυνοι της εταιρείας μίλησαν για το ενδεχόμενο, σε περίπτωση που το πρώτο ηλεκτρικό μοντέλο της ΚΤΜ αποδειχθεί επιτυχημένο, να επεκτείνουν τη γκάμα των ηλεκτροκίνητων, με χωμάτινα αλλά και ασφάλτινα μοντέλα.
Ποιος, néanmoins, είναι διατεθειμένος να περιμένει μέχρι τότε; Όπως φαίνεται, σίγουρα όχι ο Piers SP της Kiska Designs, ο οποίος σχεδίασε ένα ηλεκτρικό supermoto για την ΚΤΜ, το KTM SMX-E! Φυσικά, πρόκειται απλά για ένα σχέδιο και η ΚΤΜ δεν έχει κάποια σχέση με αυτό, ωστόσο, κανείς δε διαμαρτύρεται! Σύμφωνα με τον ίδιο τον Piers, «είναι απλά μια μοτοσικλέτα που θα μου άρεσε».
Στο κάτω-κάτω, ακόμη κι αν το Freeride E της ΚΤΜ επιτύχει το σκοπό του και οι άνθρωποι της ΚΤΜ προχωρήσουν σε μαζική παραγωγή του, θα πάρει πολύ καιρό μέχρι να δούμε επίσημα ένα ασφάλτινο ηλεκτρικό μοντέλο από την ΚΤΜ. Χάρη στο σχέδιο του Piers, θα έχουμε κάτι να χαζεύουμε μέχρι εκείνη τη στιγμή.

source : mototriti.gr

Keeway RK600: Νέο φτηνό street από την Κίνα!

Ένα νέο μοντέλο που λέγεται RK 600 ανακοίνωσε η Keeway. Η νέα 4κύλινδρη μοτοσικλέτα θα είναι η πρώτη μεγάλη street, από την Κίνα, που θα εισαχθεί και στις αγορές της Ευρώπης.
Σύμφωνα με τον βρετανό δημοσιογράφο, Kevin Ash, από όπου προέκυψαν και οι πρώτες πληροφορίες, η RK6 είναι ένα γυμνό 4κύλινδρο street, το οποίο θα έχει ιδιαίτερα χαμηλή τιμή και θα τοποθετηθεί στο κάτω άκρο της κατηγορίας από πλευράς κόστους. Ο σχεδιασμός του, όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες είναι αρκετά μοντέρνος. Το πίσω αμορτισέρ έχει τοποθετηθεί παράκεντρα, οι εξατμίσεις βρίσκονται κάτω από τη σέλα και το ψαλίδι θυμίζει SS μοτοσικλέτες. Το υβριδικό πλαίσιο καταφέρνει επίσης να ξεχωρίζει.
Το εμπρός κομμάτι του είναι χωροδικτύωμα και έχει κατασκευαστεί από ατσάλι ενώ το πίσω αποτελείται από πλάκες αλουμινίου. Η εικόνα συμπληρώνεται από το ανεστραμμένο εμπρός πιρούνι και τις ακτινικά τοποθετημένες 4πίστονες δαγκάνες.
Σύμφωνα με τον Βρετανό, ο 4κύλινδρος κινητήρας φαίνεται πως προέρχεται από τη Yamaha και μάλιστα από R6 προηγούμενης γενιάς, ενώ η απόδοσή του βρίσκεται κοντά στους 90 cheval-vapeur. Τα πρώτα μοντέλα για την αγορά της Μ. Βρετανίας αναμένεται να κάνουν την εμφάνισή τους αυτή την Άνοιξη και δεν αποκλείεται να το δούμε σύντομα και στην ελληνική αγορά.
source : mototriti.gr

Ducati 1199 Panigale


Για άλλη μία φορά οι Ιταλοί κατάφεραν να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους και να δημιουργήσουν μία απόλυτα ποθητή και κορυφαία στα χαρτιά superbike. Τη Ducati 1199 Panigale.
Ξεκινώντας από λευκό χαρτί, οι στόχοι των μηχανικών ήταν να δημιουργήσουν μία μοτοσικλέτα 10 κιλά ελαφρύτερη σε σχέση με το μοντέλο που αντικαθιστά. Δύσκολο, αλλά όχι ανέφικτο, αν σκεφτεί κανείς και την ταχύτητα με την οποία προχωρά η τεχνολογία. Εκεί που τα πράγματα περιπλέκονται και κάνουν όλο το ιταλικό project άκρως εντυπωσιακό, είναι ο δεύτερος στόχος.
Αύξηση της ισχύος κατά 25 ολόκληρους ίππους (!) από την ίδια χωρητικότητα, αλλά και σαφώς καλύτερη αξιοπιστία που να αντικατοπτρίζεται και στα μεγάλα διαστήματα μεταξύ των σέρβις. Βάλτε στην εξίσωση και τα νέα ηλεκτρονικά που θα έπρεπε να λειτουργούν στη εντέλεια και να καταλαμβάνουν τον ελάχιστο δυνατό χώρο και τότε έχετε μπροστά σας το ιταλικό project που δείχνει να δημιουργήθηκε «χωρίς συμβιβασμούς», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Ducati και καταφέρνει να εντυπωσιάζει σε κάθε του λεπτομέρεια.
Πλαίσιο: Στροφή 180 μοιρών
Για τη νέα της εκπρόσωπο στα Superbike, η Ducati άφησε στην άκρη το σήμα κατατεθέν πλαίσιο χωροδικτύωμα και υιοθέτησε τη λύση του αλουμινένιου μονοκόκ που χρησιμοποιούσε και στα MotoGP τα τελευταία χρόνια. Η χρήση του μικροσκοπικού πλαισίου ήταν μόνο η αρχή για τη σημαντική μείωση του βάρους που επετεύχθη στην 1199. Το τελευταίο παίζει και το ρόλο του φιλτροκουτιού και αποτελεί μόνο ένα μέρος του γενικότερου «πλαισίου». Ενεργό του μέρος αποτελεί και ο νέος Superquadro κινητήρας που έχει σχεδιαστεί για να διαχειρίζεται και τις δυνάμεις που αναπτύσσονται.
Στο πίσω μέρος του στηρίζεται ένα νέο χυτό αλουμινένιο υποπλαίσιο, σημαντικά ελαφρύτερο από το προηγούμενο, καθότι πλέον δεν υποστηρίζει την εξάτμιση που μετακόμισε κάτω από το μοτέρ. Μπροστά και πάνω στο πλαίσιο έχει τοποθετηθεί ένα πανάλαφρο και πανίσχυρο υποπλαίσιο από μαγνήσιο. Εκεί πάνω στηρίζονται ο προβολέας, το φέρινγκ αλλά και η TFT οθόνη πληροφοριών.
Το μοτέρ έχει περιστραφεί έξι επιπλέον μοίρες πάνω στις κάσες του στροφάλου σε σχέση με την 1198. Έτσι οι μηχανικοί μπόρεσαν να τον φέρουν πιο κοντά στο μπροστινό τροχό κατά 32 mm. και να μοιράσουν καλύτερα το βάρος μεταξύ των δύο τροχών.
Διαφορετική είναι και η γεωμετρία του πλαισίου με την κάστερ και το ίχνος να έχουν οριστεί τώρα στις 24,5 μοίρες και τα 100 mm. respectivement. Το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι 39 mm. μακρύτερο, ενώ μακρύτερο είναι και το μεταξόνιο στα 1.437 mm. Με έναν μέσων διαστάσεων αναβάτη στη σέλα, η κατανομή βάρους ανέρχεται τώρα στο 52/48, depuis 50/50. Διαφορές έχουμε και στην εργονομία. Το τιμόνι έχει τοποθετηθεί ψηλότερα κατά 10 mm. και είναι φαρδύτερο κατά 32 χλστ., με τη σέλα να βρίσκεται πιο κοντά σε αυτό κατά 30 mm.
Κινητήρας: Πανίσχυρος και desmo
Ο ισχυρότερος κινητήρας παραγωγής που έχει κατασκευάσει ποτέ η Ducati είναι γεγονός. Le 195 ίπποι και τα 13,5 Kgm ροπής που παράγει απαίτησαν την σχεδίασή του από την αρχή κρατώντας μόνο των περιεχόμενη γωνία των 90 μοιρών και το δεσμοδρομικό σύστημα των βαλβίδων.
aussi bien que, όμως δεν ήταν μόνο η κορυφαίες τιμές απόδοσης αλλά και η αξιοπιστία με τα νέα διαστήματα σέρβις να έχουν οριστεί στα 24.000 χλμ. Η ακραίες υπερτετράγωνες διαστάσεις ήταν και η πρώτη μεγάλη αλλαγή για να φτάσουν σε αυτά τα νούμερα απόδοσης. Η διάμετρος εκτινάχθηκε στα 112χλστ. η διαδρομή έπεσε στα 60,8 και μαζί με την πρώτη, μεγάλωσαν και οι διάμετροι των βαλβίδων που πλέον κατασκευάζονται από τιτάνιο. Της εξαγωγής έφτασαν τα 46,8 και της εισαγωγής τα 38,2 mm. depuis 43,5 et 34,5 respectivement.
Μεγάλη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν εντοπίζεται και στην κίνηση του δεσμοδρομικού συστήματος με αλυσίδα και γρανάζια αντί για ιμάντα, αλλά και την υιοθέτηση υγρού συμπλέκτη αντί για τον κλασικό ξηρό που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Σημαντική εξοικονόμηση βάρους πραγματοποιήθηκε χάρη στη νέα μέθοδο χύτευσης για τις κάσες του κινητήρα σε κενό αέρος που αυξάνει και την αντοχή τους, ενώ μπαταρία και μίζα ζυγίζουν 3,3 κιλά λιγότερο. Επίσης χρησιμοποιήθηκε μαγνήσιο για τα καπάκια των εκκεντροφόρων, του συμπλέκτη, του κιβωτίου και του κάρτερ. Fin, το κιβώτιο είναι νέο με γρανάζια μεγαλύτερων διαστάσεων για αυξημένη αντοχή.
Φρένα: Με κορυφαίες προδιαγραφές
Για τη νέα της μοτοσικλέτα η Ducati δεν θα μπορούσε να μην έχει και ένα νέο σύστημα πέδησης το οποίο συνδυάζεται προαιρετικά και με το νέο ABS. Οι νέες λοιπόν ακτινικά τοποθετημένες δαγκάνες της Brembo, ονομάζονται Μ50 και κάνουν το ντεμπούτο τους στην 1199. Είναι μονομπλόκ τετραπίστονες με διάμετρο εμβόλου στα 30 mm. και συνδυάζονται με δίσκους διαμέτρου 330 mm. Παράλληλα είναι και 0,5 κιλά ελαφρύτερες από αυτές που χρησιμοποιούσε το 1198 ρίχνοντας ακόμη περισσότερο το μη αναρτώμενο βάρος.
Αναρτήσεις: Και auto και manual
Σε αυτόν τον τομέα υπάρχουν δύο επιλογές που έχουν να κάνουν με τη βασική έκδοση και τις εκδόσεις S/Tricolore. Στην πρώτη περίπτωση, έχουμε ένα ολοκαίνουριο ανεστραμμένο και πλήρως ρυθμιζόμενο πιρούνι της Marzocchi με διάμετρο καλαμιών στα 50 mm. Είναι κατασκευασμένο από αλουμίνιο και ζυγίζει ένα κιλό λιγότερο σε σχέση με του 1198. Πέρα από τη χρήση αλουμινίου αυτό έγινε εφικτό και από το λιγότερο λάδι που χρησιμοποιεί καθότι λειτουργεί υπό πίεση. Την εικόνα συμπληρώνει ένα πλήρως ρυθμιζόμενο αμορτισέρ της Sachs. Στην έκδοση S τόσο το ανεστραμμένο πιρούνι ΝΙΧ30 των 43 mm. όσο και το αμορτισέρ ΤΤΧ36 ρυθμίζονται ηλεκτρονικά και ανήκουν στην Ohlins.
Ducati Riding Modes: Transformers!
Τα ηλεκτρονικά συστήματα του 1199 θα μπορούσαν από μόνα τους να τραβήξουν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω στην ιταλική εταιρεία. Αυτό που εντυπωσιάζει είναι η απόλυτη ολοκλήρωση και συνεργασία που έχουν μεταξύ τους. Με το πάτημα ενός κουμπιού μεταβάλλουν τη συμπεριφορά της μοτοσικλέτας προσαρμόζοντάς τη στις απαιτήσεις του αναβάτη. O τελευταίος έχει στη διάθεσή του τρεις διαφορετικές επιλογές (Race, Sport και Wet) που αλλάζουν τα χαρακτηριστικά λειτουργίας και επεμβαίνουν στη χαρτογράφηση του κινητήρα, τη λειτουργία του Traction Control, τη συμπεριφορά του ABS, στο set up των ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενων αναρτήσεων και στο φρένο που παράγει ο κινητήρας στο κλείσιμο του γκαζιού.
Σε αρκετά από αυτά, ο αναβάτης μπορεί να επέμβει και ξεχωριστά ή να τα απενεργοποιήσει πλήρως. Στο πρόγραμμα Race, η απόκριση του κινητήρα είναι άμεση, το Traction Control παρεμβαίνει το λιγότερο δυνατό και το ABS επεμβαίνει μόνο στον εμπρόσθιο τροχό επιτρέποντας έτσι το πλασάρισμα πριν τη στροφή. Στη λειτουργία Sport, η απόκριση του ηλεκτρονικού γκαζιού είναι πιο γλυκιά, οι ρυθμίσεις των αναρτήσεων ταιριάζουν καλύτερα σε δημόσιο δρόμο, το DTC γίνεται πιο ευαίσθητο, όπως και το ABS που επεμβαίνει και στον πίσω τροχό και διορθώνει και τυχόν ανύψωση του τελευταίου.
Σε διαφορετικό επίπεδο ρυθμίζεται και το φρένο του κινητήρα. Στο Rain, η απόδοση του μοτέρ περιορίζεται στους 120 ίππους η απόκριση γίνεται ακόμη πιο γλυκιά, DTC και ABS βρίσκονται σε μεγαλύτερη εγρήγορση και το DQS απενεργοποιείται. En même temps, οι ηλεκτρονικές αναρτήσεις αποκτούν ρυθμίσεις για συνθήκες μειωμένης πρόσφυσης.
Βοήθημα για τα… ηλεκτρονικά βοηθήματα ABS
Το σύστημα ABS 9ME της Bosch είναι η τελευταία και πιο εξελιγμένη γενιά που έχει παρουσιάσει η γερμανική εταιρεία. Συνεργάζεται με όλα τα προγράμματα απόδοσης του κινητήρα (Race, Sport και Wet) αλλάζοντας ανάλογα τα χαρακτηριστικά του. Στη λειτουργία Race, En fait, επεμβαίνει μόνο στον εμπρόσθιο τροχό, ώστε να επιτρέπει το μπλοκάρισμα του πίσω τροχού και το ιδανικότερο πλασάρισμα πριν τη στροφή. Fin, το σύστημα ανιχνεύει και την τυχόν ανύψωση του πίσω τροχού, ενεργοποιείται στη λειτουργία Sport και γίνεται ακόμη πιο παρεμβατικό στο Rain. Το ABS μπορεί και να απενεργοποιηθεί κατόπιν επιθυμίας του αναβάτη.
Ducati Traction Control (DTC)
Ακόμη πιο εξελιγμένο από του 1198 παρουσιάζεται το Traction Control στο Panigale. Το λογισμικό του προέρχεται φυσικά από την αγωνιστική εμπειρία της εταιρείας σε MotoGP και WSBK. Διατηρεί τις 8 προεπιλεγμένες ρυθμίσεις της Ducati και επεμβαίνει αρχικά στην ανάφλεξη του κινητήρα και αν οι καταστάσεις το απαιτήσουν και στον ψεκασμό κόβοντας τον εντελώς αν χρειαστεί.
Ducati Electronic Suspension (DES)
Οι εκδόσεις S και S Tricolore φέρουν στο στάνταρ εξοπλισμό τους τις ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενες αναρτήσεις της Ohlins. Ο αναβάτης, διαλέγοντας ένα από τα τρία προεπιλεγμένα προγράμματα, επεμβαίνει στη συμπίεση και την επαναφορά, τόσο του πιρουνιού, όσο και του αμορτισέρ. Μπορεί επίσης να διαλέξει τις δικές του ρυθμίσεις και να τις αποθηκεύσει. Η προφόρτιση του ελατηρίου και στις δύο περιπτώσεις, είναι η μόνη που γίνεται με το χέρι.
Ducati Quick Shift (DQS)
Το εν λόγω σύστημα που επιτρέπει στον αναβάτη να αλλάξει ταχύτητα κατά την επιτάχυνση, χωρίς να κλείσει το γκάζι ή να χρησιμοποιήσει το συμπλέκτη, το είδαμε αρχικά στην 1198. Η ενεργοποίησή του γίνεται μέσω ενός μικρού διακόπτη που βρίσκεται στον λεβιέ ταχυτήτων. Το νέο μοντέλο έχει βελτιωθεί και έχει γίνει ακόμη πιο αποτελεσματικό και γρήγορο.
Engine Brake Control (EBC)
Το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό σύστημα, όπως μαρτυρά και το όνομά του, ελέγχει το φρένο που παράγει ο κινητήρας -λόγω συμπίεσης- στο κλείσιμο του γκαζιού και βοηθά στη σταθεροποίηση του πίσω τροχού, ειδικά σε περιπτώσεις ακραίας επιβράδυνσης. Αυτό το πραγματοποιεί ελέγχοντας συνεχώς το άνοιγμα του γκαζιού, την επιλεγμένη ταχύτητα και το ρυθμό επιτάχυνσης/επιβράδυνσης του στροφάλου σε συνθήκες οριακού φρεναρίσματος. Για την αποτροπή του μπλοκαρίσματος του πίσω τροχού, το ride by wire σύστημα του γκαζιού κρατά ελαφρώς ανοιχτές τις πεταλούδες του ψεκασμού μειώνοντας έτσι τις δυνάμεις που αναπτύσσονται στο πίσω ελαστικό.
Ducati Data Analyser+ ( DDA+)
Τo DDA+ είναι η τελευταία γενιά του συστήματος τηλεμετρίας που έχει αναπτύξει η ιταλική εταιρεία. Σκοπός του είναι να καταγράφει τις επιδόσεις αναβάτη και μοτοσικλέτας στο περιβάλλον μίας πίστας και έπειτα μπορεί να τις παρουσιάσει με τη μορφή διαγραμμάτων στον Η/Υ του. Σε αυτή την τελευταία έκδοση, διαθέτει και λειτουργία GPS χάρη στην οποία μπορεί να καταγράφει αυτόματα το γυρολόγιο του αναβάτη, αρκεί ο τελευταίος να επισημάνει στο σύστημα το σημείο της εκκίνησης της πίστας. Πλέον συμβατό και με Mac.
Οθόνη πληροφοριών Thin Film Transistor (TFT)
Σε αυτή την οθόνη, απεικονίζονται πραγματικά τα πάντα και ανάλογα και με το επιλεγμένο πρόγραμμα λειτουργίας, κάθε φορά δίνεται διαφορετική προτεραιότητα σε κάποιες ενδείξεις μεγαλύτερης σημασίας. Για παράδειγμα, στο πρόγραμμα Race, η ένδειξη για την ταχύτητα φεύγει από το κέντρο της οθόνης και πηγαίνει κάτω αριστερά. Τη θέση της παίρνει το χρονόμετρο που ενεργοποιείται είτε αυτόματα (μέσω GPS), είτε από το μπουτόν για το σινιάλο.
Τρεις εκδόσεις
Panigale
Με πιρούνι Marzocchi και αμορτισέρ της Sachs. Εφοδιασμένη με το DTC, DQS, EBC και το σύστημα που αλλάζει τις χαρτογραφήσεις του κινητήρα. Φώτα LED μόνο για τα θέσης, φλας και στοπ.
Panigale S
Το γράμμα S κάνει τη μεγάλη διαφορά όσον αφορά στις ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενες αναρτήσεις της Ohlins με τις οποίες έχει εφοδιαστεί το 1199. aussi, χρησιμοποιεί LED και για τα φώτα πορείας και αυτό το καθιστά ως το πρώτο μοντέλο παραγωγής στον κόσμο που χρησιμοποιεί αποκλειστικά LED για το φωτισμό του.
Panigale S Tricolore
Έχει επιπλέον το ABS στον εξοπλισμό της αλλά και το όργανο ανάλυσης τηλεμετρίας DDA+, ενώ και το μπροστινό φτερό είναι κατασκευασμένο από ανθρακονήματα. aussi, το τελικό είναι από τιτάνιο, ενώ φέρει αποκλειστικά εορταστικά χρώματα για τα 150 χρόνια από την ένωση της Ιταλίας.

source : mototriti.gr

Η δίτροχη επίθεση της Mahindra

Μπορεί η Mahindra να είναι γνωστή για τα επαγγελματικά της οχήματα, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια ασχολείται και με τα δίκυκλα. Πρόσφατα παρουσίασε δύο νέα μοτοσικλετάκια.

Τα δύο νέα μοντέλα που σηματοδοτούν την επιθετική τακτική της ινδικής εταιρείας στον κόσμο των δύο τροχών παρουσιάστηκαν στην Auto Expo 2012 της Ινδίας. Το πρώτο είναι μια αγωνιστική μοτοσικλέτα που θα συμμετάσχει στη νέα κατηγορία Moto3 του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος και το δεύτερο ένα concept που προορίζεται για τη μαζική παραγωγή.

Το MGP30 είναι η εξέλιξη του περσινού αγωνιστικού μοντέλου των 125 ml. που συμμετείχε στην κατηγορία 125GP και θα συμμετάσχει στη νέα κατηγορία Moto3. Διαθέτει, σύμφωνα με τις προδιαγραφές της κατηγορίας, μονοκύλινδρο και τετράχρονο κινητήρα 250 κ.εκ., ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο και αλουμινένιο ψαλίδι. aussi, συνοδεύεται από racing kit που περιλαμβάνει τελικό της Arrow και φρένα της Nissin. Ζυγίζει μόλις 83 κιλά και ο κινητήρας είναι αποτέλεσμα συνεργασίας της εταιρείας με την Engines Engineering, όπως και αυτός του προηγούμενου μοντέλου των 125 κ.εκ..
Το concept της εταιρείας, από την άλλη, ονομάζεται Mojo και πρόκειται για μια commuter μοτοσικλέτα με ψεκαστό κινητήρα 300 ml. qui retourne 26 cheval-vapeur (και πάλι σε συνεργασία με την Engines Engineering). Το Mojo θα περάσει στη μαζική παραγωγή μέσα στο 2012, ώστε να συμπληρώσει τη δίτροχη γκάμα της Mahindra, στην οποία κυριαρχούν τα scooter. Αποτελεί το πιο φιλόδοξο σχέδιο της εταιρείας μέχρι σήμερα και, σύμφωνα με όσα ανακοινώνει, θα είναι η πρώτη ινδική μοτοσικλέτα που θα «φορά» tubeless ελαστικά (από την Pirelli).

source : mototriti.gr

Διανύει 100 χιλιόμετρα με 1 λίτρο καυσίμου!

Ένα υβριδικό scooter σε μορφή πρωτότυπου παρουσίασε η Hero Moto στην έκθεση Auto Expo στο Νέο Δελχί της Ινδίας, που διαθέτει εντυπωσιακές επιδόσεις στην οικονομία καυσίμου.
Το υβριδικό Leap Concept διαθέτει τόσο ηλεκτροκινητήρα όσο και κινητήρα εσωτερικής καύσης. Ο τελευταίος έχει αναλάβει τη φόρτιση της μπαταρίας, την ενίσχυση των επιδόσεων και φυσικά την αύξηση της αυτονομίας όταν το scooter βρίσκεται σε κίνηση. Σύμφωνα με τον ιστότοπο “motorcycle.com” ο ηλεκτροκινητήρας είναι αυτός που έχει αναλάβει κυρίως την κίνηση του Leap με τον κινητήρα εσωτερικής καύσης να δρα σε δεύτερο ρόλο. Αυτή είναι και η τελευταία μόδα στο χώρο των υβρικών…αυτοκινήτων και το μεγάλο ατού του Leap Concept που οδηγεί στην εξοικονόμηση καυσίμου.
Μέχρι τώρα, στα υβριδικά, ο κινητήρας εσωτερικής καύσης ήταν αυτός που έπαιζε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Με βάση την ανακοινώσιμη κατανάλωση η αυτονομία του εν λόγω πρωτότυπου αγγίζει τα 380 χλμ. έχοντας καταναλώσει μόλις 4 λίτρα βενζίνης. Η Hero ήδη μελετά το ενδεχόμενο να εξάγει το Leap, όταν αυτό μπει τελικά στην παραγωγή, και δεν αποκλείεται να το δούμε και στους δρόμους της Ευρώπης.


Δείτε το σχετικό βίντεοΕΔΩ

source : mototriti.gr

Συντήρηση χειριστηρίων : Ντίζες

Οι ντίζες, σαν μέρος της μοτοσικλέτας ικανοποιούν πολλές χρήσιμες λειτουργίες, ενώ όσο και αν η λειτουργία τους είναι απλή, τόσο απαιτούν φροντίδα για να αποδίδουν τα μέγιστα.
Εκτός από τις λειτουργίες στις οποίες αντικαταστάθηκαν από υδραυλικά κυκλώματα λόγω τεχνολογικής εξέλιξης (στα φρένα και σε μερικούς συμπλέκτες), αλλά και από ηλεκτρικά κυκλώματα (ταχύμετρα, στροφόμετρα, ακόμα και πεταλούδες γκαζιού), οι ντίζες συνεχίζουν να έχουν ενεργό ρόλο στη λειτουργία της μοτοσικλέτας, όπως είχαν από την ανατολή της χρήσης τους, όταν πρωτοεμφανίστηκαν τα μηχανοκίνητα δίκυκλα.
Ο σημαντικότερος εχθρός τους παραμένει η φθορά της εξωτερικής μόνωσης, ιδιαίτερα στα σημεία όπου η ντίζα κινείται παράλληλα με την κίνηση του τιμονιού. Στις περιπτώσεις αυτές, η σκουριά εμφανίζεται πολύ σύντομα από εισροή υγρασίας στο εσωτερικό της. Θα πρέπει συχνά να ελέγχουμε τη μόνωση των ντιζών για σημεία όπου από την τριβή η κυλινδρική εξωτερική μόνωσή τους έχει γίνει επίπεδη. Ο ασφαλέστερος τρόπος για να εντοπίσουμε κάποιο πιθανό σημείο φθοράς είναι μετακινώντας το τιμόνι από τέρμα σε τέρμα, έτσι ώστε να προκαλέσουμε ηθελημένη επαφή των ντιζών με κάποιο σταθερό σημείο της μοτοσικλέτας. Πολλές φορές παρατηρείται έντονη φθορά στα άκρα των ντιζών, φαινόμενο το οποίο οφείλεται στη μη σωστή συνεργασία της ντίζας και του κινούμενου εξαρτήματος ή ακόμα και κακή λίπανση λόγω συγκέντρωσης σκόνης ή υγρασίας.
Η σωστή διαδρομή της ντίζας
Ο βασικός κανόνας αναφορικά με τη διαδρομή μιας ντίζας είναι ο γνωστός για την ευθεία διαδρομή. Όσο πιο ευθεία είναι η τοποθέτησή τους, τόσο ευκολότερη και πιο αξιόπιστη θα είναι η λειτουργία τους. Οι έντονες καμπές δυσχεραίνουν τη λειτουργία της ντίζας, αυξάνουν τις εσωτερικές τριβές του συρματόσχοινου και τελικά μπορεί να οδηγήσουν στο κόλλημα της ντίζας. Πριν από οποιαδήποτε αντικατάσταση ντίζας, σημειώστε την αρχική διαδρομή της παλιάς, καθώς ιδιαίτερα στη ντίζα του γκαζιού και του συμπλέκτη οι περισσότερες δυσλειτουργίες προέρχονται από κακή τοποθέτηση. Βασικό είναι σε περιπτώσεις αλλαγής ντίζας αέρα (choke) ή γκαζιού να κάνουμε τον έλεγχο καλής λειτουργίας τους περιστρέφοντας το τιμόνι από άκρη σε άκρη με τον κινητήρα σε λειτουργία και ελέγχοντας το ρελαντί (φυσικά πρέπει να μένει απολύτως σταθερό). Ένας ακόμη εχθρός της καλής λειτουργίας των ντιζών είναι και οι υψηλές θερμοκρασίες, καθώς η θερμοκρασία της εξάτμισης για παράδειγμα μπορεί να προκαλέσει τη φθορά του καλύμματος με αποτέλεσμα να χαθούν οι μονωτικές του ικανότητες. Alors, οι υγρασίες θα εξαφανίσουν τη λίπανση από το εσωτερικό τη ντίζας και κάποια στιγμή, η οποία είναι συνήθως και η χειρότερη δυνατή, θα κολλήσει.
Ρυθμίσεις
Η ρύθμιση των ντιζών είναι βασικός παράγοντας καλής λειτουργίας της μοτοσικλέτας. Εκείνο που θα πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα είναι η ελευθερία στις κινήσεις τους κατά τη λειτουργία της ανάρτησης έτσι ώστε να μην υπάρχει έντονη τάνυσή τους, καθώς και κατά την περιστροφή του τιμονιού από τέρμα δεξιά σε τέρμα αριστερά. Οι περισσότερες ντίζες ρυθμίζονται εύκολα με ένα απλό παξιμάδι και το οποίο, ανάλογα τη ρύθμισή του, ελευθερώνει ή μαζεύει τη διαδρομή της ντίζας. Είναι σύνηθες να βλέπουμε τους ρυθμιστές αυτούς (κυρίως για τον συμπλέκτη και για τη ντίζα γκαζιού) ακριβώς μετά από τα αντίστοιχα χειριστήρια (μανέτα και γκριπ γκαζιού).
Λίπανση
Όσο οι ώρες λειτουργίας των ντιζών αυξάνονται, τόσο δυσκολότερη γίνεται και η χρήση τους. Αυτό μπορεί να προκληθεί είτε από φθορά (ξέφτισμα) του εσωτερικού συρματόσχοινου, είτε από ανεπιθύμητη συγκέντρωση στερεών σωματιδίων οφειλόμενα σε σκόνη ή ακόμα και σε κομμάτια της εξωτερικής μόνωσης της ντίζας. Για τους παραπάνω λόγους είναι απαραίτητο να γίνεται μία εργασία λίπανσης για να διευκολύνουμε τη λειτουργία τους και να παρατείνουμε έτσι και τη διάρκεια ζωής τους. Θα προτείνουμε έναν εύκολο και αξιόπιστο τρόπο λίπανσης των ντιζών, ο οποίος απαιτεί μόνο την ύπαρξη του λιπαντικού και μία πλαστική σακούλα. Αφαιρούμε τη μία άκρη της ντίζας (συνήθως το μέρος το οποίο είναι στο τιμόνι) και την τοποθετούμε μέσα σε μία πλαστική σακούλα στην οποία έχουμε ανοίξει μια τρύπα. Par la suite, γεμίζουμε τη σακούλα με λιπαντικό και αφήνουμε τη βαρύτητα να δράσει. Φυσικά υπάρχει και ο τρόπος του λιπαντικού σπρέι, αλλά δεν είναι τόσο φθηνό όσο η λύση που σας προτείνουμε. Υπάρχουν περί τα 30 διαφορετικά είδη ντιζών αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας τους πάνω στο αντίστοιχο εξάρτημα, 4 la 5 διαφορετικά μεγέθη (πάχους) στο εξωτερικό περίβλημα, 7 la 8 διαφορετικά μεγέθη διαμέτρου του συρματόσχοινου, και όλα αυτά είναι εξαρτόμενα από τον προμηθευτή ή τον κατασκευαστή της ντίζας. Γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει πάντοτε να φυλάμε την παλιά ντίζα με σκοπό να ελέγχουμε κατά πόσο η καινούργια πληροί τις προδιαγραφές της αρχικής και θεωρητικά γνήσιας ντίζας. Πάντως υπάρχουν και οι ντίζες που μπορούμε να τις προσαρμόσουμε κάθε φορά ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε μοτοσικλέτας. Για παράδειγμα, μία μοτοσικλέτα με άλλες αναρτήσεις σε σχέση με τις εργοστασιακές, ενδέχεται να απαιτεί διαφορετικό μήκος ντίζας που να μην υπάρχει στο εμπόριο και να πρέπει να κατασκευαστεί.
Tips για καλύτερες ντίζες
1.    Ελέγξτε οπτικά τη νέα ντίζα σε σχέση με την παλιά ώστε να έχει τα ίδια τελειώματα και το ίδιο μήκος με την αρχική ντίζα.
2.    Μετρήστε το μήκος του γυμνού συρματόσχοινου από την παλιά ντίζα και σημειώστε το, μιας και εκφράζει το μήκος ανάμεσα στο τέλος του οδηγού της ντίζας και του κινούμενου μέρους.
3.    Κρατήστε και επανατοποθετήστε οποιοδήποτε ειδικό στήριγμα υπάρχει στην παλιά ντίζα, μιας και κάποιο σημαντικό ρόλο θα παίζει στην καλή λειτουργία της.
4.    Πριν τοποθετήσετε την ντίζα, λιπάνετε το τελείωμά της για να αποφύγετε φθορά από τριβές.
5.    Υπάρχουν αρκετά σετ στην αγορά με ειδικά τελειώματα ντιζών. Καλό είναι να τα διαθέτουμε στο σπίτι μας απλά και μόνο για να μπορέσουμε να επισκευάσουμε την ντίζα μας σε κάποια έκτακτη ανάγκη.
source : mototriti.gr

Ένα ειδικά σχεδιασμένο Ducati αλλιώτικο από τάλλα

Μια πρόταση πολύ έξω από τα συνηθισμένα κάνει ο βελτιωτής Nicola Martini, δημιουργώντας το εικονιζόμενο 1098R Flash Back, με το αποτέλεσμα να είναι τουλάχιστον ενδιαφέρον.
Πολλοί μπορεί να το χαρακτηρίσουν βλάσφημο ή να υποστηρίξουν ότι η εμφάνισή του δε συμβαδίζει με αυτό που έχουμε μάθει να ονομάζουμε Ducati, ωστόσο, ο δημιουργός επεδίωξε να ξεφύγει από τα συνηθισμένα και παρουσίασε το δημιούργημά του, επιθυμώντας να ταράξει τα νερά.

Το Ducati 1098R Flash Back ξεχωρίζει για το «σκληρό» design του, στο οποίο κυριαρχούν τα ιδιόμορφα πλαϊνά φέρινγκ. Σε αντίθεση με το «φορτωμένο» μπροστινό μέρος, το πίσω μπορεί να χαρακτηριστεί η επιτομή του μίνιμαλ, μιας και αποτελείται από το υποπλαίσιο, ένα φανάρι και τα τελικά της εξάτμισης, δίνοντας την εικόνα του απογυμνωμένου!


Οι περισσότερες βελτιώσεις δεν έχουν να κάνουν με τα μηχανικά και περιφερειακά μέρη της μοτοσικλέτας. Ο Martini εξόπλισε τη δημιουργία του με πλαϊνά προστατευτικά από carbon – από carbon είναι και οι τροχοί της BST – ενώ για το σύστημα εξάτμισης χρησιμοποιήθηκαν ανταλλακτικά από τη Zard, το εργοστασιακό τελικό της Ducati και χειροποίητα μέρη. Η σέλα, τέλος, ένα από τα εντυπωσιακότερα μέρη της μοτοσικλέτας, κατασκευάστηκε στο χέρι, με δέρμα Connoly από ένα sport αυτοκίνητο της MG από το 1959!

source : mototriti.gr